26 مارچ 2009

نمايشگاه سيّار، تصويرهایی از ايرانيان را در زندگي روزمرّه نشان ميدهد.

عكاس آمريكايي اميدوار است كه "عکس های شما" بر رفتارها در آمريكا اثر بگذارد.

 

وقتی تام لافلین در ایران بود با نوجوانی که پیراهن "دیکسی چیکس" را بر تن داشت صحبت کرد و از او عکس گرفت. پوشیدن پیراهن، با آن تصویر به خاطرگفته های یکی از اعضاء گروه محبوب موسیقی آمریکا درباره رییس جمهوری پیشین ایالات متحده نبود، بلکه برای ادای احترام به حق خواننده برای بیان کردن آن مطالب بود. لافلین گفت جوانانی که او در ایران با آنها دیدار کرد، اهمیت زیادی برای آزادی بیان قایل بودند.

زمانیکه تام لافلین در ایران بود، از پسری که تصویر گروه "دیکسی چیکس" را برای تحسین و پشتیبانی از آزادی بیان بر پیراهن خود داشت، عکس گرفت

نوشتۀ سونيا ويكلي
عضو هيئت تحريريه

واشنگتن- اگر اين آخرين طرح، به بحث و گفتگو  در آمريكا دامن زند، عكاس تام لافلين[1]  باور خواهد کرد که این يك موفقيت است.

طرح "عكسهاي شما: تصويرهایي از ايران[2] "، که بنا به توصیف لافلین "یک دستگاه چند رسانهايِ سیار که چهره هایی از  از شهروندان ايرانی را که بر صفحهاي نيمه شفاف چاپ شده نشان می دهد " ، خوب عمل كرده است. نظرات ارائه شده در تارنماي اين طرح و نيز در ساير انتشارات نشان دهندۀ طیفی از نظرات احترام آمیز تا خشمگینانه را در بر می گیرد.

لافلين،  وكيل سابق در امور مالكيت معنوی و مسئوليت تولید، معمار و چهرۀ جلو صحنه برای اين طرح است که در میان مجموعه ای از  ميلههاي آلومینيومي پیچیده شده در ابريشم  قرار گرفته است.  چارچوب اين فضا 90 فوت (27 متر) درازا دارد كه عريضترين نقطهي آن 28 فوت (5/8 متر) و ارتفاع آن 27 فوت (25/8 متر)است.

درون و بيرون اين فضا، تابلوهايي از پارچه آويزان شده است، چهار تا از آنها 15 فوت (5/4 متر) طول و 14 فوت (25/4 متر) عرض دارند- كه عكسهايي را كه لافلين، كه در سال 2005 به يك عكاس تمام وقت تبدیل شد، و ديگران  ايران گرفتهاند به نمایش می گذارند.  اين نمايشگاه داراي 10 لوح 6 در 9 فوتي (8/1 در75/2 متري) و 12 لوح 2 در 3 فوتي (6/ در 9/ متري) است.

لافلين گفت كه اضلاع این ساختار را از بازارهاي سنتي سرپوشیده در ايران الگو برداری كرده است. یک محوطۀ دايرهوار مركزي، كه به گفتهي وي غالباً با مسجد اشتباه گرفته ميشود، فضاي برای گردهم آیی همگانی به همان ترتیبی است كه در خانههاي ايراني دیده می شود.

بازديد كنندهاي كه به اين خيمهي بسيار بزرگ وارد ميشود بلافاصله با پارچه‌هاي آويزان شده‌اي مواجه مي‌شود كه صورتهاي ايرانياني كه برای گرفتن عکس ایستاده اند و یا به فعالیت روزمره خود مشغولند، بر آنها نقش بسته است. برخي اوقات نظاره كننده مجبور است سطح تابلو را به آرامي لمس کند تا از كنار آنها بگذرد. "من خواستم آمريكاييها را چهره به چهره با مردم ايران قرار دهم ".

وي گفت كه هدف اين نمايشگاه القاي "اين واقعيت ساده است كه همهي ما انسانيم".

زرق و برق تبليغات

طرح "عكسهاي شما" در بهار سال 2008 در شهر اقامتگاه لافلين به نام كرستد بوت[3]  در ايالت كلرادو آغاز شد. اين طرح در آگوست 2008 در كنوانسيون ملي دموكراتيك آمريكا[4]  در شهر دنور – كه در فضاي اختصاص يافته به "آزادي بيان" جايگاه ثابت و چشمگیري داشت- در سطح بين الملل مورد توجه قرار گرفت. 

نظرات دربارۀ اين طرح در انتشارات چاپي و الكترونيكي ملي و بين المللي و نيز در تارنماي اين طرح انعكاس یافته است. در سپتامبر 2008، يكي از بازديدكنندگان نوشت: "هنر هميشه بايد آن توان را داشته باشد كه در جستجوي روح جمعي ، در فراسوي سياست و تبليغات ظاهر شود".

با اين حال، ساير نظرات ، مانند نظرات آنا ك. سامي در سرمقالهي  DenverPost.com  بر سياست  تمرکز داشتند: "نگاه نامتعادل لافلين به واقعيت مردم ايران، بدون شك به طورمستقيم بهه بازيچه اي در دست طبقۀ حاكم ايران تبدیل ميشود".

لافلين گفت كه از بحث و گفتگو استقبال مي کند. وي گفت: "من تصديق ميكنم كه اين كار، تأثير سياسي دارد اما هر بحثي با اين واقعيت ساده شروع ميشود كه همۀما انسانيم".

كارل دبليو ارنست[5] ، مدير مركز مطالعاتي خاورميانه و تمدنهاي اسلامي كارولينا[6]  در دانشگاه كاروليناي شمالي در چپل هيل، از به تصوير كشيدن ايرانيان به شیوه ای انسانی از طريق هنر، استقبال مي‌كند.

ارنست، مؤلف كتاب "به دنبال محمد: بازانديشي اسلام در جهان معاصر[7] " گفت: "رسانههاي آمريكا و سرگرميهاي عمومي معمولاً... ايرانيان را به روش خصومتآميزي فاقد ويژگيهاي انساني نشان ميدهند". 

با این همه وي در هم آمیختن هنر و سياست و نیز "محدوده ای را که شما در آن ميتوانید اين طرح را به شرط  وابسته بودن  جنبهي انسانی آن به اهداف سياسي "- مورد سؤال قرار داد. "به نظر ميرسد كه اين امر بالقوه يك تناقض بزرگ است". 

تعهد به عمل

لافلين گفت هنگامی که به عنوان یک نوجوان با دیدن گروگان گرفتن آمریکاییان به وسیلۀ دانشجويان ايراني در سفارت آمريكا در آنجا،  نسبت به ایران کنجکاو شد.. او نميتوانست بپذيرد كه ايرانيان به طريقي متفاوت هستند. "اين پيش فرض كه همهي ما انسانيم هميشه بخشي از وجود من بوده است ".

او در پائيز 2006، به ايران سفر كرد. وي گفت: "خواستم ايران را با چشمان خودم ببينم. من دوربينم را با خودم بردم اما هيچ تصوری دربارهي اينكه چه پیش ميآید، نداشتم. فكر مي كردم با [عكسي از] يك طلوع زيباي آفتاب بازمي‌گردم."

اما بنا به گفتۀ وي، كه آنچه که او تجربه كرد سخاوت و محبت سرشار بود. "طبق سنت ميهمان نوازي ايراني، به شدت از ميهمانان استقبال ميكنند. ميهمان يك هديه است. آنها ميخواهند با شما ارتباط بر قرار کنند".

از طريق اين ارتباط وي به احساسی از یک فاجعۀ قریب الوقوع  [درنزد ایرانیان] پی برد و دریافت که باید بی درنگ به اقدام دست زند.  : "اين احساس وجود داشت كه احتمال بمباران زياد است".

زماني كه به آمريكا بازگشت، احساس ميكرد كه بايد اين تجربه را در اختيار همگان قرار دهد. "من اينگونه احساس كردم كه اين هم يك فرصت است و هم يك وظيفه كه به عنوان شهروند آمريكايي، برخوردار از دموكراسي و آزادي بيان ، اين داستان را بازگويم".

مشكل اينجا بود كه داستان را چگونه بگويم. "مي دانستم كه برپايي نمايشگاه عكاسي اثرگذار نخواهد بود. مي خواستم مردم به يكديگر نزديكتر شوند و صميمي تر باشند".

اين قابلیت دسترسی همچنین نمايشگاه را در معرض خرابکاری قرار ميدهد. وي گفت: "اگر نمایشگاه باعث شود که کسی چنین کاری  انجام دهد، نشانۀ قدرتمند بودن آن است.  بخشی از وجودم دچار اين وسوسه ميشود كه اين كار را

ترك كنم. كسي كه اينقدر عصباني است و با زيبايي تغيير نميكند، خود به بخشي از اين تجربه تبدیل خواهد بود".

    لافلين اميدوار است كه در كشور ايران به سیاحت بپردازد و برای این کار از طريق سازمان خود، طرح منجوشري[8] ، فراكچرد اطلس[9] ، كه يك گروه خصوصي گرد آوردندۀ وجوه،  مشغول جمع آوري پول است. وي گفت كه او و همسرش لوري كيندِل[10] ، "یک مبلغ شش رقمی " را براي توسعهي اين طرح سرمایه گذاری کردند و معتقد است كه اين براستی كار درستي بود كه انجام شد.

"احساس من اين است كه اين طرح دقيقاً همانطوری  شده كه اميد داشتم، از آب بیرون آید. نمي توانم به روش ديگري برای انجام این کار فكر كنم "

براي اطلاعات بيشتر نگاه كنيد به: http://www.picturesofyouiran.com

[1]. Tom Loughlin

2. Pictures of You: Images from Iran

3. Crested Butte

4. U.S. Democratic National Convention

5. Carl W. Ernst

6. Carolina Center for the Study of the Middle East and Muslim Civilizations

7. Following Muhammad: Rethinking Islam in the Contemporary World

8. Manjushri Project

9. Fractured Atlas

10. Laurie Kindel