12 آگوست 2008

نگرانيهای زيست محيطی، در صدر فهرست مسائل سياسی

نامزدهايی که محيط زيست را در اولويت کاری خود قرار می دهند از حمايت گروههای طرفدار بر خوردار می شوند

لی ترهیون
Staff Writer

واشنگتن -  طرفداری از محيط زيست در ايالات متحده سابقه ای طولانی دارد  امّا اخيراً با  تأييد اثرات گرمايش جهانی، گروههای طرفدار محيط زيست نفوذ سياسی بيشتری بدست آورده اند. اين گروهها پس از بررسی ميزان صلاحيت نامزدهای سياسی از نظر مسايل زيست محيطی فعالانه یا از آنها حمايت می کنند يا با آنان مخالفت می ورزند.

  "اتحاديه رأی دهندگان حفظ محيط زيست"[1] (LCV) درزمینه فعاليتهای سياسی بسيار صاحب نام است. هدف اعلام شده اين اتحاديه عبارتست از " تبديل ارزشهای زيست محيطی به اولويت های ملّی"، و درصدد است اين هدف را از طريق اطلاع رسانی به رأی دهندگان در خصوص مسائل زيست محيطی و بسيج حمايت همگانی تحقق بخشد. اين اتحاديه که گروهی مستقل و دور از گرايشات متعصبانه است در ارتباط با قوانین مهم یک "برگه ثبت امتيازات زيست محيطی در سطح ملی" و یک "برگۀ گزارش ویژه برای رياست جمهوری" درست کرده است.

  ديويد ساندرتّی[2] سخنگوی LCV ، در گفتگويی با America.gov. گفت: "اتفاق نظر فزاينده ای در ميان عامه مردم در مورد محيط زيست و آينده کشور وجود دارد."  وی افزود، با توجه به اهميتی که مردم در گذشته برای موضوعات محلّی قائل می شدند، "طرفداری از محيط زيست در آن زمان بيشتر منطقه ای بود." امروزه، با افزایش شواهدی که دانشمندان در مورد اثرات گسترده تغييرات آب و هوا  گرد  می آورند، مسائل محلّی، ملّی و جهانی در حال تلفیق با يکديگر هستند.

ساندرتّی می گويد، نگرانی در مورد کيفيت آب و هوا دیگر از مرزهای دولتی و ملّی گذشته است و هنگاميکه نوبت به آينده محيط زيست می رسد، "همگی دستور کاری مشترک را دنبال می کنیم."

کاهش ميزان انتشار اکسيد دو کربن از طريق کاستن ميزان مصرف سوختهای فسيلی امری حياتی است. امّا، بنا به گفته ساندرتّی، علیرغم  بررسی وزارت انرژی امريکا  مبنی بر اینکه حفاری ، تأثير قابل ملاحظه ای در کاهش روند صعودی قيمتهای سوخت چه در کوتاه مدت و چه در دراز مدت نخواهد داشت ، "یک بسیج سياسی برای حفاریهای نفت به وجود آمده است".

 نتايج حاصله از بررسی های انجام شده توسط LCV که در يازدهم اوت منتشر شد نشان می دهد که رأی دهندگانی که در این بررسی شرکت داشتند ايجاد نوعی انرژی تجديد شدنی ملّی را بر سرمايه گذاری های کلان در زمينه حفاری نفت ترجيح می دهند و 83 در صد طرفدار کاهش وابستگی امريکا بر نفت کشورهای خارجی هستند و بجای آن سرمايه گذاری در انرژی های پاکیزه و جايگزين نظیر انرژی باد و خورشيد را خواستارند.

ساندرتّی از طرح انرژی که با حمايت تی. بون پيکنز[3] ميلياردر معروف پیشنهادد شده است بعنوان "پيشنهاد جالب" ياد کرد و  این طرح  را به سبب تاکید برکاهش استفاده از سوختهايی که اکسيد دوکربن ايجاد می کنند و بجای آن افزايش ظرفيت انرژی به وسیلۀ باد  و  در اولویت قرار دادن آن ، "بی نظير" خواند. (رجوع شود به

Clean-Energy fuels Create Buzz on Capitol Hill

اتحاديه رأی دهندگان حفظ محيط زيست از نامزدهايی که دارای "دستور کار سبز" هستند در انتخابات ملّی، ايالتی و محلی حمايت می کند و با آنان که دارای سياست هايی در جهت نابودی محيط زيست باشند ، مخالفت می ورزد. بر اساس گزارشی که در تارنمای اين اتحاديه منتشر شده است، اين تشکل توانسته است از سال 1996 تا کنون 23 تن از 37 "نامزد ضد محيط زيست" را در انتخابات شکست دهد.  

  اين اتحاديه، همراه "باشگاه سی يرا"[4]، "جنبش دوستداران زمين"[5]، "مدافعان حيات وحش"[6] و غيره اخيراً از باراک اوباما[7] نامزد حزب دموکرات در انتخابات رياست جمهوری سال 2008 حمايت کرد.

سابقه شرکت اوباما در رأی گیری ها که به اعتقاد اين گروه بطور مستمر حاکی از طرفداری وی  از محيط زيست و جانبداری وی از استفاده از انرژی پاک است، سبب جلب چنين حمايتی شد. ساندرتّی گفت، از این  که موضوع محيط زيست در فهرست مسائل مهم  جان مک کين[8] نامزد فرضی حزب جمهوريخواه نیز قرار گرفته  دلگرم شده است امّا وی در عين حال افزود که سه رأی از هر چهار رأی مک کين طی دوران عضویت در هيئت مقننه بر ضد حفاظت از محيط زيست بوده است.

مک کين با جانبداری از طرح محدودیت و مبادله - که بر اساس آن آلایندگان فقط می توانند به ميزان معينی اکسيد دو کربن توليد کنند امّا مجازند  پروانۀ برای آلودگی بيشتر را از شرکتهايی که آلاينده های کمتری به کار می برند  خریداری کنند، با دولت حاکمه بوش به مخالفت برخاسته است و از معيار های تعيين کننده کيفيت سوخت اتومبيل نيز طرفداری می کند. امّا درخواست مک کين برای پايان دادن به تعليق حفاريهای نفتی در مناطق ساحلی و ساخت 45 راکتور هسته ای موجب نگرانی گروههای طرفدار محيط زيست شده است.

اوباما در نطقی که در چهارم اوت ايراد کرد گفت وی به حفاری بعنوان راه حلّی برای مسئله انرژی اعتقادی ندارد، امّا گفت "مايلم در صورتيکه واقعاً تصويب يک طرح جامع " در کنگره "لازم باشد آن را مورد بررسی قرار دهم."

ساندرتّی فوراً خاطر نشان ساخت که اتحاديه رأی دهندگان به حفاظت از محيط زيست بیشتر به سابقه رأی دادن نامزدها توجه می کند تا وابستگی های سياسی آنان. بعنوان مثال، سوزان کالينز[9] سناتور جمهوريخواه از مين[10] نمرات بالائی را در ورقه ثبت امتيازهای LCV به دست آورده است.

 علاوه بر رد گیری آراء و قوانين،LCV با پرداخت هزينه آگهی های راديويی و  تلويزيونی، تبليغات انتخاباتی و ارتباطات تلفنی بطور مستقل از مبارزات نامزدهايی را مانند مارک اودال[11] از حزب دموکرات کلرادو، که از محيط زيست طرفداری می کنند، مورد حمایت قرار می دهد. اين گروه کمکهای خود را بطور مستقيم ارائه می کند و مسائل را در رسانه ها فعال و زنده نگه ميدارد.

ساندرتّی گفت، اتحاديه رأی دهندگان به محفاظت از محيط زيست اوّلين سازمان زيست محيطی است که يک مرکز جمع آوری کمکهای مالی برای نامزدهايی که به مسائل زيست محيطی اشراف کامل دارند ايجاد کرده است. هر يک از طرفداران می توانند برای تأکيد بر اهميت نگرانيهای زيست محيطی کمک خود را از طريق  LCVبه هر يک از نامزدها اهدا کنند. این ترتیب شبيه آنچیزی است که دموکراتها  با "اکت بلو"[12] و جمهوريخواهان در"رد استيت"[13] برای هدايت کمکها در مبارزات انتخاباتی نامزدها انجام می دهند، منتها بر موضوعی خاص تاکید دارد. (رجوع شود به

http://www.america.gov/st/elections.8-english/2008/July/20080710130812mlenuhret0,6269953.html

اتحاديه های کارگری نيز در حال پيوستن به فعالان زيست محيطی در سراسر کشور هستند. هنگاميکه کارل پوپ[14] مدير اجرايی باشگاه سی يرا حمايت سازمان خود را از باراک اوباما اعلام کرد در واقع اين کار را مشترکاً با "اتحاد کارگران بخش فولاد"[15] که يکی از بزرگترين اتحاديه های کارگری امريکا است، انجام داد.

باشگاه سی يرا که قديمی ترين و بزرگترين گروه طرفدار محيط زيست در امريکا است، آموزش مبارزاتی رأی دهندگان را نيز بعهده دارد و به آنها کمک می کند تا نامزد های طرفدار محيط زيست را انتخاب کنند و يا مجددأ به آنان رأی دهند يعنی همان کاری که " جنبش دوستداران زمين" و  "شورای دفاع از منابع طبيعی" نیز انجام می دهند.

و اکنون تعدادی از مسيحيان انجيلی به فعاليت های زیست محيطی روی آورده اند و باعث شده اند تا تعداد رأی دهندگانی که خواستار سياست های جديد اند افزايش يابد. (رجوع شود به

What Do Evangelicals Want in 2008?

(