10 آگوست 2009
آموزه های ماه رمضان
در دنیایی که در آن شاهد اخبار درگیری ها و اختلافات نژادی و مذهبی هستیم، ماه رمضان یادآور مثبت تنوع و یکپارچگی و اتحادی است که دین اسلام تجسم آن است. برای من که در پورتلند در ایالت اورگان به دنیا آمده و بزرگ شده ام، ماه رمضان در دوران جوانی ام همواره بهانه ای برای دور هم جمع شدن با دوستانم برای افطار و هنگام نماز و دعای شب بود. به خاطر می آورم که همگی ما به طور مخفیانه و پنهانی از بین کسانی که نماز شب می خواندند، فرار می کردیم و برای فوتبال بازی کردن بیرون می رفتیم. گرچه ما باید در مسجد می ماندیم، اما آن شب های ماه رمضان را که با دوستانمان می گذراندیم، در نهایت برای ما دارای درس هایی به همان ارزشمندی ماندن در مسجد بود.
بچه هایی با نژادها و پیشینه های مختلف – پاکستانی، سومالیایی، بنگالی، و عرب – در بازی های فوتبال پر سر و صدای ما شرکت می کردند، اما ما واقعاً متوجه این تنوع موجود در اطراف خود نبودیم. اینکه چه کسی می توانست توپ را بهتر پاس دهد برای ما مهم تر از رنگ پوست متفاوت یکی از بچه ها بود. بسیاری از بزرگترها در مسجد برخورد و رفتار ما را با یکدیگر مشاهده می کردند، بدون اینکه از درس های مهمی که ما می آموختیم، آگاه باشند. هم اکنون مسجد ما هم در سطح مدیریت و پیشوایان دینی و هم در بین صفوف نمازگزاران، تنوع و دگرگونی نژادی را گرامی می دارد. بسیاری گفته اند که روابط و دوستی بین من و دوستانم در گذشته از عوامل شکل دهنده فرهنگ و باورهای مسجد در دوران کنونی بوده است.
من خرسندم که در دوران کالج همچنان شاهد وجود ارزش های کثرت گرایانه در ماه رمضان هستم. در استانفورد گروه های دانشجویی مسلمان هر شب مراسم افطار عظیمی را تدارک می بینند که پس از آن به نماز و نیایش شبانه می پردازند. دانشجویانی از گوشه و کنار جهان که هریک داستان زندگی منحصر به فردی دارند، در این گردهمایی ها شرکت می کنند. بسیاری از این دانشجویان گفته اند که آنها از کشورهایی با فرهنگ های مذهبی مشابه آمده اند. تحصیل در آمریکا آنها را وادار به تعامل با مردمی کرده است که مذاهب مختلف و متعددی دارند. این امر باعث از بین رفتن باورهای پیشین آنها شده است، اما در عین حال به موازات تعمق و تفکر آنها در مورد جوامع مذهبی خود، باعث تقویت ایمان آنها نیز شده است.
علیرغم این تفاوت ها و اختلافات، دانشجویان خارجی گفتند که هر چقدر هم که از کشور و خانه خود دور باشند، شباهت ها و نشانه های آشنای این گردهمایی های اجتماعی باعث می شود که آنها احساس خوشایندی داشته باشند. مراسم افطار، اذان که با عبارات عربی خوانده می شود، و رسوم و سنت های پس از آن برای آنها یادآور کشور و خانه شان است.
من ماه رمضان سال آینده در پاکستان خواهم بود. گرچه پدر و مادر من اهل پاکستان هستند، اما من تا کنون حتی یک ماه رمضان را نیز در پاکستان نبوده ام و بی صبرانه در انتظار مقایسه تجربه خود از ماه رمضان در آمریکا با ماه رمضان در پاکستان هستم. با این که تفاوت هایی وجود خواهد داشت، اما اطمینان دارم که سنت ها و کارهایی که انجام می شود، تا حد بسیار زیادی شبیه یکدیگر خواهد بود، و این شباهت ها برای تمامی مسلمانان یادآور سنت های قدرتمند و اصلی است که ما در آنها مشترک هستیم. من دعا می کنم که این اتحاد و کثرت گرایی که ماه رمضان نماد آن است، در سطحی فراتر از این ماه توسعه یابد و نیروی مثبتی را برای مبارزه با آلام و مشکلات جهان ما فراهم آورد.
عقاید و دیدگاه های بیان شده در این مقاله لزوماً نشان دهنده دیدگاه های وزارت امور خارجه ایالات متحده و یا هیچ سازمان و وزارتخانه فدرال دیگری در دولت ایالات متحده نمی باشد.
