04 آگوست 2008
پرسش های رایج در بارۀ کنوانسیون های سیاسی
گردهمایی های احزاب در طول بیش از یک قرن تحول یافته اند
چرا کنوانسیون های سیاسی ملی برگزار می شوند؟
فرایند عملکرد کنوانسیون های ملی سیاسی درطول بیش از یک قرن دچار تحول شده ، ولی هدف از برقراری آن ها تغییر نکرده است- انتخاب نامزدهای ریاست جمهوری و تعیین هدف ها و اولویت های احزاب.
اولین کنوانسیون سیاسی در سال 1831 زمانی که حزب ضد فرماسونری در سالنی در بالتیمور تشکیل جلسه داد تا نامزدهای خود را انتخاب و خط مشی حزبی خود را تعریف کند، برگزار شد. سال بعد دمکرات ها در همان سالن برای انتخاب نمایندگان خود تشکیل جلسه دادند. از آن روز تا کنون احزاب مهم و غالب احزاب کوچک تر کنوانسیون های انتخاب نماینده ملی با شرکت نمایندگان ایالتی برگزار کرده اند تا نامزدهای خود را برای ریاست جمهوری و معاون رییس جمهوری انتخاب کنند و بر سر موضع گیری های سیاسی به توافق برسند.
در کنوانسیون هایی که در طول قرن نوزدهم و بخش عمده قرن بیستم برگزار می شدند، کنوانسیون های ملی با این که بسیاری از طرفداران پابرجای حزب در آن ها شرکت می کردند، زیر نظارت رهبران احزاب ایالتی قرار داشتند. این " روسای" سیاسی از نفوذ خود برای گزینش نمایندگان کنوانسیون های ایالت خود که می بایست به انتخاب کاندیدای ریاست جمهوری آن ها کمک کنند، استفاده می کردند. مخالفان این ترتیب خواستار اصلاحاتی شدند تا به رای دهندگان عادی اجازه انتخاب نمایندگان مجالس داده شود. این امر به برقراری انتخابات مقدماتی منجر شد. در سال 1916 بیش از نیمی از ایالات امریکا انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری برگزار کردند. ترتیب انتخابات مقدماتی درجریان جنگ جهانی اول رو به افول گذاشت، ولی محبوبیتش پس از جنگ جهانی دوم دوباره افزایش یافت. نگاه کنید به:
“Delegate System Aims to Give Nominating Power to the People.”)
کنوانسیون های سیاسی اولیه متنوع و بحث انگیز و سرشار از سخنرانی ها و بحث های طولانی بودند، ولی بسیاری از کارها توسط رهبران احزاب و حامیان مهم در دیدارهای خصوصی که به عنوان "اتاق های دودآلود پشت صحنه "- که بعدها به صورت یک کلیشه سیاسی آمریکایی در آمد، اداره می شدند.
از آنجا که انتخابات مقدماتی و کمیته های محلی حزبی در حال حاضر مشخص می کنند که نمایندگان به چه کسانی رای می دهند، نامزد ریاست جمهوری اغلب ماه ها پیش از کنوانسیون معلوم شده و رای گیری در کنوانسیون برای انتخاب نامزد جنبه تشریفاتی دارد، با وجود این حائز اهمیت است. این رای نمایانگر معرفی رسمی نامزد یک حزب است و وحدت حزب وآغاز مبارزات انتخابات عمومی را نشان می دهد.
در آغاز نامزدهای ریاست جمهوری در کنوانسیون های سیاسی شرکت نمی کردند، ولی فرانکلین دی روزولت در سال 1932 این سنت را شکست. در کنوانسیون های امروز، سخنرانی نامزد تعیین شده به عنوان مهم ترین بخش گردهمایی به شمار می رود.
برای اطلاعات بیش تر به تارنمای زیر رجوع کنید:
کنوانسیون های سیاسی سال 2008 چه وقت و در کجا برگزار می شوند؟
دمکرات ها از25 تا 28 آوت گردهمایی خواهند داشت.
جمهوری خواه هان از یکم تا چهارم سپتامبر در شهرهای دوقلوی ایالت مینه سوتا: سنت پل- مینیا پولیس گردهمایی خواهند داشت.
انتظار می رود بیش از 45000 نفر – از جمله اعضای حزب ،نمایندگان، روزنامه نگاران، نیروهای انتظامی و دیگر فراهم کنندگان خدمات – به سوی هر یک از این شهرها روی آورند و برای آن ها میلیون ها دلار درآمد تولید کنند.
برنامه معمول یک کنوانسیون سیاسی به چه صورت است؟
برنامه ریزی دقیق هر سال برای هر حزب متفاوت است. تلویزیون بسیاری از سنت های کنوانسیون های سیاسی را تغییر داده است. احزاب اکنون طوری برنامه ریزی می کنند که بزرگ ترین رویدا دها و سخنرانی های سرشناس ترین افراد در زمان های اصلی تماشای تلویزیون پخش شوند. (از 8 تا 11 شب ( EDT
در طول هفته رهبران و نمایندگان در پشت صحنه گردهمایی های غیررسمی یا دیدارهای کمیته ای رسمی برگزار می کنند. برای فعالیت های رسمی تر کنوانسیون های سیاسی برنامه ها اغلب تا دقیقه آخر صورت نهایی پیدا نمی کنند ولی برنامه تقریبی آنچه معمولاً روی می دهد، به قرار زیر است:
روز اول: رئیس حزب فراخوان کنوانسیون سیاسی را اعلام می دارد و رهبران مهم محلی سخنرانی های خوش آمد ایراد می کنند. کمیته های وضع کنندۀ مقررات برای نهایی کردن مسائل آیین نامه ای مانند تعیین نمایندگان با صلاحیت تشکیل جلسه می دهند. اعضای مهم حزب مانند رییس جمهوری شاغل یا آن هایی که در حزب به عنوان "شخصیت های برجسته آینده دار" شناخته می شوند، عصر آن روز سخنرانی می کنند. یکی از این شخصیت های برجسته که در کنوانسیون سیاسی ملی حزب دمکرات در سال 2004 سخنرانی کرد، باراک اوباما نامزد مجلس سنا بود.
روز دوم: برنامه معمول کمیته ادامه می یابد. رهبران حزب گرد هم می آیند تا خط مشی حزبی سازمان و بیانیه حاوی اصول سیاسی و اهداف حزب را در 4 سال آینده را به صورت نهایی تعیین کنند. خط مشی حزب معمولا قبل از کنوانسیون توسط کمیته ای پیش نویس می شود ولی این پیش نویس برروی بحث و تجدید نظر در کنوانسیون باز است. جمهوری خواهان در 2008 از اعضای حزب خود خواسته اند که نظراتشان را با آن ها در میان بگذارند.
سخنرانی های بیش تری در شب ایراد خواهند شد.
روز سوم: گاه بحث ومناظره درباره خط مشی حزب تا روز سوم نیز طول خواهد کشید ولی رویداد اصلی روز سوم انتخاب رسمی نامزد ریاست جمهوری است. یکی از اعضای حزب پیشنهاد انتخاب فردی را به عنوان نامزد مطرح می کند، نماینده دیگری آن را مورد تایید قرار می دهد و سپس فرایند رای گیری شروع می شود و نمایندگان هریک ایالات احضار می شوند تا رای خود را بدهند. از آن جایی که رای اکثر نمایندگان بر مبنای نتایج انتخابات مقدماتی به کاندیدای خاصی تعهد شده است، نتیجه انتخابات معمولا از پیش مشخص است. در سال های اخیر نامزد معاونت ریاست جمهوری هم درشب روز سوم سخنرانی کرده است.
روز چهارم: نامزد معاونت ریاست جمهوری رسماً تعیین می شود. شب هنگام نقطه اوج فعالیت های 4 روز گذشته، سخنرانی پذیرش نامزد ریاست جمهوری است. برای اولین بار از سال 1960 تا کنون یک کاندیدای ریاست جمهوری تصمیم گرفته است سخنرانی پذیرش خود را در سالن کنوانسیون ایراد نکند: باراک اوباما قصد دارد از یک استادیوم فوتبال در آن نزدیکی که می تواند جمعیت بسیار بیش تری از محل کنوانسیون در خود جای دهد، سخنرانی کند.
آیا نکتۀ متفاوتی در مورد کنوانسیون سیاسی سال 2008 وجود دارد؟
هردو حزب دمکرات و جمهوری خواه اقدامات بی شماری دست زده اند تا این کنوانسیون ها را به زنده ترین و درخشان ترین گردهمایی های سیاسی در تاریخ آمریکا تبدیل کنند. نگاه کنید به:
"National Conventions Going Green”)
در این کنوانسیون ها بیش از هر زمان دیگری وبلاگ نویسان حضور خواهند داشت و شمار زیادی از سازمان های رسانه ای قصد دارند تالار های این کنوانسیون ها را پوشش خبری بدهند. برای اولین بار شرح مذاکرات کنوانسیون ملی دمکرات ها همزمان به زبان اسپانیایی نیز از تلویزیون پخش خواهد شد.
برای اطلاعات بیشتر رجوع کنید به تارنماهای های رسمی دو حزب:
Democratic National Convention
And
Republican National Convention
America.gov از هر دو کنوانسیون گزارش تهیه خواهد کرد وبرای اطلاعات بیش تر ن.ک به:
