07 آوريل 2008
سیاست اقتصادی کلان
سیاست های دولت به تضمین رشد مداوم اقتصادی کمک می کنند
(مقاله زیر از نشریه وزارت امور خارجه ایالات متحده، نگاهی اجمالی به اقتصاد ایالات متحده، اقتباس شده است.)
هدف دولت فدرال، ایجاد شرایطی است که لازمه ترویج اقتصادی مداوم و سطوح بالای اشتغال، به ویژه در یک سطح عمومی قیمت باثبات، و بار قابل تحمل مالیاتی، هستند. خزانه داری فدرال، بانک مرکزی مستقل ایالات متحده، عرضه پول و استفاده از اعتبار را مدیریت می کند (سیاست پولی)، در حالی که رییس جمهوری و کنگره، مخارج و مالیات های فدرال را تنظیم می کنند (سیاست مالی).
از زمان تورم دهه 1970 تا کنون، سیاست پولی خزانه داری فدرال بر جلوگیری از افزایش سریع سطوح قیمت تأکید داشته است. زمانی که سطح عمومی قیمت با سرعتی بیش از حد بالا می رود، خزانه داری فدرال از طریق کاهش عرضه پول و درنتیجه، افزایش نرخ های بهره کوتاه مدت، نسبت به آهسته کردن گسترش اقتصادی اقدام می کند.
زمانی که اقتصاد با سرعتی بیش از حد، آهسته می شود یا انقباض پیدا می کند، خزانه داری فدرال عرضه پول را افزایش داده و در نتیجه نرخ های بهره کوتاه مدت را کاهش می دهد. رایج ترین روش تأثیر گذاری این تغییرات بر نرخ های بهره، که عملیات بازار باز نامیده می شود، از طریق خرید و فروش اوراق قرضه دولتی میان گروه کوچکی از بانک های عمده و دلالان اوراق بهادار است.
یک وضعیت به ویژه پیچیده برای سیاستگذاران پولی، به نام رکود تورمی، زمانی اتفاق می افتد که اقتصاد آهسته شده و تورم با سرعت در حال افزایش است.
مفید بودن سیاست مالی مورد مناقشه دانشگاهی و سیاسی شدیدی قرار گرفته است. بعضی از افراد، حتی مخارج انبوه اضافی حکومت را خیلی کوچک تر از آن می دانند که بتوانند در اقتصاد عظیم ایالات متحده تغییری ایجاد کنند، گرچه پروژه های خاص می توانند آثار مهم محلی داشته باشند. بعضی از کارشناسان روی منافع نرخ های پایین مالیاتی برای اقتصاد تأکید دارند؛ برخی دیگر بر مضر بودن استقراض حکومت برای اقتصاد تأکید می کنند.
با تداوم یافتن تکامل اقتصاد ایالات متحده، چه اتفاقی می افتد؟
