30 مارس 2009

گزیده هایی از کنفرانس مطبوعاتی پرزیدنت اوباما - 24 مارس 2009

آغاز متن

گزیده هایی از کنفرانس مطبوعاتی پرزیدنت اوباما

 

کاخ سفید

دفتر وزیر مطبوعات

24 مارس 2009

 

کنفرانس مطبوعاتی پرزیدنت اوباما

 

رئیس جمهوری: سلام بر همه. لطفاً بنشینید.

 

صبح به خیر. من می خواهم قبل از اینکه سوالاتی را از خبرنگاران دریافت دارم، به کسانی که امشب در حال دیدن این برنامه هستند آخرین اطلاعات را در باره اقداماتی که برای خروج از رکود و احیای اقتصاد و رسیدن به رونق صورت گرفته است، ارائه دهم.    

 

لازم است این نکته مهم را به خاطر داشته باشیم که این بحران در یک شب رخ نداد، و ناشی از یک اقدام و یا یک تصمیم نبود. سالهای زیادی همراه با شکست های متعدد ما را به این جا رسانده است، و ماه های بسیار و راه حل های مختلف برای خروج ما از این وضعیت لازم است. هیچ راه حل سریع و آسانی برای حل مشکلات وجود ندارد.

 

به همین دلیل است که ما برنامۀ راهبردی جامعی برای حمله به این بحران در تمام جبهه ها طراحی کرده ایم. هدف از این برنامۀ راهبردی ایجاد اشتغال، کمک به صاحب خانه های مسئولیت پذیر، آغاز مجدد اعطای وام، و رشد اقتصاد در دراز مدت است. و ما علامت شروع پیشرفت را می بینیم.

 

اولین گامی که ما برداشتیم به تصویب رساندن یک طرح بهبود برای شروع ایجاد اشتغال و گذاردن پول در جیب مردم بود. این طرح تاکنون شغل معلمان و افسران پلیس را حفظ کرده است. این طرح به ایجاد مشاغل ساختمانی برای بازسازی راه ها و پل ها منجر می شود، و من دیروز با مردی ملاقات کردم که شرکت وی در حال بازگشائی کارخانه ای در خارج از پیتزبورو[i] و استخدام مجدد کارگران برای تولید برخی از پنجره های با صرفه از نظر انرژی در جهان است. و این طرح مالیات ها را برای 95 درصد خانوارهای شاغل کاهش داده است که نتایج آن در چک های دستمزد اول آوریل ظاهر خواهد شد.   

 

دومین گامی که ما برداشتیم، اجرای طرحی برای ثبات بازار مسکن و کمک به صاحبان خانه که که سزاوار باقی ماندن در منازل خود هستند بود. این طرح یکی از دلایل نزدیک شدن نرخ بهره وام مسکن به پائین ترین سطح تاریخی آن است. ما در حال حاضر، در حالیکه صاحب خانه ها از نرخ های پائین استفاده می کنند، شاهد افزایش پرداخت وام مجدد در برخی از وام های مسکن هستیم، و هر آمریکائی باید بداند که تا 40 درصد تمامی وام های مسکن خود می توانند از وام مجدد استفاده کنند. این موضوع معادل کاهش دیگری در مالیات است. ما هم چنین برای اولین بار ظرف مدتی طولانی مشاهدۀ افزایشی در فروش و ثبات قیمت مسکن را شروع کرده ایم.  

 

سومین قسمت برنامۀ راهبردی ما شروع مجدد جریان اعتبار به سوی خانواده ها و مشاغل است. برای این منظور، ما برنامه ای برای پشتیبانی از بازار در زمینه ارائه وام خرید ماشین، وام دانشجوئی، و وام های مشاغل کوچک طراحی کرده ایم – برنامه ای که در یک هفته اخیر بیش از تمامی مدت چهار ماه گذشته وام داده است. دیروز، گیتنر[ii]، وزیر خزانه داری، طرح جدیدی را اعلام داشت که بر اساس آن از منابع دولتی همراه با سرمایه گذاری خصوصی مشترکاً برای خرید دارائی هائی که مانع قرض دهی بانک های ما می شوند، استفاده خواهد شد. ما در هفته های آینده برای حصول اطمینان از داشتن پول لازم برای وام دادن در بانک هائی که آمریکائی ها به آنها وابسته اند ، حتی در شرایطی که وضعیت اقتصادی بدتر شود ، به انجام هر کاری که لازم باشد ادامه خواهیم داد.

 

در آخر، مهمترین قسمت برنامۀ راهبردی ما اطمینان یافتن از این موضوع است که ما مجدداً به وضعیت رشد اقتصادی حباب وار و انفجار آن در این کشور باز نگردیم. ما می دانیم اقتصادی که بر سفته بازی جسورانه، قیمت های تورمی مسکن، و استفادۀ افراطی از کارت های اعتباری استوار باشد نمی تواند به ایجاد ثروت پایدار بیانجامد. این وضعیت توهم رونق اقتصادی به وجود می آورد که در نهایت همه ما را به خطر می اندازد.    

 

بودجه ای که من به کنگره تقدیم کردم احیای اقتصاد ما را بر اساس بنیادی مستحکم تر تحقق می بخشد، بنابراین ما در ده تا بیست سال آینده با بحرانی دیگر مواجه نخواهیم شد. ما در منابع انرژی تجدید شدنی که به ایجاد اشتغال و زمینه های فعالیتی جدید منتهی می شود، و وابستگی به نفت خارجی را کاهش می دهد، سرمایه گذاری می کنیم. ما در مدارس و آموزگاران خود سرمایه گذاری می کنیم و در نتیجه کودکان ما مهارت های لازم برای رقابت با همۀکسانی را که در بازار جهانی به کار اشتغال دارند به دست خواهند آورد. ما در اصلاحاتی سرمایه گذاری می کنیم که هزینه درمانی خانواده ها، صاحبان مشاغل و دولت را کاهش دهد. و در این بودجه، ما – ما باید انتخاب های تلخی را انجام دهیم به طوریکه تا پایان دوره اول ریاست جمهوری من – حتی با بدترین پیش بینی ها، کسر بودجه ما به نیمی از کسر بودجه موجود تقلیل یابد.     

 

در پایان، بهترین راه تقلیل کسری بودجه ما در دراز مدت، داشتن یک بودجه با ادامه همان سیاست هائی که به کاهش رونق اقتصادی و بدهی عظیمی منجر گشت، نیست. این امر از طریق بودجه ای امکان پذیر است که با گذار از دوران وام گرفتن و مصرف کردن و رسیدن به دوران پس انداز و سرمایه گذاری ، ما را به رشد اقتصادی رهنمون گردد.

 

و به این دلیل است که مشاغل و فعالیت ها در زمینه انرژی پاکیزه در سرتاسر آمریکا رواج خواهد یافت. این آن چیزی است که نیروی کار بسیار ماهر می تواند در سراسر آمریکا انجام دهد. این آن چیزی است که یک سیستم مراقبت های بهداشتی موثر، که قادر به کنترل هزینه ها و مستمری های پرداختی مانند مراقبت های درمانی و کمک های پزشکی است، انجام خواهد داد. و به این دلیل است که بودجه از این برنامه احیای اقتصادی جدا نیست – زیرا این بودجه رونق اقتصادی پایدار و مطمئن را پایه گذاری می کند. 

 

مسیر رونق اقتصادی هنوز طولانی است و در این مسیر قبل از پایان راه ما ضربه های ناشی از تکان های شدید را متحمل خواهیم شد و عقب نشینی هائی را خواهیم داشت. اما باید به خاطر داشته باشیم که ما در صورتی می توانیم به پایان مسیر برسیم که در آن مسیر به عنوان یک ملت واحد—به صورت یک تن -- سفر کنیم. شما می دانید، که در هفته گذشته مقدار بسیاری خشم و بلند کردن انگشت ملامت وجود داشت که بسیاری از آنها قابل فهم است. من هم مانند هرکسی در باره آن پاداش ها که به همان افرادی تعلق گرفت که سیستم مالی ما را به زانو در آوردند— بخشی به دلیل اینکه این مسئله هنوز نشانه ای از فرهنگ ما است که ما را به این نقطه رسانده است-- خشمگین شدم.     

 

اما یکی از مهمترین درس هائی که باید از این بحران بیاموزیم این است، اقتصاد ما تنها در صورتیکه تشخیص دهیم که همه ما در این موضوع با هم هستیم–همه در قبال یکدیگر و در مقابل کشورمان دارای مسئولیت هستیم-- کار خواهد کرد. بانکداران و مدیران اجرائی وال استریت باید بدانند که ثروتمند شدنشان از جیب مالیات دهندگان غیر قابل بخشایش است؛ و دوران پاداش های غیر معمول و سفته بازی بی ملاحظه که همۀ ما را به خطر می اندازد باید به پایان رسد.    

 

در همان حال، ما حق نداریم هر سرمایه گذار و صاحب شغلی را که در جستجوی سود است، خبیث بدانیم. اینها کسانی هستند که همواره موجب رونق اقتصادی شده اند، و این آن چیزی است که در نهایت بانک ها را قادر به وام دهی می کند و اقتصاد را بار دیگر به حرکت در می آورد.

 

ما از این رکود خارج خواهیم شد، اما این کار به زمان نیاز دارد، این کار نیاز به صبر دارد و نیاز به درک این موضوع دارد که همه با هم کوشش کنیم، هنگامی که هر یک از ما تعهدات گسترده تری را که نسبت به یکدیگر داریم بیش بخشی از منافع کوتاه مدت خود ببیند – آن هنگام زمانی است که ما موفق شده ایم، زمانی است که کامیاب شده ایم. و این چیزی است که درست اکنون به آن نیاز داریم. بنابراین بیائید با احساسی از هدف مشترک، عزمی جدید، و مهمتر از همه، با اعتماد جدیدی به اینکه روزبهتری خواهد رسید،  به آینده بنگریم. 

 

بسیار خوب، اجازه دهید به برخی از پرسش هاپاسخ دهم. من در اینجا فهرستی دارم. اجازه دهید با جنیفر لاون[iii] از AP آغاز کنم.

 

پرسش: آقای رئیس جمهوری متشکرم. وزیر خزانه داری و رئیس بانک مرکزی شما امروز در کنگره بودند و تقاضای اختیارات جدیدی را که شما برای به نظم در آوردن نهادهای بزرگ و مجتمع های مالی لازم دارید داشتند. اما با توجه به مسائلی که برنامه ضمانت مالی تا کنون داشته است – بانک ها نمی خواهند در باره چگونگی هزینه کردن پول گفتگو کنند، موضوع پاداش ها در AIG که شما اشاره کردید—چرا شما فکر می کنید که ضرورتاً مجلس باید اختیارات جدید فراگیری به حکومت برای در دست گرفتن شرکت ها بدهد؟   

 

رئیس جمهوری: خوب، به خاطر داشته باشید که این موضوع دقیقی است زیرا به علت فقدان این اختیارات است که وضعیت AIG بدتر می شود. می دانم که AIG یک بانک نیست، یک شرکت بیمه است. اگر این شرکت یک بانک بود و سقوط می کرد، در آن صورت شرکت فدرال تضین سپرده ها (FDIC)[iv] می توانست قدم پیش گذارد، همانطورکه در مورد یک تعدادی از بانک ها انجام داد، همانطورکه با ایندی مک[v] رفتار کرد، و در مسیری تعین شده به تجدید مذاکره در باره قرار دادها پرداخت، از دارائی های نامناسب خود را خلاص کرد، سرمایه های مور نیاز را تقویت کرد، و آن را مجدداً در بازار خصوصی فروخت.

 

بنابراین در هرکجا که با بانک های بیمه شده توسط FDIC مواجه ایم، راهکار منظمی برای برخورد با آنان داریم. ما از همان امکانات برای مواجهه با موسسه ای مانند AIG برخوردار نیستیم. این بخشی از دلایل این وضعیت پیچیده است. من فکر می کنم مردم زیادی به نحو قابل درکی می گویند، خوب، اگر قرار است ما این همه پول را به آنان بدهیم، واگر این کار با به طور منظم با خطر اجازه دادن به AIG برای اعلام  انحلال همراه است، چرا ما نمی توانیم برخی از این قرار دادها را از نو سازمان دهیم، چرا ما قادر به انجام بعضی اقدامات که لازم است به صورت منظم صورت گیرد، نیستیم؟ و دلیل آن این است، به این دلیل است که ما این اختیارات را دریافت نکرده ایم.  

 

ما باید این اختیارات را خیلی زودتر به دست می آوردیم تا بتوانیم هر موسسه ای که با خطر منظمی مواجه است که می تواند نظام مالی به ساقط کند، در اختیار گیریم، و ما می توانیم این کار را به نحوی منضبط و محتاطانه انجام دهیم که بر دیگر موسسات اثر نگذارد. ما در حال حاضر فاقد این قدرت هستیم. این موضوعی است که گایتنر در حال گفتگو در باره آن است.

 

و من فکر می کنم که ما پشتیبانی قوی مردم آمریکا و کنگره را برای واگذاری اختیارات خواهیم داشت و بنا براین خود را در وضعیتی نخواهیم یافت که مجبور به انتخاب بین اجازه دادن به تعداد بسیاری از موسسات نظیر AIG – که نه تنها بانک های بیمه دیگر صندوق های بازنشستگی را هم بیمه می کند و احتمالاً می تواند برنامه سرمایه گذاری 401(K) برای بازنشستگی را در صورت سقوط در معرض خطر قرار دهد – این  یک انتخاب است. و انتخاب دیگر این است که به آنها اجازه دهیم پول مالیات دهندگان را بدون شرایطی که ما مایل به اعمال آنها  هستیم، بگیرند.  

 

بنابراین به این دلیل من فکر می کنم که اختیارات خیلی اهمیت دارد.

 

پرسش: چرا باید مردم به دولت برای در دست گرفتن این اختیارات اعتماد کند؟

 

رئیس جمهوری: خوب، همانطورکه قبلاً گفتم، اگر شما به نحوه ای که FDIC کنترل وضعیتی، به عنوان نمونه، مانند ایندی بانک را در دست گرفته است نگاه کنید، می بینید هنگامی که دارای ابزار لازم برای انجام آن هست، عملاً این کار را به نحو موثری انجام می دهد. ما در حال حاضر دارای این ابزار نیستیم. 

پرسش:صبح به خیر آقای رئیس جمهوری. از شما متشکرم. اگر به این بحث اقتصادی کمی از جنبه جهانی نگاه کنیم، مقامات ارشد چینی به صورت علنی تمایل خود را به پول بین المللی بیان داشتند. بیان این موضوع توسط کارشناسان چینی به عنوان علامتی مبنی بر کاهش میزان اعتماد آنان به ارزش و قابلیت اعتماد به دلار ایالات متحده، نسبت به سابق، است. کشورهای اروپائی در مقابل درخواست شما برای هزینه بیشتر برای محرک های اقتصادی مقاومت کردند. من از خود می پرسم، آقا، شما به به عنوان نامزد انتخاباتی که از بابت تصویر جهانی ایالات متحده نگران بود، اکنون شما دربرابر دولت چین که توسط کمونیست ها اداره می شود و کمتر از سابق به دلار ایالات متحده اعتماد دارد، و [دربرابر] دولت های اروپائی که برخی از آنان متمایل به چپ و برخی سوسیالیست هستند، و می گویند شما از آنها می خواهید که میزان زیادی هزینه کنند، تا چه میزان احساس راحتی می کنید؟     

,

رئیس جمهوری: خوب، قبل از هر چیز، من از آنان نخواسته ام کاری انجام دهند. آنچه که من پیشنهاد داده ام آنست که همه مامی خواهیم گام هائی برای رونق اقتصادی بر داریم. ما خواهان شرایطی نیستیم که در آن چند کشور کوشش های فوق العاده ای انجام دهند، و دیگر کشورها با این امید که به نحوی کشورهای دیگر که این گام های مهم را بر می دارند و اقتصاد همه را رونق می بخشند، کاری صورت ندهند. و بنابراین یک کسی باید نقش رهبری را به عهده بگیرد.  

 

در هر صورت، این فقط من نیستم. من امروز با کوین راد[vi]، نخست وزیر ااسترالیا بودم.  او در این پیشنهاد که باید تمامی کشورهای جهان، کسانی که توانایی دارند، باید گام های ضروری برای پر کردن حفره های متعدد در تقاضای جهانی بردارند، بسیار مصر بود. گوردن بروان، هنگامی که به دیدار من آمد، دقیقاً همین را گفت.  

 

بنابراین من فکر می کنم هدف نشست گروه G20 انجام برخی اقدامات است که عبارتند از: اول، به تمام کشورها بگوید، بیائید آنچه را که لازم است برای ایجاد اشتغال و راه اندازی مجدد اقتصاد انجام دهیم. از برداشتن گام هائی که می تواند به سیاست های حفاظتی منجر شود و به محدودیت بیشتر تجارت جهانی بیانجامد، خود داری کنیم. بیائید بر این نکته که چگونه می خواهیم روند مقررات خویش را به پیش بریم تا با سقوط ناگهانی و منظم اقتصادی که هم اکنون با آن مواجهیم، روبرو نشویم، تمرکز یابیم. و این امر نیازمند –به این معنی است که فقط برخورد با بانک ها کافی نیست، بلکه باید برخی دیگر از جریانات مالی را که وجود دارند و اخیراً از مقررات تبعیت نمی کنند، نیز در بر گیرد. ما باید مقرراتی را که متعلق به سال های دهه 1930 است به هنگام سازیم، و ما برای تکمیل این اقدام، مجبور به انجام بعضی از همآهنگی ها با سایر کشورها هستیم.   

 

در مورد اعتماد به اقتصاد یا دلار ایالات متحده، من فقط می خواهم اشاره کنم که دلار در حال حاضر بسیار قوی است. و دلیل اینکه هم اکنون دلار قوی است اینست که سرمایه گذاران ایالات متحده را قوی ترین اقتصاد و با ثبات ترین سیستم سیاسی در جهان می دانند. دلیلی ندارد شما حرق مرا بپذیرید. من فکر می کنم که میزان زیادی اعتماد وجود دارد. علیرغم این که ما در دوران سختی به سر می بریم، چشم انداز اقتصاد جهانی بسیار بسیار قوی است.   

 

و آخرین نکته من در باره تغییر تصویر آمریکا در جهان است، گرت[vii]، من – شما می دانید، من این موضوع را در آخرین نظر سنجی ها در سراسر جهان ندیده ام، اما من  فکر می کنم – من فکر می کنم درست است بگوئیم پاسخی که مردم به دولت ما داده اند و گام هائی که ما برداشته ایم، اقداماتی بوده اند که به بازسازی احساس اعتماد و توانائی ایالات متحده در رهبری جهانی منتهی شده است. این جریان تنها قوت پیدا می کند.    

 

پرسش: اقای رئیس جمهوری، شما هنگام ورود به کاخ سفید بر فعالیت برای صلح بین اسرائیل و فلسطینی ها تاکید کردید. اکنون به نظر شما، آن آرزوها، با توجه به نخست وزیری که راه حل دو کشور را کاملاً تائید نمی کند و وزیر امور خارجه ای که به ناسزاگویی به اعراب متهم شده است، تا چه حد با واقعیت منطبق است.

 

رئیس جمهور: این جریان آسانتر از آنچه که بود نیست، اما من فکر می کنم انجام آن ضرورت دارد. ما هنوز نمی دانیم که دولت اسرائیل و یا شکل رهبری آینده فلسطین چگونه خواهد بود. آنچه که ما اکنون می دانیم از این قراراست : وضعیت موجود ناپایدار است؛ برای ما پیشبرد راه حل دو دولت که اسرائیلی ها و فلسطینی ها بتوانند در کنار یکدیگر، در کشورهای خود و در صلح و امنیت زندگی کنند  حائز اهمیت است.

 

و با انتصاب جورج میچل[viii] به عنوان فرستاده مخصوص، علامتی که داده ایم این است که ما از روز اول در کوشش برای به حرکت آوردن طرفین درگیری در مسیری که این واقعیت را تائید کنند، جدی بوده ایم. من فکر می کنم باید منتظر بمانیم و ببینیم تا چه حد این مذاکرات ممکن است مفید باشد. اما، شما می دانید، ما به مناسبت روز سنت پاتریک[ix] درهمینجا بودیم، و شما باید به خاطر آورید که ما در این سالن کسانی را داشتیم که قبلاً دشمنان قسم خورده یکدیگر بودند ولی در این سالن جشن گرفتند – شما می دانید، رهبران هر دو طرف متخاصم از ایرلند شمالی در اینجا بودند، برای دهه ها و یا حتی یک دهه قبل، مردم می گفتند که هرگز صلح بر قرار نخواهد شد. و آنها اینجا بودند، هر دو باهم حضور داشتند، و در باره تعهد خود، حتی در صورت تحریک به خشنونت، صحبت کردند. آنچه که این نکته به من می گوید این است که آگر شما پیگیر باشید، اگر شما پایداری داشته باشید، می توان با این مسائل برخورد کرد.   

 

به هر صورت، فلسفه پایداری طور کلی ، چیزی است که من می خواهم دوباره و دو باره، در ماه ها و سال های آینده، و تا زمانی که من در این دفتر باشم، بر آن تاکید بگذارم. من از معتقدان بزرگ پایداری هستم. من فکر می کنم هنگامی که نوبت به مسائل داخلی می رسد، اگر به اقدامات خود بر روی این مسائل ادامه دهیم، اگر قبول کنیم که گاهی اوقات اشتباه می کنیم و ما همواره پاسخ صحیح را نداریم، که ما مسائل بسیار پیچیده ای را به ارث برده ایم، که ما می توانیم مراقبت های بهداشتی را از تصویب بگذرانیم، ما می توانیم راه حل های بهتری برای چالش های انرژی خود پیدا کنیم، ما می توانیم به نحو موثرتری به فرزندان خود آموزش دهیم، ما می توانیم با بحران واقعی بودجه برخورد کنیم – هرچند در این لحظه در بودجه من به این مسائل کاملاً برخورد نشده است، ولی پیشرفت هائی صورت گرفته است.    

 

من فکر می کنم هنگامی که مسئله نظام بانکی مطرح می شود، شما می دانید، تنها چند روز پیش یا یک هفته قبل بود که مردم مطمئن بودند که گایتنر، وزیر خزانه داری نمی تواند طرحی را پیش ببرد. امروزه عنوانها درشت [رسانه ها] همه مانند یکدیگرند، خوب، بسیار خوب، طرحی وجود دارد. من مطمئن هستم که انتقادات بیشتری وجود خواهد داشت و ما باید در روش های خود تعدیل های بیشتری اعمال کنیم، ولی ما در مسیر درستی حرکت می کنیم.   

 

وقتی به مسئله ایران می رسیم، شما می دانید، ما یک پیام ویدئوئی برای مردم ایران و رهبران جمهوری اسلامی ایران فرستادیم. برخی گفتند، خوب، آنها بلافاصله اعلام نكردند كه از سلاح‌های هسته‌ای خود صرف‌نظر خواهند كرد و از حمايت مالي خود از تروريسم دست خواهند كشيد. خوب، ما چنين انتظاری از آنها نداشتيم. ما انتظار پيشرفت تدريجی در اين جبهه را داریم. ما اثرگذاری لابی ها را در واشنگتن تا چه میزان حذف نکردیم. ما بلافاصله طرح های اسراف آمیز را حذف نکردیم. و قرار نیست که ما بلافاصله در خاورمیانه به صلح دست یابیم. ما اکنون تنها کمی بیشتر از 60 روز است که در کاخ سفید هستیم.

 

آنچه که من به آن اعتماد دارم این است که ما در مسیر درستی حرکت می کنیم و تصمیمانی که می گیریم بر اساس این نکته است که چگونه می خواهیم چرخ های اقتصاد را به حرکت در آوریم، چگونه می خواهیم آمریکائی ها را به سر کار بازگردانیم، چگونه می خواهیم مطمئن شویم که مردم ما در امنیت به سر می برند، و چگونه در نظر داریم که نه فقط رونق اقتصادی را در اینجا بر قرار سازیم، بلکه با دیگر کشورها برای صلح و رونق اقتصادی جهانی   همکاری کنیم. و تا زمانی که من در کاخ سفید حضور دارم بر سر این باور خواهم ماند، و من فکر می کنم که اگر شما بعد ها به چهار سال قبل باز گردید، فکر می کنم مردم در باره سخنان و اقدامات ما قضاوت خواهند کرد. این یک کشتی اقیانوس پیمای بزرگ است – این یک قایق تند رو نیست و نمی تواند به سرعت دور بزند – اما ما به دلیل تصمیماتی که می گیریم، در موقعیت بهتری قرار داریم.

 

بسیار خوب، از شما متشکرم. از همه.

 

پايان متن