We’ve gone social!
Follow us on our facebook pages and join the conversation.
23 مارس 2009
گرایش کشورهای گروه 20 برخلاف قول به سمت حمایت گرایی
گزارش بانک جهانی از تدابیر حمایت گرایانه اخیر
واشنگتن – مهار حمایت گرایی در گردهمایی سران اقتصادهای اصلی جهان در اجلاس 2 آوریل گروه 20 در لندن به عنوان یکی از موضوعات اصلی دستور کار مطرح خواهد بود. به گزارش بانک جهانی، با این حال، از اجلاس 15 نوامبر تاکنون، تقریباً تمام این کشورها برخلاف تعهداتشان، محدودیت های جدیدی بر واردات وضع کرده اند.
بانک جهانی اعلام کرد 17 عضو گروه 20 و اتحادیه اروپا مقرراتی وضع کرده اند که باعث "محدودیت تجاری به قیمت کشورهای دیگر" می شود. ژاپن، عربستان صعودی، و آفریقای جنوبی از سیاست های حمایت گرایانه اجتناب کرده اند.
طبق بررسی جدیدی از بانک جهانی، این مقررات جدید، که همگی پس از اجلاس مالی ماه نوامبر در واشنگتن تصویب شده است "به احتمال زیاد، تنها اثرات اندکی بر تجارت" داشته است. این گزارش، رکود جهانی و همچنین افزایش قیمت و کاهش دسترسی به امکانات مالی تجاری را علت های اصلی کاهش تجارت جهانی دانسته است. این گزارش که با عنوان "حمایت تجاری: روندهای نوظهور ولی نگران کننده" منتشر شد، می گوید، "با این همه، روندهای حمایتی رشد داشته" است.
کشورهای توسعه یافته در مفایسه با کشورهای در حال توسعه، از ترکیب متفاوتی از سیاست های حمایت گرایانه استفاده می کنند. به گزارش بانک جهانی، اعضای توسعه یافته گروه 20 – استرالیا، کانادا، اتحادیه اروپا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، بریتانیا، و ایالات متحده – تقریباً فقط به یارانه های صنعتی، همچون کمک های عظیم به صنایع اتومبیل، متکی هستند.
اعضای در حال توسعه گروه 20 – آرژانتین، برزیل، چین، هند، اندونزی، مکزیک، روسیه، عربستان صعودی، آفریقای شمالی، کره جنوبی و ترکیه – از ترکیبی استفاده می کنند که تعرفه های افزایش یافته حدود نیمی از آن را تشکیل می دهند.
بانک می گوید موارد جدید ضد دامپینگ، نوع دیگری از سیاست های حمایتی، در سال گذشته 15 درصد رشد داشته و یارانه های کشاورزی نیز در حال افزایش است.
گوردن براون، نخست وزیر بریتانیا، و برخی دیگر گفته اند اجلاس لندن باید موضوع حمایت گرایی را در دستور کار فرار دهد اما نگرانی هایی درباره توانایی گروه 20 در رسیدگی به این موضوع وجود دارد.
فیلیپ آی لوی ، محقق موسسه آمریکن انترپرایز ، و از مسئولان سیاست های اقتصادی دولت پرزیدنت جرج دبلیو بوش، گفت اعضای گروه 20 می توانند "دلایل لزوم اجتناب از حمایت گرایی را دقیقاً توضیح دهند." با این حال، او گفت "این دلایل احتمالاًً با آنچه بسیاری از دولت ها کرده اند در تضاد خواهد بود."
به گفته پیتر موریچی ، استاد دانشکده مدیریت بازرگانی دانشگاه مریلند و اقتصاددان ارشد سابق کمیسیون تجارت بین المللی ایالات متحده، کاستی بزرگ در گروه 20 این است که سیاست های چین و عدم توازنی که در پی دارند را مورد بررسی قرار نمی دهد. او در مصاحبه با America.gov با تاکید بر لزوم توجه و رسیدگی به مسئله چین اظهار داشت، "آیا این کار را خواهید کرد؟ گمان نمی کنم."
به گفته موریچی، "حرف های کلی درباره برحذر داشتن مردم از فعالیت های حمایت گرایانه و همچنین اقدام هماهنگ کشورها در مواجهه با بحران جهانی خواهند گفت." او گفت، "کار زیادی انجام نخواهد شد به جز گردهم آوردن رهبران جهان که این کار همیشه مثبت است."
گری هافباور ، عضو ارشد و کارشناس سیاست های تجاری در موسسه بین المللی اقتصادی پیترسون گفت، گروه 20 فاقد ابزاربرای تنبیه اعضایی است که از اسنادی که امضا می کنند، همچون تعهدنامه اجتناب از تدابیر جدید حمایت گرایانه، تخلف می کنند. او گفت، "اگر راهی برای احضار افراد برای ارائه توضیح، حتی اگر "اسم بردن و آبرو ریختن" وجود داشته باشد، این اظهاریه ها می توانند نادیده گرفته شوند.
علاوه بر این، هوفباور تصریح کرد که اقدامات حمایت گرایانه در مقررات سازمان تجارت جهانی جایز شمرده می شود.
هوفباور گفت، "حوزه هایی هست که مقررات آنها را نمی پوشانند و امکان انعطاف ایجاد می کنند." به گفته هوفباور، یک نمونه تعرفه های تعیین شده است، یعنی سقف نرخ هایی که اعضای سازمان تجارت جهانی در مورد آن توافق کرده اند، که ممکن است برای کشورهای در حال توسعه زیاد باشند. در مورد کشور هند، تعرفه کالاهای تولیدی بین 10 تا 12 درصد است اما نرخ تعیین شده بین 40 تا 60 درصد است. او گفت، "افزایش تعرفه ها به سقف تعیین شده نقض تعهد محسوب نمی شود."
بند "خرید کالای ساخت آمریکایی" در لایحه محرک اقتصادی اخیر ایالات متحده، که به موجب آن برخی از خریدهای دولت ایالات متحده از تولید کنندگان داخلی انجام می شود، در میان شرکای تجاری ایالات متحده نگرانی هایی ایجاد کرد. اما این بند منطبق با قانون تجارت بین المللی است چون کشورهای که قانون خرید سازمان تجارت بین المللی را امضا کرده اند یا با ایالات متحده موافقتنامه های تجارت آزاد دارند می توانند در طرح "خرید کالای ساخت آمریکایی" مشارکت داشته باشند.
هوفباور، لوی و موریچی همگی بزرگترین عامل افت تجارت را رکود جهانی دانستند.
واردات و صادرات ایالات متحده در سال 2008 به ترتیب به ارقام بی سابقه 2.52 و 1.84 تریلیون دلار رسیدند. اما در ماه ژوئیه به اوج رسیدند و از آن به بعد روند نزولی ادامه دارد. به هوفباور با اشاره به اینکه روند خرید "به وضوح افت کرده" است افزود سایر اقتصادهای بزرگ هم کمتر وارد می کنند.
به گفته او، در چنین فضایی، حمایت گرایی "مانند دود در جنگل خشک است – منظور از جنگل خشک رکود فعلی است و این جنگل ممکن است به سرعت آتش بگیرد."
