26 مه 2009

ایجاد مشوق کاهش مصرف انرژی در دراز مدت

آغاز متن

نوشتۀ استیسی اینجل  و لاری منسوئتی

در اواسط سال 2008، قیمت نفت به طور بی سابقه به اوج خود رسید، و بعد به دنبال بحران اقتصاد جهانی، با یک سیر مارپیچی نزول کرد. در ایالات متحده، رییس جمهوری تازه بر سر کار آمد، و بحران اقتصادی تبدیل به اولویت، در دستور کار او قرار گرفت. پرزیدنت اوباما عهد کرده است که دو مسئلۀ مرتبط با یک دیگر یعنی انرژی و اقتصاد را در صدر برنامه های اصلاحی خود قرار دهد. اما سال ها قبل از وقوع بحران، صنعت انرژی آمریکا و مقاماتی که بر آن نظارت داشتند برای ایجاد و به اجرا درآوردن راه های تازه ای جهت هر چه کاراتر ساختن کل زیر ساخت انرژی کشور به یک دیگر پیوستند.

استیسی اینجل و لاری منسوئتی، سرپرست کمک های فدرال به برنامۀ اقدامات ملی برای کاهش مصرف انرژی  هستند. اینجل در بخش مشارکت های حفاظت جوّی وابسته به سازمان حفاظت از محیط زیست، در پشتیبانی تلاش های داوطلبانه جهت کاهش انتشار کربن از طریق انرژی پاک و کاهش مصرف انرژی اشتغال دارد. منسوئتی در ادارۀ برق وزارت نیرو کار می کند که پشتیبانی مدیریت ارشد سیاست های مربوط به برق و کمک به ایالات در بهینه سازی سیاست های نظارتی مربوط به انرژی برق را به عهده دارد.

مصوبۀ سال 2009 بازیابی و سرمایه گذاری مجدد آمریکا  در 17 فوریه تصویب و به قانون تبدیل شد که به شکل بی سابقه ای مشوق سرمایه گذاری در زمینۀ کاهش مصرف انرژی در ایالات متحده بود.

سرمایه گذاری در فن آوری مبتنی بر کاهش مصرف و به کارگیری آن در منازل، شرکت ها، مدارس، ادارات دولتی، و صنایع- که 70 درصد از مصرف گاز طبیعی و برق را در ایالات متحده به خود اختصاص می دهد- یکی از سازنده ترین و کم هزینه ترین راه ها برای ایجاد مشاغل جدید است. در عین حال، این سرمایه گذاری چاره ای برای رویارویی با چالش های مربوط به هزینۀ بالای انرژی، ایمنی انرژی و استقلال، نگرانی های زیست محیطی، و تغییرات جوّی در کوتاه مدت است. تأکید بر این کارایی به ایالات متحده کمک می کند با رشد پیش بینی شدۀ 50 درصدی مصرف برق و گاز طبیعی در دهه های آینده روبه رو شده و در عین حال بتواند میلیاردها دلار در هزینۀ انرژی صرفه جویی کرده و از انتشار گازهای گلخانه ای و سایر آلاینده ها اجتناب کند.

با گرامی داشتن این فرصت بزرگ برای کاهش مصرف انرژی، بیش از 60 سازمان عمده که نمایندۀ سهامداران مختلف سراسر کشور هستند در سال 2006 برای ایجاد برنامۀ عملیاتی ملی برای کاهش مصرف انرژی   به یک دیگر پیوستند. تعداد زیادی از این سهامداران در زمرۀ همان گروه هایی هستند که می توانند در کاهش مصرف انرژی مؤثر باشند ، یعنی شرکت های خدماتی برق و گاز، و مسئولان مربوط به آنان در ایالت ها، و گروه های دیگر.

برنامۀ عملیاتی، برای نیل به اهداف و ارزیابی میزان پیشرفت، موانع عمدۀ مربوط به کمبود سرمایه گذاری در کاهش مصرف انرژی را مشخص، و پنج توصیۀ اصلی در مورد سیاست  کاهش مصرف انرژی با هزینۀ کم را تعیین، و چهارچوبی برای این خط مشی- چشم انداز  2025 - ارائه می کند. موانع بر سر راه سرمایه گذاری های بزرگ تر در کاهش مصرف انرژی، در میان انواع مشتریان و شرکت های خدماتی انرژی کم نیستند. برای مثال مشتریانی که مانند ساکنان برخی از واحدهای مسکونی اجاری، قبض برق خود را مستقیما نمی پردازند، انگیزه ای برای هزینه کردن جهت لامپ یا تلویزیون های کم مصرف ندارند زیرا حاصل صرفه جویی های ماهانه به صاحبخانه می رسد. ما این مانع  بر سر راه کاهش مصرف انرژی را "انگیزۀ گسسته " می خوانیم. به علاوه، شاید شرکت های خدماتی بتوانند با پشتیبانی از کاهش مصرف انرژی، جهت ارائۀ خدمات به همۀ مشتری های خود از هزینه ها کم کنند، اما روش برنامۀ "بهترین اقدامات" ، که می تواند از حاصل این صرفه جویی بهره برداری کند، نه تنها مستند نیست، بلکه در برنامه ریزی مصرف انرژی یا تأمین بودجه هم از آن استفاده نمی شود.

برنامۀ عملیاتی از حمایت گستردۀ ایالات، شرکت های خدمات رفاهی و مشتریان در سراسر آمریکا برخوردار شده است. تا به امروز، بیش از 120 سازمان از توصیه های برنامۀ عملیاتی پشتیبانی کرده اند و برای کمک به پیشبرد چشم انداز2050 متعهد شده اند. سازمان محافظت از محیط زیست آمریکا و وزارت نیرو کارشان تنها ایجاد تسهیلات در این طرح ابتکاری دولتی-خصوصی است، و به همین خاطر، موضع گیری ها و بیانیه ها به خود اعضای برنامۀ عملیاتی تعلق دارد.  این پیامی قدرتمند است که از سوی تصمیم گیرندگان دولتی و خصوصی در سراسر آمریکا حمایت می شود.

چشم انداز 2025، سند اصلی برنامۀ عملیاتی است. با در نظر گرفتن ساختار نظارت بر خدمات در آمریکا، بسیاری از سیاست های مبنی بر حذف موانع کاهش مصرف انرژی باید در سطح ایالتی پی گیری شود. برای همین، چشم انداز 2025 با توجه به تفاوت های موجود در وضعیت و ساختار های نظارتی منطقه ای، ایالتی، و محلی به ارائۀ چهارچوب سیاست های اجرایی جهت اجرای طرح های کم هزینۀ کاهش مصرف انرژی می پردازد. به این ترتیب، جزئیات این سیاست ها و تصمیم ها مربوط به اجرای آن از طریق روش های مطلوب در سطح ایالات تعیین می شود. این چهارچوب کار را می توان با گذشت زمان روزآمد کرد و ارتقا داد.

این چشم انداز برای تنظیم 10 هدف اجرایی خود از امتیاز بیش از دو دهه تجربه در کاهش مصرف انرژی برخوردار است. میزان پیشرفت، از طریق اقدام برای رسیدن به این اهداف تعیین می شود. تا پایان سال 2007، چشم انداز 2025 دریافت که پیشرفت های زیادی حاصل شده اما به کار بیشتر نیاز است. حدود نیمی از ایالات برنامه های کاهش مصرف انرژی را  برای مشتریان خود در پیش گرفته اند و قوانینی برای پیاده کردن سیاست های جدی تر کاهش مصرف انرژی در بنای واحد های مسکونی و ساختمان های جدید اتخاذ کرده اند. به علاوه، حدود یک سوم از ایالت ها اهدافی برای صرفه جویی در انرژی تعیین کرده و موارد دلسرد کنندۀ شرکت های خدماتی در جهت حمایت از کاهش مصرف انرژی را از میان برداشته اند. برای مثال، در برخی از ایالت ها، سیاست هایی برای جلوگیری از  منفعت شرکت های خدماتی از طریق فروش انرژی اضافی، اتخاذ گردیده.

به لحاظ  تأمین بودجۀ ثابت و مستمر برای کاهش مصرف انرژی، پیشرفت کمتری در ایالات صورت گرفته. به شرکت های خدمات رفاهی برای تأسیسات برق، خطوط انتقال، و کشیدن لوله، از طریق فرایند نظارتی ایالات که به آن ها اجازه می دهد هزینه های تأیید شدۀ خود را با افزایش میزان پرداخت مشتریان خود جبران کنند، بودجۀ مستمری تعلق می گیرد. ایالات می توانند برای حرکت در جهت اهداف برنامۀ عملیاتی، از طریق افزایش نرخ خدمات نیز سیاست هایی اتخاذ کنند.

با درنظر گفتن موفقیت ها و چالش ها تا به امروز، ایالت ها، شرکت های خدمات رفاهی، و سایر سازمان ها در حال حاضر سالانه 2 میلیارد دلار صرف برنامه های کاهش مصرف انرژی می کنند. این میزان سرمایه گذاری، از تولید انرژی معادل بیش از 30 نیروگاه تولید برق 500 مگاواتی و از انتشار گاز های گلخانه ای معادل 9 میلیون وسیلۀ نقلیه در سال ، جلوگیری، و سالانه 6 میلیارد دلار برای مصرف کنندگان صرفه جویی انرژی کرده است.

بودجۀ مشوق های اقتصادی که کنگره آن را تصویب و پرزیدنت اوباما امضا کرد، نیاز افزایش منابع برای بهره مند شدن بیشتر از کاهش مصرف انرژی را تا چند برابر سطح فعلی تأمین می کند. حتا با این بودجه، کار برنامۀ عملیاتی به پایان نمی رسد. امکان صرفه جویی در انرژی کم مصرف در ساختمان ها و واحدهای مسکونی کشور بیشتر از بودجه ای است که از سوی مشوق ها تأمین می شود. علاوه بر این، نیروی کار آموزش دیده و با تجربه در زمینۀ کاهش مصرف انرژی، با استفاده از این مشوق ها رشد خواهد یافت و آمادۀ خدمت در ساختمان ها خواهد شد. سیاستگذاران برای حذف موانع رسیدن به کاهش مصرف انرژی در دراز مدت که در آغاز از طریق برنامۀ عملیاتی شناسایی شد، می توانند اکنون وارد عمل شوند. برای این کار باید مجددا بررسی شود که از مشوق های سرمایه گذاری در کاهش مصرف چگونه در ارتباط با مشتریان و عرضه کنندگان انرژی استفاده می شود و این که شرکت های خدماتی چگونه می توانند با لحاظ کردن کاهش مصرف، برق و گاز طبیعی تولید کنند. چهارچوب چشم انداز، وابسته به برنامۀ عملیاتی، به ایالت ها کمک می کند دریابند چگونه می توانند در دراز مدت به تشویق کاهش مصرف انرژی ادامه داده و مشاغل را حفظ کنند.

با اجرای مشوق های اقتصادی، ریاست برنامۀ عملیاتی به نشر گزارش های خود، و ارائۀ ابزار و کمک های فنی به ایالت ها، مقام های محلی، و برنامه های کاهش مصرف انرژی، ادامه می دهد. از بهترین اقدامات و مهارت های موجود در این منابع می توان در بهره برداری فوری و مؤثر از بودجۀ مشوق ها استفاده کرد و همچنین جوّ مناسبی برای حمایت از کاهش مصرف انرژی حتا بعد از انقضای تأمین بودجۀ مشوق های اقتصادی به وجود آورد.

برای مشاهدۀ تارنمای برنامۀ عملیاتی مراجعه کنید به:http://www.epa.gov/eeactionplan

پايان متن