26 ژانويه 2009

اول یک یار پیدا کن، بعد دنیا را تغییر بده

روابط اجتماعی انبوه جوانان از طریق شبکه های ارتباطی اینترنت

جسیکا هیلبرمن
گزارشگر ویژه

اوکلند، کالیفرنیا- هر روز صبح وقتی صفحۀ اینترنت کامپیوتر را باز می کنم مسیر یکنواختی را می روم: ایمیل، سرفصل اخبار، و فیس بوک. چند دقیقه ای به بررسی احوال دوستانم می پردازم و بعد راهی محل کارم می شوم. جوانان بیست و چند سالۀ سراسر آمریکا هم کارشان همین است. چه مای اسپیس را ترجیح بدهند و چه فیس بوک یا هر نوع سایت اجتماعی دیگر، هر کس چند دقیقه ای در روز (دست کم یک بار) را صرف سلام و احوالپرسی با دوستانش می کند. این کار در اصطلاح روز " فعالیت در شبکۀ اجتماعی" نام دارد و به معنی تعامل و ایجاد محافل اجتماعی از طریق اینترنت است.

امروزه، بسیاری از جوانان آمریکایی به فعالیت های اجتماعی شبکه ای اشتغال دارند و برای ساختن زندگی خود و ایجاد تغییرهای غیر اینترنتی از روابط و مناسبات اینترنتی استفاده می کنند. فعالیت در شبکه های اجتماعی دربر گیرندۀ همۀ ابعاد زندگی است از قرار گذاشتن با دوستان گرفته، تا ترتیب دادن تظاهرات و کاریابی برای افراد کم درآمد.

طبق مطالعات انجام شده از سوی مشاوران "روبیکان" درمورد انجمن های اینترنتی و زندگی اجتماعی، نوجوانان و جوانان بیست و چند ساله بیشترین افرادی که از مای اسپیس و فیس بوک استفاده می کنند را تشکیل می دهند. مایکل میس، نویسندۀ روبیکان بلاگ اخیرا ً نوشت که سایت های اجتماعی اینترنتی دارای تأثیر بیشتری بر جوانان هستند. او دربارۀ نتایج این مطالعات نوشت، شبکۀ اینترنت نقش بسیار با اهمیتی در زندگی کاربران اینترنت یافته است.

و آن نقش، حفظ ارتباط میان کاربران جوان و مناسبات آنان با تمامی افرادی است که می شناسند، مانند خانواده و دوستان، و همکاران خود. فعالیت در شبکه های اجتماعی، چیزی بیشتر از پرونده های حاوی فهرست تلفن ها و اطلاعات است که در قدیم وجود داشت. کاربران جوان، با مفاهیمی از قبیل ایمیل، وسایل برنامه ریزی دیجیتال و تلفن های همراه بزرگ شده اند. آن ها به راحتی و با هر وسیلۀ اینترنتی از قبیل تلفن همراه یا آی پاد تاچ[1]، با هر کجا تماس می گیرند. آن ها در عوض درخواست کارت ویزیت، شما را به عنوان دوست، به فهرست رفقای فیس بوک خود اضافه می کنند.

به گفتۀ ست پورگس، سردبیر مشترک نشریۀ پاپولار مکانیکس[2]، اینترنت روز به روز جنبۀ اجتماعی بیشتری می یابد، و به دلیل قابلیت جا به جایی آن، روابط اجتماعی را ممکن می سازد. پورگس می گوید، به دلیل ماهیت قابل حمل بودن این وسایل، فعالیت های اجتماعی اینترنتی فرق چندانی با فعالیت های اجتماعی غیر اینترنتی ندارند.

پورگس پیش بینی می کند که با انتقال فعالیت های اجتماعی از کامپیوتر رو میزی و کامپیوتر کیفی به وسایل قابل حمل و سبک وزن، مردم برای برقرار کردن تماس با دیگران، هر چه بیشتر برنامه هایی را به کار می گیرند که به آن ها اجازۀ استفاده از سیستم جهانی مکان یابی (GPS) را توسط تلفن های همراه خود بدهد. او انتظار دارد که تا دو سال دیگر شاهد استفاده از وسایل و فن آوری هایی باشیم که مردم توسط آن بتوانند از دوستان خود باخبر شده و با آنانی که در فاصلۀ نزدیک قرار دارند، ملاقات کنند. ... او می گوید، در عوض گفتگو کردن با دوستی از خانه، من می توانم ببینم کدامیک از دوستانم در مکانی نزدیک من هستند و به آسانی با آن ها قرار بگذارم که با هم قهوه ای بخوریم.

کاربران جوان اینترنت حتی بدون تلفن های GPS دار نیز برای اطلاع از محل یک دیگر و احوالپرسی از هم، از راه های دیگری استفاده می کنند که به آن میکروبلاگ گفته می شود.

پورگس از پاپولار مکانیکس می گوید، گرایش استفاده از میکروبلاگ از طریق خدماتی چون تویتر[3] بارز است، که جوانان به وسیلۀ آن و با مخابرۀ یکی دو خط متن نوشته، از یک دیگر خبر می گیرند. میکروبلاگ به شبکۀ خاصی تعلق ندارد و تارنماهایی از قبیل تویتراز طریق پیام های کوتاه و ارسال آن به شبکه های اجتماعی مانند فیس بوک، ارائۀ خدمات می کنند، که بلاگ نویسی و فعالیت های شبکه ای به طور توأم است. پورگس می گوید در فیس بوک، جدید سازی مداوم اطلاعات فردی مانند نوعی بلاگ کوچک است زیرا دوستان فرد، به محض ورود اطلاعات تازه، از آن با خبر می شوند. میکروبلاگ ها مانند فهرست های تلفن که در مواقع اضطراری می توان عدۀ زیادی را خبر کرد، کار می کنند، به این شکل که وقتی شخص اطلاعات مربوط به رویداد، یا تظاهرات، و یا حتی ویدیویی را در شبکۀ خود پخش می کند، این اطلاعات به سرعت منتشر شده و به همۀ کاربرانی که با او در ارتباط هستند، منتقل می گردد.

بن راجرز، گرداننده و مسئول پروژۀ سی یو تومارو[4] و ترتی آندر ترتی[5] وابسته به مؤسسۀ تحقیقاتی فیلن، اخیرا در گزارشی درمورد سازمان خود، از راه هایی صحبت به میان آورده که شرکت های اعتباری برای دسترسی به جوانان از آن استفاده می کنند. راجرز می گوید، رسانه های جمعی ممکن است با غالب شرکت های اعتباری آشنا نباشد زیرا این ها مؤسسه های کوچک و محلی هستند، اما این وضع به تدریج در حال تغییر است. دامنۀ فعالیت این شرکت ها نشان می دهد که آن ها از طریق طرح های مبتکرانه مانند استفاده از بلاگ، به اعضای خود فرصت می دهند تا فعالیت آن ها را مورد قضاوت قرارداده و دربارۀ خدمات مالی آن ها اظهارنظر کنند ( به همان روشی که مشتریان Amazon.com دربارۀ محصول های آن اظهار نظر می کنند). راجرز می گوید این نشان دهندۀ قابلیت این مؤسسه ها در انطباق خود با روند تازۀ ارتباطات است: تشریک اطلاعات و رسانه های اجتماعی، راه تعامل بزرگسالان و جوانان با یک دیگر است و شرکت ها هم از همین طریق می توانند با آنان ایجاد ارتباط متقابل کنند.

راجرز می داند سازمان هایی که با آن ها کار می کند، چه موقع به هدف خود می رسند. او در 29 سالگی، یکی از کاربران ارشد و قدیمی شبکه های ارتباط اجتماعی به شمار می رود – او از کاربران فیس بوک و تویتر است. راجرز می گوید، یک شرکت اعتباری بسیار فعال متعلق به گروه تویتر وجود دارد. غالب گفتگو هایی که صورت می گیرد بیشتر به رد و بدل کردن اطلاعات شباهت دارد. بیش از یک چهارم گفتگو ها مربوط به لینک های شرکت های اعتباری و موضوع های مالی است. و بقیه هم دربارۀ این که کجا هستیم، بچه هایمان از چه چیزی بیمار شده اند، و به چه آهنگی گوش می دهیم، می گذرد. این بهترین راه برای در میان گذاشتن مسائلی است که در صفحۀ اینترنتی روزانه از قلم می افتد.

برای یک جوان حرفه ای مانند راجرز، تویتر راهی سریع و رضایت بخش برای برقراری ارتباط با همکاران، دوستان و خانواده است. او می گوید، برای آن دسته از ما که بلاگ نویسی می کنند، [تویتر] بهترین راه برای آگاه کردن آشنایان از تازه ترین وقایع است. او عقیده دارد برای افرادی که درخانه کار می کنند، این راه مانند نزدیکی به اشخاص خوش فکر و باهوشی است که بتوان با آن ها دربارۀ سیاست و اقتصاد گفتگو کرد.

برای اطلاع از راه های دیگری که جوانان برای برقراری ارتباطات اجتماعی مورد استفاده قرار می دهند، مراجعه کنید به:

http://america.gov/st/democracy-english/2008/December/20081201162445EMsutfoL0>986767html

و

http://blogs.america.gov/freepress/2008/04/28/this-revolution-brought-to-you-by-facebook

جسیکا هیلبرمن، نویسنده و ناشر، آثار زیادی در زمینۀ فن آوری، بهداشت و سلامت، فرهنگ عامه، و مسائل شهری منتشر کرده است. او در کالیفرنیای شمالی زندگی می کند.