18 فوريه 2009
داشتن یک شهردار،طرفدار محیط زیست و خادم همه دروجود یک شخص کمک بزرگی است
واشنگتن ـــ جورج هارت ول[1] از سال 2004 شهردار شهر گرندرپیدز[2]، در میشیگان[3]، بوده که دارای فضای سبز فراوانی است. این شهردار، که علاقمند به ماهیگیری، بلم رانی، بستن کوله پشتی و پیاده روی است، می خواهد همه چیز را در این شهر همانگونه که هست حفظ کند.
وی گفت،" من با حس قدردانی نسبت به طبیعت بزرگ شده ام، و شاهد عواقب بدرفتاری با این محیط بوده ام."
هارت ول درآمد شهر را طبق عقایدش به مصرف می رساند. در خیابانهای شهر راه بروید، و می توانید باغچه های روی پشت بام ها، مخزنهای حاوی آب حاصل از بارندگی، صفحه های خورشیدی و دیگر مشخصه های ساختمانهای فضای سبز موجود، از جمله یک موزه هنری جدید، یک بار، یک بیمارستان، و ساختمانهای جمعی را ببینید. این شهر دارای بیشترین تعداد سرانه ساختمانهایی است که از استانداردهای مقررشده توسط " شورای ساختمان سازی مربوط به محیط زیست ایالات متحده "[4] پیروی می کند ، وی قصد دارد که 50 ساختمان دیگر نیز بسازد. سوار اتوبوس شوید یا یک تاکسی خبر کنید و احتمالاً با یک وسیله نقلیه ابداعی جدید مواجه می شوید. این شهر مصمم است یک خط تراموا نیز راه اندازی کند.
گرندرپیدز 20 درصد از نیروی برق خود را از منابع جایگزین شونده به دست می آورد و قصد دارد تا سال 2020 ،بیشتر بوسیله نیروگاههای بادی، 100درصد انرژی خود را تأمین کند.
این و دیگر ابتکارهای محیط زیستی تحسین و تشویق کارشناسان، نشریات، و حتی " سازمان ملل "[5] را، که این شهر را جزء با تجربه ترین و قابل دوام ترین شهرها در طرز استفاده از انرژی-پاک در کشور به شمار می آورد، برای خود به دست آورد.
هارت ول ، مثل بسیاری از هم وطنانش در میشیگان غربی[6]، فردی آینده نگر نیزهست. وی اداره و سرپرستی محیط زیست، حفاظت از انرژی و انرژی جایگزین را ایجاد کرد تا تجارت را به شهر بیاورد، شغل ایجاد کند و سرمایه های خصوصی و عمومی را در اقتصاد محلی به جریان بیاندازد.
ایجاد فضای سبز برپایه ارزشهای محافظه کارانه
ساکنان شهرهای پیشرو در ابتکارعملهای فضای سبز ایالات متحده ـــ سان فرانسیسکو[7]، پورتلند[8]، اورگون[9]؛ نیویورک ـــ تمایل به ارزشهای لیبرال دارند. ولی میشیگان غربی بیشتر منطقه ای محافظه کار است و ساکنانش عقاید مربوط به محیط زیست خود را از "کتاب مقدس"[10]، که ایمانداران را به مواظبت از یکدیگر و زمین فرامی خواند، به دست می آورند.
دیو رینارد[11]، رئیس اجرائی محیط زیستی جهانی در " شرکت استیل کیس"[12]، و یک سازنده اثاث منزل، گفت، "اصول اخلاقی مشترک نیرومند و تمایلات نوع دوستانه در این منطقه برپایه یک حس" مذهبی و آسمانی در زمینه " سرپرستی و بزرگداشت منابع طبیعی قرار دارد."
دبورا ستکتی[13]، مدیراجرایی " مرکز طرفدار مصرف به اندازه منابع طبیعی "[14] در " دانشکده آکویناس"[15]، این مسئله را بازتر می کند.
وی گفت، " اصول اخلاقی ریشه دارمربوط به حفاظت از محیط زیست ما را به پرسیدن سئوالهای متفاوت و یافتن راه حلهای متفاوت از آنچه در دیگر مکانها هست، سوق می دهد."
به نظر می رسد هارت ول مظهر این اصول اخلاقی و عقاید مشتق شده از آن می باشد. این شهردار از یک خانواده مذهبی آمده که صاحب تجارتی کوچک بوده اند. بعداز اداره این تجارت برای مدت چند سال ، وی به رتبه کشیشی پروتستان منصوب شد و در یک برنامه برپایه ایمان برای بی خانمانها در گرند رپیدز خدمت کرد.
منطقه قهوه ای تبدیل به منطقه سبز می شود
تمایل محلی به مصرف به اندازه منابع طبیعی ، تاریخی طولانی دارد. در اوایل 1931، هرمان میلر[16] مؤسس شرکت سازنده وسایل منزل می خواست شرکتش مباشر خوب محیط زیست باشد. در دهه 1990، پیتر ویج[17]، رئیس " استیل کیس"، واژه " اقتصادبوم شناسی" را ساخت تا توازن میان اقتصاد و بوم شناسی را تعریف کند. این کلمه طرفداری پیدا نکرد، ولی مؤسسه وی پول خود را صرف پروژه های سبز کرد.
هرمان میلر، " استیل کیس" ، "شرکت هاورث"[18] و " کس کید انجیرینگ"[19] ازجملۀ اولین اختیارکنندگان و مقلدین شیوه های کار تولیدی انرژی مؤثر و قابل دوام بوده اند. رینارد گفت، " آنها تولید صنعتی کم محصول و نامرغوب را به تولید صنعتی سبز و محیط زیستی پیوند زدند." برخی از آنها طراحان استاندارد در سطح کشور بودند. به عنوان مثال، ادارات مرکزی هرمان میلر، ساخته شده در سال 1995 ، در میان ساختمانهائی بود که " شورای ساختمان سازی سبز ایالات متحده " از آنها برای ایجاد و تعیین استانداردهایش استفاده کردند.
برخی از شرکتهای تولید صنعتی محلی شروع به مبادله نظرات و بهترین عملکردها در داخل یک شبکه غیر رسمی نمودند که به شکل " گردهمائی قابل دوام شغلی غرب میشیگان"[20] تکامل یافت. به دلیل اینکه رهبران این گروه با جامعه محلی روابط نزدیکی داشتند، عقایدشان نسبت به محیط زیست و انرژی، به دیگر گروهها و افراد الهام بخشید. سردمداران تجاری بودجه برخی از ابتکارعملهای محلی را تأمین کردند. به عنوان مثال، " بنیاد استیل کیس"[21] در سال 2003 ، به عنوان اولین اقدام از این دسته ابتکارعملها در کشور، کمک هزینه ای را به " دانشکده آکویناس " داد تا یک دورۀ لیسانس تجارت در مشاغل ادامه پذیر به وجود آورد. این ابتکار عمل در نوع خود در کشور یکتا است.
شهردار هارت ول به یاد می آورد که طرحهای محیط زیستی وی ابتدا با شک و تردید مواجه شد. وی گفت او و شورای شهر مجبور به فائق آمدن بر مخالفتها از سوی " بخشهای مشخصی از جمعیت که می پرسیدند ' چرا زمان و انرژی را بر روی مسائل آب و هوا هدر بدهیم.' " شدند.
از آنجائیکه خطرات گرم شدن زمین و فواید تکنولوژی پاک آشکارتر می شد، مخالفتها ضعیف تر شدند. هارت ول برای بار دوم انتخاب شد و اقتصاد گرندرپیدز به سمت الگوی بر مبنای دانش بیشتر پیش رفت.
گرندرپیدز هزاران شغل تولید قطعات خودرو و اسباب منزل را در سالهای اخیر از دست داد ولی در عوض مشاغل بیشتری در دیگر قسمتها به دست آورد.
بریجیت کلوس[22]، رئیس آژانس توسعه اقتصادی شرکت " رایت پلیس "[23]، گفت زمانبندی ستاد فضای سبز شهر بهتر از این نمی توانست باشد، زیرا به نظر می رسید گزارش کارشناسی و شرایط لازم محیط زیستی در جذب مشاغل در سالهای اخیر به طور روزافزونی اهمیت پیدا کرده اند. به عنوان مثال، آوازه و شهرت محیط سبز شهر به گرندرپیدز، در ایجاد قواعد و اصول بیشترکمک کرده است.
وقتی فردی متوجه می شود که سه کارخانه بزرگ خودروسازی در قسمت شرقی ایالت به دلیل شکست در ایجاد راه حلهای جدید و حرکت به سوی حفظ انرژی بادوام و ادامه فعالیت خود می جنگند، این دستاورد و موفقیت گرندرپیدز فوق العاده چشمگیر به نظر می آید.
اطلاعات بیشتر درمورد گرندرپیدزدر تارنمای شهر موجود است. اطلاعات بیشتر درمورد
ابتکارات سبز منطقه بر روی تارنمای " مرکز استفاده به اندازه انرژی " موجود است.