08 دسامبر 2008
ارائه خدمات عمومی، به دست آوردن یک حرفه
به مدت بیش از 40 سال، دولت ایالات متحده برنامه هائی را سازماندهی کرده که جوانان را درخدمات عمومی وارد می کند. این برنامه ها بطور گسترده ای از سوی همکاری های شرکت کنندگان مورد حمایت می باشند. داوطلبان جوان نیز با دید جدیدی نسبت به استعدادها، قابلیتها، و آینده شان این برنامه ها را ترک می کنند.
سیبهان دوگان متخصص روابط عمومی در " سرویس خدمات اجتماعی و ملی " که سازمان مادر " آمریکورپز" است، که هر ساله 75000 فرصت شغلی و خدمات رسانی برای بزرگسالان در سرتاسر کشور به وجود می آورد تا به برآوردن نیازهای حیاتی جامعه کمک کند.
معروفیت اعضای " آمریکورپز" بخاطر کمک به مردم می باشد. آنها برنامه های پس از ساعات مدرسه را اجرا می کنند، در پارکهای ملی کوره راه می سازند، با آتش سوزی جنگلها مبارزه می کنند، و به سوانح ملی از حملات ترروریستی 11 سپتامبر گرفته تا " طوفان کاترینا" پاسخ می دهند. مردمی که این سازمان به آنها کمک می کند، برای این تلاشهایشان بی نهایت شکرگذارهستند. ولی وقتی که یک عضو " آمریکورپز" به خدمت بلند مدت یک ساله خود پایان دهد، آنوقت چه؟
بسیاری از اعضای "آمریکورپز" قبول دارند که خدماتشان در این سازمان به آنها در پرورش مهارتهائی که آنها را برای شغلهای آینده اشان آماده می سازد، کمک می کند. آنها همچنین گزارش داده اند که " آمریکورپز" به آنها در تشخیص شغل مورد نظرشان کمک می کند. این باورها در گزارش " هنوز درحال خدمت: ارزیابی تأثیر هشت ساله آمریکور بر دانشجویان سابق " ، مورد حمایت قرار گرفت، این گزارش سال 2008 تأثیرات خدمات " آمریکورپز" بر روی یک گروه 2000 نفره ، هشت سال بعداز خدماتشان را مورد بررسی قرار داده، و نتایج آن را با یک گروه کنترل شده با افراد مشابه که خدمتی نکرده اند، مقایسه کرد.
این بررسی، که دقیق ترین و جدی ترین بررسی انجام شده درمورد تأثیرات " آمریکورپز" برروی اعضا محسوب می شود، بطور قاطع نشان می دهد که " آمریکورپز" اعضا را در معرض فرصتهای شغلی جدید قرار می دهد و خدمت در آن برای آنها در بازار شغلی مفید است. درحدود 80 درصد اعضا گزارش داده اند که خدماتشان آنها را درمعرض انتخابهای جدید شغلی قرار داده است، و بیش از دو سوم از اعضای سابق گزارش داده اند که خدماتشان در زمان جستجو برای کار بعداز اتمام خدمت در " آمریکورپز " ، برایشان یک امتیاز به حساب آمده است.
خدمت به جوانان
به عنوان مثال برایان مک کلندون ، 29 ساله، که در منطقه هارلم شهر نیویورک بزرگ شده و از زمان دبیرستان با گروهی منصوب به " منطقه بچه های هارلم" معاشرت داشته است. این روزها وی بر اعضای " آمریکورپز " نظارت دارد و از نزدیک با کودکان تحت حمایت برنامه خدمات اجتماعی کار می کند، و هیچوقت از یاد نمی برد که روزی خودش در این وضعیت بوده است.
خدمت به عنوان یک عضو " آمریکور " اصولی برای وظایف مدیریتی فعلی در اختیار مک کلندون گذاشته است. وی گفت، " بدون این اصول، فکر نمی کنم موفق می شدم." " آمریکورپز " همچنین به وی " فرصت کار با خانواده ها، با بچه ها در جامعه و بهتر کردن مهارتهایش " را داده است. سروکار داشتن با شخصیتهای گوناگون بسیارو پرداختن به نیازهایشان، تجربه جالبی بوده است."
خدمت در " آمریکورپز " وی را در مقابل تعداد زیادی مهارتهای جدید ، ازجمله حل درگیری، میانجیگری، و مدیریت کلاس قرار داد. وی گفت،" بالاتر از همه، به من توانائی خدمت به عنوان یک رهبر را در کلاس، مدرسه و در جامعه داده است."
این خدمت همچنین برای وی دربردارندۀ نقشه های جدید شغلی بوده است. به عنوان یک کودک و نوجوان، وی آینده ای برای اعمال و اجرای قانون دیده بود؛ مدرک لیسانس وی در رشته عدالت کیفری است. وی گفت " آمریکورپز" هدف وی را تغییر داد، ولی ارتباطی بین هدفهای جدید وی در خدمات اجتماعی وجود دارد. وی به نقش خود به عنوان " مانعی برای مشکلات و ازبین برنده آنها" نگاه می کند. در آن زمان که پلیس وارد ماجرا شود، " دیگر خیلی دیر است، قانون شکسته شده است." مک کلندون گفت، درعوض، کار کردن با جوانان درابتدای زندگیشان، مخصوصاً در اوایل کودکی، " به کودکان شانس مبارزه می دهد، اینکار تأثیر قدرتمند بسیار بیشتری دارد."
اگرچه وی هنوز احترام زیادی برای جنبه مساوات عدالت کیفری قائل است، ولی به انتخاب حرفه خود به عنوان داشتن یک " تأثیرعمیق تر" بر آنهائی که تحت حمایت " منطقه کودکان هارلم " هستند، نگاه می کند. این سازمان ارائه دهنده تحصیلات، خدمات اجتماعی، و برنامه های ساخت جامعه برای کودکان و خانواده هائی است که از دهه 1970 در هارلم زندگی کرده اند.
این روزها، وی همچنین سرگرم کار در دوره فوق لیسانس خود در رشته مدیریت عمومی است ، که " به وی توانائی بیشتری برتأثیر گذاری [ شرایط لازم و صلاحیت] در زمینه مدیریت سیستم خدمات عمومی" خواهد داد. " اگر که تجربه کار در " آمریکورپز " را نداشتم تصمیم به انجام این کار نمی گرفتم. "
حفاظت از آب
در منطقه میانی کشور در کلرادو ، توری بومن ، عضو فعلی " آمریکورپز " قصد دارد که وقتی خدمتش به پایان رسید زندگیش را در مسیر جدیدتری دنبال کند. " آمریکورپز " ، مثل مک کلندون، باعث ورود بومن به شغلی متفاوت شده است، شغلی که دنبالۀ کاری است که وی درحال حاضر آن را انجام می دهد.
بومن، 25 ساله، رهبر تیم " ویستای آمریکورپز " همراه " تیم آب هاردراک غربی " ، که بر روی مسائل کیفیت آب، مخصوصاً آبهای که تحت تأثیر معادن هستند، کار می کند. این برنامه متمرکز برروی جلب توجه گروهها درمورد حفظ مناطق زه کشی برای شروع همکاری با یکدیگر در سراسر مرزهای سیاسی، مثل مرز های بین ایالات، می باشد. با تمرکز بر روی سطوح زه کشی ها ، بومن درحال تلاش برای متحد کردن گروهها درمورد مسائل مشترک می باشد.
به عنوان رهبر تیم، بومن افراد بیشتری را برای عضویت در" ویستا " به خدمت گرفته است تا به دیگر گروههای زه کشی دسترسی پیدا کنند. وی خدمات " ویستای " خود را سال پیش به همراه " تیم زه کشی آپالاچیان کول کانتری" در ویرجینیای غربی شروع کرد. کار وی بر روی زه کشی ها در جوامع دارای معادن تاریخی، که صنایع معادن در آنها اثرات منفی بر روی مناطق زه کشی ها دارد، متمرکز شده است. وی گفت، " من از مکانها و شبکه های بسیاری بازدید، و شراکتهای بسیاری در ایالت ایجاد کرده ام." وی همچنین جلساتی را برای امور آموزشی و گردهمائی های " ویستا" طراحی و برنامه ریزی می کند، و بالاخره مطالبی در زمینه بورسیه ها می نویسد.
این تجربه بومن را تشویق به انجام " آزمون صلاحیت دانشکده حقوق " ، با هدف نهائی کار در حقوق محیط زیستی کرد. وی مدت دو سال قبل از همکاری با " آمریکورپز " به عنوان راهنمای قایق سواری در تندآبها کار می کرده است. وی گفت، " شغل و شرایط خدماتی من انتقال و تغییر عظیمی برای من بوده است، که باعث استفاده نه فقط از جسمم بلکه از مغزم شده است."
بومن مدرک لیسانس خود را در زمینه مذهب و تاریخ هنر از " دانشگاه فارست ویک " در سال 2005 دریافت کرد. وی گفت، " این مدرک قطعاً قسمتی از دلیل من برای بودن در " ویستا " است. این مدرک هیچ ایده ای درمورد مهارتهای عملی ام به من نداد. من می خواستم کارهای پرشور و درخشانی بکنم که به من اجازه گسترش این مهارتها را بدهد."
وی بطور قطع به این هدف خود رسیده است. " برای من، تقریباً هرچه که درمورد شخص خودم می دانم ، ناشی از تجربه خدماتی ام بوده است. من یادگرفته ام که از کار با مردم لذت ببرم. من می توانم ازپس کار دفتری بربیایم. ولی بیشتر از آن، پیوند دادن مردم به یکدیگر، ارتباط مردم با همدیگر و ایجاد شراکت را دوست دارم. این کار من را مجبور به درک مسائل و تبدیل به شخصی مطلع، مخصوصاً درمورد مسائل کیفیت آب، کرده است."
با اینحال، بومن متوجه شد که کار در یک سازمان غیرانتفاعی می تواند محدود کننده باشد. " دانشکده حقوق به عنوان دلیلی و راهی برای اینکه بتوانم اثرگذارتر، مخصوصاً در کار کیفیت آب، باشم عمل کرد." بنابر نظر بومن، کلرادو مکان خوبی برای درگیر شدن در مسائل کیفیت آب بوده است. کیفیت آب همه جا مهم است، ولی کیفیت و کمیت آب در ایالت " راکی مانتین" بخاطر کمبود منابع شدیداً تحت نظارت است.
درحال حاضر بومن برای ورود به دانشکده های حقوق، با هدف قراردادن دانشکده های حقوق محیط زیستی ممتاز به عنوان اولین انتخابهایش، درخواست پذیرش می دهد. وی همچنین می خواهد درمورد مسائل قانون " بومیان آمریکا" تحقیق و بررسی کند، این علاقه بخاطر مطالعات درمورد معنویت و سیاست " بومیان آمریکا" در کالج به وجود آمده است.
گفتگو در جوامع
آنجلینا مویا ، 23 ساله، به دنبال شغلی در آرورا منطقه بومی خود، در ایلی نوی ، و نزدیک شیکاگو، بعداز اتمام یک ترم خدمت همراه با " هیئت جامعه مدنی ملی آمریکورپز" در ماه ژوئیه می باشد. وی دارای لیسانس در رشته مطالعات ارتباطات است و می خواهد با استفاده از ترکیبی از تحصیلاتش و تجربه خدمات اجتماعی اش شغلی در بخش غیرانتفاعی پیدا کند.
وی گفت، " من متوجه شده ام که [ جستجوی کار] مبارزه بزرگی است. بازار شیکاگو رقابتی است و سازمانها مشکلات پولی دارند."
در کنار آنها، وی گفت که خدمات وی در NCCC در زمینه های حیاتی، گنجینه ای از تجربیات دراختیار وی گذاشته است. اعضای NCCC تیمهای 12 تا 10 نفره را منصوب می کنند که همراه یکدیگر به مدت یکسال خدمت کنند و در فضای شبیه خوابگاه با یکدیگر زندگی کنند.
مویا گفت،" یکی از بزرگترین چیزهای که من از NCCC یاد گرفته ام مهارتهای میان فردی و اجتماعی بود. تیم من خیلی متفاوت بود، با شخصیتهای متنوع زیاد. ما شخصیتهای قوی ای داشتیم. این یکی از چیزهای دشوار و جالب و البته یکی از بهترین قسمتهای تجربه من بود." از آنجا که کار با مردم متفاوت کاری است که در بیشتر محلهای کار وجود دارد، مویا متوجه نیاز به انعطاف پذیری در افراد شده است. وی گفت،" فکرمی کنم من الان کمی آزاداندیش تر هستم."
مویا در مکانهای مختلفی بر روی پروژه های بسیار متفاوت در NCCC ، کار کرده است. در" لیک چارلز" ، لوییزیانا ، که ساکنان آن هنوز با آسیب ها و خرابی های " طوفان ریتا" در سال 2005 کلنجار می روند، افراد تیم وی بر روی پروژۀ " زیستگاهی برای انسانیت " خدمت کردند، و خانه ای بر پایه های هوائی 4.2 متری ( 14 فوتی ) ساختند تا خانه را از طوفانهای آینده حفاظت کنند. در کتچیکان ، آلاسکا، تیم وی یک ساختمان 100 ساله را بازسازی کرده و آن را تبدیل به مرکز جامعه جوانان کرد. در مأموریت دیگری در لوئیزیانا، این تیم در یک انبار " زیستگاه برای انسانیت" کار می کرد، و مصالح ساختمانی به خانه های تحت بازسازی می رساند.
مویا علاوه بر نقشش به عنوان یک عضو تیم، به عنوان یک رابط رسانه های گروهی برای تیمش فعالیت می کرد. " پیش از کار در NCCC ، تجربیات و مطالعات من در رشته ارتباطات بسیار وسیع بود، ومن نیاز به محدود آنها داشتم. اکنون من این پیش زمینه را در خدمات اجتماعی دارم، و تمایل و علاقه ای نسبت به آن پیدا کرده ام، بنابراین می خواهم ادامه دهم. این کار به من کمک کرد که نقشه های آینده و راه شغلی ام را استحکام بخشم."
اگرچه خدمات " آمریکورپز " تجربه ای در اختیار سه عضو خود گذاشت که به آنها در دستیابی به موفقیت در شغلهایشان کمک خواهد کرد، ولی هیچکدام از آنها متوجه مهمترین جنبه تجربه کار در " آمریکورپز" نشدند. اعضای " آمریکورپز" تأثیر زیادی بر کسانی که خدمتی برایشان کرده بودند، باقی گذاشتند. همانطور که برایان مک کلندون می گوید، " فکر می کنم ما زندگی بسیاری را نجات دادیم؛ زندگی های بسیاری که نیاز به نجات داشت. من خط اول خدمت می کنم."
" آمریکورپز" برنامه ای از " شرکت خدمات اجتماعی و ملی" ،یعنی آژانسی فدرال است که که جهت بهبود زندگی افراد، تقویت جوامع ، و پرورش تعهدات شهری از طریق خدمات و کارهای داوطلبانه خدمت می کند.. هر سال این شرکت بیش از 4 میلیون آمریکائی از سننون گوناگون و پیش زمینه ها را برای جوابگوئی به نیازهای محلی از طریق " سنیورکورپز" ، " آمریکورپز "، " ویستا "، NCCC ، و برنامه های " یادگیری و خدمت به آمریکا " به خدمت می گیرد. برای اطلاعات بیشتر، مراجعه کنید به http://www.nationalservice.gov/
