11 آوريل 2008

خدمت رایگان به جامعه

رابین ییگر، نویسنده اداره برنامه های اطلاعات بین المللی وزارت امور خارجه ایالات متحده، توضیح می دهد چگونه دانشکده ها و دانشگاههای آمریکا دانشجویانشان را تشویق به فعالیت در امور جامعه می کنند.

 

دانشجویان از دانشگاه می سی سی پی جنوبی و دانشگاه ایلینویی برای تمام کردن یک خانه برای سازمان مسکن برای بشریت در جاکسون، می سی سی پی می کوشند.

دانشجویان از دانشگاه می سی سی پی جنوبی و دانشگاه ایلینویی برای تمام کردن یک خانه برای سازمان مسکن در جاکسون، می سی سی پی می کوشند.

رابین ییگر

ایالات متحده سابقه طولانی ای در کمکهای داوطلبانه دارد. جوانان، از سنین بسیار کم، تشویق می شوند راههایی برای کمک به جامعه شان پیدا کنند. در سرتاسر ایالات متحده، دانشکده ها و دانشگاهها فرصتهای زیادی برای دانشجویان جهت مشارکت در برنامه های داوطلبانه فراهم می کنند. برخی مواقع، به دانشجویان واحد دانشگاهی نیز برای این گونه فعالیتها داده می شود، ولی اکثر مواقع پاداش آنها همان احساس رضایتی است که از کمک به دیگران کسب می کنند – و اینکه متوجه می شوند، حتی به عنوان یک فرد جوان، می توانند در جهان پیرامونشان تاثیرگذار باشند. این ایده در برنامه "کمپس کامپکت" تجسم یافته، که در تارنمايشان (http://www.compact.org) اینچنین توضیح داده شده: این برنامه یک ائتلاف ملی بین بیش از 950 تن از روسای دانشکده ها و دانشگاهها – به نمایندگی از حدود 5 میلیون دانشجو – است که هدف اصلی اش ترویج فرهنگ خدمت رایگان به جامعه، فعالیتهای مدنی، و یادگیری خدمات رایگان در آموزش عالی است.

از زمان تاسیس آن در سال 1992، اداره یادگیری خدمات رایگان به جامعه (OCSL)، در دانشگاه ساترن می سی سی پی در شهر هاتیزبرگ ایالت می سی سی پی، به عنوان مرکز خدمات داوطلبانه و مرکز خدمات رایگان و یادگیری خدمات رایگان برای کلیه اعضای جامعه دانشجویی فعالیت کرده است. بیش از 20.000 ساعت در سال صرف ارائه خدمات رایگان به جامعه و در محیط دانشگاه می شود. پیشرفت علمی دانشجو، خدمت به جامعه، و موفقیت دانشجو از هدفهای اصلی این برنامه هستند، که شرکت کنندگان را تشویق می کند عضوی از جنبش خدمت رایگان به جامعه به صورت محلی، ملی و جهانی شوند. دانشگاه ساترن می سی سی پی یکی از شش موسسه آموزش عالی است که در حال حاضر با دانشگاه ایسترن میشیگان برای اتخاذ مدلی جهت یادگیری خدمات رایگان به صورت علمی همکاری می کند. این دانشگاه همچنین به عنوان موسسه میزبان برای مرکز فعالیتهای اجتماعی و مدنی می سی سی پی عمل می کند (http://www.usm.edu/ocsl).

دانشگاه ایلینوی در اوربانا-شامپاین یادگیری خدمات رایگان را اینگونه تعریف می کند:

یکی از انگیزه های اصلی در آموزش علوم انسانی، آماده کردن دانشجویان و تبدیل آنها به شهروندانی مسئول است. بخشی از این کار از طریق ایجاد ارتباط بین فعالیتهای دانشجویی و تجارب درسی انجام می شود. آموزش علوم انسانی آموزشی است که به دانشجویان کمک می کند رفتار و برخورد مناسبی در خود پرورش دهند – یعنی رفتاری سرزنده و بانشاط و در عین حال مسئولانه. رفتاری بانشاط در آمادگی فرد برای بررسی ایده های مختلف، تصور دنیایی جدید، و مقاومت در برابر عادت به تفکر تکراری؛ و رفتاری مسئولانه در ارتباطهای بنیادی فرد با جهان پیرامون.

به همین دلیل مرتبط ساختن دانشجویانمان با جامعه از طریق فعالیتهای اجتماعی حائز اهمیت بسیار است. برای مثال، طی دو ترم تحصیلی، دانشجویان یک استودیوی طراحی معماری وظیفه طراحی یک خانه ارزان قیمت ولی با بازده انرژی خوب برای سازمان "مسکن برای بشریت" (Habitat for Community) را بعهده گرفتند. انگیزه اصلی از ساختن این خانه منحصربفرد، ارزشها و انتخابهایی است که ریشه در مسئولیت مدنی دارد؛ ارزشهایی که باعث طراحی خانه های ارزان قیمت تر برای خانواده های کم درآمد و در عین حال استفاده از فناوری های جدید و کارآمد جهت تضمین بقای انرژی شده است (http://www.union.uiuc.edu/ovp/s/le/).

در منطقه نیوانگلند، دانشکده دارتموث، دانشگاه ورمانت، دانشکده سنت مایکل، دانشگاه نوریچ، دانشکده چامپلین، و دانشکده ایالتی کاسلتون با تعداد بیشماری از دفاتر دولت محلی و سازمانهای غیردولتی جهت ایجاد برنامه "دریم" (هدایت از طریق تفریح و سرگرمی، آموزش، ماجراجویی، و مربی گری) همکاری می کنند؛ برنامه ای که امکان استفاده از مربی را، به شکل بلند مدت، برای فرزندان خانواده های کم درآمد فراهم می آورد. این برنامه در دارتموث در سال 1999 آغاز شد و اینک دارای دفاتر و شعبه های متعدد خدمات رایگان در سرتاسر ایالت متحده جهت کمک به کودکان در مناطق مختلف کشور است. این برنامه، اصول رشد و پرورش جوانان را با اصول توسعه جامعه، از طریق جلسات هفتگی مرتب با مربی های بلند مدت، و تفریح و سرگرمی از جمله سفر، ورزش، اردوهای تابستانی، و تعامل با قهرمانهای ورزشی و رهبران محلی، با یکدیگر درمی آمیزد. مقامات سازمان مسکن، سازمان پیشاهنگی دختران، و کمپانی بستنی سازی بن و جری از جمله شرکت کنندگان در این برنامه هستند (http://dreamprogram.org/).

دانشگاه سیاتل در شهر سیاتل، واشنگتن، میزبان کنفرانس ملی درباره بی خانمانی در نوامبر 2005 بود.از آنها دعوت شد میزبان برگزاری پنجمین کنفرانس سالانه شوند زیرا در فوریه 2005 این دانشگاه میزبان برنامه شهر چادری 3 بود؛ اردویی سیار برای سکونت 100 زن و مرد بی خانمان به مدت یک ماه. دانشگاه سیاتل اولین دانشگاهی بود که تا کنون میزبان تعدادی از افراد بی خانمان به این صورت بوده است. کنفرانس ملی به شکل محلی توسط دانشجویان دانشگاه سیاتل و اعضای "واشنگتن کمپس کامپکت"، ائتلاف ایالتی روسای دانشکده ها و دانشگاهها که جهت ترویج فرهنگ مسئولیت مدنی در آموزش عالی ایجاد شده،، ترتیب داده شد. برای اطلاعات بیشتر درباره این کنفرانس به آدرس زیر مراجعه کنید: http://www.studentsagainsthunger.org.

یکی از برنامه های شناخته شده ملی توسط دانشگاه فورمن در گرین ویل، کارولینای جنوبی، عرضه می شود. طبق اطلاعات ارائه شده در تارنمای این دانشگاه برای افرادی که مایل به ثبت نام در این دانشگاه می باشند:

بسیاری از کلاسهای ما یادگیری خدمات رایگان به جامعه را مستقیما در برنامه های تحصیلی، از جمله مذهب، آموزش، هنر، فلسفه، جامعه شناسی، و علوم سیاسی، ادغام می کند. چه این خدمت در رابطه با آموزش خواندن به نوجوانان محروم، برنامه ریزی یک رویداد بازاریابی برای یک سازمان غیرانتفاعی محلی یا کمک به یک کارفرما در ایجاد یک برنامه تجاری باشد، خواهید دید که در بسیاری از دروس دانشگاهی مشغول به فعالیت در امور جامعه هستید.

یادگیری خدمات رایگان به کلاس درس محدود نمی شود. هر ساله 800 تن از دانشجویان فورمن در فعالیتهای داوطلبانه از طریق "سپاه دانشکده ای آموزش خدمت ماکس و ترود"، که توسط دانشجویان اداره می شود، شرکت می کنند. سپاه دانشکده ای با 45 اداره در گرین ویل، از سپاه رستگاری و مرکز مایر برای کودکان خاص گرفته تا دفتر مربوط به امور اسپانیایی تبارها و سازمان پیشاهنگی دختران، همکاری می کند (http://www.furman.edu/main/community.htm).

دانشکده ای در همان نزدیکی، دانشکده وفورد در شهر اسپارتان برگ، کارولینای جنوبی، نیز دارای یک برنامه یادگیری خدمات رایگان است. دانشجویان رشته های علوم انسانی در دانشکده های کوچکتر ترجیح می دهند یا مستقیما برای شرکت در یک پروژه داوطلب شوند یا از طریق یک اداره یا سازمان محلی. برخی از دانشجویان به عنوان داوطلبهای مستقل در این فعالیتها شرکت می کنند؛ برخی دیگر به همراه دانشجویان دیگر از گروههای دانشگاهی، مانند یک باشگاه یا سازمان برادری، در این امور مشارکت می کنند. دانشجویان وفورد در آشپزخانه ها و سرپناههای افراد بی خانمان سوپ سرو می کنند (تهیه و سرو غذا برای افراد گرسنه). آنها به عنوان معلم خصوصی در مدارس محلی درس می دهند و در یکی از کلینیکهای بهداشتی محلی که خدماتش مجانی است کار می کنند. آنها به کودکان نیازمند و محروم هدایای کریسمس می دهند و در برنامه های زیباسازی محیط دانشگاه و جامعه شرکت می کنند (http://www.wofford.edu/serviceLearning/default.asp).

همه نوع دانشکده ای برنامه یادگیری خدمات رایگان به جامعه عرضه می کند. طبق انجمن کامیونیتی کالجهای آمریکا (AACC)، بیش از نیمی از کامیونیتی کالجها در ایالات متحده به نحوی یادگیری خدمات رایگان را در برنامه تحصیلی شان ادغام کرده اند. AACC تعدادی مقاله در این رابطه منتشر کرده؛ دو تا از جالبترین مقاله های آن، یکی مقاله هشت صفحه ای درباره استمرار بخشیدن به یادگیری خدمات رایگان: نقش مقام ارشد علمی، و دیگری مقاله 86 صفحه ای راهنمای عملی برای ادغام مسئولیت مدنی در برنامه تحصیلی است. هر دوی این مقالات در این آدرس موجود هستند: http://aacc.nche.edu/Content/NavigationMenu/ResourceCenter/Projects_Partnership/Current/HorizonsServiceLearning/Publications/Publications.htm.

انستیتوی فنی و حرفه ای آلبوکرک (ATVI) در نیومکزیکو نمونه برجسته ای از یادگیری خدمات رایگان در دوران تحصیل در کامیونیتی کالج است. این انستیتو کمک دولتی "همکاری برای خدمت ملی و جامعه ای" و همچنین جوایز "نشنال بلوثر" سال 1999 و "مرکز ملی کامیونیتی کالج برای یادگیری خدمات رایگان به جامعه و فعالیتهای مدنی" سال 2004 را دریافت کرد. در بیش از 50 دفتر و اداره محلی، دانشجویان ATVI می توانند از بین برنامه های مختلفی، از قبیل فعالیت در برنامه های مربوط به جوانان، خدمات بهداشتی، خدمات اجتماعی و حقوقی، جنگلبانی، المپیک معلولین، دو دفتر پارلمانی، یا گروههای فعال در زمینه های بشردوستانه، فعالیت در زمینه ای را که می خواهند، انتخاب کنند (http://planet.tyi.cc.nm.us/experientiallearning/).