05 جون 2008
قرارداد جدید و جنگ جهانی دوم
در اوایل دهه 1930، پرزیدنت فرانکلین روزولت قرارداد جدیدی را درخواست کرد – طرحی برای بیرون آوردن آمریکا از رکود اقتصادی در سریع ترین زمان . او اشاره کرد که دموکراسی در همان زمان در کشورهای دیگر نیز از بین رفته است – نه به دلیل این که مردم مخالف دموکراسی بودند بلکه آنها از بیکاری و کمبود امنیت خسته شده بودند.
با رهبری او، هیئتی تصویب شد تا میزان سپرده در بانک ها را تضمین کند. تنظیماتی برای فروش سهام اعمال شد و قوانینی برای تضمین حقوق کارگران برای داشتن نماینده ای در اتحادیه ها تصویب شد. کشاورزان یارانه را برای محصولات مشخص و کمک هایی برای جلوگیری از فرسودگی خاک دریافت میکردند. کارگران جوان برای کاشت درختان، پاک سازی راه های آبی و بهبود امکانات در پارک های ملی استخدام می شدند. هیئت خدمات عمومی، کارگران ماهر را برای پروژه های بزرگ مانند ساخت سد و پل استخدام می کرد. یکی از هیئت های واقع در تنسی برای مناطق فقیر کنترل سیل و نیروی برق را فراهم می کرد. و هیئت کمک های ضروری فدرال، کمک هایی را به صورت پرداخت مستقیم ارائه می داد.
دور دوم برنامه ها، کارگرانی را برای ساخت راه ها ، فرودگاه ها و مدارس و هنرمندان ، هنرپیشگان ، موسیقی دان ها و نویسندگان را استخدام و مشاغل نیمه وقت را در اختیار جوانان قرار می داد. هم چنین نظام بیمه اجتماعی را برای افراد فقیر ، از کار افتاده و سالمند ایجاد کرد.
آمریکا یی ها عموما با ایده دولت بزرگ موافق نبودند اما همچنان خواستار دولتی بودند که مسئولیت خطیر رفاه مردم را بر عهده بگیرد. در حالی که قرارداد جدید کمک های فراوانی را برای میلیون ها آمریکایی فراهم می کرد، هیچ گاه نتوانست رفاه و آبادانی را برقرار کند. لحظات بهتر در راه بودند اما نه تا زمانی که جنگ جهانی دیگری آمریکا را در مسیر خود قرار دهد.
زمانی که رژیم های خودکامه آلمان، آیتالیا و ژاپن کنترل خود بر کشورهای همسایه را گسترش دادند ، آمریکا سعی کرد بی طرف بماند. نزاع بعد از حمله آلمان به فرانسه و بمباران انگلیس شدت گرفت. بر خلاف حس قوی انزوا طلبی ، کنگره به فرا خواندن سربازان به خدمت و تقویت ارتش رای داد.
بیشتر مردم زمانی که ژاپن به دراختیار گرفتن مواد خام مورد نیاز صنایع غربی را تهدید کرد ، بر رویدادهای اروپا تمرکز داشتند . در واکنشی نسبت به آن ، آمریکا تحریمی را بر یکی از مواد مورد نیاز ژاپن، نفت، اعمال کرد و خواستار آن شد تا این کشور از مناطقی که تصرف کرده بود عقب نشینی کند. ژاپن مخالفت کرد و در 7 دسامبر 1914، حمله شدیدی را در بندر پرل هاربر هاوایی آغاز کرد. آمریکا علیه ژاپن اعلام جنگ کرد . آلمان و ایتالیا ، که در آن زمان متحدان ژاپن بودند، علیه آمریکا اعلام جنگ کردند.
صنایع و کشاورزی آمریکا در تلاش های جنگی همکاری داشتند. تولید تجهیزات جنگی خیره کننده بود، 300000 هواپیما، 5000 کشتی ، 60000 کشتی نفربر و 86000 تانک در کمتر از 4 سال تولید شد . بیشتر کارها توسط زنان انجام می شد که به جای مردانی که عازم جنگ بودند به کارخانه ها می رفتند.
آمریکا، انگلیس، و اتحاد جماهیر شوروی برای مقابله با خطر نازی ها متحد شده و تصمیم گرفتند تا تلاش های اولیه نظامی شان بر اروپا متمرکز باشد. آنها مصمم به شکستن کنترل آلمان ها و ایتالیایی ها بر مدیترانه و ممانعت از سقوط مسکو بودند. بعد می توانستند رم و پاریس را آزاد کرده و سرانجام به برلین برسند.
از زمان تصرف لهستان توسط آلمان ها در سال 1939 تا تسلیم آن در 1945، جنگ در اروپا جان میلیون ها نفر از سربازان و شهروندان را گرفت . میلیون ها نفر در هولوکاست ، سیاست سیستماتیک آلمان های نازی برای از بین بردن یهودیان و دیگر گروهها، از بین رفته بودند.
جنگ در آسیا عمدتا مجموعه ای از جنگهای دریایی و تلاش برای شکستن تسلط ژاپنی ها بر جزایر اقیانوس آرام بود. جنگ در آنجا تا بعد از اتمام جنگ در اروپا ادامه یافت. جنگ های پایانی از خونبار ترین جنگ ها بودند. بیشتر مردم آمریکا از جمله پرزیدنت هری ترومن، اعتقاد داشتند که تهاجم ژاپن می تواند از این هم بدتر باشد. ترومن علاقه داشت تا از بمب های اتمی جدید برای اتمام جنگ استفاده کند. زمانی که ژاپنی ها از تسلیم شدن سر باز زدند، او دستور داد تا بمب ها را بر فراز شهرهای ناگازاکی و هیروشیما ریخته شود.
این نقشه موثر واقع شد—ژاپن تسلیم شد—و جنگ جهانی دوم در پایان در اوت سال 1945 به پایان رسید . تنها آن موقع بود که مردم به کاربردها و قدرت مخرب سلاح های هسته ای پی بردند.
