02 فوريه 2009

پیش گفتار

بنای یادبود لینکلن از دید هوایی یا زمینی یکی از مهم ترین تصاویر شناخته شده در واشنگتن دی. سی است.

این مقاله گزیده ای است از آبراهام لینکلن:میراث آزادی، که توسط دفتر برنامه های اطلاعات بین الملل منتشر شده است. برای مطالعۀ کتاب کامل مراجعه کنید به:
http://www.america.gov/media/pdf/books/lincoln.pdf

جورج کلاک مدیر انتشارات دفتر برنامه های اطلاعات بین الملل است.

سال 2009 دویستمین سالگرد تولد آبراهام لینکلن، رییس جمهور فقید آمریکا است که بزرگترین رهبر این کشور شناخته می شود. تکریم مردم آمریکا برای لینکلن با ترور و مرگ اندوه ناک او در سال 1865 آغاز گشت، در پایان جنگ داخلی خشونت بار که طی آن 623.000 تن جان خود را از دست دادند، و اتحاد آمریکا بزرگترین آزمایش خود را پشت سرگذاشت و برده داری ازمیان رفت. وجای خالی او در شمایل شناسی آمریکا پیوسته مشهود است. تا به امروز، بیش از 14.000 جلد کتاب دربارۀ لینکلن به چاپ رسیده است. داگلاس ال ویلسون، دانش پژوه معاصر، لینکلن را "شناخته شده ترین و تحسین شده ترین آمریکایی" می خواند.

علت اضافه کردن یک جلد دیگر به تمامی مطالعاتی که دربارۀ لینکلن صورت گرفته، چیست؟ علت این است که ما معتقدیم لینکلن تجسم آرمان های اصلی این کشور از زمان بنیاد آن تا کنون است.

از جمله آمریکاییانی که همین دید را نسبت به شانزدهمین رییس جمهور دارند، پرززیدنت باراک اوباما، چهل و چهارمین رییس جمهور آمریکاست. اوباما در سال 2005، به عنوان سناتوری که تازه پا به مجلس سنا گذاشته بود، نوشت، به سختی می توان این سناریو را شبیه به روی کار آمدن خودش تصور نکرد – "شاید با این استثنا که کودکی که در جنگل های بکر کنتاکی متولد شده بود با کمتر از یک سال سابقۀ تحصیل آکادمیک به مقام بزرگترین شهروند ایلینوی و بزرگترین رییس جمهور کشورمان نایل شد."

اوباما در شرح حال لینکلن این گونه ادامه می دهد، "برخاستن او از قشر فقیر جامعه، استادی او در فن بلاغت و حقوق، ظرفیت او در مبارزه با شکست های شخصی و ارادۀ راسخ او علی رغم ناکامی های متعدد ... مرا به یاد یکی از ارکان اساسی زندگی در آمریکا می اندازد – اعتقاد پایدار به این که ما می توانیم خود را برای رسیدن به آرمان های بزرگتر خود، پیوسته از نو بسازیم."

ما با گرد آوردن تاریخ نگاران شاخص و درخواست از آن ها برای مطالعۀ لینکلن از زوایای مختلف، امیدواریم بتوانیم مردم سراسر جهان را با عظمت این مرد و جایی که در قلب مردم آمریکا دارد آشنا سازیم.

در این مجلد، پرتره ای به روش نقطه پردازی از لینکلن ارایه می شود. در مقدمه، دیدگاه شخصی ایلین مکویچ، مدیر اجرایی کمیسیون دویست سالگی آبراهام لینکلن، دربارۀ لینکلن آمده است. در اولین مقاله، "اهمیت امروز لینکلن در نظر مردم آمریکا"، بحث اندرو فرگوسن، روزنامه نگار، دربارۀ کتاب های نگاشته شده با موضوع لینکلن، گردآورندگان یادگارهای لینکلن، نقش آفرینانی که شخصیت او را برای مردم بازسازی کرده اند، و بنای یادبود لینکلن در واشنگتن دی. سی. و آن چه دربارۀ جذبۀ ماندگار لینکلن گفته می شود است. سپس، در "زیربنای عظمت: آبراهام لینکلن تا سال 1854" ویلسون، تاریخ نگار، داستان پسربچه ای را نقل می کند که در کلبه ای نزدیک به مرز و از والدینی فقیر زاده شد، کسی که اراده کرد تا تبدیل به کهن الگویی در کشورش شود – مردی خود ساخته. در مقالۀ "واژگانی که یک ملت را تکان داد"، رونالد سی وایت، شرح حال نویس لینکلن، به توصیف یکی دیگر از استعداد های خارق العادۀ او می پردازد – یعنی فن بلاغت و تبحر در سخنوری شامل فراز و فرودهای متعالی کتاب مقدس که الهام بخش یک ملت و خرد متعارف عامۀ مردم است.

در سه مقاله به بررسی نقش لینکلن به عنوان رهبر، طی جنگ های داخلی که یک بحران عظیم ملی بود، پرداخته شده است. در مقاله های "راهی به سوی کاخ سفید: آبراهام لینکلن از سال 1854" و "لینکلن در نقش منجی"، مایکل جی فریدمن، ناشر کتاب، مسایلی که منجر به جنگ های داخلی گشت را مورد بررسی قرار می دهد، و نیز رویدادهایی که منجر به صدور حکم اعلامیۀ آزادی در سال 1863از سوی لینکلن گردید و موجبات آزادی بردگان در جنوب آمریکا را فراهم آورد. پیتر کوزنس، تاریخ نگار جنگ های داخلی، در مقالۀ "لینکلن در نقش فرماندۀ کل قوا"، به بررسی موانعی می پردازد که رییس جمهور در ایجاد یک ارتش مؤثر و کادر فرماندهانی برای اتحادیه، با آن روبرو بود. و در خاتمه، هوارد جونز، تاریخ نگار دیپلماتیک، در مقالۀ "لینکلن به عنوان یک دیپلمات"، به توصیف مشکلات بین المللی که لینکلن در مقام رییس جمهور زمان جنگ باید به آن رسیدگی می کرد و شیوه ای که برای این کار در پیش گرفت، می پردازد.

علی رغم وجود حجمی گسترده از کتاب، مقاله ها، نوشته ها، و نشست ها دربارۀ لینکلن، هنوز اسراری درمورد او باقی مانده است. در نهایت باید اذعان داشت که چهرۀ لینکلن چنان بزرگ، گوناگون، و پر معنا است که مردم آمریکا از هر تیره و نژادی، از او در آرمان های خود یاد می کنند. شاید اندرو فرگوسن در مصاحبۀ اخیر خود بهتر از هر کسی توانسته باشد قدرت این نماد عظیم را توصیف نماید: "لینکلن ما را به چیزی ضروری در اعتقادات ملی خود باز می گرداند. او به ما یاد آور می شود که فکر اتحادیه به خودی خود کافی نیست. اتحادیه باید به حکمی پایبند باشد، و آن حکم این است که همۀ انسان ها برابر آفریده شده اند.