21 اکتبر 2008

دانشجویان در جستجوی راه هایی برای افزایش کارایی اتومبیل ها با سوخت زیستی هستند

طبق مطالعات انجام شده در مینسوتا وجود 10 درصد اتانول در سوخت به اتومبیل صدمه نمی زند

کاترین مک کانل
Staff Writer

مانکاتو، مينسوتا- دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه ایالتی مينسوتا در مانکاتو، علاقۀ خود به اتومبیل و موتورسیکلت را متوجه تحقیقاتی جهت افزایش کارایی اتومبیل هایی که با سوخت زیستی یا باتری کار می کنند، نموده اند.

در ماه مارس، انجمن پرورش دهندگان ذرت مينسوتا، و شورای تحقیقات و ترویج  ذرت مينسوتا، بودجه ای در اختیار دانشگاه قرار دادند تا صرف تحقیقات دانشجویان گردد؛ طبق بیانیۀ مطبوعاتی دانشگاه، آن ها قصد دارند میزان آلاینده های اتومبیل را محاسبه کرده و اطلاعاتی به دست آورند که از نظر آژانس حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) مورد قبول باشد. سازندگان محلی وسایل نقلیۀ موتوری کوچک از امکان انجام آزمایش میزان آلایندگی، طبق شرایط EPA در ایالت، استقبال کرده اند.

کار دانشجویان، بخشی از اقدامات مرکز تحقیقات مربوط به خودرو سازی دانشگاه مينسوتا است. این کاراز استاندارد های جدی انرژی تجدید پذیر سال 2007 ایالت مينسوتا، و هدف آن در تولید 25 درصد از انرژی مصرفی از منابع تجدید پذیر تا سال 2025 ، حمایت می کند.

در ماه ژانویه، تیم پاولنتی فرماندار مينسوتا، دست به ایجاد دفتر امنیت انرژی در داخل  وزارت بازرگانی این ایالت زد، و از گروهی که متشکل از نمایندگان دولت، شرکت های تجاری، دانشگاه ها، و سازمان های غیر دولتی بود درخواست ارائۀ برنامه ای جهت دستیابی ایالت به انرژی پاک نمود.

دانشگاه گفت در حالی که EPA تأیید می کند که وجود 10 درصد اتانول در سوخت پذیرفتنی است، سازندگان اتومبیل اظهار داشته اند که اتومبیل های امروزی ظرفیت درصد بیشتری از اتانول را ندارند. اما در اوایل سال 2008،  طبق نتایج حاصله از یک سال پژوهش ایالتی، معلوم شد که بنزین مخلوط با 20 درصد اتانول به اتومبیل ها و پمپ های بنزینی که در حال حاضر مورد استفاده است، صدمه ای نمی زند و نیرویی که تولید می کند مطابق سوختی است که 100 درصد از بنزین تشکیل شده باشد.

پیش بینی شده که مينسوتا در سال 2008 موفق به تولید یک میلیارد بشکه اتانول گردد، که به این ترتیب 5 میلیارد دلار به اقتصاد این ایالت کمک، و 18000 فرصت شغلی ایجاد خواهد کرد. به گفتۀ وزارت کشاورزی ایالت، ده سال قبل مينسوتا تنها یک دهم این مقدار را تولید می کرد.

به گفتۀ انجمن پرورش دهندگان ذرت مينسوتا، بیش از 50درصد ازمحصول ذرت ایالات متحده، در ایالت های مينسوتا، آیوا، ایلینوی، و نبراسکا پرورش داده می شود. این ایالت یکی از پرورش دهندگان عمدۀ لوبیای سویا و سوخت بیودیزل برای کامیون ها است که از لوبیای سویا گرفته می شود.

برایان جونز، از دانشگاه مينسوتا به America.gov اظهار داشت، درست است که سوخت های زیستی نمی توانند پاسخگوی کلیۀ تقاضا ها برای سوخت باشند، اما این منابع انرژی "دارای جایگاهی" در آمریکا هستند، زیرا از انتشار آلاینده های اتومبیل  جلوگیری می کنند. جونز ریاست مرکز تحقیقات مربوط به خودرو سازی دانشگاه را بر عهده دارد، جایی که دانشجویان به تحقیق درموردسوخت و طراحی موتور هایی برای مشتریان دولتی و شرکت ها مشغول هستند.

جونز گفت، این باور که با استفاده از ذرت برای تولید اتانول، مواد غذایی مورد مصرف انسان با کمبود مواجه می شود یک "برداشت غلط" است، زیرا اتانول از ذرتی تولید می گردد که به مصرف غذای دام می رسد و در شکل اولیۀ خود برای غذای انسان مناسب نیست. برای تولید اتانول تنها از نشاستۀ مغز ذرت استفاده می شود که فراوان و دارای ارزش نازلی است. به گفتۀ وزارت کشاورزی ایالت، از محصول جانبی آن که دانه های تقطیر شده نام دارد می توان به عنوان جایگزین غذای دام استفاده کرد.

جونز اضافه کرد که کارخانجات تولید کنندۀ اتانول با کارایی بیشتر، محصول خود را جایگزین تولید بنزین می کنند.

با این حال، کنت گرین در مقاله ای که در ماه ژوییه از سوی مؤسسۀ اینترپرایز آمریکا، یک سازمان تحقیقاتی خط مشی ها، به چاپ رسید استدلال می کند که تکیه بر اتانول پاسخ مناسبی به بحران انرژی در آمریکا نیست، زیرا نمی توان تولید آن را تا حد جایگزین کردن بنزین بالا برد.

او در "اتانول ومحیط زیست" می گوید، اتانول ممکن است موجب تزلزل وضع  کشور شود زیرا تولید آن وابسته به وضعیت سال به سال کشاورزی است که ثبات چندانی ندارد.

جونز و دانشجویان دوره کارشناسی ارشد وی  مشغول تحقیق و بررسی درمورد سایر محصولات کشاورزی برای تولید اتانول هستند ، مانند چغندر قند، که به طور وسیعی در مناطق غربی مينسوتا، داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی می روید، و نیز علف بومی ساقه بلندی که علف ترکه ای نامیده می شود.