19 مارچ 2009

فرهنگ ایرانی در مراسم نوروز در ایالات متحده جشن گرفته می شود

جشن های سال نو ایرانی سنت های منحصر به فردی که توجه عموم را به خود جلب می کند

رالف دانهیسر
خبرنگار ویژه

واشنگتن – مهاجران جدید از ایران، متولدین در آمریکا و ساکنان جوان و پیر منطقه در نشنال مال  واشنگتن گرد هم می آیند تا در مراسم جشن سال نو ایرانی ها، نوروز، سهیم باشند. 

هنگامی که میهمانان از اجرای موسیقی، بیان داستان، پریدن از روی آتش و خوراک های ایرانی لذت می بردند، صدای "نوروز مبارک" سالن موسسه اسمیتسونیان  در گالری های هنری فریر و ساکلر  را پر کرده بود. میهمانان در حال لذت بردن از مراسم، از مقابل حاجی فیروز، سمبل افسانه ای سال نو عبور کرده و سفره هفت سین را که مملو از نشانه های خوشبختی و تولد دوبارۀ بهار است، تحسین می کردند.

نوروز -- در فارسی به معنای "روز تازه" است – که در هنگام تغییر فصل به بهار در 20 ماه مارس زخ می دهد. اما، جشن های مرتبط با این مراسم سنتی تا 13 روز به طول می انجامد و شروع زود هنگام آن تناقضی با برگزاری این جشن در درون خانه ها ندارد. 

در حالیکه سابقه سنت برگزاری جشن نوروز به 5000 سال قبل باز می گردد، ولی امسال بنا بر تقویم امروزه ایران، سال جدید 1388 جشن گرفته می شود، که بر اساس هجرت حضرت محمد در صدر اسلام به مدینه تعیین شده است.

این مراسم برای اولین بار در سالن گالری های فریر و ساکلر برگزار می شود، ولی کلر اورولوگاس ، سرپرست برنامه های عمومی آموزشی برای گالری ها، امیدوار است که انجام این مراسم هر ساله در این مکان تکرار گردد.  

در برگزاری سنت کهن نوروز، جوانان از روی موج شبیه سازی شده ای از شعله های آتش که از قطعات قرمز پلاستیک درست شده است، می پریدند. این عمل نشانه ای از پیروزی نور بر تاریکی است که نشانه ای سنتی باقیمانده از مشکلات دوران کهن است که تا به امروز باقی مانده است.

در حدود 40 نفر از زنان و مردان مسن ایرانی- آمریکائی، که بسیاری از آنان با صندلی چرخ دار و واکر  حرکت می کردند، به تماشاچیان مشتاقی که در تالار نمایش فریر برای شنیدن آواز مامک خادم  و موسیقی ترکیبی از صدای سازهای سنتور ، کیبورد، کلارینت، ساکسافون، و طبل؛ ملحق شده بودند. این میهمانان از مرکز شهروندان سالمند نيو هورایزونز  در نزدیکی سیلور اسپرینگ ، مریلند، آمده بودند. بنا بر گفته ماریا النا آناویزا ، همآهنگ کننده فعالیت های این مرکز، در میان 100 سالمند این مرکز در حدود 80 سالمند ایرانی آمریکائی حضور دارند.    

خانواده ها و گروه های دوستان از این روز گرم اتفاقی  بهاری در حیاط گالری فریر لذت بردند، و در حالیکه بر روی صندلی هائی در اطراف یک فوارۀ مرکزی نشسته بودند، چلو کباب، خوراک اسفناج، آش رشته – سوپ سنتی درست شده از رشته و حبوبات – باقلوا، خوردند و چای نوشیدند. تعداد بسیاری از میهمانان به آرامی در صف سرو غذا ایستاده بودند که مسئول توزیع غذا، که از تعداد زیاد و غیر قابل انتظار میهمانان به وجد آمده بود، اعلام کرد که "غذا تمام شده" است.

سانی تبریزیان ، معمار و همسرش پروین، پرستار، که 40 سال است در ایالات متحده به سر می برند، ارتباط خود را با فرهنگ ایرانی جشن می گیرند. آنها یک زوج آمریکائی را به عنوان میهمان با خود به همراه آورده اند و در حالیکه غرور از چهرۀ بشاش و صدای آنان آشکار است، برای میهمانان در باره سنت های عید نوروز، که هنوز گرامی می دارند، توضیح می دهند.   

لادن جاج  هنگامی که فقط 15 سال داشته است از تهران به آمریکا آمده است، و گرِگ ، همسر آمریکائی وی، پسر 11 ساله خود دانیل  را به همراه آورده بودند. 

دانیل گفت سفرۀ هفت سین – که شامل موادی مانند سیب، سنبل، سرکه، سنجد، که به دلیل شروع نامشان با "سین" انتخاب شده اند – شبیه سفره هفت سینی است که خانواده وی هر ساله در هنگام برگزاری جشن نوروز در خانه می گذارند. گرِگ جاج، پدر وی، می گوید آشنايِی با فرهنگ ایرانی "برای من تجربۀ جالبی است، زیرا به عنوان یک آمریکائی موضوعی جدید بود." وی گفت که آنها دانیل را با روحیه ای برای احترام به هر دو فرهنگ بار آورده اند.    

مزدا شاساقی ، که چهار ماه پیش از ایران آمده است، با کودکان دو قلوی 8 ساله خود، کیانوش و کیارش، در آنجا بود. وی از شنیدن خبر برگزاری این مراسم خوشحال شده بود. او گفت: "ما باید سعی کنیم زبان و سنت های خود را فراموش نکنیم. این موضوع خیلی مهم است."  

کریستین فونسیل راجرسون  و دختر پنج سالۀ او ژولیت ، از معلم مهد کودک ژولیت که ایرانی است در بارۀ این مراسم اطلاع یافتند. ژولیت گفت: "او گفت که در اینجا غذا و بازی دارند." 

بهنام طالب لو، که راهنمای کودکان برای  پرش از روی آتش مصنوعی بود، دانشجوی سال اول دانشگاه جورج واشنگتن و عضو انجمن فرهنگی ایرانیان در کالج است. طالب لو در لباس سفید و هم چنین با ریش سفید به عنوان سمبل و نشان دهنده "پیر دانای بشارت دهندۀ سال نو" است.    

طالب لو، که در ایالات متحده از والدین مهاجر به دنیا آمده است، گفت که به دلیل بزرگ شدن در یک خانواده سنتی، وی بسیاری از سنت های تاریخی را جذب کرده است. وی افزود: "این از زیبائی های فرهنگ ایرانی است، و فارغ از مسائل سیاسی و وضعیت جهانی، ما همواره دارای فرهنگی هستیم که به آن پناه می بریم." 

در همان حال، سروش رحمانی، دانشجوی دانشگاه جورج میسون، در راهروها با لباس قرمز روشن حاجی فیروز، که سمبلی از بازگشت ایام خوب، بعد از "سر آمدن زمستان و شروع سال جدید" است، قدم می زند.  

در پاسخ به تعریف از تسلط عالی وی به زبان انگلسی با وجود آنکه هشت سال قبل به آمریکا مهاجرت کرده است، وی پاسخ آماده ای داشت و گفت: " شما به مکان جدیدی وارد می شوید، شما باید زبان آنجا را یاد بگیرید، فرهنگ آنان را یاد بگیرید و مانند آنان زندگی کنید."  

واشنگتن دارای جمعیت ایرانی قابل توجهی است. یکی از سخنگویان شورای ملی ایرانی - آمریکائی  برآورد می کند که بیش از 30000 ایرانی از مجموع یک میلیون ایرانی در سراسر آمریکا، در محدوده واشنگتن دی.سی. زندگی می کنند.