11 آوريل 2008
تجربه کلاس درس دوره لیسانس
دروس و اساتید مختلف شرایط و الزامات مختلفی برای دانشجویان مقرر می کنند، اما به طور کلی، کالج های ایالات متحده دانشجویان را ملزم به مشارکت در بحث ها و فعالیت های کلاس درس و انجام تکالیف می کنند.
نمرات نهایی معمولا بر اساس ترکیبی از امتحان های میان دوره و نهایی و همچنین سایر تکالیف داده می شوند. نویسنده در اینجا به تبیین برخی از شیوه های عمل مختلف می پردازد. لیندا توباش مدیریت خدمات تعیین جا در موسسه آموزش بین المللی را عهده دار است.
از ایندا توباش (1)
به طور کلی، محیط کلاس های درس دوره لیسانس ایالات متحده به گونه ای است که از دانشجویان انتظار می رود در تجربه یادگیری مشارکت فعال داشته باشند. در حالی که هر یک از اساتید شیوه تدریس و انتظارات خاص خود را از دانشجویان دارند، در اغلب موارد از دانشجویان انتظار می رود که فعال باشند. اساتید معمولا در اولین کلاس خلاصه ای از مواد مورد تدریس را به دانشجویان ارائه داده یا دانشجویان را به صفحه اینترنتی درس مورد نظر که این خلاصه در آن ذکر شده راهنمایی می کنند. این خلاصه اهداف، خواندنی ها و تکالیف، شیوه های نمره دهی، نحوه حضور و غیاب، و معمولا رویکرد یا فلسفه استاد درس مورد نظر را تشریح می کنند. برخی از انتظارات معمول اساتید از این قرار است:
از محصل انتظار می رود که در کلاس حضور یابد. در بسیاری از موسسات، این استاد است که سیاست حضور و غیاب را تعیین می کند. موسسات دیگر می توانند یک سیاست کلی حضور و غیاب داشته باشند. به طور مثال، دانشجو نمی تواند بیش از سه بار غیبت کنند. حضور و غیاب کنترل شده امری غیر عادی نیست - و در بسیاری از موسسات الزامی است. حضور غیر مطلوب دانشجو معمولا بر نمره نهایی او (به ستون فرعی مراجعه کنید) تاثیر دارد. علاوه بر این، برخی از اساتید نیز بدون اطلاع قبلی امتحان برگزار می کنند. دانشجویی که در کلاس حاضر نباشد در امتحان شرکت نکرده که این امر نیز می تواند بر نمره نهایی او تاثیرگذار باشد.
از محصل انتظار می رود که برای کلاس درس از پیش آماده باشد. در خلاصه مواد مورد تدریس، استاد معمولا تمامی تکالیف را مشخص می کند. از دانشجویان انتظار می رود که این مطالب را قبلا مطالعه کرده و آمادگی بحث در مورد آنها را داشته باشند. در برخی از موارد، از دانشجویان انتظار می رود که گروه های مطالعه تشکیل داده و در انجام پروژه ها با یکدیگر همکاری کنند. راهنماهای اغلب کالج ها بر اهمیت عقب نیافتادن از کارها و تکالیف تاکید می ورزند. حجم کار می تواند بالا باشد و جبران عقب ماندگی معمولا غیر ممکن است. پس کلید عقب نیافتادن است.
از محصل انتظار می رود که تمام تکالیف را در موعد مقرر تحویل دهد. تکالیفی که با دیرکرد تحویل داده می شوند، مثلا مقالات پژوهشی و پروژه ها، بر نمره نهایی او تاثیرگذارند. برخی از اساتید ممکن است از قبول تکالیف تحویل داده شده با تاخیر تحت هر شرایطی خودداری کنند.
از محصل انتظار می رود که در کلاس درس مشارکت کند. در کلاس های درس بزرگ که می تواند تا 200 دانشجو را در خود جای دهند، مباحثه میان استاد و دانشجو ممکن است محدود باشد. اما بسیاری از کلاس های یک دانشجو می توانند به مراتب کوچک تر بوده و توان مشارکت در بحث ها معمولا بخشی از نمره نهایی او را تشکیل می دهد. از دانشجویان انتظار می رود که نه تنها به سوالات پاسخ داده، بلکه سوال هم مطرح کنند. در بیشتر کلاس ها هدف این است که دانشجو مطالب درسی را مورد تحلیل قرار داده و نظرات خود را بیان کند. به عبارت دیگر، از دانشجو انتظار می رود که نه تنها مطالب را فراگیرند، بلکه پیرامون موضوع، و محتوی زمینه مورد تدریس نظرات شخصی خود را مطرح کرده و به تبیین و دفاع از آنها بپردازد.
اما دانشجوی دوره لیسانس از لحاظ نوع کلاس هایی که باید انتخاب کند چه انتظاراتی می تواند داشته باشد؟ دانشجوی دوره لیسانس می تواند در شماری از انواع دروس مختلف تحصیل کند. اینکه کلاس های سال اول بیش از 100 دانشجو داشته باشند امری غیر عادی نیست. در این دروس از دانشجویان انتظار می رود که در طول کلاس جزوه نویسی کنند. برگزاری تست ها و امتحان های مکرر نیز محتمل است. دانشجویان همچنین می توانند ملزم شوند با تعدادی دانشجوی دیگر گروه مطالعه تشکیل دهند - یا رو در رو و یا از طریق برنامه های درس خوانی اینترنتی.
اما بیشتر دروس کلاس های درس کوچک تری خواهند داشت - 30 یا 40 دانشجو در هر کلاس - که تعامل دانشجویان را حیاتی می سازد. هر چه دروس پیشرفته تر می شوند، کلاس ها هم معمولا کوچک تر می شوند و برخی از دروس هم حتی به صورت سمینار برگزار می شوند - در برخی از موارد با 10 دانشجو یا کمتر. و مجددا، داشتن آمادگی برای کلاس درس و توانایی برای مشارکت فعالانه در این محیط های کوچک تر از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
دیگر انواع کلاس ها، معمولا رشته های علمی محض و ریاضی می توانند شامل آزمایشگاه هایی باشند که تمرکز آنها بیشتر بر انجام آزمایشات مختلف است. دانشجویان هنرهای زیبا خواهند دید که تعدادی از کلاس های آنها در استودیوی هنر برگزار می شود تا هم مفاهیم را مورد مطالعه قرار داده و هم کار عملی انجام دهند. به همین شکل، تعداد زیادی از دروس دانشجویان رقص، بازیگری، آواز و موسیقی بر تمرین عملی و اجرا تاکید دارند.
دانشجویان می توانند ترتیبی دهند تا دروس آزاد نیز انتخاب کنند. این دانشجویان معمولا با همکاری اساتید مربوطه رشته درسی ای که شامل انجام پژوهش، تهیه مقالات و برنامه ای برای جلسه با استاد در طول ترم است تنظیم می کنند.
در تعداد رو به رشدی از دانشکده ها، دانشجویان باید بین دروس حضوری (رو در رو) یا اینترنتی (غیر حضوری) انتخاب کنند. اینکه دانشجویی بخشی از دروس خود را به صورت حضوری و برخی دیگر را به صورت غیر حضوری انتخاب کند امری غیر عادی به شمار نمی آید. حتی اگر دانشجو هیچ درسی را به صورت غیر حضوری انتخاب نکند، اساتید به صورت روز افزون از اینترنت برای درج اطلاعات و تکالیف اضافی و همچنین راهنمایی دانشجویان در بهره گیری از منابع اضافی استفاده می کنند. بنابراین عادت کردن به کارکردهای دروس اینترنتی موسسات آموزشی از اهمیت زیادی برخوردار است.
برخی از دانشجویان باید به عنوان بخشی از رشته اصلی خود دوره کارآموزی پست سر بگذارند. هدف از این کار این است که آموخته های آنها با کسب تجربه در دنیای واقعی تکمیل شده و همچنین فرصتی فراهم شود تا دانشجو دریابد آیا رشته مورد نظر او واقعا همانی است که می خواهند یا نه. به طور معمول، دانشجویان در شرکت ها و کسب و کارهایی که ارتباط نزدیکی با رشته اصلی آنها دارند به کار گرفته می شوند. در صورتی که کارآموزی بخشی از دروس دانشجو را تشکیل دهد، او معمولا باید در جلسات دوره ای کلاس های درس شرکت کرده به بیان تجربیات خود بپردازد. ممکن است مبلغی به عنوان حقوق پرداخت شود، اما بیشتر کارآموزان یا پول دریافت نمی کنند یا اگر هم دریافت کنند مبلغ ناچیز است. در برخی از رشته ها، مثلا مهندسی، قویا توصیه می شود که دانشجویان در طول تعطیلات تابستانی به کارآموزی بپردازند. این دوره های کارآموزی تابستانی معمولا به عنوان واحد درسی محسوب نمی شوند.
یک الگوی موثر دیگر آمیختن یادگیری به واسطه ارائه خدمت با دروس به عنوان بخشی از برنامه آموزشی است. یادگیری به واسطه ارائه خدمت دانشجویان را ملزم می کند که آنچه در کلاس درس فرا گرفته اند را برای حل مسائل واقعی در جامعه خاصی به کار گیرند. هدف از این کار، علاوه بر کمک به جامعه، پرورش مسئولیت پذیری در دانشجویان و تسهیل ایجاد حس دموکراسی و شهروندی در آنها است.
نقطه نظرات مطرح شده در این مقاله لزوما منعکس کننده دیدگاه ها و سیاست های دولت ایالات متحده نیستند.
1. Linda Tobash
2. Michael Conroy
