25 فوريه 2009

سخنان اوباما به هنگام امضای لایحۀ محرک اقتصادی

رییس جمهوری قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد آمریکا را در دنور امضا کرد

آغاز متن

کاخ سفید

دفتر وزیر مطبوعات

17 فوریۀ 2009

سخنان پرزیدنت باراک اوباما – برابر با متن آماده برای ایراد

امضای قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد آمریکا

دنور، کلرادو

17 فوریۀ 2009

خیلی خوشحالم که در دنور هستم. من سال گذشته اینجا بودم تا نامزدی از جانب حزب متبوعم را بپذیرم و به هواداران همۀ احزاب قول دهم – که هر کاری که از دستم برآید  انجام خواهم داد تا به همۀ آمریکایی ها این فرصت را بدهم که بهره ای را که می خواهند  از زندگی شان ببرند و ببینند که فرزندانشان در زندگی به مدارج بالا تری می رسند. من امروز برگشته ام تا بگویم که ما وظیفۀ دشوار عمل به آن وعده را آغاز کرده ایم. ما وظیفۀ مهم زنده نگاه داشتن رویای آمریکایی را در این عصر آغاز کرده ایم.

امروز پایان مشکلات اقتصادی ما نیست و همۀ کارهایی را هم که باید برای متحول کردن اقتصادمان انجام دهیم شامل نمی شود. ولی امروز آغازی برای پایان دادن به آن مشکلات است – آغازی  برای آنچه که ما باید به خاطر ایجاد شغل برای آمریکایی هایی که  به دنبال ازدست دادن با مشکلات دست به گریبانند انجام دهیم؛ آغازی برای کمک به خانواده هایی که نگران هزینه های ماه آینده شان هستند ؛  برای بناکردن اقتصادمان بر شالوده ای محکم تر و هموار ساختن راه را برای رشد و رونق دراز مدت..

قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد آمریکا که من امروز آن را امضا خواهم کرد – طرحی که با اصول اعلام شده از طرف من در ماه ژانویه سازگار و گسترده ترین بستۀ بهبود اقتصادی تاریخ ما است. این قانون محصول رایزنی های گسترده – و بهره مند از پشتیبانی گسترده – از جانب رهبران کسب و سرمایه، اتحادیه ها، گروههای [مدافع] منافع عمومی، اتاق بازرگانی، اتحادیۀ ملی تولید کنندگان، دموکراتها و جمهوری خواهان، شهرداران و فرمانداران است. در واشنگتن این امری نادر است که افرادی از دیدگاههای چنین متفاوت گرد هم آیند و از یک لایحه پشتیبانی کنند و من، از جانب ملتمان، از همۀ آنها، ازجمله دو سناتور برجستۀ جدیدمان مایکل بنت و مارک یودال، به خاطر آن تشکر می کنم.

من همچنین از معاونم، جو بایدن، تشکر می کنم که از آغاز در پشت پرده برای ممکن ساختن این این بستۀ بهبود فعالیت کرده است. من از پلوسی، رییس مجلس، و هری رید تشکر کنم که چنین سریع عمل کردند و ثابت کردند که کنگره می تواند از عهدۀ چالشهای پیش روی خود برآید. من از مکس باکوس، رییس کمیتۀ مالی، تشکر کنم که بدون وی هیچیک از این کارها ممکن نبود. و من از همۀ روسای کمیته ها و اعضای کنگره تشکر می کنم که طرحی تهیه کردند که به اندازۀ کافی قوی و متوازن است تا به نیازهای این برهه پاسخ دهد. مردم آمریکا برای رهبری به آنها چشم امید دوخته بود و آنها از عهدۀ کاربرآمدند.

آنچه که این بستۀ بهبود را تا این حد مهم می سازد تنها این نیست که این بسته طی دو سال آینده سه و نیم میلیون شغل، ازجمله نزدیک به 60,000 شغل در کلرادو را حفظ و یا ایجاد خواهد کرد. بلکه اهمیت آن در این است که این بسته آمریکایی ها را مشغول کارهایی خواهد کرد که آمریکا در حوزه های حیاتی به آنها نیاز دارد و برای مدت مدیدی نادیده گرفته شده اند – کارهایی که برای نسلهای آینده تغییراتی حقیقی و پایدار ایجاد خواهند کرد.

از آنجایی که ما می دانیم که نمی توانیم اقتصادمان را بر شبکه های حمل  نقل و ارتباطات گذشته بنا کنیم، ما در حال بازسازی چشم انداز آمریکا با بزرگترین سرمایه گذاری جدید تاریخمان در زیرساختهای کشور از زمان آیزنهاور در دهۀ 1950 که شبکۀ بزرگراههای بین ایالات ساخته شد، هستیم. به مدد این سرمایه گذاری، نزدیک به 400,000 مرد و زن مشغول بازسازی جاده ها و پلهای رو به ویرانی مان خواهند شد، سدها و آب بندهای آسیب دیده مان را تعمیر خواهند کرد، ارتباطات پهن باند را که برای شرکتها  وخانه ها بسیار مهم هستند در تقریبا هر محلۀ آمریکا برقرار خواهند ساخت، حمل و نقل عمومی را به روز خواهند ساخت، و خطوط راه آهن پرسرعتی را خواهند ساخت که سفر و تجارت را  در سراسر کشور بهبود خواهند بخشید.

از آنجایی که می دانیم که اگر فرزندانمان امروز در عرصۀ آموزش از دیگران عقب بیافتند در آینده نمی توانیم در رقابت از دیگران پیشی بگیریم، ما بزرگترین سرمایه گذاری تاریخمان را در زمینۀ آموزش انجام می دهیم. این یک سرمایه گذاری است که شغلهایی ایجاد خواهد کرد که کلاسهای درس، کتابخانه ها و آزمایشگاههای قرن بیست و یکم برای میلیونها کودک در سراسر آمریکا خواهند ساخت. این بسته منابع مالی لازم را برای آموزش نسل جدیدی از آموزگاران ریاضی و علوم تامین خواهد کرد و در عین حال به ایالات و مدارس کمک خواهد کرد تا جلوی اخراج آموزگاران و کاهش برنامه های آموزشی را بگیرند. اکنون تنها در شهر نیویورک 14,000 آموزگار که قرار بود اخراج شوند می توانند به ماموریت حیاتی شان ادامه دهند. اینآن نوع سرمایه گذاری است که  یک معافیت مالیاتی 2,500 دلاری در سال فراهم خواهد کرد تا رویای دانشگاه رفتن را در دسترس خانواده های طبقۀ متوسط قرار دهد و به هفت میلیون دانشجو این امکان را بدهد که به دانشگاه بروند و به این ترتیب به تعداد بیشتری از پسران و دختران ما کمک کند که اهداف بالاتری را دنبال کنند، به مدارج بالاتری دست یابند و استعدادهای خداداشان را شکوفا کنند.

از آنجایی که ما می دانیم که هزینه های روزافزون مراقبت بهداشتی کمر خانواده ها و شرکتها را می شکنند، ما معنی دارترین گامهای سالهای اخیر به سمت نو کردن سیستم بهداشت عمومی مان را برداشته ایم. این یک سرمایه گذاری است که گامی را که باید مدتها پیشتر برداشته می شد به سوی رایانه ای کردن سوابق پزشکی آمریکا برمی دارد – تا دوباره کاری و اتلافی را که هر ساله موجب هدر رفتن میلیاردها دلار و از دست رفتن جان هزاران نفر می شود کاهش دهد. علاوه بر این، در پرتواقداماتی که ما انجام داده ایم هفت میلیون آمریکایی که بیمۀ درمانی خود  را به همراه شغلشان از دست داده اند همچنان تحت پوشش بیمۀ مورد نیازشان باقی خواهند ماند و تقریبا 20 میلیون نفر دیگر با دانستن اینکه بیمه شان به دلیل کاهش بودجۀ ایالتی و یا فدرال کاهش نخواهد یافت می توانند نفس راحتی بکشند. و تعهدی تاریخی نسبت به ابتکارات بعداشتی موجب خواهد شد تا میلیونها آمریکایی به خاطر بیماری های قابل پیشگیری وارد مطب دکتر نشوند.

همراه با ما قانونی که در اوایل این ماه به اجرا در آمده مراقبت بهداشتی را که مدتها به تعویق افتاده بود به میلیونها نفر از فرزندان خانوده های طبقۀ کارگر گسترش می دهد، ما در 30 روز گذشته برای پیشبرد هدف اصلاح بهداشت عمومی بیش از آنچه که طی یک دهۀ در کشور صورت گرفته کار انجام داده ایم.

از آنجایی که می دانیم که نمی توانیم آیندۀ این کشور را به منابع انرژی که توسط دیکتاتورهای خارجی کنترل می شوند گره بزنیم، ما در حال برداشتن گامی بزرگ به سمت استقلال انرژی هستیم و شالودۀ یک اقتصاد انرژی نو و سبز بنا را پی می ریزیم که می تواند شغلهای پردرآمد بیشماری ایجاد کند. این یک سرمایه گذاری است که میزان انرژی تجدید پذیر تولید شده را طی سه سال آینده دو برابر خواهد کرد و معافیتهای مالیاتی و وامهای تضمین شده برای شرکتهایی مانند ناماست سولار تامین خواهد کرد، شرکتی که در اثر قانونی که من امضا خواهم کرد به جای اخراج کارکنانش گسترش خواهد یافت.

طی این فرآیند ما نحوۀ مصرف انرژی مان را متحول خواهیم کرد. امروزه ما برقی را مصرف می کنیم که از طریق شبکه هایی منتقل می شود که قدمتشان به زمان توماس ادیسون برمی گردد – شبکه هایی که نمی توانند به نیازهای انرژی پاکیزه پاسخ گوید. این بدان معنی است که ما از فناوری های قرنهای 19 و 20 برای مبارزه با مشکلات قرن بیست و یکم مانند تغییرات آب و هوایی و امنیت انرژی، استفاده می کنیم. این همچنین بدان معنی است که مکانهایی نظیر داکوتای شمالی می توانند میزان زیادی انرژیی بادی تولید کنند ولی نمی توانند آن را به مکانهایی که خواستار آن هستند برسانند و به این ترتیب میان میزان انرژی پاکیزه ای که مورد استفاده ماست و میزانی که بطور بالقوه می توانی استفاده کنیم شکافی ایجاد می شود.

سرمایه گذاری ای که ما امروز انجام می دهیم یک شبکۀ برق جدیدتر و هوشمندتر ایجادخواهد کرد که اجازۀ استفادۀ بیشتر از انرژی های جایگزین را خواهد داد. ما کارهایی را که در جاهایی نظیر بولدر ایالت کلرادو انجام می شود ادامه خواهیم داد – این شهر در حال تبدیل شدن به اولین شهر جهان است که از شبکۀ هوشمند بهره می برد. این سرمایه گذاری کنتورهای هوشمند را در خانه ها نصب خواهد کرد تا هزینه های انرژی ما کمتر شود، قطع برق کمتر روی دهد، و استفاده از انرژی پاکیزه را ساده تر سازد. این یک سرمایه گذاری ای است که با کاهش هزینه های انرژی در ساختمانهای فدرال به میزان 25% موجب صرفه جویی یک میلیارد دلار برای مالیات دهندگان خواهد شد و با استفاده از دشتهای بادخیز داکوتا و بیابانهای آفتابی جنوب غرب سالانه صدها دلار از هزینۀ خانواده ها کم خواهد کرد.

حتی فراتر از موضوع انرژی، از موسسۀ ملی بهداشت گرفته تا بنیاد ملی علوم، این قانون بهبود حاوی بزرگترین افزایش منابع مالی در پژوهشهای پایه در تاریخ بلند آمریکا در زمینۀ تلاش برای درک بهتر جهان است. همانطور که پرزیدنت کندی هنگامی که توجه آمریکا را به ماه معطوف کرد موجب پیدایش موجی از نوآوری شد، من امیدوارم که این سرمایه گذاری یک بار دیگر نیروی تخیل ما را به حرکت وادارد و موجب اکتشافات و حرکتهای نوینی شود که اقتصاد ما را نیرومندتر، کشورمان را امن تر، و سیاره مان را برای فرزندانمان ایمن تر سازند.

در حالی که این بسته بیشتر از سرمایه گذاری های حیاتی تشکیل شده است، در همان حال شامل کمک به دولتهای ایالتی و محلی برای جلوگیری از اخراج آتش نشانان و افراد پلیس نیز می شود – افرادی نظیر کارکنانی در شهر کلمبوس ایالت اوهایو که به آنها گفته شده است که به جای یاد کردن سوگند برای خدمت، اخراج خواهند شد. این بسته شامل کمک برای کسانی است مانند، نزدیک به 18 میلیون آمریکایی است که از این بحران بیشترین آسیب را دیده اند . آنها در نتیجه این قانون بیمۀ بیکاری بیشتری دریافت خواهند کرد. و تقریباً یک سوم این بسته به صورت کاهشهای مالیاتی عرضه خواهد شد – که پیشروترین نوع خود در تاریخ ما است – و نه تنها موجب ایجاد شغل خواهد شد، بلکه به جیب 95% خانواده های زحمتکش پول خواهد ریخت. بر خلاف معافیتهای مالیاتی که در سالهای اخیر دیده ایم اکثریت این معافیتهای مالیاتی نه برای آمریکایی های ثروتمند بلکه برای طبقۀ متوسط خواهند بود – و کارمندانی که کمترین درآمد را دارند بیشترین سود را از آن خواهند برد. و این طرحی است که به مسؤولیت پذیری پاداش خواهد داد و با تضمین اینکه هر کسی که سخت کار می کند مجبور نخواهد بود فرزندش را زیر خط فقر بزرگ کند، دو میلیون آمریکایی را از فقر بیرون خواهد کشید. این طرح در مجموع به فقرا و طبقۀ زحمتکش آمریکایی کمک خواهد کرد که به شکلی تا در نزدیک به پنجاه سال گذشته سابقه نداشته است خودشان را وارد طبقۀ متوسط کنند.

بنابراین، چیزی که من امروز امضا می کنم طرحی متوازن از مجموعه ای از کاهشهای مالیاتی و سرمایه گذاری است. این طرحی است که بدون اختصاص وجوهی به مصارف اسراف آمیز تنظیم شده است. و این طرحی است که با شفافیت و پاسخگویی بی سابقه ای اجرا خوهد شد. همراه همراه با بستۀ بهبودی در این ابعاد، مسؤولیتی نیز وجود دارد تا تک تک مالیات دهندگان اطمینان حاصل کنند که ما پولی که آنها به زحمت به دست آورده اند را با دقت خرج می کنیم. به همین دلیل است که من کروهی  از مدیران را منصوب می کنم که تضمین کنند که دلارهای ارزشمندی که ما سرمایه گذاری کرده ایم با خردمندی و به درستی خرج می شوند. ما با همین معیارهای متعالی با فرمانداران و مقامات محلی که این پولها را دریافت می کنند رفتار خواهیم کرد. و ما از شما، مردم آمریکا، انتظار داریم که از ما برای حصول نتیجه بازخواست کنید. به همین دلیل است که ما سایت Recovery.gov را راه اندازی کرده ایم – تا هر آمریکایی بتواند ببیند که پولش چگونه خرج می شود.

هر چند گامهایی که ما امروز برمی داریم پراهمیت هستند، این قانون تنها اولین بخش برنامۀ راهبردی گسترده ای است که ما باید برای پاسخگویی به بحران اقتصادی مان تدوین کنیم. در روزها و ماههای آینده من ابعاد دیگری از این طرح را راه خواهم انداخت. ما مجبور خواهیم بود که نظام بانکی مان را تثبیت، تعمیر و اصلاح کنیم و جریان وام به خانواده ها و شرکتها را دوباره برقرار سازیم. ما باید به فرهنگ نادیده گرفتن مشکلات تا زمانی که به بحران بدل می شوند پایان دهیم و درک کنیم که تنها راه ساختن اقتصادی پررونق این است که در مسیرمان قوانینی محکم وضع کنیم و آنها را به  اجرا در آوریم. ما باید جلوی گسترش مصادرۀ خانه ها و سقوط قیمتهای املاک را برای همۀ آمریکایی ها بگیریم و هر کاری که از دستمان برمی آید انجام دهیم تا صاحبانخانه های مسؤول در خانه شان بمانند، این چیزی است که من فردا بیشتر در مورد آن صحبت خواهم کرد. و در حالی که ما باید هر چه که از دستمان برمی آید انجام دهیم تا در کوتاه مدت اقتصادمان را دوباره به حرکت در آوریم، همچنین  باید درک کنیم که ما یک کسری بودجۀ یک تریلیون دلاری را به ارث برده ایم و باید تجدید انظباط مالی و مهار کسری بودجۀ رو به انفجارمان را آغاز کنیم.

هیچ کدام از این کارها آسان نیستند. راه بهبود راهی مستقیم و بی دردسر نخواهد بود. این کار نیازمند شجاعت و انظباط و احساس مسؤولیت جدیدی است که جایش خالی است – از وال استریت گرفته تا واشنگتن. در این مسیر خطرات و پسرفتهایی وجود خواهد داشت. ولی من اطمینان کامل دارم که اگر ما – هر یک از ما و همۀ ما – ارادۀ ادامۀ کار دشواری را که باید انجام شود داشته باشیم، این اقتصاد بحران زده را پشت سر خواهیم گذاشت و از آن به صورت ملتی کامیاب تر بیرون خواهیم آمد.

زیرا  داستان آمریکا – هرگز مربوط به چیزی که آسان به دست می آید نبوده و نیست. بلکه باید در لحظات سخت با سختی ها مواجه شد، بحران را به فرصت مبدل ساخت، اطمینان حاصل کرد که از هر آزمونی که با آن مواجه می شویم قوی تر بیرون آییم. باید این فکر را که سرنوشت ما از پیش نوشته شده است را رها کنیم و در عوض خودما سرنوشتمان را تعیین کنیم. این کاری است که نسلهای پیشین آمریکا انجام داده اند و این کاری است که ما امروز انجام می دهیم. متشکرم.

پايان متن