29 می 2008
رهبران برخوردار از پر جاذبه و مسایل خاص از ویژگی های احزاب سوم به شمار می روند
این مقاله از کتاب "تاریخ مختصر آمریکا" از انتشارات وزارت خارجه امریکا گرفته شده است.
غالباً چنین تصور می شود که ایالات متحده را دوحزب اداره می کنند. در عمل این درست است . از سال 1852 هر سال یک دموکرات یا یک جمهوری خواه در کاخ سفید بوده است . اما در همان زمان ، در کشور احزاب کوچک و سوم بسیاری به وجود آمده اند . مثلاً، در انتخابات ریاست جمهوری سال 1992 ، در یک ایالت به تنهایی 58 حزب شرکت داشتند. از جمله احزاب ناشناخته ای چون: بی تفاوتی، The Apathy نگاه به پشت سر، The Looking Back ممنوعیت میومکزیکو، , New Mexico Prohibition شهروندان مستقل تیش Tish Independent Citizens و مودیان مالیات ورمونت Tish Vermont Tax payers به این عنوان فعالیت داشته اند.
احزاب سوم بر پایه یک یا چند مسئله سازمان داده می شوند و زمانی که یک رهبر پر جاذبه و فرهمند داشته باشند، بهترین نتایج را به دست می آورند. چون ریاست جمهوری از دسترسشان دور است ، اغلب به دنبال فرصت و سکویی برای انتشار دیدگاه های اقتصادی و سیاسی خود هستند.
ئتودور روز ولت – موفق ترین کاندیدای حزب سوم قرن بیستم، یک جمهوریخواه بود تئودور روز ولت، رئیس جمهوراسبق بود. "حزب پیشرو یا بول موس " در انتخابات سال 1912، 4/27 درصد آرا را بدست آورد. جناح پیشرو حزب جمهوریخواه ، که از پرزیدنت ویلیام هاوارد تفت ، که روز ولت او را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد، نا امید شده بود از روز ولت خواست تا در سال 1912 نامزد این حزب شود. روزولت این کا ر را کرد و در بسیاری از انتخابات مقدماتی تفت را شکست داد. با این حال تافت دستگاه حزب را کنترل کرد و نامزد شد .
سپس طرفداران روزولت از حزب جدا شدند و حزب پیشرو را تشکیل دادند . روزولت که خود را به اندازه یک گوزن سرحال و نیرومند (Bull Moose) می خواند ( اسم حزب از آن گرفته شد )، قول تعدیل شرکت های تجاری بزرگ ، حق رای زنان ، افزایش مالیات بر حسب درآمد، پرداختن به کانال پاناما و محفاظت از محیط زیست را داد . تلاش وی برای شکست تافت کافی بود . با این حال تفرقه در آراء جمهوری خواهان به پیروزی وودرو ویلسون دموکرات کمک کرد.
سوسیالیست ها – حزب سوسیال نیز در سال 1912 با کسب 6 درصد آرا به بالاترین میزان رشد خود رسید . یوجین دبس که همواره اعلام نامزدی می کرد، در این سال با حمایت از مالکیت اشتراکی حمل و نقل و صنایع ، کم کردن ساعات کار و طرح های عام المنفعه برای ایجاد فرصت های شغلی، حدود 900.000 رای آورد . دبس که به جرم ایجاد آشوب در دوران جنگ جهانی اول محکوم شده بود، در سال 1920 از سلول زندان در تبلیغات انتخاباتی شرکت کرده بود .
رابرت لافولت – یکی دیگر از اعضای "حزب پیشرو" سناتور رابرت لافولت بود ، که بیش از 16 درصد آرا را در انتخابات 1924 کسب کرد . لافولت که از دیر باز مدافع کشاورزان و کارگران و دشمن سرسخت سرمایه داران بزرگ بود ، یکی از رهبران پرانگیزه جنبش "پیشرو" پس از جنگ جهانی اول محسوب می شد. لافولت که مورد حمایت طبقه کارگر، کشاورزان و سوسیالیست ها و بازماندگان حزب Bull Moose روزولتی بود ،با شعار ملی کردن راه آهن و منابع طبیعی کشور در انتخابات شرکت کرد . او از دریافت مالیات بیشتر از ثروتمندان و حق مطالبات جمعی نیز حمایت می کرد . وی فقط توانست آراء ایالت زادگاهش ویسکانسین را به دست آورد.
هنری والاس - حزب پیشرو در سال 1948 با نامزدی هنری والاس ، وزیر سابق کشاورزی و معاون رئیس جمهوری در زمان فرانکلین روزولت دوباره احیا شد . خط مشی والاس در انتخابات 1948 مخالفت با جنگ سرد ، طرح مارشال و سرمایه داران بزرگ بود . همچنین از خاتمه تبعیض نژادی علیه سیاهپوستان و زنان و حداقل حقوق حمایت می کرد و بر انحلال کمیته "فعالیت های ضد آمریکایی " نیز تاکید داشت. . عدم تمایل او به نفی "حزب کمونیست" که از وی حمایت کرده بود، محبوبیت وی را کاهش داد و فقط 4/2 درصد آرا را بدست آورد.
حزب دیکسی کرات – مانند "حزب پیشرو" ، "حزب حقوق ایالات" یا دیکسی کرات که رهبری آن را استرام ثورمند فرماندار کارولینای جنوبی به عهده داشت ، در سال 1948 مانند در مقام یک حزب انشعابی از حزب دموکرات ظاهر شد. مخالفت او ازشعار حقوق مدنی ترومن ریشه می گرفت . اگر چه حزب بر "حقوق ایالات" تاکید داشت ولی هدفش ادامه تفکیک نژادی و حفظ قوانین تبعیض نژادی بود.
جرج والاس - شورش های نژادی و اجتماعی دهه 1960 جرج والاس ، یکی دیگر از فرمانداران جدایی طلب جنوب را در سراسر کشور مطرح ساخت . والاس با حملات پررنگ خود به حقوق مدنی و علیه لیبرال ها و دولت فدرال طرفداران و پیروانی پیدا کرد . وی با ایجاد "حزب مستقل آمریکا" در سال 1968 از مقر دولت ایالتی در مونتگومری آلابا ما در انتخابات شرکت کرد و 5/13 درصد از کل آرای ریاست جمهوری را به دست آورد.
اچ راس پرو - همۀ احزاب سوم سعی می کنند از نارضایتی عمومی از احزاب اصلی و دولت فدرال بهره برداری کنند. اما در چند مورد دوران معاصر ، هرگز این امر به اندازه انتخابات 1992 هیجان انگیز نبوده است . آقای پرو یکی از بزرگترین بازرگانان تگزاس ، استعداد ویژه ای برای رساندن پیام خود برای انتقال مفاهیم معقول اقتصادی و مسئولیت مالی به طیف گسترده ای از مردم در سراسر کشور داشت . پرو با حملات زهراگین به رهبران کشور و تبدیل پیام اقتصادی خود به فرمول های آسان و قابل فهم ، توجه رسانه ها را به خود جلب کرد . سازمان تبلیغاتی وی را به نام " آمریکا ما ایستاده ایم " عمدتاً افراد داوطلب اداره می کردند ومنابع مالی را نیز خودش تامین کرد . بسیاری افراد ، به جای تنفر از ثروت پرو ، موفقیت اقتصادی او و بی نیازی از رابه تامین بودجه انتخاباتی از منابع خاص را می ستودند. پرو در ژوئیه از انتخابات کناره گیری کرد. اما با ورود مجدد، یک ماه قبل از انتخابات ، بیش از 19 میلیون رای، یعنی در حدود 19 درصد از کل آرای مردم را به عنوان پرچم دار"حزب اصلاح طلب" بدست آورد و این بیشترین میزانی بود که تا آن زمان یک حزب سوم کسب کرده بود که پس از شمار آراء تئودور روزولت در سال 1912، در مرتبه دوم را قرار می گرفت.