13 ژوئيه 2009
توسعۀ اقتصادی با تکیه بر نیروی رکاب زدن
دوچرخه به معیشت مردم در آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین بهبود می بخشد
واشنگتن- در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، حمل و نقل موتوری کارساز نیست. غالبا در دسترس قرار ندارد و یا برای روستانشینان و کارآفرینان بسیار گران تمام می شود. آنچه وضع را دشوارتر می کند این است که جاده ها قابل عبور نیستند. به همین دلیل کیث اوبرگ، از 25 سال پیش به منظور صرفه جویی در وقت، افزایش میزان تولید و افزایش درآمد، استفاده از دوچرخه را ترویج کرده است.
در 2005، اوبرگ سازمان دوچرخه برای جهان (BfW)(1) را تاسیس کرد. این سازمان غیر انتفاعی مستقر در ناحیۀ واشنگتن بیش از 34,000 دوچرخه به آفریقا، آسیا، و آمریکای لاتین ارسال کرده است و اکنون بزرگ ترین حمل کنندۀ دوچرخه های دست دوم اهدایی به کشورهای در حال توسعه است.
ارزش هر دوچرخه در بازار ایالات متحده تقریباً 45 دلار است، و به این ترتیب ارزش کالاهای حمل شده 1.5 میلیون دلار بوده است. اما به گفتۀ اوبرگ، ارزش واقعی، توسعۀ اقتصادی متکی بر نیروی رکاب زدن است که با استفاده از این دوچرخه ها به وجود می آید. این دوچرخه ها دسترسی به مزارع، بازارها، مشاغل، مدارس، و مراقبت های بهداشتی را برای ساکنان صدها جامعه تسهیل می کنند.
شبکه ای متشکل از داوطلبان آمریکایی
مردم با صندوق عقب ها و وانت بارهای پر از دوچرخه به پارکینگ یک مرکز خرید در شمال ویرجینیا می روند. همه گونه دوچرخه به این مکان آورده می شود – با فرمان صاف، با فرمان قوس دار، زین مسابقه ای، زین بلند، دوچرخه کوهستانی و گردشی. در این روز بهاری صد دوچرخه اهدا شده اند. اوبرگ هر سال به منظور سازماندهی صدها رویداد برای جمع آوری دوچرخه ها، با داوطلبانی در پنج ایالت و واشنگتن دی سی همکاری می کند. پاتریک کاری پانزده ساله هماهنگی این رویداد را برای به دست آوردن رتبۀ پیشاهنگی عقاب در گروه پیشاهنگان نوجوانان پسر بر عهده داشت.
کاری گفت: " کمک کردن به مردم، فکر خوبی به نظرم آمد. کاری متفاوت است."
در تمام مکان های جمع آوری، داوطلبان که تی شرت های قرمز رنگی با نشان BfW بر تن دارند و به منظور به حد اکثر رساندن فضا برای حمل رکاب دوچرخه ها را جدا می کنند و فرمان ها را پایین می آورند. دوچرخه هایی که کمتر قابل استفاده اند کنار گذاشته می شوند تا از قطعات آنها (میل لنگ دوچرخه، چرخ ها و تویی ها که در کشورهای در حال توسعه کمیابند) استفاده شود. داوطلبان از اهداء کنندگان می خواهند که برای کمک به پرداخت هزینۀ حمل و نقل ده دلار نیز اهدا کنند. هزینۀ حمل برای هر کانتینر حامل 450 دوچرخه بین 4,500 تا 8,500 دلار است.
افزوده بر مراکز جمع آوری سیار، مراکز ثابتی نیز در دوچرخه فروشی های کوچک و مستقل در سواحل شرقی آمریکا وجود دارند. باب مالاش، در دوچرخه فروشی خود در مریلند، بابز بایکس، چنین خدماتی را ارائه می دهد. او بیشتر اوقات یک تی شرت قرمز رنگ با نشان BfW به تن دارد و با جوانان دربارۀ برنامۀ گروهی به نام "یک دوچرخه به دست آورید" صحبت می کند. این برنامه برای دانشجویانی است که ساعت های خدمات اجتماعی خود را پر می کنند.
مالاش گفت: "من این سازمان را دوست دارم. این سازمان به کشورهای در حال توسعه کمک می کند. ولی آنها پس از وقوع طوفان کاترینا دوچرخه هایی را نیز به منطقۀ خلیج مکزیک و بچه های محلی که نیازمند به دوچرخه بودند فرستادند. این سازمان به راستی دوچرخه ها را به جهان ارائه می دهد."
دراز کردن دست یاری به سوی نیازمندان
در سال 2008 سازمان دوچرخه برای جهان نزدیک به 10,000 دوچرخه به هشت کشور ارسال کرد.
سازمان هایی که با دوچرخه برای جهان مشارکت می کنند، مسئولیت دوچرخه ها را در مقصد بر عهده می گیرند. دوچرخه برای جهان با دوازده سازمان غیر دولتی در کشورهایی مانند غنا و کوستاریکا که می خواهند دوچرخه سواری را در طرح های توسعه و گسترش جوامعشان بگنجانند، همکاری می کند. اوبرگ گفت، بر خلاف کمک هزینه های پولی، کمک های کالایی مانند دوچرخه، سازمان های غیر دولتی را وادار می کنند که مهارت های اداری و اجرایی خود را به طور مؤثری توسعه دهند.
به این دلیل، دوچرخه ها در حقیقت اهدا نمی شوند. به جای این کار، آنها هرکدام به مبلغ 25 تا 35 دلار فروخته می شوند، زیرا طبق گفتۀ اوبرگ، "مردم برای آنچه که به سختی دست می آورند ارزش بیشتری قائلند." او گفت: "اگر شما دوچرخه ها را هدیه کنید، مردم به صف خواهند ایستاد و سپس دوچرخه را برای به دست آوردن سودی باد آورده خواهند فروخت."
وقتی هزینه برای یک خریدار بالقوه سنگین باشد، سازمان غیر دولتی با خریدار همکاری خواهد کرد تا یک وام کوچک بگیرد. کمال مطلوب این است که حمل و نقل مقرون به صرفه بازدهی استفاده کننده را افزایش دهد و او به اندازه کافی در آمد کسب می کند که بتواند وام خود را بپردازد و سرانجام کمکی به خانوادۀ خریدار باشد.
یک "بنیاد" روی دو چرخ
در 2005، دوچرخه برای جهان نخستین کانتینر دوچرخه را برای یک سازمان غیردولتی مشارکت کننده در غنا، به نام طرح دهکدۀ دوچرخه ارسال کرد. این سازمان غیر انتفاعی مستقر در ایالات متحده تا کنون 36,000 دوچرخه توزیع کرده است، و بیشتر آنها در طی چندین سال گذشته توسط دوچرخه برای جهان تهیه شده اند.
افریئی اِکوا دوچرخۀ خود را چند سال پیش از طرح دهکدۀ دوچرخه خریداری کرد. او که در درمانگاه بوامادوماسی به عنوان پرستار مشغول به کار است، به ده دهکدۀ دور افتاده که وسایل نقلیۀ موتوری به آن دسترسی ندارند خدمات بهداشتی ارائه می دهد. با پای پیاده، او تنها می توانست هر هفته به تعداد اندکی از این دهکده ها سر بزند. اِکوا با دوچرخه اش از تمام این دهکده ها یک یا دوبار در هفته بازدید می کند.
طرح دهکدۀ دوچرخه به زنان دوچرخه سواری می آموزد و 5.500 نفر را در کارگاهی برای اینکه چگونه از دوچرخه ها نگهداری کنند آموزش داده است. تعßیم دهندگان داوطلب به افراد کاربستن چیزهایی را که عقل سلیم اقتضا دارد، مانند روغن زدن به زنجیرها، باد کردن لاستیک ها و مراقبت از دیگر اجزاء که دو چرخه را قابل سوارشدن می کند، می آم?زند.
دیوید پکام، مؤسس طرح دهکدۀ دوچرخه گفت: "مردم در مناطق کم توسعه یافته این مسئله را درک نمی کنند که ماشین آلات نیاز به نگهداری و تعمیر دارند. ما به اندازۀ کافی تعلیمات در اختیار کسی نمی گذاریم که بتواند از طریق آن کسب معیشت کند، ولی مردمی را دیده ایم که خود برای برداشتن گام بعدی انگیزه داشته اند."
بیسمارک اگبیو این گام را در سال 2005 برداشت
اگبیو اهل آداکلو- توکور، در نواحی کوه باشکوه آداکلو در غناست. او کشاورز و پدر چهار فرزند است و مدیریت دفتر یک سازمان محلی را بر عهده دارد. او به طریقی وقت شرکت در کلاسی را دربارۀ نگهداری و تعمیر دوچرخه که توسط طرح دهکدۀ دوچرخه ارائه داده می شد پیدا کرد.
اگبیو به عنوان بخشی از کارگاه این کلاس، دوچرخه ای را که با تخفیف ویژه ای به دانشجویان ارائه می شد به قیمت 15 دلار خریداری کرد. او به این موضوع پی برد که به تعمیر دوچرخه علاقه دارد و یک مغازۀ تعمیرات دوچرخه در مرکز دهکده باز کرد، که اکنون دو مکانیک در آن مشغول به کار هستند.
اگبیو گفت: "دوچرخۀ من پایۀ کار من است. من از این طریق بدون مشکلات زیادی از خانواده ام نگهداری می کنم."
1. Bikes for the World (BfW)
