30 آوريل 2009

در ایالت ویرجینیا نوآوری در انرژی از خارج آموخته می شود

تابلو هایی که در محیط سکوی قطار ها در واشنگتن آویخته شده است، اطلاعات مربوط به وضعیت قطار ها را به طور همزمان در اختیار مردم قرار می دهد.

نوشتۀ: دیل مدیریس

بیش از یک دهه است که مقامات محلی ویرجینیای شمالی و همتایان اروپایی آنان مشغول مبادلۀ نوآوری ها در زمینۀ برنامه ریزی زیست محیطی منطقه ای هستند. دامنۀ این مشارکت به تطبیق با تغییرات جوّی، کارآیی در مصرف انرژی، انرژی تجدید پذیر، و سیاست ساخت بنا های "سبز" نیز توسعه می یابد.

دیل مدیریس، دارای مدرک دکترا، برنامه ریز ارشد زیست محیطی است که با کمیسیون منطقه ای ویرجینیای شمالی  (NVRC) همکاری دارد، ومدیریت امور جوّی، انرژی، و برنامه های بین الملل این کمیسیون به عهدۀ اوست. مدیریس قبل از آغاز همکاری با NVRC ، حدود بیست سال در دفتر امور بین الملل آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا مشغول به کار بوده و مدیریت برنامه های این آژانس در ارتباط با محیط زیست شهری بین المللی و اروپایی را به عهده داشته است.

این مقاله در شمارۀ آوریل نشریۀ الکترونیک USA، صرفه جویی در انرژی: اولین سوخت، به چاپ خواهد رسید.

صدهاهزار بار در روز، مسافران سیستم متروریل واشنگتن بر روی سکو ها ایستاده و در انتظار رسیدن قطار به مسیر خطوط آهن چشم می دوزند. چشم آن ها مرتب به تابلوی الکترونیکی می افتد که در بالای سکو آویزان است و اطلاعات بر آن منعکس می شود. بر روی این تابلو اطلاعات مربوط به زمان رسیدن قطار بعدی و قطار بعد از آن به چشم می خورد.

در گذشته، مسافران این سیستم 170 کیلومتری اطلاعات اندکی درمورد زمان رفت و آمد قطار ها در اختیار داشتند. اینک، این مسافرین دارای اطلاعات دقیق و همزمان دربارۀ وضعیت قطار ها و اتوبوس ها هستند، زیرا برنامه ریزان حمل و نقل ایده هایی از شهر هایی مانند برلین و استهکلم به عاریه گرفته اند.

درمعرض دید قرار دادن این تابلو های اطلاعاتی، به کار گیری تدابیری برای کندتر کردن سیر ترافیک، و بهره گیری از اشتراک اتومبیل، تبدیل به اموری روزمره برای مسافران این منطقه شده است.  زمانی که ساکنان و پیاده های ناحیۀ فرفاکس در خواست امنیت بیشتری در خیابان های محله کردند، آن ها به نمونۀ محور های ترافیک و طراحی خیابان های اشتوتگارت، واقع در آلمان توجه بیشتری نشان دادند. این نقشه که اکنون در حال گسترش است، یک چهارراه خطرناک را تبدیل به یک خیابان قابل عبور و محلی امن برای افراد پیاده می کند.

شهروندان الکساندریا، واقع در ویرجینیا، از برنامه های اشتراک اتومبیل بهره می برند که در برلین و زوریخ آغاز شد، و بدون این که شهروندان نیاز به نگرانی درمورد پارکینگ، نگهداری، یا آلودگی اتومبیل داشته باشند موجب دسترسی آن ها به اتومبیل می شود. موفقیت این گونه طرح ها نه تنها موجب حل شدن معضل جابجایی با وسایل موتوری در منطقه ای پرترافیک است، بلکه نشان دهندۀ نفوذ فزایندۀ "دیپلماسی نرم" و تسلط دولت های ایالتی و محلی به عنوان آزمایشگاههای انتقال نوآوری های ماورای آتلانتیک به داخل ایالات متحده هم هست .

راه حل های مشترک

کمیسیون منطقه ای ویرجینیای شمالی  ، شورایی متشکل از دولت های محلی است که حدود 2,5 میلیون تن از ساکنان ایالت مرزی جنوب پایتخت کشور را دربرمی گیرد. همتای منطقه ای این محل در اشتوتگارت، منطقۀ ورباند اشتوتگارت، نیز شورایی متشکل از 2,5 میلیون تن شهروند است. این دو منطقه یک مشارکت نمونه تشکیل داده اند که بر طرح های مربوط به حمل و نقل، برنامه ریزی، و به کارگیری نوآورانۀ محیط های شهری تمرکز دارد. از سال 1998، ورباند و NVRC برای یادگیری متقابل در زمینه های برنامه ریزی برای کاربری زمین، زیرساخت های مربوط به آب، حمل و نقل، طراحی "سبز"، و مدیریت آب های سرگردان افراد صلاحیت دار و سیاستمدار را گرد آورده اند. در نتیجۀ این مشارکت، برنامه ریزی محیط زیست در ویرجینیای شمالی، متحول گردید.

بارترافیک از واشنگتن دی سی به شمال ویرجینیا منتقل می شود، و در این منطقه، رانندگان با یکی از سنگین ترین ترافیک های کشور روبرو هستند.

همکاری ما با اشتوتگارت – و سایر مناطق اروپا – بسیار ساده قابل توجیه است. درمورد غالب معیار های مربوط به انرژی، آب و هوا، یا محیط زیست، در مناطق اروپایی مانند اشتوتگارت، بهتر از آمریکا عمل می شود. برای مثال، از سال 1990، آلمان انتشار گاز های گلخانه ای در سراسر کشور را تا میزان 8 درصد کاهش داده است. در مدت مشابه، طبق گزارش ادارۀ اطلاعات انرژی آمریکا، انتشار گاز های گلخانه ای در آمریکا 10 درصد افزایش داشته است. علاوه بر این، بخش انرژی تجدید پذیر آلمان تولید کنندۀ بیش از 12  درصد از کل برق بوده و از سال 1998 توانسته بیش از 250,000 فرصت شغلی ایجاد کند. در مقایسه، انرژی تجدید پذیر در ایالات متحده تنها کمتر از 3 درصد از کل تولید انرژی را شامل می شود. این گونه ارزیابی می شود که کل قابلیت جذب نیروی خورشیدی در ویرجینیای شمالی بیش از 50 کیلووات در ساعت نیست، یعنی کمتر از نیرویی که در ایستگاه قطار فریبورگ، واقع در آلمان تولید می شود.

برای ویرجینیای شمالی در رویارویی با چالش هایی نظیر تغییرات جوّی، توازن رشد اقتصادی، و تأمین مسکن و امکان جابجایی برای 500,000 تن سکنه این منطقه که انتظار می رود تا سال 2019 به آنجا نقل مکان کنند، نیاز به آموختن درس هایی از اشتوتگارت و دیگر مناطق اروپایی هر چه بیشتر ضرورت می یابد. بیش از دو سوم گاز های گلخانه ای که در منطقۀ ما انتشار می یابند، مانند بقیۀ جا ها در کشور، به محیط های ساخته شده تعلق دارد، و این شامل گرمایش و سرمایش خانه ها و واحد های مسکونی، و ساختمان های تجاری و دولتی و سوخت وسایل نقلیه ای است که مسافران را از منزل به محل کار و بالعکس، جابجا می کنند. دولت های ایالتی و محلی در ایالات متحده از طریق اِعمال آیین نامۀ ساختمانی، استاندارد های مربوط به صرفه جویی در مصرف انرژی، مجوز انرژی تجدیدپذیر، و ساخت و نگهداری از جاده ها و وسایل حمل و نقل عمومی دارای کنترل چشمگیری بر مناطق ساخته شده هستند . به طور ساده می توان گفت که دولت های محلی و ایالتی در مرکز سیاست های مربوط به انرژی، آب و هوا، و ضوابط سازگاری با محیط زیست هستند. با توجه جهانی به چالش های مربوط به انرژی و آب و هوا، مبادلۀ اطلاعات درمورد محیط های ساخته شده جنبۀ حیاتی می یابد.

ویرجینیای شمالی و اشتوتگارت برای انتقال و به کارگیری نوآوری در زمینه های جوّی و انرژی، گام های تازه ای در پیش گرفته اند. بعد از برگزاری جلسه ای در سال 2008 با همتایان آلمانی در هامبورگ، ارلانگن، و اشتوتگارت، اشتراک در یک رشته تمهیدات کوتاه و بلند مدت از آلمان به  ویرجینیای شمالی مورد تأیید قرار گرفت. این تمهیدات شامل موارد زیر هستند:

-          برنامه ریزی برای تأمین انرژی در محل. برنامه ریزی جهت کاهش مصرف انرژی و مسائل جوّی در ویرجینیا مستلزم به کارگیری وسیع استاندارد های مناسب در طراحی ساختمان ها و مجتمع های مسکونی کم مصرف، و ایجاد و توزیع انرژی تجدید پذیر همراه با استفاده از زمین های موجود در اطراف مراکز حمل و نقل است. این تدابیر می بایست توسط اهدافی چون صرفه جویی کوتاه و بلند مدت در انرژی و کاهش انتشار گاز های گلخانه ای  حمایت شود. هافن سیتی در هامبورگ و پارک شارنهاوزر در اشتوتگارت الگو های برنامه ریزی در مصرف انرژی هستند که می توان درس هایی از آن برای پیاده کردن در شهر های الکساندریا و آرلینگتون در ویرجینیا، و همینطورحومه شهر واشنگتن، آموخت.

-          انرژی تجدیدپذیر. ایجاد و گسترش انرژی تجدید پذیر (باد، صفحات خورشیدی، حرارت خورشیدی، و گرمایش و سرمایش ژئوترمال) در ویرجینیای شمالی می تواند از طریق مشوق های دولتی مانند سیستم خرید انرژی از دولت ارتقا پیدا کند.  این سیستم در آلمان، از طریق نرخ خرید تضمین شدۀ دولتی که عموما ً بالا تر از میزان معمول است،  به تشویق تولید انرژی تجدید پذیر می پردازد.

-          نصب برچسب مصرف انرژی روی ساختمان ها. تشویق به صرفه جویی در مصرف انرژی در ویرجینیای شمالی می تواند در روند تعمیرات اساسی ساختمان ها سرعت بیشتری پیدا کند. نصب برچسب هایی برای نشان دادن میزان مصرف انرژی بر ساختمان ها و مطلع کردن دیگران از کمی مصرف انرژی، راهبرد دیگری در زمینۀ تلاشهای  کاهش از مصرف است.

-          تعمیرات اساسی ساختمان ها و تأمین بودجه. دولت های محلی ویرجینیای شمالی باید ایجاد بودجه ای دولتی برای در اختیار قرار دادن وام هایی با بهرۀ صفر یا بهره کم جهت به کارگیری انرژی تجدید پذیر، عایق بندی واحد های مسکونی خصوصی و شرکت های تجاری را درنظر داشته باشند.

چالش های مشترک

اقدامات در جریان و دستاورد های ناشی از مشارکت های بین المللی، در سطح محلی غالبا ً نادیده گرفته می شود. رسانه های آمریکایی و بین المللی به تفاوت های موجود در بحث های مربوط به سیاستگذاری های چندجانبه درمورد تغییرات جوّی، توجه بیش از حد مبذول می دارند. اما دولت های ایالتی، محلی، و منطقه ای نقش مهمی در رابطه با انرژی تجدید پذیر و سیاست های آب و هوایی داشته و خواهند داشت. هم سویی چالش های مشترک، زمینۀ مناسبی برای پیشبرد تحقیقات، تبادل اطلاعات و انتقال نوآوری های مربوط به انرژی و راه حل برای تغییرات جوّی میان مقامات محلی ایجاد می کند. انتقال سیاست های نوآورانه از خارج به ایالات متحده می بایست سرعت بیشتری یافته و متمرکزتر و مداوم تر گردد.

جهانی شدن اقتصاد نیز وابستگی میان شهر ها و کشور ها را توسعه می دهد- به ویژه میان اروپا و ایالات متحده. تجارت دو جانبه و سرمایه گذاری های مالی میان ایالات متحده و اروپاهرساله بالغ بر 4 تریلیون دلار بوده و میلیون ها فرصت شغلی ایجاد می کند. وابستگی متقابل اقتصادی میان اروپا و ایالات متحده، متضمن یادگیری و تبادل اطلاعات میان مقامات محلی و کشوری است. این مسائل در دستور کار کشور های G8 جایی ندارند، اما بر زندگی شهروندان ما بسیار مؤثر هستند. این مسائل انگیزۀ کافی در اختیار مقامات آمریکایی قرار می دهند تا برای یافتن راه حل مشکلات مشترک، با همتایان خود در کشور های دیگر همکاری کنند. این مبادلات، نوعی دیپلماسی نرم هستند که به بهبود روابط بین الملل و درک متقابل میان کشور ها کمک می کنند.

نتیجه گیری

کارول براونر، مشاور ارشد پرزیدنت اوباما در امور زیست محیطی و جوّی تأکید دارد که تغییرات جوّی بزرگترین چالشی است که ما تا کنون با آن روبرو شده ایم . علم آموخته شده از این موارد نشان می دهد که ویرجینیای شمالی نیز از این چالش ها در امان نخواهد بود. در این چارچوب، مشارکت میان ویرجینیای شمالی و اشتوتگارت، به رهبران جوامع دیگر در جهان که با چالش هایی مشابه روبرو هستند، نشان می دهد که مشارکت های بین المللی و همکاری – مخصوصا ً در سطح مقامات محلی، منافع تجاری، و سازمان های جامعۀ مدنی – نه تنها ارزشمند هستند، بلکه  در جهت جستجو و به کارگیری راه حل های بلند مدت برای انرژی و تغییرات جوّی از اهمیت حیاتی برخوردارند.

نظرات بیان شده در این مقاله لزوما ً منعکس کنندۀ دیدگاهها  و سیاستهای دولت آمریکا نیستند.