13 جون 2008

یک متخصص خواستار سرمایه گذاری بیشتر در کشاورزی است

یک دانشمند سیاسی می گوید بهای بالای مواد غذایی نیاز به اقدام بلند مدت را آشکار می کند

Phillip Kurata
Staff Writer

نوشته فیلیپ کوراتا [1]

عضو هیئت تحریریه America.gov

واشنگتن – طبق سخنان یک متخصص در امر گرسنگی جهانی ، قیمت های فزاینده برنج ، گندم ، ذرت و دیگر غلات در بازارهای کالاهای جهانی نیاز به اقدام بین المللی بیشتر را برای کمک به افزایش تولید مواد غذایی برای سوء تغذیه ترین مردم جهان ، برجسته می کند.

رابرت پالبرگ [2] ، استاد علوم سیاسی در دانشکده ولزلی [3] در نزدیکی شهر بوستون گفت :" 75 درصد از 800 تا 900 میلیون مردم فقیر و  دچار سوء تغذیه شدید جهان در حومه شهر ها زندگی می کنند ، نه در شهر ها و عمدتاً در آسیای جنوبی و صحرای آفریقا.

وی در سمیناری که اخیراً در انستیتو هادسن [4] در واشنگتن  برگزار شد گفت :" غذای آنها بیشتر از تولید خودشان یا بازارهای  کاملاً محلی تامین می شود . " این آدم ها گرسنه اند چون تولید مزارعشان کم است ، نه به این خاطر که بهای جهانی غلات بالاست ."

پالبرگ نویسنده کتاب " گرسنه ی علم : چگونه آفریقا را از بیوتکنولوژی محروم کردند  [5] " است  که در آن اعلام می کند باید دانه های بهبود یافته ژنتیکی ، کودهای شیمیایی و روش های آبیاری جدید در دسترس کشاورزان آفریقایی قرار گیرد . نور من بورلاگ [6] ، که برنده جایزه صلح نوبل در توسعه خوشه های برنج بسیار انعطاف پذیر و در نتیجه آن کاهش گرسنگی است ، مطالب کتاب پارلبرگ را ، مانند جیمی کارتر رئیس جمهوری سابق ، تایید می کند.

پارلبرگ گفت :" بهای مواد غذایی در بازار جهانی اولین نقطه تمرکز خط مشی نیست . در عوض ، باید  تولید صدها میلیون دهقان فقیر و خرده مالک را ، به ویژه در آفریقا افزایش داد."

آسیای جنوبی فقط 6 درصد غلات مصرفی اش را وارد می کند. پارلبرگ اضافه کرد در صحرای آفریقا، حدود 10 درصد مصرف کل کالری از بازار جهانی تامین می شود ، حتی وقتی قیمت ها پایین هستند.

پارلبرگ گفت : " سهم دولت آمریکا در مساعدت به توسعه که به کشاورزی اختصاص می یابد از 25 درصد در سال 1980 به یک درصد در سال 2007 سقوط کرده است. در بانک جهانی هم ، میزان کمک به توسعه کشاورزی از 30 درصد کل کمکها در سال 1980 ،امروز به 8 درصد رسیده است.

پارلبرگ گفت :" در جو کنونی قیمت های بالای جهانی، امیدی هست به اینکه مقداری از این بی توجهی ها در طول دو یا سه دهه گذشته ، بالاخره جبران شود ، اما ترفند این است که این سرمایه گذاری های جدید حتی  زمانی که قیمت های جهانی دوباره کاهش یابند ، تداوم پیدا کند.

بانک جهانی و دولت ایالات متحده متوجه نگرانی های پارلبرگ هستند . رابرت زولیک [7] ، رئیس بانک جهانی ، خواستار یک " رویکرد جدید" در خط مشی کشاورزی جهان شده است .

زولیک گفت : بانک جهانی برنامه دارد تا وام هایش به بخش کشاورزی در آفریقا را از 450 میلیون دلار به 800 میلیون دلار افزایش دهدو بتواند به کشورها و کشاورزان کمک کند از عهده ریسک های سیستمی برآیند، که از آن جمله است کاربرد نوآوری های مالی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی . وی افزود :" می توانیم دسترسی به فناوری و علوم را هم برای افزایش تولید فراهم کنیم. "

ایالات متحده خود را نسبت به هدف تامین امنیت غذایی جهانی از طریق کمک غذایی جهانی و دیگر برنامه های کمک خارجی خود متعهد است. ایالات متحده در سال مالی 2007 بیش از 1/2 میلیارد دلار به کشورهای در حال توسعه کمک غذایی کرد که به دهها میلیون نفر در سرتاسر جهان رسید.

بوش رئیس جمهور آمریکا ، قانون گذاران ایالات متحده را تحت فشار گذاشته تا به دولت آمریکا اجازه دهند پول کمک های  غذایی را صرف خرید محصولات کشاورزی از کشورهای فقیر کند .

طبق آنچه پارلبرگ می گوید ، کمبودهای مواد غذایی کنونی ریشه در تلاقی عواملی دارد که سه دهه پیش ظاهر شدند و باعث شدند بهای مواد غذایی، نفت و دیگر کالاها جهش یابند.                     

پارلبرگ گفت :" به اصطلاح بحران غذایی دهه 1970 را بهتر است بخشی از یک افزایش ناگهانی قیمت  کالا تلقی کرد که خود معلول رشد اقتصادی سریع و سیاست گذاری پولی تورم زا ، مشابه با زمان کنونی ، بوده است.

آن زمان درست مانند امروز، بهای گندم ، ذرت و برنج به طور سرسام آوری افزایش یافت و سازمان کشاورزی و غذای سازمان ملل اجلاسی برگزار کرد تا در مورد چه باید کردها ، بحث شود. آن زمان درست مانند امروز ، خزانه دولت فدرال ( بانک مرکزی ایالات متحده ") نرخ بهره ها  را کاهش داد ، و بسیاری از کشو رهای جهان تولید کننده غلات، صادرات غلات را ممنوع کردند  یا مالیات بر آنها بستند.

امروزه ، 28 کشور، در وهله اول صادرکنندگان آسیایی برنج ، از جمله هند ، کامبوج ، ویتنام ، اندونزی و چین – صادرات غلات را ممنوع کرده اند.

پارلبرگ گفت :" البته ، این امر بهای بین المللی برنج را تا آسمان بالا می برد اما خوشبختانه، بازار بین المللی برنج فقط 7 درصد مصرف کل جهان را برآورده می کند ، بنابراین باید این امر راانحرافی افراطی در یک بازار بین المللی نسبتاً کم اهمیت تلقی کرد.