12 می 2008

نوشته های دانش آموزان، نمرات بالاتری را در كارنامه كشور دريافت می كند

بنا بر يافته های يك تحقيق پيمايشی، نوجوانان به نويسندگی اهميت می دهند و از فناوری جديد استقبال می كنند

نوشته جفری توماس - عضو هيئت تحريريهAmerica.gov

واشنگتن – بنا بر یک ارزيابی كه اخيرا در سطح ملی از مهارت نويسندگی به عمل آمده و نتايج آن منتشر گرديد، مهارت های نويسندگی دانش آموزان كلاس هشتم و كلاس دوازدهم ايالات متحده در سال 2007، در مقايسه با ارزيابی های انجام شده در سال های پيش از آن، بهتر شده اند و بسياری از گروه های دانشجويی موفقيت هايی را در اين زمينه كسب كرده اند.

مارك اشنايدر ، عضو کمیسیون مركز ملی آمار آموزشی كه اين ارزيابی را انجام داده است گفت "خوب نوشتن يعنی اينكه شما بتوانيد يك داستان بگوييد، اطلاعاتی را ارائه دهيد و مردم را با كلمات خود به دگرگون کنيد. گرچه هنوز راه زيادی در پيش داريم، اما دانش آموزان آمريكا در زمينه نويسندگی بهتر شده اند."

حدود 140000 كلاس هشتمی و نزديك به 28000 كلاس دوازدهمی در ارزيابی ملی پيشرفت آموزشی (NAEP) در سال 2007 شركت كردند. اين ارزيابی در سال های 1998 و 2002 هم انجام شد. ميانگين نمرات سال 2007 بالاتر از نمرات تحقيقات قبلی بودند. NAEP كه به "كارنامه كشور" نيز شهرت دارد، از سال 1969 تاكنون به عنوان ابزار سنجش موفقيت دانش آموزان در سطح ملی مورد استفاده قرار گرفته است.

يك نظرخواهی كه اخيرا از نوجوانان آمريكايی صورت گرفت روشن كرد كه اكثريت عظیم (86 درصد) معتقدند كه خوب نوشتن، يك مهارت ضروری برای دستيابی به موفقيت است. اين ارزيابی توسط پروژه اينترنتی و زندگی آمريكايی پيو و كميسيون ملی نويسندگی هيئت كالج انجام شد.

با اين حال، اغلب نوجوانان (60 درصد) كاری را كه به صورت الكترونيكی انجام می دهند، نوشتن قلمداد نمی كنند، خواه اين نوشتن به صورت مبادله پيام از طريق صفحات شبكه ای اجتماعی يا در ای ميل ها باشد، يا به شكل ارسال پيام های فوری از طريق اينترنت يا فرستادن پيام های متنی با استفاده از تلفن های همراه.

بسياری از نوجوانان نيز خاطرات روزانه خود را يادداشت می كنند و موسيقی و آهنگ می نويسند، به ويژه نوجوانان آفريقايی-آمريکايی كه 47 درصد از ايشان، در مقايسه با 31 درصد از همتايان سفيد خود، خاطراتشان را يادداشت می كنند. همچنين تعداد بيشتری از نوجوانان آفريقايی-آمريکايی (37 درصد)، در مقايسه با نوجوانان سفيد (23 درصد)، موسيقی يا آهنگ می نويسند.

بيش از هشت نفر از هر 10 نوجوان معتقدند اگر آموزگاران نوشتن بيشتری را در مدرسه از آنها می خواستند، نويسندگی آنها تقويت می شد. بنا بر يك بيانيه مطبوعاتی منتشر شده توسط مؤسسه پيو، "سياهان و كسانی كه به خانواده های كم درآمدتر تعلق دارند بيش از هر كس ديگری به اهميت نوشتن و فايده احتمالی تخصيص وقت بيشتر به آن در كلاس، معتقدند."

بنا بر يافته های يك تحقيق پيمايشی، تقريبا همه نوجوانان آمريكايی (94 درصد) دست كم گهگاه از اينترنت برای انجام تحقيقات مربوط به مدرسه هايشان استفاده می كنند. نزديك به دو سوم آنها به طور روزانه با اينترنت ارتباط برقرار می كنند. همچنين بيش از 70 درصد نوجوانان دارای يك تلفن همراه بوده و تقريبا شش نفر از هر ده نفر ايشان يك رايانه روميزی يا لپ تاپ دارند.

ايالت مين ، فراهم كردن رايانه لپ تاپ را برای 70000 كلاس هفتمی و كلاس هشتمی از سال 2002 آغاز نمود. طبق يك ارزيابی كه اخيرا توسط مؤسسه پژوهش سياست آموزشی وابسته به دانشگاه مين جنوبی انجام شد، داشتن يك لپ تاپ، تأثير مثبتی روی نمرات نگارش دانش آموزان در يك امتحان استاندارد شده داشته است.

به نوشته نويسندگان اين گزارش "پنج سال پس از اجرای اوليه برنامه لپ تاپ، نمرات نگارش دانش آموزان در امتحان سراسری ايالت مين به ميزان قابل توجهی بهتر شدند. به علاوه، هر چه استفاده دانش آموزان از لپ تاپ هايشان برای پروراندن و تنظيم نوشته هايشان گسترده تر می گرديد، نمرات آنان نيز بهتر می شد. و بالاخره شواهد نشان دادند كه اينگونه استفاده كردن از لپ تاپ به آنها كمك كرد تا نه فقط در نوشتن با استفاده از لپ تاپ، بلكه در نوشتن به طور كلی، پيشرفت كنند."

در يك تحقيق پيو، 57 درصد از نوجوانان می گويند وقتی با استفاده از رايانه می نويسند، اصلاحات و ويرايش های بيشتری را انجام می دهند.

اين تحقيق نشان داد كه ميزان لذت بردن پسران از نوشتن، چه در داخل يا خارج از كلاس، يا استفاده ايشان از فناوری جهت برقراری ارتباط، بسيار كمتر از دختران است.

دو سوم دختران (و 86 درصد از دختران 15 تا 17 ساله) در مقايسه با تنها نيمی از پسران، مشخصات خود را در يك پايگاه ارتباط شبكه ای اجتماعی مانند Facebook يا MySpace ثبت كرده اند. بيش از يك سوم دختران، در مقايسه با تنها يك پنجم پسران، دارای دفترچه خاطرات يا بلاگ اينترنتی هستند.

اين تحقيق نشان داد كه صرف داشتن فناوری هيچ تأثيری بر فعاليت نگارشی ندارد.

اغلب اوليای امريكايی معتقدند كه فرزندان ايشان بيش از آنها در زمانی كه دارای سنی معادل آنها بودند اقدام به نگارش می كنند و مهارت های نگارشی را مهم تر از گذشته می دانند. اوليای سياهپوست، در مقايسه با اوليای سفيد پوست، اعتقاد بيشتری به اهميت نگارش دارند. اغلب اوليا فكر می كنند كه رايانه ها به تقويت نگارش فرزندان ايشان كمك می كنند.

بزرگ ترين تشويق كننده جهت يادگيری خوب نوشتن چيست؟ نوجوانان می گويند كه اين عامل عبارت است از دريافت واكنش خوب، به ويژه از يك آموزگار خيلی خوب. و همين جا است كه پروژه ملی نگارش (NWP) مطرح می شود. NWP كه يك برنامه آموزشی فدرال است كه توسط صندوق های ايالتی و خصوصی محلی نيز حمايت می شود، مختص ارتقای سطح آموزش نگارش است.

بررسی های مقارنه ای جدی مستقل نشان داده اند كه برنامه های توسعه حرفه ای NWP برای کار آموزگاران مؤثر هستند.

NWP از سال 2000 تاكنون، شبكه ای از 75 پايگاه را در سرتاسر ايالات متحده ايجاد كرده و برنامه های توسعه حرفه ای با كيفيت بالايی را به آموزگاران در مناطق خدمت ايشان در هر مقطع و كلاس و در همه مواد درسی ارائه می نمايد.

همچنين NWP ارتباط فعالی را با پايگاه های وابسته ای كه در خارج از كشور، طبق الگوی NWP عمل می كنند برقرار كرده است. اين پايگاه های وابسته بين المللی نيز مانند پايگاه های NWP در ايالات متحده، برنامه های آموزشی تابستانی را ارائه می كنند كه طی آنها آموزگاران به بررسی رويه های كلاس درس، مطالعه نظری و پژوهشی و تقويت مهارت های نگارشی خود می پردازند.

اطلاعات بيشتر در پايگاه اينترنتی NWP به این نشانی موجود است.