24 جولای 2008

صندوق نجات دانش پژوهان مورد تهدید جهان

مصاحبه با جیم میلر از صندوق نجات دانش پژوهان – بخش اول

آغاز متن

پرسش: مسئلۀ آزار دانش پژوهان در جهان تا چه حد جدی و گسترده است؟

میلر: این مسئله ای کاملا ً جدی و گسترده است. ارقام در این مورد گویا هستند: از سال 2002، صندوق نجات دانش پژوهان (SRF) وابسته به مؤسسۀ آموزش بین المللی (IIE) بیش از 1800 در خواست کمک از سوی افرادی در بیشتراز 100 کشور جهان دریافت کرده است. دانش پژوهان در کلیۀ زمینه ها عملا ً قربانی بروز بیماری ها، جنگ، ویا هرج و مرج اقتصادی بوده  اند. SRF  متوجه شده است که تهدید مستقیم دانش پژوهان از محیط دانشگاهی خودشان آغاز می شود. آزار عمدی دانش پژوهان – از سانسور گرفته تا تهدید به مرگ – عموما ً جلب توجه جهانیان را نمی کند، اما واقعیت این است که دانش پژوهان غالبا ً اولین هدف رژیم های سرکوبگر، گروه های شبه نظامی، تروریست ها و افرادی هستند که در راه رسیدن به قدرت صدای هراعتراضی را خفه می کنند.

پرسش:  اقدامات شما چگونه مؤثر واقع می شود؟ ممکن است در این رابطه یکی دو مثال بیاورید؟

میلر: نجات جان افراد – ما به دانش پژوهان کمک کرده ایم که از سانسور، اعمال خشونت آمیز، و در بسیاری موارد از مرگ بگریزند. SRF  کمک هزینه هایی در اختیار ده ها تن از دانش پژوهانی که در زندان، اختفا و یا تحت بازداشت خانگی بوده اند، قرار داده است.

به عنوان مثال، SRF کمک هزینه ای در اختیار یک استاد ارشد زبان انگلیسی اهل جمهوری دموکراتیک کنگو قرار داد که متحمل ضرب و جرح و آزارو شکنجه شده و بار ها زمانی که در زندان و تحت عناوین ساختگی در بازداشت بوده تهدید به مرگ شده بود [در زمان رژیم سابق این کشور- یادداشت ناشر]. سازمان عفو بین الملل و سایر گروه های بین المللی برای آزادی او به دولت کنگو فشار می آوردند. اما حتی بعد از آزادی نیز او با احتمال بازداشت دوباره و ادامۀ تهدیدات روبرو بود. او با کمک هزینۀ SRF که کمی بعد از آزادی به وی تعلق گرفت، موفق شد کشور کنگو را ترک گوید.  او نویسندگی و تدریس خود را در آمریکا دوباره از سر گرفت و برای بهبود از صدمات روحی و جسمی دوران سختی را سپری کرد. او اغلب می گوید که  بازگشت به کتاب هایش نوعی درمان برای او بوده است.

آزادی دانشگاهی- دانشگاه های میزبان که با SRF همکاری دارند، محیطی امن و تشویق آمیز برای دانش پژوهانی که به زندگی کاری خود بازمی گردند، تأمین کرده اند. آن ها به تدریس، چاپ کتاب هایشان، و حتی مشاوره با دانشجویان سابق خود ادامه می دهند.

یک فیزیکدان عراقی همراه با خانواده اش از خطر مرگ نجات یافت؛ آن ها بعد از ترک کشورشان دریافتند که کتابخانۀ خانوادگی شان ازمیان رفته است و شبه نظامیان خانۀ مسکونی آن ها را اشتغال کرده اند. با به یاد آوردن این اتفاقات، دانش پژوه عراقی خود را خوش اقبال تلقی می کند. او ازهنگام دریافت کمک هزینۀ SRF و ورود به دانشگاه میزبان، مقالات زیادی در نشریات بین المللی فیزیک به چاپ رسانده است و در عین تدریس به دانشجویان دانشگاه میزبان، هنوز به دانشجویان سابق خود در کشور عراق راهنمایی  درسی می کند. او در کنفرانسی در ماه اوت، تازه ترین مقالۀ خود را که با یکی از دانشجویان سابقش به طور مشترک نوشته است، ارائه خواهد داد. در پرتو کمک این دانش پژوه، دانشجوی سابق او اکنون به مقام استادی رسیده است.

پرسش:  آیا SRF به طور طبیعی و احتراز ناپذیر ً بخشی از رسالت  IIE به شمار می رود؟

میلر: IIE بیشتر از 88 سال است که به روشن کردن ذهن مردم جهان می پردازد. در اساسنامۀ رسالت IIE آمده است " نجات جان دانش پژوهانی که در خطر قرار دارند و پیشبرد آزادی آکادمیک". تنها در همین اواخربود که IIE/SRF  پیگیری کوشش های سازمان یافته را آغاز کرد، اما در قرن پیش، IIE به حدود 10,000 دانش پژوه که جانشان در خطر بود کمک کرد تا در بحبوحۀ جنگ ها و انقلاب ها به مکان های امن انتقال پیدا کنند. در قرن حاضر، ما نزدیک به دو هزار درخواست کمک از سوی دانش پژوهان در بیش از صد کشور جهان داشته ایم.

 IIE  از طریق تلاش های ما در نجات و رهایی دانش پژوهان و دانشجویان و حمایت از آزادی آکادمیک، توانسته است متفکران ارزشمند زیادی را در جهان حفظ کند. تأثیر دراز مدت کار ما در حفظ و نگهداری مشارکت ها و افکار بی بدیل این افراد بوده است. برای مثال، در سال های 1940، کمیتۀ اضطراری IIE برای کمک به دانش پژوهان خارجی اخراج شده، تحت مدیریت ادوارد مارو، به بیش از 300 دانشمند اروپایی کمک کرد؛ این افراد در غیر این صورت ممکن بود به کلی از دست بروند. تعدادی از درخشان ترین متفکران جهان نیز در میان آنان بودند، از آن جمله می توان به برندگان جوایز نوبل مانند توماس مان (برای ادبیات)، ماکس دلبروک (برای پزشکی)، فلیکس بلوک (برای فیزیک)، و جیمز فرانک (برای فیزیک) اشاره کرد.

زمانی که جامعۀ بین المللی در حمایت از دانش پژوهان خود که مورد انواع تهدیدات قرار می گیرند قصور می کند، این در مسئولیت جامعۀ دانشگاهی است که از اعضای خود محافظت کند. تعهد IIE نسبت به آموزش بین المللی و تبادل افکار و اندیشه، طبیعتا ً ما و شرکایمان را موظف به تأمین منابعی برای جبران کاستی ها می کند. شاید اغلب به نظر بیاید که ما در خلأ مشغول پیش بردن یک نبرد هستیم و تعداد نسبتا ً اندکی به ما می پیوندند، اما بعد به یاد می آوریم که بیش از 125 مؤسسۀ دانشگاهی در جهان برای حمایت از جان این همکاران، با صندوق نجات دانش پژوهان مشغول همکاری هستند. SRF  تأمین کنندۀ کمک های مالی حیاتی برای دانش پژوهان است، اما اصل موضوع، مناسبات آن ها با دانشگاه های میزبان است. شبکه های کاری IIE و تعهد آن ها به جمع آوری منابع مورد نیاز است حمایت روز به روز دانشگاه ها، کالج ها و مؤسسات پژوهشی را ممکن می سازد.

خوشبختانه، مجامع اهدا کنندۀ دولتی و خصوصی در آمریکا و بسیاری دیگر از کشور های جهان به اقدامات حیاتی  SRF  به عنوان بخشی از IIE واقف هستند و با کمک های مالی و انواع حمایت ها در این مهم مشارکت کرده اند.

برای مطالعۀ بخش دوم مصاحبه مراجعه کنید به:

"صندوق نجات دانش پژوهان (SRF) سرمایه های فکری کشور ها را حفظ می کند"

http://www.america.gov/st/educ-english/2008/July/200807240946241CJsamohT0.7724726.html

پايان متن