24 سپتامبر 2008

شرکای آمريکا ممکن است در مورد مسائل مالی جهانی بطور مستقل عمل کنند

در حالیکه کشورها همکاری می کنند، بعید بنظر می رسد کمکهای مالی بتواند به تلاشی هماهنگ و جهانی تبدیل شود

Andrzej Zwaniecki
Staff Writer

واشنگتن - گروهی از کارشناسان معتقدند برخی از کشورها سعی بر این خواهند داشت تا سيستمهای مالی خود را تقويت کنند امّا نمی توان از آنها انتظار داشت که از طرح نجات مالی آمريکا پيروی کنند و تلاشهايشان را به صورت يک اقدام جهانی هماهنگ سازند.

هنری پولسون  وزير خزانه داری امريکا و بن برنانکی  رئيس "فدرال رزرو" که بانک مرکزی امريکاست، طرحی 700 ميليارد دلاری را تهیه کرده اند که بر اساس آن دولت موظف می شود وامهای مسکن يا سایر اوراق بهاداری را که کسی تمايلی به خريد آنها  ندارد، خریداری کند.

پولسون و ساير مقامات امريکايی در تلاش هستند تا دولتهای کشورهای توسعه يافته را برای کمک به اين اقدام آمريکا که در جهت پاکسازی تراز نامه بانکها از وام های وصول نشده بعمل آمده است ترغيب کنند. بنا بر اظهارات پولسون: "ما دارای يک سيستم مالی جهانی هستيم، و با جديت در حال گفتگو با ساير کشور ها در سراسر جهانيم تا آنان را به انجام اقداماتی مشابه ترغيب کنيم."

مقامات امريکايی چنين استدلال می کنند که اين بحران -- که در اثر ضعف بازارمسکن در آمريکا بروز کرده است -- سيستم مالی جهان را بدليل ارتباطات موجود ميان بازارهای مالی کشورها، تحت تأثير قرار خواهد داد. آنها پيشنهاد می کنند که اقدامی در سطح جهانی می تواند بيشتر در حل اين مشکل مؤثر باشد.

گوردون براون  نخست وزير بريتانيا نيز هنگام بيان اين نکته که ماهيت جهانی بحران اخير نيازمند پاسخی بين المللی است، در واقع عقيده ای مشابه به این را ابراز نمود.

امّا آليستردارلينگ  وزير خزانه داری بريتانيا هنگام سخنرانی در کنفرانسی که از طرف حزب حاکم کارگر برگزار شده بود گفت بريتانيا صندوقی برای خريد دارائيهای بی ارزش ايجاد نخواهد کرد.

جان کرتون  مدير گروه پژوهش گروه هشت (G8) در دانشگاه تورونتو  گفت برخی ديگر از شرکای اقتصادی آمريکا از گروه هفت (G7) متقاعد نشده اند که لزوماً بايد شرکتهايی را که دارای ديون وصول نشده اند از ورشکستگی نجات دهند يعنی همان چیزی که  دولت آمريکا پيشنهاد می کند.  بعنوان مثال، ماساکی شيراکاوا  رئيس بانک مرکزی ژاپن گفت وی گمان نمی کند که ثبات سيستم مالی ژاپن در خطر باشد.  در همین حال کرتون به American.gov گفت ساير کشور ها معتقدند که اين مشکل بايد توسط ايالات متحده حل و فصل شود زيرا اکثر ديون بحران زا متعلق به بانکهای آمريکاست.  برخی از بانکهای آلمان و بريتانيا ميزان قابل توجهی در دارائی های بی ارزش آمريکا سرمایه گزاری کرده اند، امّا مقدارسرمایه گزاری بانکهای آسيايی در اين دارائی ها  آنقدرها نیست.  طبق بر آوردی که "فدرال رزرو" در یک بررسی مطالعاتی درماه اوت انجام داد، بنظر نمی رسد زيانهای مالی کشورهای خارجی که در بانکهای آمریکایی ارائه دهنده وام مسکن ، سرمايه گزاری کرده اند بالغ بر 75 ميليارد دلار باشد. 

کن راگاف ، اقتصاددان دانشگاه هاروارد  و اقتصاددان ارشد سابق صندوق بين المللی پول ، گفت کشورهايی نظير بريتانيا، ايرلند و اسپانيا احتمالأ در چند ماه آينده دست به اقداماتی خواهند زد تا نگرانيهای مالی خود را که مثل اوراق قرضه مسمومی که بر سیستم اقتصادی آمریکا سنگینی می کند بر رشد اقتصادی این کشور ها نیزسايه افکنده است، بر طرف سازند.

وی به  America.gov گفت :"این تصور که ايالات متحده در اين خصوص تنهاست بسيار دشواراست." وی در ادامه افزود ولی اقدامی که ساير کشور ها بعمل می آورند برای حفظ منافع خودشان است نه بدليل اعمال فشاراز سوی واشنگتن.  در بيانيه ای که در پايان يک کنفرانس تلویزیونی در 22 سپتامبر برگزار شد، وزرای دارائی گروه 7 (G7) بر "تقويت همکاريهای بين المللی" تأکيد کردند. آنها همچنين حمايت خود را از "هر اقدام ضروری" از سوی هر يک از کشورها ابراز داشتند.

جورج فريدمن ، رئيس کل Stratfor.com  که يک مؤسسه تحليلگر اطلاعات است، گفت حل بحران مالی آمريکا برای کل اقتصاد دنيا از اهميت حياتی بر خور دار است.  وی به شبکه راديوی ملّی گفت، "اين در جهت منافع ملّی تمامی اين کشور هاست که عبور آمريکا از بحران را ببينند." کرتون اظهار داشت شرکای آمريکا تمايل خود برای همکاری را به ثبوت رسانده اند. فدرال رزرو بهمراه بانکهای مرکزی استراليا، کانادا، اروپا، ژاپن و سوئيس اقداماتی را در جهت دسترسی وام دهندگان داخلی در اين کشور ها به منابع مالی يا پيشگيری از گسترش اين بحران به بازارهای ارز جهانی بعمل آورده است.  ناظران در بريتانيا و استراليا در ممنوعیت موقت معاملات سهامی که معتقدند بحران بازار را تشديد خواهد کرد، دست به دست همتايان آمريکايی خود داده اند.

آيا اقدامات بيشتری بعمل خواهد آمد؟

کرتون گفت بدرستی روشن نيست که  دولت آمريکا چه انتظاری از ساير کشور ها دارد. وی افزود اگر آنگونه که گزارشات خبر می دهند واشنگتن روی پولهای خارجی برای کمک به تأمين مالی طرح خود حساب می کند، بايد بداند که از سرمايه خارجی خبری نيست.

بنظر راگاف درخواست آمريکا برای کمک منطقی است، بويژه در اين مورد که دولت آمريکا در طرح پيشنهادی خود برنامه ای را برای خريد دارائی های بی ارزش از بانکهای خارجی از طريق شرکتهای مهم آمريکايی گنجانده است.

وی گفت، "امّا فکر نمی کنم کمک مالی در راه باشد چون ميان اعضای گروه 7 در مورد لزوم اجرای اين طرح و يا مؤثر بودن آن توافق لازم وجود ندارد. "کرتون گفت برای رهبران خارجی بسيار دشوار است از ماليات دهندگان و قانونگزاران خود بخواهند برای واشنگتن پول ارسال کنند در حاليکه دولت آمريکا بر سر متقاعد ساختن قانونگزاران خود در مورد مزايای دخالتهای گسترده دولت در بازارهای خصوصی از زمان "رکود بزرگ" تا کنون در حال مبارزه است.

وی افزود دولتهای چندين کشورعمده جهان نيز تحت فشار واقعيت های اقتصادی و سياسی خود قرار دارند. برخی نظير ژاپن با کسری بودجه زیاد روبرو هستند و ديگران تحت فشار ائتلاف های سياسی شکننده بوده يا با انتخابات مواجه اند.

کرتون افزود، "حد اقل شرکای آمريکا در گروه 7 (G7) مايلند از جرئيات طرح (نجات اقتصاد آمريکا) مطلع شوند"، طرحی که احتمال دارد پس از تغييراتی نسبت به آنچه که هيئت حاکمه پيشنهاد کرده است از کنگره بیرون آید.

متن کامل اين مقاله در تارنمای  وزارت خزانه داری موجود است: the G& finance ministers’ statement