18 آگوست 2009
ماه رمضان: چشم اندازی مصری-آمریکایی
اصول ماه رمضان در میان فرهنگ ها و مردم، یکسان است: کنترل نفس و پاک کردن جسم و ذهن. هرچند، مراسم ماه رمضان برای من، با توجه به مکانی که هستم و فرهنگ موجود در آنجا متفاوت است.
زمانی که من در مصر زندگی می کردم، متوجه شدم که این فرهنگ تاثیر شدیدی از شیوه زندگی اسلامی گرفته است. هر صبح هنگام طلوع خورشید صدای اذان را می شنیدم که توسط بلندگوهای همۀ مساجد پخش می شد. اذان نشان دهندۀ زمان آغاز روزه است. به علاوه، ما مسلمانان می بایست مقررات مکان های عمومی را نیز رعایت نمائیم. این مقررات شامل دو بخش هستند: جامعه می بایست مطابق با توافق گروه های مسلمان و همچنین فرمان خداوند مدیریت شود. قرآن کریم می گوید:" ای اهل ایمان، بر شما هم روزه داشتن فرض گردید چنانکه امم گذشته را نیز فرض شده بود و این دستور برای آن است که شما پرهیزکار شوید." (1)
در اسلام، دین و معنویت مختص زندگی شخصی نیستند. اصولی که بر زندگی خصوصی مسلمانان حاکمند معمولاً به طور آشکار از طریق مقررات و حقوق اجتماعی نشان داده می شوند. در زمان مراسم ماه رمضان در مصر، متوجه تغییر در ساختار روز برای تطابق با ماه رمضان شدم. روز های کاری و مدرسه کوتاه تر می شوند. برخی از فعالیت های تجاری (اکثراً رستوران ها و کافه ها) برای صرف سحری زودتر باز می کنند. در مصر، اکثریت مردم روزه می گیرند: این تلاشی گروه محور است.
در طول ماه رمضان، ما به عنوان مسلمان موظف به دادن صدقه، توبه از گناهان، تلاش زیاد برای انجام کارهای نیک، خواندن قرآن، نماز، و دادن افطاری به روزه گیران هستیم. زمانی که در مصر زندگی می کردم، این اعمال مذهبی عمومی همواره مرا در بر می گرفت.
برگزاری مراسم ماه رمضان در آمریکا تجربه بسیار متفاوتی است. من چالش های دیگری در این مراسم یک ماهه داشتم. به نظر می رسد که مردم با ماه رمضان آشنایی زیادی ندارند. برنامه کاری با نیازهای خانوادۀ من هماهنگی ندارد، و از آنجا که اسلام دین وضعیت طبیعی نیست، تنها عدۀ کمی از جمعیت به انجام آداب ماه رمضان می پردازند.
فکر می کنم که فرهنگ ماه رمضان در آمریکا توسط مسلمانانی ایجاد شده است که خالصانه و صادقانه علاقه مند به اتمام وظایف دینی و افزایش معنویت بوده اند. برخلاف مصر، جایی که این مراسم اطراف من اتفاق می افتاد، درآمریکا خانوادۀ من و من می بایست برای آماده سازی این مراسم به سختی تلاش کنیم. ماه رمضان در آمریکا بیشتر مسئله ای شخصی است: افطار برای ما در خانه و مسجد صورت می گیرد، و هیچ اذانی که نشان دهنده آغاز روزه باشد وجود ندارد. اما بازهم ماه، ماه رمضان است و اگرچه نوع مراسم ممکن است متفاوت باشد، ما همچنان این دو اصل را پیگیری می کنیم.
دیدگاه های بیان شده لزوما منعکس کننده دیدگاه های وزارت امور خارجه آمریکا یا هیچ سازمان دیگری در دولت فدرال نیستند.
1. سورۀ بقره، آیۀ 183- ترجمۀ مرحوم الهی قمشه ای
