16 مارچ 2009

اظهارات میشل اوباما در مراسم بزرگداشت زنان شجاع

میشل می گوید، ما باید برای دفاع از خود، دفاع از یکدیگر و دفاع ازعدالت برای همگان به پا خیزیم

آغاز متن

11 مارس 2009

(آغاز متن)

اظهارات بانوی اول در مراسم اعطای جوایز زنان شجاع وزارت امور خارجه

وزارت امور خارجه

واشنگتن دی سی

خانم اوباما: سپاسگزارم. نخست، بعدازظهر همگی بخیر، و اجازه بدهید از خانم وزیر کلینتون– گفتن این خطاب را دوست دارم – (خنده حضار) برای معرفی محبت آمیزشان سپاسگزاری کنم.

من در گذشته هم این مطلب را گفته ام، ولی زنی که مسئولیت این وزارتخانه و این تلاش بزرگ  را بر عهده دارد، همیشه نسبت به من فردی بسیار متعهد، دوست و حامی بوده است. ما ازاین که او این سمت را به عهده دارد هیجان زده هستیم. او معیارها را در آخرین سمت خود در سطح بالایی قرار داد. (خنده حضار) و مطمئن هستم که معیارها را در این سمت نیز در سطح بالایی قرار خواهد داد. من فقط می خواهم او را تحسین کنم. وزیر کلینتون، از شما سپاسگزارم.

من از حضور در اینجا احساس افتخار می کنم. از دعوت شما برای شرکت  در مراسم روز بین المللی زن در وزارت امور خارجه سپاسگزارم.

چنانکه وزیر کلینتون امروز اندکی جلوتراظهار داشت،  امروز در کاخ سفید، پرزیدنت اوباما تشکیل شورای کاخ سفید در امور زنان و دختران را اعلام کرد. باردیگر بگویم، هدف این شورا حصول اطمینان از این بابت است که دختران جوان هیچ حد و مرزی در پیگیری رویاهایشان و هیچ مانعی برای تحقق بخشیدن به آنها در پیش پا نداشته باشند.

کلینتون، وزیر خارجه، نیز با ایجاد یک سمت جدید  و انتصاب مِلانی ورویر به سمت سفیر سیار در امور جهانی زنان، اهمیت ویژه ای به این مسئله در وزارت امور خارجه داده است، و من دوباره می خواهم او را تحسین کنم. (تشویق حضار). ما از مشارکت او سپاسگزاریم. ما از خدمات او پیشاپیش متشکریم. او کار خود را به طور فوق العاده ای انجام خواهد داد.

رئیس جمهوری و من در این باور که توانایی جوامع به بهبودی زنان آن جوامع بستگی دارد، سهیم هستیم. ما هر روز شاهد اتفاقاتی که برای خانواده ها، جوامع، و کشورهایی که در آن زنان دسترسی به بهداشت و مراقبت های پزشکی ندارند؛ وقتی که آنها از منابع لازم برای مراقبت از فرزندان خود چنانکه باید برخوردار نیستند؛ وقتی آنها تحت ستم قرار می گیرند و مورد تجاوزهای احساسی، جسمی، جنسی، و روانی قرار دارند؛ وقتی آنها هیچگونه  دسترسی به آموزش و یا رفتار منصفانه در نظام قانونی ندارند، هستیم.

تفاوت میان یک خانواده نابسامان و یک خانواده سالم، در اکثریت مواقع وجود یک یا چندین زن قوی در قلب این خانواده است.

تفاوت میان یک جامعه افسار گسیخته  و یک جامعه سرزنده و کامیاب، وجود زنانی است که از ارزش آنها قدر شناسی می شود؛ جامعه ای که در آن روابط میان زنان، و روابط میان زنان و مردان بر اساس احترام متقابل پایه گذاری شده است.

زنانی که ما امروز مورد بزرگداشت قرار می دهیم، سه درس مهم به ما می آموزند. نخست اینکه ما به عنوان زن باید از حق خود دفاع کنیم. (تشویق حضار). دوم اینکه ما به عنوان زن باید از یکدیگر دفاع کنیم. (تشویق حضار). و سرانجام اینکه ما به عنوان زن باید از عدالت برای همگان دفاع کنیم. (تشویق حضار)

 زنانی که امروز روی صحنه ایستاده اند و ما آنها را گرامی می داریم، زندگی خود را برای دفاع از حق خود، مادران، دختران، خواهران، مادربزرگها، و دوستان خود به خطر می اندازند. و به این ترتیب، آنها نه تنها جامعه بهتری برای خودشان، بلکه برای پدران، پسران، برادران، پدربزرگان، و شوهرانشان ایجاد می کنند.

زنانی که ما امروز آنها را گرامی می داریم تنها شرایط زندگی خود را تغییر نمی دهند؛ آنها دنیا را تغییر می دهند.

وقتی دختران دوازده ساله برای آزادی خود با موفقیت مبارزه می کنند، آنها آینده میلیون ها دختر دیگر مانند خودشان را تغییر می دهند.

وقتی فعالان مورد ضرب و جرح قرار می گیرند و در زندان حبس می شوند و با همۀ این احوال باز صدای خود به را به گوش مردم می رسانند، آنها به مردم الهام می بخشند و به آنها نیرو می دهند.

وقتی یک زن با یک تلفن در آپارتمانش جنبشی را شروع می کند که هزاران نفر را برمی انگیزد، دیگر نمی شود نهضت او را نادیده گرفت.

وقتی زنان دلیر هزاران سال سنت و تاریخ را به چالش می کشند و در جوامع خود در مقام رهبران مذهبی قرار می گیرند، آنها نظر مردم را تغییر می دهند.

و وقتی زنان برای آموزش مبارزه می کنند و خواهران خود را در این مبارزه با خود همراه می سازند، آنها آینده نسل بعدی را تغییر می دهند.

این همان راهی است که تغییرات واقعی از طریق آن صورت می گیرند- یک زن مصمم در یک زمان و یک مکان. تغییرات در راهند. زنان گام های بلندی برای دستیابی به حقوق مساوی در تمامی سطوح جامعه، از خانواده ها گرفته تا جوامع، کسب و کارها و دولت برداشته اند. ولی داستان های زنانی که ما امروز از آنها تجلیل می کنیم یادآور این نکته اند که ما هنوز کارهای بسیاری باید انجام دهیم.

و من امروز به حضور در این مکان برای بزرگداشت این زنان دلیر که برای حقوق خود مبارزه کردند و در جریان عمل، راه را برای دیگر زنان و دختران آسان تر کرده اند، افتخار می کنم.

باردیگر، من از شما برای دعوت من به اینجا سپاسگزاری می کنم. من امروز و هر روز به زن بودنم افتخار می کنم. (خنده حضار) بسیار سپاسگزارم. (تشویق حضار)

(پایان رونوشت)

پايان متن