05 جون 2008
آمریکا نقش مهمی را در امور جهانی در سال های پس از جنگ جهانی دوم ، به خصوص از طریق تاثیر در سازمان ملل تازه شکل گرفته و ناتو، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی ،بازی کرد. مهم ترین مسئله سیاسی و دیپلماتیک پس از دوران جنگ، جنگ سرد بود. جنگ سرد، به دلیل اختلافات طولانی میان آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی بر سر این که کدام دولت و سیستم اقتصادی بیشترین آزادی ، برابری و رفاه را ایجاد می کند شکل گرفت.
آمریکا که با دنیای پس از جنگ های داخلی روبرو بود امیدوار بود تا بتواند ثبات و بازسازی آرامی را در پیش بگیرد. این کشور از دموکراسی و تجارت آزاد حمایت می کرد و به 17000 میلیون دلار بر اساس " طرح مارشال" برای بازسازی اروپای غربی متعهد بود. اتحاد جماهیر شو روی خواستار امنیت مرزها به هر هزینه بود. و از نیروهای ارتشی برای بازگرداندن رژیم کمونیستی در اروپای غربی و مرکزی کمک می کرد.
آمریکا متهعد شده بود تا مانع کشورگشایی شوروی شود. . این نیازمند عقب نشینی کامل شوروی از ایران بود. و از ترکیه در مقابل تلاش های شوروی برای کنترل خطوط کشتیرانی حمایت و کمک های اقتصادی و نظامی برای یونان فراهم میکرد تا علیه شورشیان کمونیستی مبارزه کند. و منجر به به تلاش برای انتقال میلیون ها تن از تجهیزات به برلین از راه هوایی شد در حالی که شوروی این شهر تقسیم شده را محاصره کرده بود.
با بیشترین کمک های آمریکا از طریق آتلانتیک ، اقدامات بسیار کمی برای ممانعت از گرفتن کنترل چین توسط نیروهای کمونیست مائو تسه تونگ در سال 1949انجام گرفت. زمانی که کره شمالی که از طرف چین و شوروی حمایت می شد به کره جنوبی در سال بعد حمله کرد آمریکا از تلاش سازمان ملل برای مداخله نظامی حمایت کرد. کره شمالی به تدریج به عقب رانده شد و آتش بس به امضا رسید اما تنش ها همچنان بالا ماند و نیروهای آمریکایی برای دهها سال در آنجا باقی ماندند.
در اواسط دهه 1960، آمریکا نیروهایش را به جنوب ویتنام فرستاد تا با شورشیان کمونیست وابسته به ویتنام شمالی مبارزه کنند. مداخله آمریکا حتی بیشتر نیز شد اما نتوانست مانع از فروپاشی جنوب در سال 1975 شود. این جنگ به قیمت جان صد ها هزار نفر تمام شد و باعث خشونت هایی در آمریکا شد و بی میلی مردم آمریکا از درگیری های خارجی را در بر داشت.