26 مه 2009

بیانات ویلیام برنز معاون وزیر در مجمع جهانی روسیه

برنز درباره روابط ایالات متحده- روسیه، تسلیحات هسته ای و خاورمیانه بحث می کند

آغاز متن

وزارت امور خارجه ایالات متحده

 

بیانات در مجمع جهانی روسیه

 

ویلیام جی. برنز

 

معاون وزیر در امور سیاسی

 

واشنگتن دی سی

 

27 آوریل، 2009

 

بیانات به صورت ایراد شده

 

من از این که امروز اینجا حضور دارم، خشنود هستم. می خواهم از اد لوزانسکی به خاطر سازماندهی این مجمع بسیار به موقع سپاسگزاری کنم.

 

 بیانیه مشترکی از طرف پرزیدنت اوباما و پرزیدنت مدودوف در اولین دیدار آنها در لندن در 1 آوریل صادر شده است که بر تعاریف مشترک واشنگتن و مسکو از تهدیدها و فرصت های متعددی که در دنیای امروز شاهد آن هستیم، مجدداً تأکید کرده است. این بیانیه این که ما بیش از آن که جدا باشیم، متحد هستیم را به رسمیت شناخته است. و این بیانیه منعکس کننده تعهد هر دو رییس جمهوری برای حرکت ورای ذهنیت جنگ سرد و ترسیم راه جدیدی در روابط بین کشورهای ما است. وظیفه فعلی تعبیر این نیت به سمت دستاوردهای واقعی در حالی که نگاهی به نشست ژوئیه در مسکو داریم، است.

 

در حالی که ما به تغییر قابل قبولی در لحن روابط خود در سطح رسمی دست یافته ایم، تصور من از این که به عمل درآوردن این [بیانیه] راحت و سریع خواهد بود، اشتباه نیست.  میراثی از عدم اعتماد دوجانبه وجود دارد که باید بر آن فائق آئیم.  من شخصاً با توجه به مدتی که به عنوان سفیر در روسیه بودم، می دانم که ناامیدی و سوءتفاهم از جانب هر دو طرف اغلب منافع دوجانبه ما را در هاله ای از ابهام فرو برده است. ما اعتقاد داریم که زمان آن رسیده است که نظری به پیش انداخته و روابط را بر اساس حوزه های فراوان منافع مشترک خود بنا و همزمان به تفاوت ها و اختلاف های خود صادقانه و باز رسیدگی کنیم.

 

روسیه هنوز مهم است

 

من با در نظر گرفتن این موضوع، پیش از ترسیم عناصر کلیدی یک برنامه کاری برای همکاری، سه نکته اساسی را خاطر نشان می کنم. اولین نکته به وضوح مشهود است، اما تکرار آن به جا است. روسیه مهم است. کمیسیون دو حزبی سیاست ایالات متحده نسبت به روسیه اخیراً نتیجه گرفته است که "به غیر از روسیه کشورهای کمی می توانند نقش زیادی در تغییر موفقیت ما داشته باشند." روسیه هنوز تنها قدرت هسته ای قابل مقایسه با ایالات متحده در زمانی است که گسترش تسلیحات هسته ای خطر روز افزونی است. روسیه هنوز بزرگترین تولید کننده ترکیبات هیدروکربن در جهان و آمریکا بزرگترین بزرگترین مصرف کننده آن است. روسیه هنوز بزرگترین کشور بر روی کره زمین است که در طول اورپا، آسیا و خاورمیانه پهناور – سه منطقه که آینده آنها منافع آمریکا را برای سال های سال شکل خواهد داد -- گسترده شده است. و روسیه به عنوان یک عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل، رأی تأثیر گذاری در چالش های دیپلماتیک حیاتی زمان ما، از ایران، تا کره شمالی و مقابله با دزدی دریایی گرفته تا افغانستان دارد.

 

نکته دوم من به همین صورت واضح است اما جا دارد که بر آن تأکید شود: روسیه امروز، اتحاد جماهیر شوروی نیست. روسیه برای قریب به دو دهه تغییرات سریع، عمیقاً ریشه دار و – به اعتقاد من – غیر قابل بازگشتی را متحمل شده است. روسیه،  بر خلاف اتحاد جماهیر شوروی، به وسیله طرق مقتدرانه ای با دنیا ارتباط دارد. و روسیه و آمریکا علیرغم سردی روابط رسمی طی چند سال گذشته، احتمالاً اکنون به واسطه تجارت، مسافرت، تحصیلات و علوم، بیشتر از هر زمانی در تاریخ با هم در ارتباط هستند. روس ها سال گذشته بیش از سی و شش میلیون سفر خارجی انجام دادند – سه میلیون از این سفرها به اروپا و 175،000 سفر آن به آمریکا، شامل 32،000 دانشجوی روس برای شرکت در برنامه مسافرت و کار برای انجام کارهای با دستمزد کم در غرب و شرق آمریکا و نجات غریقی در مرکز آمریکا. تلفن های همراه در همه جا وجود دارند و روسیه از نظر تعداد استفاده کنندگان اینترنت در میان ده کشور برتر دنیای امروز است. در حدود یک سوم جمعیت [این کشور] به اینترنت متصل هستند و سه میلیون روس در یک فضای مجازی بدون سانسور در حال بلاگ نویسی هستند. در حالی که بحران اقصادی رکود اقتصادی سریع و بیکاری فزاینده را باعث شده است، روسیه با پشت سر گذاشتن یک دهه رشد اقتصادی قوی، در پی تبدیل شدن به یک جامعه طبقه متوسط است. روس ها به داشتن آزادی های شخصی اولیه عادت کرده اند و این آزادی ها را حق خود می دانند – آزادی مسافرت، تغییر شغل و محل زندگی، مالکیت دارایی سند دار و بیان نقطه نظرات شخصی علیرغم وجود محدودیت ها، از فعالیت سیاسی سازمان یافته ممانعت به عمل می آورد. با وجودی که ما تفاوت های خود را با دولت حال حاضر روسیه داریم، این تفاوت ها ریشه در تنازع ایدئولوژیک بین کمونیسم و سرمایه داری ندارد. ما در پی یک جنگ سرد جدید نیستیم و از آن نفعی نمی بریم.

 

بازسازی روابط دوجانبه

 

در حالی که من با خوشبینی متعادلی به نشست مسکو نگاه می کنم، نکته سوم من این است که روابط ایالات متحده – روسیه به صورت مجموعۀ پیچیده ای از همکاری ها و رقابت ها ادامه خواهد یافت. رویکرد ما نسبت به روسیه با فرض ارتباط سازنده است نه در راستای گفتگو تنها برای گفتگو کردن، بلکه گفتگویی که ریشه در درک واقعی منافع، ارزش ها و اهداف متفاوت ما دارد. همان طور که، وزیر امور خارجه کلینتون تأکید کرد، ما به اعتماد، پیش بینی پذیری و پیشرفت بیشتری نیاز داریم و این موارد تنها از طریق همکاری با یکدیگر حاصل می شود. آنچه را که می خواهم با شما درمیان بگذارم، مفاد برنامه کاری ما  است که اهمیت آن در غالب موارد مورد چشم پوشی قرار گرفته است.

 

نخست، ما در پی دست یافتن به یک معاهده الزام آور از نظر قانونی هستیم که جنگ افزارهای استراتژیک را محدود می کند. ما در مجموع 95 درصد زرادخانه های هسته ای جهان را در اختیار داریم که به هر دو کشور توانایی ها و مسئولیت های منحصر به فردی را برای نمونه بودن در زمینه عدم گسترش تسیحات هسته ای می دهد. ما برای ادامه دار شدن پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای  باید زرادخانه های هسته خود را کاهش دهیم، استفاده ایمن از انرژی هسته ای برای مقاصد صلح آمیز را ترویج دهیم و علیه گسترش تسلیحات هسته ای موضع بگیریم. رییس جمهورهای ما در لندن بر سر آغاز مذاکرات در اولین پیمان کنترل تسلیحات قابل تأیید پس از 20 سال برای جایگزینی پیمان START که دسامبر امسال پایان می یابد، توافق کردند. با انجام نشست های سازنده معاون سفیر رز گوتمولر با همتای روس خود جمعه گذشته (24 آوریل)، گفتگوها بین مذاکره کنندگان ما از قبل آغاز شده است. مذاکره کنندگان از طرف رییس جمهوری موظف شده اند که تا زمان نشست ماه ژوئیه یک چهارچوب کاری که منعکس کننده تعهد مشترک ما به کاهش بیشتر زرادخانه های هسته ای ورای سطوح پیمان مسکو باشد، تهیه کنند. رییس جمهورها همچنین حمایت خود از تصویب پیمان جامع منع آزمایش تأیید مجدد کردند و ما امیدواریم که توافقنامه های کاهش تسلیحات طبقه پلوتونیوم و دیگر تسلیحات طبقه مواد هسته ای تا ژوئیه نهایی شود.

 

دوم این که، ایالات متحده و روسیه باید برای کاهش تهدید گسترش تسلیحات هسته ای میان رژیم های خطرناک یا گروه های تروریستی، در حین حراست از استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای ، با یکدیگر همکاری کنند. ما هر دو با تروریست های فرا مرزی و شبکه های جنایتکار قاچاق فن آوری هسته ای و همچنین رژیم هایی که در پی دستیابی به تسلیحات هسته ای در پشت برنامه های انرژی صلح آمیز هستند، مقابله می کنیم. پرزیدنت اوباما و پرزیدنت مدودوف تعهد خود به طرح جهانی مبارزه با تروریسم هسته ای  که سه سال پیش پایه گذاری شد و در حال حاضر 75 کشور را به هم پیوند داده است و همچنین تقویت مقررات سازمان ملل که از عوامل غیر کشوری از دستیابی به مواد و فن آوری مرتبط به WMD جلوگیری می کند، تأکید مجدد کردند. ایالات متحده و روسیه به همت رهبریت سناتور لوگار و نانن سناتور سابق که طرح مشترک کاهش تهدید آنها هفدهمین سالگرد خود را جشن می گیرد، می توانند به تسلیحات هسته ای زدایی بلاروس، اوکراین و قزاقستان، خنثی سازی بیش از 7500 کلاهک هسته ای، از بین بردن بیش از 750 موشک بالستیک قاره پیما، انهدام بیش از 30 زیردریایی بالستیک استراتژیک و بیش از 600 زیردریایی حمل کننده موشک هسته ای و همچنین از بین بردن اورانیوم با غنای بالا از بیش از چندین نقطه در سرتاسر جهان اشاره کنند. رییس جمهورهای ما در لندن نسبت به ادامه همکاری های اساسی دوجانبه تحت لوای  طرح امنیت هسته ای براتیسلاوا  به منظور بهبود و دوام امنیت در انبارهای هسته ای تعهد دوباره بستند.

 

در حالیکه ما گام هایی برای کاهش تسلیحات هسته ای بر می داریم و مانع دسترسی به مواد گسترش سلاح های هسته ای می شویم، مشخصاً به نفع ما نیست که به رژیم هائی اجازه دهیم که متن و روح پیمان عدم گسترش تسلیحات های هسته ای را به مبارزه بطلبند. ما برای پاسخ به چالش های گسترش سلاح های هسته ای توسط کره شمالی و ایران، با یکدیگر در شورای امنیت همکاری داشته ایم. روسیه به خاطر مجاورت جغرافیائی و روابط تاریخی با تهران، یکی از مهمترین بازیگران در مذاکرات با ایران است. با تصمیم دولت اوباما و دولت های همکار ما در تعامل با ایران – تصمیمی که روسیه برای مدت های مدید طرفدار آن بود -ما در جستجوی همکاری نزدیک با مسکو، و اطمینان یافتن از طبیعت کاملاً صلح آمیز برنامه هسته ای ایران-- برای اطمینان از اینکه ایران به سلاح هسته ای دست نیابد،هستیم.       

 

در همان حال، ایالات متحده و روسیه در حال برداشتن گام های عملی برای نشان دادن جدیت بودن ما در ارائه امکان دسترسی به انرژی هسته ای صلح آمیز برای اعضای با مسئولیت جامعه بین المللی هستند. رئیس جمهوری اوباما مجدداً تصریح نمود که همکاری سازنده با روسیه در سال 2009 باید به تسهیل تصویب موافقتنامه دو جانبه در باره همکاری هسته ای در زمینه موافقتنامه "123" برای ایجاد مشارکت انرژی هسته ای جهانی و تعهد به حمایت از پیشنهاد روسیه برای ایجاد مرکز سوخت بین المللی برای کشورهائی که خود در صدد دستیابی به توان غنی سازی هستند، منتهی شود. روسیه به عنوان یکی از پیشروان جهانی علوم، موارد بسیاری را برای مشارکت در کوشش های توسعه منابع نوین انرژی در اختیار دارد.   

 

ارائه راه حل برای درگیری ها سومین زمینه همکاری است. این زمینه ها شامل همکاری با یکدیگر در پیشبرد ثبات در پاکستان و افغانستان، همکاری با یکدیگر در جهت دستیابی به صلح در خاورمیانه، و اجرای اصول احترام برای حاکمیت و یکپارچگی قلمروی کلیه کشورها می شود. موافقت روسیه با انتقال تجهیزات غیر مرگبار ایالات متحده از طریق خاک آن کشور به افغانستان، و همچنین حمل و نقل هوائی و انتقال تسلیحات برای برخی از همکاران ما در ناتو و در نیروهای ایساف ، بسیار ارزنده است. ثبات، امنیت و توسعه اقتصادی افغانستان در گروی راه حلی منطقه ای است. به همین دلیل بود که ما در کنفرانس ماه مارس سازمان همکاری شانگهای  شرکت کردیم و این امر نشانگر تعهد ما به همکاری با روسیه و همکاران اصلی ما در آسیا برای توقف جریان مواد مخدر و افراط گرائی از افغانستان است.      

 

عدم توافق در مورد گرجستان و هم چنین روابط بین موسسات کشورهای اروپائی- آتلانتیک، روسیه و همسایگان آن، موضوعی است که مدیریت محتاطانه ای را می طلبد. اکثر کشورهای جهان با تصمیم روسیه دایر بر به رسمیت شناختن مناطق اوستیا جنوبی و آبخازیا—تصمیمی که نگرانی مشخصی در مورد احترام روسیه برای یکپارچگی قلمروی همسایگانش به وجود آورد-- مخالفند. رئیس جمهوری های ما در لندن بر اجرای موافقتنامه های 12 اوت و 8 سپتامبر، و همچنین بحث های ژنو برای برقراری ثبات در منطقه، که ما معتقدیم برای بازسازی اعتماد ضروری است، تاکید مجدد نمودند. در حالیکه ایالات متحده با پیوندهای تاریخی ، فرهنگی، و اقتصادی بین روسیه و همسایگانش آشنا است ما از حق تمامی کشورها برای تعیین سیاست های خارجی و انتخاب هم پیمانان خود پشتیبانی می کنیم.

 

لازم است که ما راه حلی برای روابط نامساعد بین روسیه و متحدین ناتو، و همچنین تضعیف ساختارهای امنیتی اروپا که به دلیل خروج نیروهای مرسوم روسیه از تعهدات پیمان اروپا پیش آمده است، بیابیم. ما به دنبال مباحثات در باره چگونگی تقویت امنیت اروپا و علاقمند به دانستن بیشتر در باره عقاید پرزیدنت مدودوف در مورد پیمان امنیت اروپا هستیم. سازمان OSCE، به عنوان تنها سازمان چند جانبه اروپایی، می تواند به عنوان مجمعی مهم برای این بحث باشد که همه ما را با شرایط یکسان به کنار یکدیگر آورد. در حالیکه هنوز بازنگری سیاست های دولت در باره دفاع موشکی در دست بررسی است، ما علاقمند به همکاری با مسکو در باره دفاع موشکی و در زمینه کاهش تهدیدات ایران، که به عنوان عاملی در برنامه های سیستم های دفاعی راهبردی ایالات متحده در نظر گرفته می شود، هستیم.             

 

مقابله با بحران مالی بین المللی زمینه چهارم همکاری است و این امر می تواند ضمن ادامه کوشش های ما برای گسترش پیوندهای اقتصادی روسیه – آمریکا و کمک به تسریع عضویت کامل این کشور در موسسات اقتصادی جهانی صورت گیرد. بحران مالی به ما درس های دردناکی آموخته است، اما این بحران به واقعیت ادغام روسیه در اقتصاد جهانی در 18 سال گذشته نیز کمک نمود. در حالیکه اقتصاد روسیه رتبه هشتم در میان نه اقتصاد بزرگ جهان را دارا است و نرخ گسترش تجارت و سرمایه گذاری این کشور دو رقمی است،  بیش از 85 درصد صادرات آن بر پایه انرژی و کالاهائی مانند فلزات و مواد شیمیائی است. کاهش متوالی قیمت های نفت، گاز، فولاد و دیگر مواد اولیه تاثیر مخربی بر اقتصاد روسیه داشته است. آشکارا منافع روسیه و ایالات متحده از طریق همکاری با یکدیگر به عنوان بخشی از کوشش بزرگتر برای کمک به احیای مجدد اقتصاد جهانی، تامین شده است. رئیس جمهوری های ما این روند را در نشست گروه G20 در لندن آغاز نمودند، و گیتنر ، وزیر خزانه داری و کودرین ، وزیر دارائی، با تماس مستقیم و در ارتباط با گام های دیگر برای دستیابی مجدد به سلامتی سیستم بین المللی مالی هستند.          

 

ایالات متحده متعهد به سیاست هائی است که به موفقیت روسیه همراه با ادغام کامل این کشور در اقتصاد بین المللی بیانجامد. هدف هر دو کشور، برگزاری گفتگوهای بین دولتی و بازرگانی است که به کوشش های گروه G20 برای بر قراری ثبات بین المللی، پشتیبانی از مدرن شدن اقتصاد روسیه، و ایجاد شرکای بیشتری که در روابط ایالات متحده و روسیه سرمایه گذاری کنند، مدد رساند. علیرغم تاثیرات کوتاه مدت  بحران، ما انتظار داریم که روسیه در 20 سال آینده به یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان تبدیل شود. برنامه های جاه طلبانه مدرن سازی روسیه نیازمند ادغام عمیق تر این کشور در اقتصاد جهانی برای بهره گیری کامل از فنآوری خارجی و سرمایه گذاری خواهد بود. همانطور که پوتین، نخست وزیر در داوس در اوایل امسال تائید کرد، روسیه برای دستیابی به این موارد نیازمند سرمایه گذاری در زیربناها خود و سیستم های آموزش و تامین اجتماعی خواهد بود، و محتاج ادامه تعمیق ادغام بین المللی و تنوع اقتصاد خود و دور شدن از اقتصاد متکی بر نفت و گاز است. بحران دوم گاز در ژانویه در میان روسیه و اوکراین یادآور این نکته بود که بازار جهانی انرژی به تشویق شفاف سازی و تنبیه ابهامات ادامه خواهد داد. با توجه به وسوسه افزایش سیاست های حفاظتی در دوران بحران اقتصادی، دستیابی به اهداف 15 ساله ادغام روسیه در سازمان تجارت جهانی  بسیار مهم است. حمایت از ورود روسیه به سازمان هائی مانند OECD، باید به آزاد سازی اقتصاد کمک نماید، به تسریع تنوع اقتصادی بیانجامد، افزایش کارآئی و رقابت پذیری را به دنبال داشته باشد، به تحکیم حاکمیت قانون منتهی شود، و تجارت و سرمایه گذاری دو جانبه را تقویت نماید.               

 

با گفته اینها، بازهم  منفعت کمی در غیر مهم نشان دادن خطرات واقعی حاصل از انحراف کوشش های روسیه برای مدرن سازی جامعه و اقتصادش وجود دارد. پرزیدنت مدودوف فساد را از مهمترین چالش هایی می داند که روسیه با آن مواجه است. این چالش، در حقیقت به صورت مالیات اضافی، بار سنگینی بر دوش تجارت های  کوچک است. این عامل منشاء اصلی تورم بالای روسیه است. فساد تاثیری فرساینده بر حاکمیت قانون دارد، و به فلج شدن اجرای قانون و آزادی رسانه ها، رشد خشونت، و مضحکه دادگاه های قضائی و استقلال قضائی می انجامد. درتاکید بر نیاز به پایان بخشیدن به ناکارآمدی قانون، توانمندی جامعه مدنی، و محدود کردن بورکراسی آزار دهنده دولتی، پرزیدنت مدودوف استدلالی قوی برای نشان دادن امتزاج نحوه مدرن سازی سیاسی و اقتصادی ارائه می دهد. رویکرد وی ما را به نحو محسوسی تحت تاثیر قرار می دهد، اما روس ها و رهبران آنها با انتخاب های سختی مواجه اند.        

 

و در پایان، در این جهان که کشورها به نحو فزاینده ای به یکدیگر مرتبط هستند، مرزهای فیزیکی کمتر می توانند مانعی در برابر تخریب محیط زیست ما باشند. پرزیدنت اوباما متعهد به توسعه رویکرد جدیدی برای ایالات متحده در مقابله با تغییرات آب و هوائی و همکاری با سایر کشورهای جهان در این چالش است. این اقدام شامل همکاری با روسیه در موضوع های مربوط به قطب شمال، که هر دو ما اهمیت آن را برای امنیت و آینده اقتصادی خود تشخیص می دهیم، نیز است. در حالیکه برخی قطب شمال را محل جدید رقابت راهبردی می دانند، اعتقاد دو جانبه ما بر این است که قطب شمال باید به عنوان منطقه ای صلح آمیز برای همکاری های علمی بین المللی حفظ گردد و زمینه جدیدی برای تقویت همکاری ها است. ما دارای بنیاد محکمی هستیم که اقدامات خود را از آن آغاز می کنیم. در روسیه، از سال 2006، بیش از 4000 تن از سموم کشاورزی غیر قابل استفاده جمع آوری و تحت برنامه شورای قطب شمال که در آن ایالات متحده و روسیه همکاری دارند، در انبار امنی قرار داده شده است.       

 

به همان ترتیب، همکاری روسیه، به عنوان سومین کشور بزرگ تولید کننده گازهای مضر گلخانه ای جهان، برای مبارزه با تغییرات جهانی اب و هوائی حیاتی است. ایالات متحده و روسیه دیدگاه های مشترک بسیاری در ارتباط با نحوه کاهش گازهای مضر گلخانه ای دارند که شامل اهمیت کارآئی انرژی و منابع انرژی تجدید شونده می شود. روسیه در این هفته در مجمع عمده اقتصادی در باره امنیت انرژی و تغییرات آب و هوائی که در واشنگتن برگزار می شود، به ایالات متحده و 15 اقتصاد بزرگ دیگر می پیوندد که در صدد ایجاد زمینه لازم برای دسترسی به خروجی موفقیت آمیز در مذاکرات سازمان ملل در باره تغییرات آب و هوائی در کپنهاک است که در ماه دسامبر برگزار می شود. مجدداً می گویم، با تلفیق سرمایه فکری خود، ما قادر به پیشرفت در پاسخگوئی به چالش های دوران اخیر خواهیم بود که هیچ یک از ما به تنهائی توانائی انجام آن را نخواهیم داشت.                              

 

 نتیجه گیری

 

27 سال سابقه خدمت در خدمات دیپلماتیک آمریکا، که عمدتاً در ارتباط با روسیه و خاورمیانه بوده است، موجب گردیده که اکثر توهمات من از بین برود، هرچند احساس احتمالأتی را که در جلوی مان قرار دارد را از دست نداده ایم. در حالیکه چالش ها پیچیده و نیازمند کار بر روی آنها است، برقراری روابط درست بین ایالات متحده و روسیه بسیار حیاتی است. رئیس جمهوری های ما شروع جدیدی را برای یک برنامه ابتکاری آغاز کرده است و اکنون نوبت سایرین، در داخل و خارج از دولت است که به ترجمان این برنامه به نتایج عملی اقدام کنند.     

 

ایالات متحده و روسیه برای یکدیگر مهم هستند، و هر چقدر که ما روابطمان را ضعیف و یا قوی سازمان دهیم، در حد بسیاری برای سایر کشورهای جهان اهمیت دارد. ما در ابتدای شروع به کار دولت جدید در واشنگتن شانس ایجاد شروعی جدید در روابطمان را داشته ایم. اجازه دهید که حداکثر استفاده را از این فرصت ببریم. 

 

متشکرم.

 

پايان متن