05 جون 2008
جنگ جهانی اول، رفاه در دهه 1920 و رکود اقتصادی
جنگ در اروپا در سال 1914 که در آن آلمان و اتریش – بلغارستان با انگلیس، فرانسه ، ایتالیا و روسیه می جنگیدند بر منافع آمریکا از همان آغاز تاثیر گذاشت. ناو های انگلیس و آلمان بر کشتیرانی آمریکا مداخله می کرد اما زیر دریایی های آلمان واقعا کشنده بودند. حدود 130 آمریکایی زمانی که یک زیردریایی ناو انگلیسی لوزیتانیا را در سال 1915 غرق کرد کشته شدند. پرزیدنت وودرو ویلسون خواستار پایان جنگ شد و جنگ مدتی توقف شد اما در سال 1917 دوباره شروع شد و آمریکا اعلام جنگ کرد.
تلاش های بیش از 1750000 نظامی آمریکایی نقش مهمی را در شکست ائتلاف متحدان، آلمان و اتریش و بلغارستان، بازی کرد. یک آتش بس موقت که از لحاظ تکنیکی آتش بس ولی در واقعیت تسلیم شدن بود در 11 نوامبر سال 1918 اتخاذ شد.
پرزیدنت ویلسون برای پایان درگیری ها بر اساس طرح 14 موردی اش برای دستیابی به صلح پایدار مذاکره کرد. این طرح شامل پایان توافق نامه های مخفی بین المللی ، تجارت آزاد میان ملت ها ، کاهش تسلیحات داخلی ، و قوانین مستقل برای کشورهای اروپایی تحت کنترل ، و تاسیس یک اجتماع – اتحادیه ملل – برای کمک به تضمین استقلال سیاسی و تمامیت ارضی برای کشورهای کوچک و بزرگ مشترک المنافع بود.
هرچند، آخرین عهد نامه صلح تقریبا هیچ کدام از اهداف را به دلیل آنکه فاتحان به دنبال مجازات سخت گیرانه تر بودند ، دنبال نکرد . ایده ویلسون در مورد اتحادیه ملل در عهدنامه ورسای باقی ماند اما او هم چنان در به دست آوردن حمایت کافی ناتوان بود و آمریکا آن را رد کرد و آمریکا به انزواطلبی خود باز گشت.
دوران پس از جنگ یکی از نا آرامی های شغلی و تنش های نژادی بود . کشاورزان به دلیل اتمام ناگهانی در خواست زمان جنگ در نلاش بودند. نا آرامی های بولشویکی باعث ایجاد " وحشت از سرخ ها " و چندین ده خشونت های نظامی در برابر جنبش انقلابی کمونیستی شد. علی رغم این مشکلات، به مدت چندین سال در دهه 1920 ، آمریکا شاهد دوره ای از رفاه واقعی بود. خانواده ها اولین اتومبیل ، رادیو، یخچال خود را خریدند و به صورت منظم به سینما می رفتند. و بعد از چندین دهه فعالیت سیاسی موفق به تایید اصلاحیه قانونی در سال 1920 شدند که به زنان حق رای می داد.
اوقات خوش مدت زمان زیادی باقی نماند. ارزش بسیاری از سهام که به طور مصنوعی دچار تورم شده بود د راکتبر 1929 دچار کاهش فراوانی شد. در طول سه دهه آتی رکود تجاری در آمریکا بخشی از رکود اقتصادی جهانی شد. سرمایه گذاری ها و کمپانی ها تعطیل شد ، بانک ها ورشکست شد و درآمد کشاورزی کاهش یافت. در 20 نوامبر 1932 ، 20 درصد از مردم آمریکا بیکار بودند.
مبارزات انتخاباتی در آن سال، عموما بر سر دلایل رکود اقتصادی و راه های حفظ آن بود. هربرت هوور فرآیند بازسازی اقتصادی را اغاز کرده بود ، اما تلاش هایش تاثیر کمی داشت و او انتخابات را به فرانکلین روزولت واگذار کرد. روزولت بسیار خوش بین و آماده بود تا از اختیارات دولتی برای دست یابی به راه حل های جسورانه استفاده کند. با رهبری او، آمریکا وارد دوره دیگری از تغییرات اقتصادی و سیاسی شد.
