11 جون 2008

مهندسان جوان با بردن آب به بالای تپه، جایزه "به خود بالیدن" را از آن خود کردند

هدف این چالش تکنو لوژی، الهام بخشیدن به دانشجویان و یافتن راه حل برای مشکلات است

Jeffrey Thomas
Staff Writer

نویسنده: جفری توماس
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – برای انسان باستانی و امروزی ، یکی از مهم ترین چالش ها چگونه بردن آب از سطح پایین تر به بالاتر، از رودی در دره به دهکده ای در سطح بالای زمین بوده است . با وجودی که مشکلات فنی حادی از این دست معمولاً به جوانان محول نشده، بیش از 20 سال است که موزه نو آوری و فن آوری، معروف به "تِک" واقع در سان خوزه کالیفرنیا، چنین رقابت های مهم مهندسی را مطرح کرده و از تیم های جوان برای یافتن راه حل دعوت کرده است.
در سال 2007 ، حدود 155 تیم از نوجوانان کلاس ششم تا دوازدهم اهل کالیفرنیا با طراحی و ساخت یک مریخ پیمای بدون سرنشین دست و پنجه نرم کردند که بتواند از فرو افتادن 3.7 متری به سمت دهانه آتشفشانی در مریخ ، گویی که از فضا پرتاب شده، جان سالم بدر ببرد و سپس با موفقیت از دیوارهای 1.8 متری یک آتشفشان بالا برود.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/educ-english/2008/February/200802041415221CJsamohT0.2763941.html?CP.rss=true


امسال، 230 تیم که بعضی از مناطق دوری چون هند آمده بودند – و بیش از 900 دانش آموز کلاس پنجم تا دوازدهم در طراحی یک ابزار ساده برای هدایت آب از یک رودخانه به سمت بالا و درجهت یک دهکده روی تپه بدون استفاده از برق شرکت کردند.
پیتر فریس، رئیس" تِک" موقع اعلام زمان رقابت جدید در نوامبر 2007 گفت: هدف ما در "تِک" الهام بخشیدن به مبتکران و همزمان ارتقاع سطح هوشیاری و یافتن راه حل برای بزرگترین چالش هایی است که جوامع دنیا با آن روبه رو هستند.
دارن یانگ، که یک دانش آموز پانزده ساله در سال دهم دبیرستان کاپرتینو واقع در کاپرتینوی کالیفرنیا است، از زمانی که در مدرسه راهنمایی بود می خواست در مسابقات "تِک" شرکت کند، اما گروه لازم را نداشت. جری لو، یک دانش آموز دیگر از کلاس دهم همین مدرسه با او تیم تشکیل داد و تیموتی مکسول، یک یک دانش آموز کلاس دهم دیگر از کاپرتینو زمانی به آنها پیوست که طراحی شروع شده بود."گروه فنا پذیران" در مصاحبه ای اینترنتی گفتند: "همه ما می خواستیم این کار را برای سرگرمی انجام دهیم ( و برای به خود بالیدن).
آنها خودشان را به شوخی فناپذیران نامیدند . "می خواستیم تنبل باشیم و مطابق با اسم گروهمان لباس بپوشیم ، بدون اینکه برای پیدا کردن یا طراحی لباس به خودمان خیلی زحمت بدهیم ."
بیشتر تیم ها برای خودشان لباس یا تی شرت طراحی می کنند.
اما حتی اگر این تیم مانند فنا پذیران لباس بپوشند، در رقابت 3 مه تیم ما مکان اول را در گروه کلاس نهم تا دوازدهم برای "بهترین راه حل جامع" کسب کردند، که شامل عمل کرد ابزار، فرایند مهندسی و سبک و ارائه کاربود.
وقتی از گروه فنا پذیران سوال شد چطور به راه حل رسیدید، گفتند: "با تلاش برای ترکیب تمام ایده های اولیه مان روی یک دستگاه شروع کردیم . قرار بود نتیجه دستگاهی باشد که دو چرخ آبی کامل متصل به زنجیر دارد، که چرخ پایینی چرخ بالایی را می چرخاند، که آب را با استفاده از سطل و حلقه بالا می کشید. بعد تیم به گروه ما پیوست و تصمیم گرفتیم طراحی را تغییر دهیم، خیلی منظم نبودیم بنابراین نقشه های طراحی مان روز به روز تغییر می کرد . بین تعدیل های مختلف بر روی ماشین مان پس و پیش می رفتیم، و بالاخره بر یک طراحی توافق کردیم و همان را ساختیم ."
تیم، عضو گروه برای راهنمایی گروه های آتی که برای اولین بار وارد رقابت " تِک" می شوند گفت: یکی یا دو مهندس سرحال برای تیم تان پیدا کنید. تیم خودش عاشق طراحی و ساخت ماشین و بازی با زنجیره قلطان بود.
وی افزود: "دانش گروه از نجاری و ابزار ساختمانی ، به ویژه دریل برقی و اره برقی خیلی به درد خورد."
دارن پیشنهاد کرد: "به اصول اولیه بچسبید – به ایده های ساده – پیاده کردن طرح های پیچیده ، پیچیده است که اگر محدودیت زمانی داشته باشید به معنی ساختار نا مرغوب و کارشتابزده است."
جری می گوید: " ترکیب گروه ، حیاتی است. گروهی پیدا کنید که می دانید با هم خوب کار می کنید. همچنین، آدم هایی را پیدا کنید که می دانند چه کار دارند می کنند ، نه دوستانی که تصمیم می گیرند یک گروه تشکیل دهند صرفاً به این دلیل اینکه دوست هستند. و در آخر مطمئن شوید آدم های گروه تمایل به کار دارند."
رقابت های گذشته "تِک" معمولاً با این واژه ها شروع می شد " طراحی کنید، بسازید، ابزاری را به کار اندازید..." اما مشکل عملی خاص،بسیار متفاوت است. این ها چند مورد از رقابت های گذشته بوده اند:
• پر کردن کیسه های شنی برای استفاده در سیلاب
• بازیافت آب از دریاچه و هدایت آن برای خاموش کردن آتش بالای تپه
• برداشتن نمونه درخت استوایی از بالای یک چادر جنگل بارانی
• تعمیر ماهواره ای سرگردان که به آرامی در فضا می چرخد

زمانی که معمولا ًبه دستگاهی برای انجام کار برجسته اش اختصاص پیدا می کند؟ سه دقیقه.

آرتورهیکس، که مربی تیم های رقیب بود، با تیم پسرش و بعد تیم دخترش شروع کرد ، می گوید: "روز مسابقه به من خیلی خوش می گذرد ، بین تیم ها گشت می زنم و راه حل های مختلف و باور نکردنی را در مورد یک مسئله می بینم . اشتیاق خلاقانه تیم ها همیشه من را تحت تاثیر قرار می دهد."
هیکس، سالهای متوال شاهد ادامه تحصیل بچه هایی را که مربیشان بوده در رشته های علوم، مهندسی و زمینه های فنی در دانشگاه بوده است.
وی همچنین متوجه شده است که "توانایی کنا رآمدن با دیگران در تیم خیلی مهم است . علیرغم این واقعیت که تلاش و مسئولیت پذیری مولفه های کلیدی هستند ، کارآمدترین سازمان ها بازیکنانی دارند که تلاششان را برای رسیدن به یک هدف مشترک هدایت می کنند و بیهوده کلی زمان صرف ابداع مجدد چیزهایی که گروه از قبل به آنها دست یافته نمی کنند."