03 ژوئن 2008

مقدمه

جان کی ورنو ، معاون نماینده تجاری آمریکا

در نگاه به آینده سیستم تجاری بین المللی ،تاریخ و تجربه افق های جدیدی را برای ما ایجاد کرده اند.به ویژه از زمان پایان جنگ جهانی دوم ، تجارت بخش جدا ناپذیری از پیشرفت اقتصادی دنیا را تشکیل داد ه است. مذاکرات متوالی در مورد آزاد سازی تجارت چند جانبه تحت موافقت نامه عمومی تعرفه و تجارت (GATT) و به دنبا ل آن سازمان تجارت جهانی ، کمک بسیاری به بازسازی اقتصاد آسیب دید ه از جنگ در اروپا کرده و راهی استوار را برای توسعه کشور های مستقل و مدرن در آسیا ، آمریکای لاتین، آفریقا، و خاورمیانه فراهم کرده و میلیون ها نفر را از فقر نجات داده است.

در طول هفت دهه گذشته، روسای جمهور آمریکا از فرانکلین دی روزولت تا جورج بوش قویا از سیاست کاهش موانع میان آمریکا و متحدان ما در سراسر دنیا حمایت کرده اند. آنها همگی به نقش محوری تجارت در افزایش استانداردها ، آبادانی بیشتر و افزایش تعداد انتخاب ها برای شهروندان آمریکا و دیگر کشور ها اعتقاد داشته اند. به همین دلیل، آمریکا بزرگترین اقتصاد آزاد در جهان دارد و این آزادی نشانه مشخصی از قدرت است. بر اساس اعلام موسسه اقتصاد بین الملل پیترسون ، در آمد سالانه آمریکا به دلیل آزاد سازی تجارت از سال 1945 یک تریلیون دلار یا ، 9000 دلار به ازای هر خانوار بیشتر شده است.

ما هم اکنون شاهد دوره انتقال سریع در بازار جهانی هستیم. فقط درزمانی که جنگ سرد خاتمه یافت ، درحدود 2میلیارد دلار کارگر و مصرف کننده بیشتر به دلیل آنکه موانع سیاسی و تکنولوژیکی برای پیوستن به بازار از بین رفته اند، جذب اقتصاد بین الملل شده اند. به منظور حمایت از افراد بیشتر برای تحقق رویاهایشان و تامین نیاز های زندگی ، باید ظرفیت تجاری را به سمتی بکشانیم که باعث رشد اقتصادی جهانی بیشتر و ایجاد شغل های بهتری شود.

به برآورد بانک جهانی، از بین بردن کامل موانع تجاری می تواند ده ها میلیون نفر را از دام فقر نجات دهد، از این رو،ضرورت اخلاقی برای پیدا کردن راهی پیشرو برای تجارت امری روشن است. به علاوه، با وجود این که کمک های خارجی و بخشش بدهی ها کمک مهمی در جهت توسعه کشور های فقیر به شمار می روند،به نظر می رسد تجارت و آزاد سازی تجاری ابزارهای قدرتمند تری برای کاهش فقر و تامین منابع اقتصادی جوامع برای پاسخگویی به نیاز های حیاتی آنها به شمار می روند. براساس اعلام بانک جهانی، تخمین محافظه کارانه درآمد سالانه کشور های در حال توسعه تنها از قبال حذف موانع تجاری برای کالاها به 142 میلیارد دلار می رسد. این مقدار فراتر از 80 میلیارد دلار کمک اقتصاد خارجی از طرف کشور های صنعتی بزرگ در سال 2005 و5/42 میلیارد دلار درخواستی برای بخشش بدهی های کشور های درحال توسعه است.

این ظرفیت که از طریق آزاد سازی تجارت در کالاهای تولیدی، خدمات، و کشاورزی به دست آمده بسیار چشمگیر است. تعلیق گفتگوهای دور دوحه سازمان تجارت جهانی ،در سال 2006 برای تمامی کسانی که به قدرت تجارت برای پیشرفت توسعه اقتصادی، افزایش فرصت ها ، و تسهیل همکاری مصالحه آمیز میان ملت ها اعتقاد داشتند، بسیار نا امید کننده بود. به همین دلیل است که پرزیدنت بوش به دفتر نمایندگان تجاری آمریکا دستور ادامه مطالبه توافق نامه ای متعادل و بلند پروازانه را داده است که مناسب اهداف توسعه دوحه باشد .

گام سریع تغییر در اقتصاد بین الملل و اثرات آن – مثبت و منفی - بر منطقه و افراد مختلف باعث ایجاد تشویش قابل درکی شده است. هر جامعه ای باید راهی برای بر طرف کردن نیاز کسانی پیدا کند که به دلیل تغییرو تحولات مکان خود را از دست داده اند. اما منحرف شدن و دیوار کشی و مانع سازی در برابر تجارت پاسخ این مسئله نیست : موانع تجاری با بی توجهی به تعداد زیادی از تعداد کمی محافظت می کنند و کشور هایی که نمی توانند جلوی اقدامات حمایتی را بگیرند در طولانی مدت در خطر رشد کمتر ، بخش های غیر رقابتی، میزان زیاد بیکاری و تورم بالا مواجه قرار می گیرند.

افزایش تجارت ،هم چنین دارای مزیت های اجتماعی بسیاری است: کشور های ثروتمند تر منابع بیشتری را برای حفاظت از محیط زیستشان اختصاص داده و کارگران در صنایع صادراتی دستمزد های بیشتری را نسبت به همکاران داخلی خود در بخش های غیر صادراتی به دست می آورند. دستاورد های تجاری در نظر صد ها میلیون نفری که امروزه زندگی شان به آن بستگی دارد امری واقعی به شمار می آید.

امیدواریم که خوانندگان زمان کافی را به مرور هر یک از مقالات موجود در این بخش اختصاص داده و درک بهتری از مزایای آزاد سازی تجارت برای پیشبرد کیفیت زندگی برای مردم سراسر جهان به دست آورند.

جان کی ورنو ، معاون نماینده تجاری آمریکا