07 آوريل 2008
نیروهای کار و کارآیی تولیدی
نیروی کار زیاد و کارآمد برای کامیابی اقتصادی ایالات متحده ضروری هستند
(این مقاله از نشریه وزارت امور خارجه ایالات متحده، نگاهی اجمالی به اقتصاد ایالات متحده آمریکا به اختصار، اقتباس شده است.)
بنا بر اظهار شورای رقابت پذیری "سطح زندگی بالای آمریکا به این دلیل است که نیروی کار آمریکایی از مولد ترین کارگران جهان بوده و بخش بزرگ تری از جمعیت آمریکا، در مقایسه با بسیاری از کشورهای دیگر، مشغول به کار هستند."
در بخش اعظم تاریخ ایالات متحده، نیروی کار به طور مداوم رشد کرده که این باعث پایداری توسعه اقتصادی شده است. مهاجران، منبع اصلی نیروی کار را تشکیل داده اند که از نظر تعداد، به ویژه در مقاطعی که نرخ بیکاری پایین بوده است، زمانی که تقاضا برای نیروی کار بالا می رود، افزایش می یابند.
تا پایان سال 2006، نزدیک به 146 میلیون نفر در ایالات متحده در مشاغل دارای حقوق و دستمزد، مشغول به کار بودند، 7 میلیون نفر دیگر بیکار بودند؛ مجموع کل 153 میلیون نفر، سومین نیروی کار بزرگ در جهان را، بعد از چین و هندوستان، تشکیل می دهد.
نزدیک به دو سوم مردم ایالات متحده که در سن کاری هستند در این نیروی کار مشارکت دارند. مردان و زنان، هر یک حدود نیمی از این نیرو را تشکیل می دهند. نزدیک به 15 درصد آنان در خارج از کشور متولد شده اند. حدود 5 تا 6 درصد آنان نیز بیش از یک شغل دارند.
بخش خصوصی، اغلب شاغلین ایالات متحده را، یعنی 5/85 درصد، در استخدام دارد، و دولت ها بقیه آنان را استخدام کرده اند.
بسیاری از مردم، یعنی بیش از 10 میلیون نفر در سال 2005، شغل آزاد دارند گرچه بعضی از آنها وقت خود را میان کار کردن برای مردم دیگر و برای خود تقسیم می کنند. اغلب مردم شاغل، در نزدیک به 6 میلیون شرکت ایالات متحده برای کس دیگری کار می کنند. اغلب این شرکت ها کمتر از 20 کارمند دارند.
شاغلین ایالات متحده انعطاف پذیر هستند. رشد نسبتا مداوم در شماری از مشاغل، بسیاری از نوسانات را، مانند تغییر شغل توسط مردم، پنهان می کند. در اغلب سال ها، به طور متوسط 10 درصد مشاغل از میان می روند در حالی که میزان نسبتا بیشتری ایجاد می شوند.
رابرت کیمیت ، معاون دبیر خزانه داری ایالات متحده، در سال 2006 نوشت "اطلاعات آماری نشان می دهند هر ماهه میلیون ها امریکایی مشاغل خود را – غالبا داوطلبانه – ترک می کنند و میلیون ها نفر دیگر نیز به استخدام در می آیند. این همان چیزی است که ما می خواهیم: اقتصادی که در آن، مردمی که در پی بالا رفتن هستند بیشترین فرصت های ممکن را برای انتخاب از میان آنها در اختیار داشته باشند."
شاغلین ایالات متحده معمولا بیکاری طولانی مدت را تحمل نمی کنند. در سال 2005 تنها 12 درصد شاغلین بیکار ایالات متحده، در مقایسه با 46 درصد در اتحادیه اروپا، نتوانستند ظرف یک سال، کار پیدا کنند.
تأکید بر آموزش، از جمله آموزش فنی و حرفه ای، و همچنین تمایل به آزمایش و تغییر، به کارآیی تولیدی شاغلین ایالات متحده کمک کرده است.
تغییر، در برگیرنده تمایل امریکایی ها به انتقال از یک جا به جای دیگر جهت کاریابی است. در قرن های هجدهم و نوزدهم، مردم از سواحل به داخل کشور نقل مکان می کردند تا مزارع جدید را زیر کشت ببرند. در ابتدای قرن بیستم، امریکایی های آفریقایی تبار از مزارع جنوب به شهرهای شمالی رفتند تا در کارخانه ها کار پیدا کنند.
البته همه شاغلین، شغل خود را داوطلبانه ترک نمی کنند. اخراج کردن ها به صورت انبوه، توسط شرکت های بزرگ به طور معمول اتفاق می افتند – در سال 2006، 13998 شرکت، اخراج کردن های انبوه را گزارش کردند. از اواخر سال 2005 تا اوایل سال 2007، "سه کمپانی بزرگ اتومبیل سازی ایالات متحده" – شرکت جنرال موتورز، شرکت فورد موتور، و دایملر کرایسلر آ.گ. – بیش از 90000 شغل را در ایالات متحده از میان بردند. خطوط هوایی ایالات متحده 170000 کارمند را از ماه اوت 2001 تا اکتبر 2006 اخراج کردند.
گرچه مدتها است که شاغلین ایالات متحده از حق سازماندهی برخوردار بوده اند، اما تنها 12 درصد آنها در سال 2006 عضو اتحادیه صنفی بودند، که این از نسبت 35 درصد در نیم قرن پیش کمتر است.
بزرگ ترین گروه از شاغلین ایالات متحده از نزدیک به 23 میلیون نفر در مشاغل دفتری و اداری، مانند تلفنچی ها، منشی ها، و دفترداران هتل، تشکیل شده است. گروه هایی از شاغلین که بیشترین دستمزد متوسط را، یعنی بیش از 80000 دلار در سال، دریافت می کنند، دارای مشاغلی در رشته های مدیریت و حقوق هستند. افرادی که کمترین میزان دستمزد را، یعنی کمتر از 20000 دلار در سال، دریافت می کنند در زمینه فرآوری مواد غذایی و خدمات فعالیت می کنند.
و نقش حکومت در اقتصاد ایالات متحده چیست؟
