We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
25 نوامبر 2009
دانش آموزان در دبیرستانی متشکل از دو گروه نژادی، راه هایی برای ارتباط با یکدیگر پیدا می کنند
سازمان ها، دانش آموزان گروه های نژادی مختلف را گرد هم می آورند
اِستولاک، بوسنی و هرزگووین- دبیرستان اِستولاک به عنوان یک دبیرستان مشکل دار شهرت یافته است. ولی این دانش آموزان نیستند که مشکل ایجاد می کنند.
از این دبیرستان عموماً به نام "دو مدرسه زیر یک سقف" نام می برند. صبح ها، دانش آموزان کرووات، و بعداز ظهرها دانش آموزان بوسنیایی به کلاس می روند. نه تنها دانش آموزان با یکدیگر به کلاس نمی روند، بلکه از کتاب ها و برنامه های درسی مختلف استفاده می کنند.
این مدرسه و تلاش هایی که جهت یکپارچه کردن دانش آموزان صورت گرفته توجه بین المللی را جلب کرده اند.
بررسی ها اغلب بر مبارزۀ سیاسی و قضایی پیچیده ای میان مسئولان دبیرستان، مقامات آموزش و پرورش و رهبران شهر متمرکز است. اِساد زلیزوویچ، وزیر آموزش و پرورش در بخش نرتوای هرزگووین گفت که این دبیرستان از نظر قانونی به رسمیت شناخته نمی شود زیرا نتوانسته مقرراتی وضع کند که با قوانین آموزشی بخش منطبق باشد. مقرراتی که برای تمامی مدارس الزامی است، طرح کلی برنامه ها و عملیات مدرسه را شرح می دهد. زلیزوویچ، مسئولان مدرسه و شهرداری برای مدت بیش از یک سال در تلاش بوده اند مقرراتی وضع کنند که مورد رضایت دو طرف درگیر قرار گیرد. گروه های بین المللی مانند سازمان امنیت و همکاری اروپا نیز جهت دستیابی به توافق کوشش کرده اند.
جانشین مدیر مدرسه که کرووات است به دلیل اختلافات خود با وزیر بوسنیایی بخش، از مُهر زدن مدارک دانش آموزان بوسنیایی سرباز زده است. دانش آموزان به این مدارک مهر شده نیاز دارند تا به پایان رساندن سال تحصیلی خود را ثابت کنند. فدراسیون بوسنی و هرزگووین که یکی از دو نهاد حاکمۀ کشور به شمار می رود، متشکل از ده بخش است. بوسنیایی ها و کرووات ها عمدتاً در فدراسیون زندگی می کنند، در حالیکه اکثریت جمعیت نهاد دیگر، یعنی جمهوری اِسپسکا را صرب ها تشکیل می دهند.
همکاری دانش آموزان
امری که اغلب نادیده گرفته می شود این است که هنگامیکه بزرگسالان دربارۀ سازماندهی مدرسه با یکدیگر مشغول مباحثه اند، برخی از دانش آموزان از هر دو گروه نژادی با یکدیگر وقت صرف می کنند. در کافه اِستولاک، دو تن از دانش آموزان این دبیرستان، یک دختر کرووات و یک پسر بوسنیایی ، دو نوجوان 17 ساله، به America.gov گفتند با اینکه با یکدیگر به کلاس نمی روند، با یکدیگر آشنایی دارند و به راحتی با یکدیگر صحبت می کنند. با در نظر گرفتن جو سیاسی حساس ، این دو نوجوان خواستند که از آنها نام برده نشود.
دختر کرووات با اشاره به اینکه نوجوانان در کافه ها و مکان های مشترک دور هم جمع می شوند گفت، دو گروه قومی به شکلی نسبتاً دوستانه با یکدیگر بر خورد می کنند. به گفتۀ او "آنچه اهمیت دارد، زیستن در کنار یکدیگر است، چون در آینده وقتی شغلی بگیریم، در کنار یکدیگر کار خواهیم کرد. کودکان دارای این حق هستند که از فرصتی برای آموزش برخوردار باشند؛ این برنامه حق آنها را زیر پا می گذارد."
پسر بوسنیایی اعتراف کرد که نوجوانان هر دو گروه قومی گهگاه به طور گستاخانه و خشن رفتار کرده اند و بسیاری از افراد در جامعه متمایل به داشتن دو دبیرستان جداگانه اند. ولی این امر مانع سلام دادن او به نوجوانان کرووات نمی شود. او گفت: "به عنوان یک پدر، من به فرزندم خواهم گفت، صرفنظر از قوم، برو و با انسان های خوب دوست شو."
با کمک گروه های بین المللی مانند مرکز گفتگوی نانسن، یک سازمان غیر انتفاعی نروژی، دانش آموزان می توانند در فعالیت هایی فوق برنامه درسی شان با یکدیگر همکاری کنند. این مرکز به دانش آموزان و آموزگاران کمک می کند تا یک "مکان بی طرف" ایجاد کنند؛ کلاس درسی که دانش آموزان می توانند در آن کانون هایی متشکل از افراد اقوام مختلف سازمان دهند و پیرامون طرح ها همکاری کنند.
این مرکز همچنین به دانش آموزان در مدیریت یک روزنامۀ مشترک کمک می رساند. دانش آموزان خود انتخاب و نگارش مقاله ها را بر عهده دارند. مقالۀ هر دانش آموز به زبان مادری خودش به چاپ می رسد. مسئولان دبیرستان از اینکه دانش آموزان تصمیم گرفتند روزنامۀ چند زبانه ای را منتشر کنند و بخوانند، متعجب شدند ولی چنانکه دانش آموزان اشاره کردند، تفاوت های ناچیزی میان دو زبان وجود دارند. دختر کرووات گفت: "برای من، همه اینها یک زبان است."
ورنس وولودِر، هماهنگ کنندۀ طرح در مرکز گفتگوی نانسن گفت که مسئولان دبیرستان از اینکه دانش آموزان یک سردبیر را برای نظارت بر کار همگان برگزیدند، حتی متعجب تر شدند. وولودِر گفت، دانش آموزان نمی خواستند با ایجاد مرزهای قومی بین خود تفرقه بیاندازند.
به دلیل احتمال ناچیزحمایت مسئولین دبیرستان از فعالیت های فوق برنامه در آیندۀ نزدیک، شوراهای دانش آموزی هر دو گروه در تقاضای کمک های مالی از اهدا کنندگان بین المللی همکاری می کنند.
برخی از سازمان ها به منظور تشویق دانش آموزان به فعل و انفعال با یکدیگر، جلسات بحث و گفتگو و فعالیت هایی را خارج از محیط دبیرستان تشکیل داده اند. اخیراً، سفارت ایالات متحده در سارایوو، سفری برای دیدار از ناو یو اِس اِس هیگینگز، که در بندر شهر نیوم لنگر انداخته است، سازمان داد.
اما وولودِر اعتراف کرد، باز نگه داشتن ذهن دانش آموزان اِستولاک در حالیکه تحت نفوذ پدر و مادرها و سیاستمدارانی قرار دارند که نمی خواهند شاهد فعل و انفعال میان دو گروه نژادی باشند، کار دشواری است.
او افزود، مهم این است که دانش آموزان بدانند پیشرفت و دستاوردهای آنها به دانش آموزانی که پس از آنها به این دبیرستان خواهند آمد، کمک خواهد کرد.
یک بازدید ویژه
در ماه مه، "کلاس بی طرف" مهمان بسیار ویژه ای داشت- مارتین لوتر کینگ سوم. سفارت ایالات متحده در سارایوو، فرزند مارتین لوتر کینگ جونیور، فعال حقوق مدنی را برای یادبود پنجاه و پنجمین سالروز رأی دادگاه در پروندۀ قضایی براون علیه هیئت آموزشی توپکا، کانزاس به بوسنی و هرزگووین دعوت کرده بود. این رأی تبعیض نژادی را در مدارس ایالات متحده غیرقانونی اعلام کرد. کینگ طی بازدید یک هفتگی خود، با مقامات آموزش و پرورش، رهبران مذهبی و فعالان حقوق مدنی ملاقات کرد.
کینگ ضمن بازدید خود از اِِستولاک، تجربۀ آمریکا را در زمینۀ تبعیض نژادی و حقوق مدنی با حضار در میان گذاشت. او با دانش آموزان، که بسیاری از آنها بستگانشان را پانزده سال پیش در جنگ بوسنی و هرزگووین از دست داده اند، دربارۀ از دست رفتن پدر خود صحبت کرد. او همچنین به دانش آموزان گفت که آنها در ریشه کن کردن تبعیض قومی، با اینکه به زمانی طولانی نیاز دارد، نقش مهمی ایفا می کنند.
مسئولان دبیرستان و وزیر آموزش و پرورش نیز با کینگ ملاقات کردند. این نخستین نشست رسمی میان جانشین مدیر کرووات، و رهبر غیر رسمی بخش بوسنیایی این دبیرستان بود. به گفتۀ زلیزوویچ، کینگ به آنها گفت نکتۀ مثبت در بارۀ بروز مشکل این است که همیشه راهی برای حل آن وجود دارد.
زلیزوویچ گفت، اِِستولاک باید به عنوان دبیرستانی سازماندهی شود که در آن دانش آموزان از هر دو گروه قومی در کنار یکدیگر به کلاس بروند. مدارس دیگری در محله های چند قومی کشور وجود دارند که در آن دانش آموزان در کلاس هایی مانند علوم و ریاضیات مشترکاً شرکت می کنند، ولی به کلاس های دیگری مانند تاریخ، زبان و جغرافیا جداگانه می روند.
زلیزوویچ گفت، هیچ اطمینانی به دسترسی به یک توافق در آیندۀ نزدیک ندارد. ولی صرفنظر از سیاست بازی ، دختر کرووات گفت که نسبت به تغییر یافتن اوضاع در دبیرستان اِِستولاک خوشبین است. او افزود: "وضعیت نمی تواند برای همیشه اینطور باقی بماند. صدای نسل جوان شنیده خواهد شد."
