27 آوريل 2009

انقلابی در مصرف انرژی به دست مردم

 

جان پیترین، ایستاده در سمت چپ، با استفاده از یک کرۀ انرژی، سمت راست پائین عکس، در پیگرد انرژی مصرف شده در محوطۀ دانشگاه با دانشجویان هم

جان پیترین، ایستاده در سمت چپ، با استفاده از یک کرۀ انرژی، سمت راست پائین عکس، در پیگرد انرژی مصرف شده در محوطۀ دانشگاه با دانشجویان هم

الیزا وود

سیاست های دولتی می توانند تا مطرح کردن صرفه جویی در انرژی پیش روند. اما حصول نتیجۀ واقعی در دست مصرف کنندگان است. افزایش سطح آگاهی نسبت به اسراف در مصرف انرژی، شهروندان را واداشته تا برای کاهش مصرف در زمینه های مختلف زندگی در آمریکا تدابیر مؤثری اتخاذ کنند.

الیزا وود نویسنده، مقیم آمریکا و کارشناس مسائل مربوط به انرژی است. برای دسترسی به مقاله های او می توانید به نشانی زیر مراجعه کنید:

http://www.realenergywriters.com

این مقاله در شمارۀ آوریل نشریۀ الکترونیکی USA، صرفه جویی در مصرف انرژی: اولین سوخت، ارائه خواهد شد.

هزینه های گزاف انگیزه ای است که بیش از هر عامل دیگر مصرف کنندگان را وادار به صرفه جویی در مصرف انرژی می کند. اما در جایی که مصرف کنندگان مسئول پرداخت هزینه ها نیستند، چگونه می توان آن ها را تشویق به صرفه جویی در مصرف کرد؟

جان پیترسن، رییس برنامۀ مطالعات زیست محیطی کالج اوبرلین، زمانی که مبادرت به اجرای طرحی برای کاهش مصرف برق در خوابگاه های کالج اوهایو کرد، با این مشکل روبرو شد. او پاسخ را در یک گوی سحرآمیز یافت.

پیترسن برای این که ببیند کدامیک از خوابگاه ها می توانند مصرف انرژی خود را به میزان بیشتری کاهش دهند، رقابتی ترتیب داد. در آغاز، کالج تارنمایی تهیه کرد که دانشجویان با استفاده از منحنی ها و نمودار های رنگارنگ آن، به تحلیل میزان مصرف برق خوابگاه ها بپردازند. اما پیترسن متوجه شد که این رویکرد مناسب افراد "حوزۀ فن آوری بود و نه همۀ دانشجویان. به همین جهت دست به طراحی یک ُکرۀ انرژی زد، یعنی شیئی مانند یک گوی بلوری که هنگام منعکس کردن میزان انرژی مصرف شده در مدت زمانی خاص، به رنگ های مختلف در می آمد. او این ُکره ها را در ورودی خوابگاه ها قرار داد. دانشجویان با یک نگاه می فهمیدند که اگر رنگ کره قرمز بود، به مصرف بالای انرژی اشاره داشت، و رنگ سبز حاکی از مصرف کم انرژی بود.

او می گفت، این کره ها آغاز کار در صرفه جویی در انرژی بود. مردم دور آن جمع می شدند و دربارۀ آن به صحبت می پرداختند. دانشجویان با جدیت تمام صرفه جویی در انرژی را پیگیری می کردند؛ و برندگان در این رقابت، مصرف را تا میزان 50 درصد کاهش دادند.

پیترسن می گفت، دانشجویان درخوابگاه های برنده، اقدام هایی از قبیل از برق کشیدن دستگاه های سکه ای را در پیش گرفته بودند. دانشجویانی هستند که هر روز از کنار این دستگاه ها رد می شوند، حتا شاید چند بار در روز. قبل از این رقابت ها، مطمئنم که هیچ یک از دانشجویان دربارۀ مصرف انرژی انگل وار این دستگاه های سکه ای نیندیشیده بود.

او گفت، دانشجویان خود را در میان وسایل مختلفی می یابند که هر کدام به نحوی انرژی مصرف می کنند. و این همان چیزی است که من امید دارم به آن برسیم – یعنی جلب توجه مردم به جریان داشتن منابعی که برای ادامۀ زندگیشان اهمیت دارد.

در این راستا، پیترسن که یک کارشناس محیط زیست است، قصد دارد آمریکاییان را متوجه این موضوع کند که صرفه جویی یک مسئولیت شخصی است. به گفتۀ کانون انرژی خورشیدی آمریکا، با جایگزین کردن لامپ های رشته ای، پوشاندن درز پنجره ها، و نصب کنتور های هوشمند، اقدام هایی آمریکایی هایی که موافق با صرفه جویی در مصرف انرژی هستند موجب صرفه جویی معادل یک تریلیون دلار می شود و این مبلغ می تواند 8,6 میلیون شغل ایجاد کند.

با روحیۀ خوب

برای سارا اسپونهیم، کم مصرف کردن انرژی فراتر از دستاوردهای فنی است؛ این کار برای او به منزلۀ یک اقدام معنوی است. اسپونهیم قائم مقام ریاست فیت این پلیس  است، تشکلی که معتقد است همۀ مذاهب دارای دو مسئولیت مشترک هستند: دوست داشتن یک دیگر و اهمیت قائل بودن برای آفرینش. این سازمان که در شیکاگو، ایلینوی مستقر است، برای ارتقای وضعیت مصرف انرژی به فرقه های متعلق به مذاهب مسیحی، یهودی، مسلمان، هندو، بودایی، سیک، زرتشتی، بهایی، و مسیحیان موحد کمک می کند.

این برنامه که از سوی گروه های مذهبی، اشخاص، و با استفاده از کمک هزینه های این بنیاد ایجاد شده در پی کمک به صرفه جویی درمصرف انرژی فرقه هایی است که در کمبود مالی به سر می برند. به همین منظور، اسپونهیم کمک هایی برای راه اندازی یک فروشگاه اینترنتی موسوم به ShopIPL.org [http://www.shopipl.org] کرده است تا کلیسا ها بتوانند وسایل برقی مورد نیاز خود را با تخفیف تهیه کنند. حمایت مالی از این فروشگاه را اینترفیت پاور اند لایت  به عهده دارد، سازمانی مستقر در چندین ایالت که وابسته به فیت این پلیس است، که جوامع مذهبی را تشویق به درپیش گرفتن اقدام هایی برای مبارزه با گرم شدن کرۀ زمین می کند.

تازه ترین طرح اسپونهیم در فیت این پلیس، کمک به کلیسا های لوتری برای کاهش آلایندۀ کربن است. او از طریق طرحی موسوم به کول کانگرگیشنز ، به کلیسا ها کمک می کند تا وسایل پر مصرف را جایگزین و دیود ساطع نور نصب کنند، و برای کاهش مصرف انرژی اقدام های مشابهی در پیش بگیرند. او گفت، آن ها موافقت کرده اند تا نقش موش های آزمایشگاهی را ایفا کنند تا ما بفهمیم کلیسا ها به چه چیز هایی نیاز دارند.

عبادتگاه ها مکان های خاصی برای صرفه جویی در انرژی هستند. اول این که، معمولا یک بار در هفته به عبادتگاه ها مراجعه می شود و تعداد زیادی از آنان دارای آلات موسیقی هستند که نباید در معرض سرما یا گرمای زیاد و یا رطوبت قرار بگیرند. اسپونهیم تلاش های خود در زمینۀ صرفه جویی در انرژی را بیشتر متوجه قسمت هایی از ساختمان ها کرده است که رفت و آمد بیشتری در آن صورت می گیرد، مانند نوانخانه ها، غذاخوری های خیریه، و مدارس، که صرفه جویی انرژی ان ها می تواند تأثیر زیادی داشته باشد.

فیت این پلیس این اقدام ها را عمده تر از تلاش های رایج تر سازمان های مذهبی، یعنی تأمین مواد غذایی، سرپناه، و پوشاک تلقی می کند. حتی اگر اقدام هایی در پیش بگیریم و خواهران و برادران خود را از صمیم قلب دوست داشته باشیم، غفلت از شرایط زیست محیطی سیارۀ زیبا و شکنندۀ ما را جبران نمی کند.

 

کتی کلایتس، یک شهروند فعال در صرفه جویی انرژی در باتون روژ، لوئیزیانا، در حال خرید لامپ های کم مصرف برق.

کتی کلایتس، یک شهروند فعال در صرفه جویی انرژی در باتون روژ، لوئیزیانا، در حال خرید لامپ های کم مصرف برق.

اتومبیل امور خانه را راه می اندازد

وقتی دراثر یک توفان یخ، جریان برق در هاروارد، واقع در ماساچوست به مدت چهار روز در دسامبر سال 2008 قطع شد، جان سویینی، مهندس برق، معنای تازه ای به عبارت "وابستگی به انرژی" بخشید.

زمانی که همسایگان در خانه های سردشان کز کرده بودند، سویینی و خانوده اش گرم بودند، زیرا او اتومبیل دو گانه سوز خود را تبدیل به یک ژنراتور اضطراری برق کرد.

سویینی عقیده دارد کار خارق العاده ای انجام نداده است. اما او از زمانی که در دهۀ 1970 به دبیرستان می رفت، و طرح فارغ التحصیلی خود را در مورد نقشه هایی برای یک اتومبیل دوگانه سوز متمرکز کرده بود، کار با دستگاه های برقی را دوست داشت.

امروز، محل گذراندن تعطیلات سویینی قایقی بادبانی است دارای دو آسیاب بادی که برق مصرفی یخچال، چراغ ها، کامپیوتر، و وسایل الکترونیک دریانوردی قایق را تأمین می کند. در خانه، یک کنتور برقی روی پیشخوان آشپزخانه قرار دارد. و کنتور های کوچک متعدد دیگری هم مصرف ساعت به ساعت وسایل برقی را اندازه گیری می کنند. دیدن این کنتور ها موجب شده که افراد خانواده تا ماهی 50 دلار در مصرف انرژی صرفه جویی کنند.

هنگامی که بارش های سنگین موجب قطع خطوط برق در نیواینگلند گردید، سویینی به فکر افتاد. او می دانست که راه حل "مؤثر و ارزان قیمتی" در خارج از خانه دارد.

او از طریق کارگاه های اینترنتی می دانست که اتومبیل تویوتا پریوس، قادر است بیش از مقدار برق مصرفی خود را تولید کند. برای استفاده از این برق اضافی، به یک مبدل نیاز بود- و او در زیرزمین خانه یکی داشت. او از مبدل تا باتری اتومبیل سیم کشی مستقیم کرد و سیم رابط درازی هم از اتومبیل تا خانه کشید. و توانست یخچال و فریزر، بادبزن اجاق چوب سوز، تلویزیون و تعدادی لامپ را به آن متصل کند.

از آن جا که اتومبیل دوگانه سوز است، در این چهار روز تنها 18 لیتر گازوییل مصرف کرد. اتومبیلی عادی که از این طریق تولید برق کند، در مدت مشابه به بیش از 150 لیتر گازوییل نیاز دارد.

سویینی می گوید، چنین استفاده ای از اتومبیل های دوگانه سوز و اتومبیل های تماما برقی، در 5 تا 10 سال آینده  امری عادی خواهد شد.

محدودیت های زمانی بهانه خوبی نیستند

کیتی کلایتس از این که حین مصاحبۀ تلفنی مشغول شستن زمین است، معذرت می خواهد. این مادر و مادربزرگ اهل لوییزیانا باید از هر لحظۀ وقتش حداکثر استفاده را بکند، زیرا او مسئول یک خانوادۀ نه نفره، از جمله شوهرش چارلی است، که از شش سال پیش، درپی سکتۀ مغزی مجبور به استفاده از صندلی چرخدار شده .

کلایتس در میان کار های روزانۀ خود مانند آشپزی، ظرفشویی، رختشویی، و خرید، فرصت می کند در فعالیت های مربوط به صرفه جویی در انرژی هم شرکت کند. او می گوید، این کار یعنی شهروند خوبی بودن در زمان حاضر. ما باید فکر کنیم که باید برای بچه ها و نوه هایمان هم انرژی باقی بگذاریم.

او اولین بار زمانی با صرفه جویی در انرژی آشنا شد که در یک مسابقۀ مربوط به آن برنده شد، جایزۀ او بازسازی مجانی خانه اش از سوی کانال SCI FI وابسته به NBC Universal و اتحاد صرفه جویی در مصرف انرژی (ASE) بود.

او می دید که مقاطعه کاران وسایل کم مصرف را جاسازی و نصب می کنند، و بعد هم شاهد کم شدن مقدار قابل پرداخت در صورت حساب برق بود. برای همین، تصمیم گرفت وسایل پرمصرف خود را به فروش برساند. به گزارش ASE، کلایتس یکی از حامیان صرفه جویی در انرژی شده است. و در این مورد با همسایگان، دوستان، خانواده، و رفقای کلیسا صحبت می کند. هنگامی که شهردار باتون روژ روزی را به عنوان روز صرفه جویی در انرژی تعیین کرد، کلایتس با شرکت در یک کنفرانس خبری، کوشش کرد مردم شهر را برای این کار گردآورد. او خبرنگاران را برای دیدن بازسازی خانه اش دعوت می کند و نشانه هایی برای لای کتاب که روی آن توصیه هایی برای صرفه جویی در انرژی چاپ شده، در میان افراد علاقه مند توزیع می کند. هنگام شب، که همۀ کار ها انجام شده و خانه ساکت است، او در خانه راه می افتد و وسایل برقی را که استفاده نمی شوند اما هنوز دوشاخه شان در برق است، از برق می کشد ؛ این وسایل وقتی به برق متصل هستند، به استفاده از انرژی ادامه می دهند.

او می گوید، در دنیای امروز همۀ ما باید حساب پول های خردمان را داشته باشیم. این یکی از ساده ترین راه ها برای این کار است. کاش بقیه هم در این راه سعی کنند، چون درست مانند برنده شدن است.

این گزارش ها – گوی اوبرلین، مأموریت معنوی فیت این پلیس، نبوغ برقی سویینی، و تلاش داوطلبانۀ کلایتس – تنها نمونه های کوچکی از سخت کوشی مردم آمریکا در کاهش دادن به مصرف انرژی است. آیا این کاهش مصرف ادامه خواهد داشت؟ برخی از تحلیل گران نگران هستند که در صورت پایین رفتن قیمت انرژی، مردم دیگر به صرفه جویی نخواهند اندیشید. بقیه عقیده دارند که در سال های اخیر، افزایش قیمت ها طوری بوده که مردم از صرفه جویی دست نخواهند کشید. علاوه بر این، کنتور های پیشرفته، گوی اوبرلین و سایر وسایل اندازه گیری تکنولوژیک هم انگیزه های محکمی را ایجاد خواهند کرد.

سویینی در مقاله ای برای روزنامۀ محلی شهرش نوشت، انقلاب الکترونیک که موجب پدید آمدن رایانه شخصی و اینترنت شد، احتمالا طرز تولید، ذخیره، و مصرف انرژی را هم تغییر خواهد داد. لطفا از این تغییرات از طریق روشی مدبرانه حمایت به عمل آورید، و کودکانتان را تشویق کنید تا علوم و مهندسی را پیش بگیرند. این کشور نیاز دارد "خارج از جعبه" بیندیشد. و ما نیاز خواهیم داشت همۀ استعداد های فنی را برای حل کردن مسائل فعلی انرژی در محیطی دوستانه گرد آوریم.

اظهارات بیان شده در این مقاله لزوما منعکس کنندۀ دیدگاه ها و سیاست های دولت آمریکا نیست.