05 جون 2008
آمریکا در سال 1850 کشور بزرگی بود که میان 2 اقیانوس گسترده شده بود . تفاوت های عظیم جغرافیایی ، منابع طبیعی و توسعه از منطقه ای به منطقه دیگر قابل درک بود.
نیوانگلند و ایالت میانی آتلانتیک ، مراکز اصلی مالی ، تجاری و تولیدی بودند . محصولات اصلی شامل منسوجات وپوشاک ، چوب و ماشین آلات بود. ایالت های جنوبی اکثراً کشاورز بودند و محصولاتی مانند تنباکو ، شکر ، کتان را با کمک نیروی کاری برده ها تولید می کردند . ایالت های مرکزی غربی هم پایه کشاورزی بودند اما محصولات گوشتی و غلات آنها را از طریق مردان و زنان خودشان به دست می آمد.
در سال 1819 میسوری تقاضای تبدیل شدن به ایالت را کرد . شمالی ها مخالف بودند زیرا حدود 10000 برده در آنجا حضورداشتند . هنری کلی از اعضای کنگره از کنتاکی درخواست مصالحه کرد: میسوری جزو ایالات خوانده شود و به برده داری ادامه دهد و مین به عنوان یک ایالت آزاد خوانده شود.
موقعیت های منطقه ای مورد بحث در طول دهه ها و به دنبال سازش مسیوری سخت تر شده بود . در شمال ، جنبش برای القای برده داری رشد فزاینده ای داشت . در جنوب ، باور به برتری سفیدها و حفظ موقعیت اقتصادی نیز شدید بود. اگر چه هزاران برده از طریق یک شبکه مخفی بنام خط آهن زیرزمینی به شمال فرار کردند، برده ها همچنان یک سوم جمعیت را در ایالت های برده دار در زمان آمارگیری سال 1860 تشکیل می دادند .
بیشتر شمالی ها ، تمایلی به چالش درباره وجود برده داری در جنوب نداشتند ، در حالی که عده زیادی مخالف گسترش جنوب به سوی اراضی غربی بودند . جنوبی ها شدیداً اعتقاد داشتند که در این سرزمین حق دارند درباره وضع خود تصمیم بگیرند. آبراهام لینکلن، سیاستمدار جوان از ایلینوی، اعتقاد داشت که این مسئله ای ملی است و نه محلی. او گفت " خانه ای که به دو گروه مخالف تقسیم شده باشد نمی تواند زیاد دوام بیاورد. من اعتقاد دارم این دولت نمی تواند به طور مداوم با نیمی موافق و نیمی مخالفت برده داری سرکند. نمی گویم که اتحاد از بین برود اما انتظار دارم که مانع از تجزیه کشور بشود."
در سال 1860 حزب جمهوری خواه لینکلن را به عنوان نامزد ریاست جمهوری با پیام مخالفت برده داری گماشت. در مبارزه با 4 نفر دیگر ، او تنها 39 درصد از کل آرا را به دست آورد، اما اکثریت آرا را در هیئت انتخاباتی از آن خود کرد. هیئت انتخاباتی گروهی از شهروندان بود که پرزیدنت و معاون او را بعد از آرای مردمی به طور مستقیم انتخاب کردند .
درگیری هایی که در طول دهه های قبل وجود داشت به نهایت خود رسیده بود ایالت های جنوبی تهدید کرده بودند که در صورت انتخاب شدن لینکلن، از ایالات متحده جدا می شوند. این کناره گیری ها حتی قبل از سوگند خوردن او آغاز شد. مشکل پریزیدنت جدید متحد نگه داشتن کشور بود.