We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
23 اکتبر 2008
توضیح دکستر رابینسون، مشاور دانشجویی، دربارۀ چگونگی دستیابی به تحصیلات عالی
دانشجویان متعلق به خانواده های کم درآمد از راهنمایی های دانشگاهی لازم برخوردار می شوند
واشنگتن- شرکت ملی مشاوره دانشگاهی (NCAC)، طرحی ابتکاری است که هدف آن افزایش تعداد دانشجویان متعلق به خانواده های کم درآمد در بهره مند شدن از تحصیلات عالی می باشد؛ این کار به عهدۀ دانشجویان تازه فارغ التحصیل شده است که در مدارس و کالج های محلی نقش مشاور و راهنمای تحصیلی را ایفا می کنند. دکستر رابینسون یکی از این مشاوران است که در کارولینای شمالی و برای کمک به دانشجویان در یافتن بورس های تحصیلی، تکمیل پرسشنامۀ کمک هزینه، و یافتن کالج یا دانشگاهی مناسب برای آنان، کار می کند.
این شرکت طبق برنامۀ راهنمای کالج در دانشگاه ویرجینیا شکل گرفت ، و برنامۀ مذکور نتایجی چنان موفقیت آمیز داشته است که بنیاد جک کنت کوک 10 کمک هزینۀ یک میلیون دلاری جهت 10 دانشگاه در سایر ایالات برای توسعۀ این برنامه تأمین نموده است. (برای مطالعۀ مقالۀ مربوط مراجعه کنید به:
فارغ التحصیلان اخیر مسیر دستیابی به تحصیلات عالی را به دانشجویان نشان می دهند.
دریافت کنندگان این کمک هزینه ها عبارتند از دانشگاه براون، کالج فرانکلین و مارشال، کالج لویولا در مریلند، دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، دانشگاه تافتس، دانشگاه آلاباما، دانشگاه کالیفرنیا- برکلی، دانشگاه میسوری- کلمبیا، دانشگاه کارولینای شمالی در چَپِل هیل، و دانشگاه یوتا.
رابینسون از تجربیات خود در راهنمایی دانشجویان متعلق به خانواده ها کم درآمد برای پیگیری تحصیلات عالی با America.gov به صحبت پرداخت.
پرسش: چرا شما به شرکت ملی مشاور دانشگاهی پیوستید؟
رابینسون: در آن هنگام من در نظام مدارس دولتی شاغل، و کارم کمک رسانی به کودکان استثنایی و مربیگری بسکتبال بود. بعضی از بازیکنان بسکتبال و دانش آموزان مدرسه از من در رابطه با کالج و وضعیت خودشان کمک می خواستند. من به تعداد متعددی از دانش آموزان در ابعاد مختلفی برای دسترسی به تحصیلات عالی کمک می کردم. یک روز در روزنامه خواندم که NCAC برنامه اش را به ناحیۀ آلامانس در ایالت کارولینای شمالی توسعه داده است. من همان موقع مشغول کار در کارولینای شمالی بودم. متوجه شدم که از کار خود در کمک به دانش آموزان برای دست یابی به تحصیلات عالی لذت می برم، و برای اشتغال افرادی در این زمینه نیاز وجود دارد. من به جوانان خانوادۀ خودم می اندیشیدم و این که این برنامه به من کمک می کند که بتوانم به نوبۀ خود به آن ها هم کمک کنم.
پرسش: در نوجوانی خودتان چه توصیه هایی به شما شد؟ و مشاوره با چه کسی بیشتر از همه برایتان اهمیت داشت؟
رابینسون: من مشاوران مدرسه را می شناختم، اما کسی دربارۀ کالج با من صحبتی نکرده بود تا این که به عنوان بورسیۀ احتمالی برای فوتبال در نظر گرفته شدم. من شاگرد خوبی هم بودم و نمرات درسی بالایی داشتم، و حس می کردم همه اطمینان داشتند که من بالاخره به کالج راه پیدا می کنم. آقای وودی، معاون مدرسه همیشه از من دربارۀ تصمیمات آینده ام می پرسید و می خواست بداند به کدام دانشگاه خواهم رفت. در آن زمان والدینم مشوق من برای رفتن به کالج بودند. پدر و مادرم، دورۀ کالج را گذرانده بودند اما هیچ مدرک لیسانس نگرفته بود. مشوق من و خواهران و برادرانم در ادامۀ تحصیلات عالی، والدینمان بودند.
پرسش: می توانید کمی توضیح بدهید که مشاوره با دانش آموزان دبیرستانی چگونه است؟ آیا موضوع غیر منتظره ای پیش می آید؟
رابینسون: من از داشتن شغل مشاور خیلی خوشم می آید! برخلاف مشاوران دبیرستانی، کار من تنها روی یک مسئله متمرکز است، و آن راه یافتن دانش آموزان به کالج می باشد. مشاوران دبیرستان با مسائل بسیار گوناگونی سرو کار دارند که به نظر من نباید این چنین باشد. بزرگترین مسئلۀ غیر منتظره برای من اعتمادی بود که دانش آموزان به سرعت نسبت به من پیدا کردند. وقتی آن ها مشاهده می کنند که شما شخصی جدی هستید و به آن ها توجه لازم را مبذول می دارید، از شما به منزلۀ یک منبع استفاده می کنند.
برخی از انواع کار هایی که ما در مدرسه انجام می دهیم از این قرار است: ارائۀ تکالیف کلاسی، کارگاه های آموزشی، مشاورۀ خصوصی، گردش های علمی، ثبت نام در محل، بازدیداز کالج ها، آمادگی برای آزمون ورودی کالج، آشنایی با کالج های مختلف، مهمانان ویژه و مشاوره های گروهی. ما به عنوان مشاورین می توانیم برای برآوردن خواسته های دانش آموزان در راه یابی به تحصیلات عالی، از خلاقیت خود نیز استفاده کنیم. بعضی کار هایی که من به عنوان مشاور انجام داده ام، مثلا ً درست کردن پوستر هایی بوده است برای منعکس کردن آمار دانشجویان، افزایش آگاهی نسبت به فعالیت هایی که در کالج جریان دارد، و دعوت از سخنرانانی که دانش آموزان آن ها می شناسند و می توانند با آنان ارتباط برقرار کنند ( مانند دنی گرین، عضو تیم بسکتبال مردان دانشگاه کارولینای شمالی)، و همین طور ایجاد و توسعۀ مرکز کاریابی چه در دبیرستان و چه در کالج.
در حال حاضر در تلاش هستم که در یکی از مدارس، نمایش مد لباس راه اندازی کنم. دانش آموزان زیادی هستند که علاقه به کار در زمینه های مد، طراحی، بازاریابی، تئاتر، اقتصاد تجاری، موسیقی، و یا آرایشگری دارند. دانش آموزان مسئولیت آماده کردن همه چیز را به عهده خواهند گرفت، و من آن ها را در ارتباط با افراد صاحب نظر در زمینه های یاد شده قرار خواهم داد. این موجب خواهد شد دانش آموزان با مسائلی که در شغل مورد نظرشان در آینده روبرو می شوند، آشنایی پیدا کنند. این برنامه به آن ها یاد خواهد داد چگونه با بزرگسالان ارتباط برقرار کنند، که در رشد آن ها امری اساسی محسوب می گردد. غالب دانش آموزانی که من با آن ها کار کرده ام، در صحبت با مشاوران ثبت نام، مشاوران کمک هزینۀ تحصیلی و سایر اشخاص بزرگسال که شخصا ً با آن ها آشنا نباشند، نمی توانند خونسرد بوده و برخورد راحتی داشته باشند. در این گونه برنامه ها، هم به دانش آموزان خوش می گذرد و هم نکته هایی را می آموزند، و در میان آن ها افرادی هم پیدا می شوند که از این رویداد برای پروژه های بعدی خود استفاده کنند، که برای فارغ التحصیل شدن شان نیز اجباری است.
پرسش: مهمترین مسائلی که طی مشاوره با دانش آموزان به آن ها گوشزد می کنید، کدام است؟
رابینسون: من به دانش آموزان تأکید می کنم که راهی را انتخاب کنند که بیشتر درآن احساس راحتی می کنند، و همین طور مؤسسۀ آموزشی ای را انتخاب کنند که دارای واحد های اصلی آن ها و شرایط مناسب برایشان باشد. معمولا ً سئوال هایی که مطرح می کنم عبارتند از:
- مایلید در همین ایالت باشید یا به ایالات دیگری بروید؟
- ترجیح می دهید در کدام بخش های ایالت باشید؟
- آیا محیط آموزشی مختلط را ترجیح می دهید؟
- کدام محیط آموزشی را ترجیح می دهید، کوچک، متوسط، یا بزرگ؟
- به چه رشته ای علاقه دارید؟
- سایر علائق شما در زندگی کدام است؟
- به طور کلی در مورد محیط آموزشی از چه چیز هایی خوشتان می آید و از چه چیز هایی خوشتان نمی آید؟
- در صورتی که مؤسسات آموزشی خاصی را درنظر دارید، آن ها را نام ببرید.
بعد از جمع آوری اطلاعات لازم، بر مبنای اطلاعاتی که دانش آموز به من داده است، در مورد مدارس مختلف تحقیق می کنم. من کار دانش آموز را پیگیری می کنم و اطلاعات مورد نیاز آن ها پیرامون مؤسساتی که ممکن است به آن علاقه داشته باشند را در اختیار آن ها قرار می دهم. و به آن ها فرصت می دهم که خودشان هم در مورد مدارس مورد علاقۀ خود تحقیق کنند، و بعد دربارۀ مدارسی صحبت می کنیم که قصد دارند در آن ها ثبت نام کنند. این مشاورۀ خصوصی است. البته ما آن ها را تشویق به گذراندن آزمون های SAT، ACT و PSAT [آزمون های ورودی کالج] می کنیم و اطلاعاتی درمورد این آزمون ها نیز در اختیارشان قرار می دهیم، و همین طور آن ها را ترغیب به بازدید از کالج ها، اخذ موضع رهبری، و درخواست بورس تحصیلی می نماییم؛ ورزشکاران را تشویق به ثبت نام در NCAA [انجمن ملی ورزش کالج ها] می کنیم؛ درمورد شرایط پیوستن به NCAA به آن ها توضیح می دهیم، و همین طور آن ها را با FAFSA [ اقدام رایگان برای برخورداری از کمک هزینۀ فدرال] و CSS PROFILE [ خدمات مربوط به بورس های تحصیلی کالج] آشنا می کنیم، و نیزمسائل دیگری که مربوط به ادامۀ تحصیل در کالج می شود.
من با دانش آموزان بدون مدرک، دانش آموزان بی خانمان، دانش آموزانی که تنها زندگی می کنند، آن هایی که با کسانی غیر از خانوادۀ خود سکونت دارند، آنانی که دارای کوپن غذا هستند و دانش آموزان دارای نیاز های ویژه کار کرده ام. همۀ آن ها دارای احتیاجات مختلف هستند، بنابراین، فرایند کار با هریک از آنان متفاوت است.
