We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
08 دسامبر 2008
ورود به کالج
یکی از پرسش های واقعا ً بزرگ زندگی این است:
ازکجا و چگونه در زندگی خود موفق می شوید؟ و اصلا ً موفقیت چه معنایی دارد؟
شاید فلاسفه و ناصحان هر نوع پاسخی برای این سئوال داشته باشند، اما برای جوانان 16 یا 17 ساله ای که در ایالات متحده زندگی می کنند این سئوال تنها یک پاسخ ساده دارد: کالج.
طبق نظر سنجی های دولت آمریکا، افرادی که دارای مدرک تحصیلی دانشگاهی هستند در طول عمر خود به طور متوسط 1 میلیون دلار بیشتر از افراد دیپلمه درمی آورند.
پاسخ شاید ساده باشد، اما بخش دشوار آن بعد می آید. چگونه می توان وارد دانشگاه شد؟ کدامیک را باید انتخاب کرد؟ کدام دانشگاه شما را انتخاب می کند؟ چگونه هزینۀ تحصیلات را باید پرداخت؟
ورود به دانشگاه مستلزم کار و تحقیق زیادی است. غالب دانشجویان که با موفقیت از عهدۀ این کار برمی آیند، پدر یا مادرشان آن ها را راهنمایی کرده و در طول راه هم به آن ها سیخونک می زند.
اما والدینی که تحصیلات دانشگاهی ندارند، در فشار آوردن به فرزندانشان برای ادامۀ تحصیلات عالی دچار دردسر می شوند. و فرزندان این قبیل خانواده ها، حتی زمانی که برای ورود به دانشگاه دارای نمرات درسی خوب هم باشند، خود را مستعد ادامۀ تحصیل نمی بینند.
این وظیفه ایست که سازمانی موسوم به کالج سامیت [1]به عهده گرفته است. یک سازمان غیرانتفاعی که 15 سال قبل کار خود را آغاز کرد، زمانی که چهار نوجوان ساکن یک محلۀ کم درآمد در واشنگتن دی سی برای درخواست مشاوره جهت ورود به دانشگاه به یک مرکزمحلی مراجعه کردند. مشاوری که با آنان صحبت کرد جی بی شرام[2] بود. امروز سازمان کالج سامیت با مدارس متوسطۀ 10 ایالت آمریکا کار می کند و به 17,000 دانش آموز ارشد که برای ورود به دانشگاه نیاز به تقویت دارند، کمک می کند.
کالج سامیت با تمرکز ویژه کار خود بر روی خانواده های کم درآمد، در طول سال آخر دبیرستان با دانش آموزان برای یاری آن ها در انجام فرایند ثبت نام و موعدهای مقرر دانشگاه کار می کند. یکی از بخش های با اهمیت برنامه، کمک به دانش آموزان در ایجاد فرهنگ راه یافتن به دانشگاه است. مدیران این سازمان دریافته اند که وقتی نوجوانان می بینند که هم سن و سالانشان به دانشگاه می روند، یعنی نوجوانانی که شباهت زیادی به خودشان دارند، اعتقاد پیدا می کنند که می توانند در همین راه تلاش کنند.
شرام می گوید، این موج خفیف، امواج بزرگی را درپی می آورد.
شرام، مؤسس و مدیرعامل این سازمان گفت، جوانی که در خانواده اش اولین نفر است که به کسب مدرک دانشگاهی دست می یابد، عملا ً تداوم فقر را در خانواده اش برای همیشه از میان می برد.
کالج سامیت برای آماده کردن جوانان در حرکت به سوی کالج ازیک استراتژی که در ارتش معمول است استفاده می کند : دورۀ آموزش موقت. دورۀ آموزش موقت در زبان ارتش عبارت است از یک دورۀ فشرده شامل آموزش های پایه که غیرنظامیان برای سرباز شدن آن را می گذرانند. کالج سامیت در این دورۀ آموزش موقت که چهار روز به طول می انجامد، به جوانان کمک می کند تا خود را فراتر از دیپلم متوسطه، و به عنوان دانشجو، و حتی در مرحلۀ پایان تحصیلات و کسب مدرک دانشگاهی تصور کنند.
با موفقیت هر چه بیشتر کالج سامیت و همکاری گسترده تر آن با مناطق آموزش و پرورش، هدف آن انتظار بیشتر از دورۀ تحصیلات متوسطه است. درحالی که کسب دیپلم دبیرستان دیرزمانی خود یک هدف محسوب می شد، کالج سامیت و مدارس شریک آن می خواهند کاری کنند که دانش آموزان، دیپلم دبیرستان را به عنوان تختۀ پرشی برای موفقیت های بیشتر تلقی کنند.
کالج سامیت برای این که دانش آموزان ارشد یاد بگیرند کالج مرحلۀ بعدی تحصیل آنان پس از کسب دیپلم است، ابزار لازم و برنامه های درسی را دراختیار آنان قرار می دهد تا در فرایند برنامه ریزی تحصیلات بعد از دیپلم خود شرکت کنند. کالج سامیت و مدارس شریک، برای این گونه فعالیت ها در روز های درسی وقت مناسب را تعیین می کند و به مربیان، برای مشاوره با نوجوانان و تشویق آن ها به دامۀ تحصیلات دانشگاهی، آموزش های لازم را می دهند.
فلسفۀ کالج سامیت این نیست که همۀ دانش آموزان باید دانشگاه را انتخاب کنند، بلکه دانش آموزان نباید فرصت تحصیلات دانشگاهی را به دلیل این که دبیرستانشان آنان را آماده نکرده، از دست بدهند.
شرام گفت، هدف ما این است که هر دانش آموز، مسیر مناسب خود را پیدا کند، چه در یک کالج چهار ساله، چه با کسب یک مدرک تحصیلی دوساله، یا پیوستن به ارتش یا رفتن به مدارس حرفه ای.
