03 نوامبر 2008
هبا امین، نقاش، میراث مصری خود را در آمریکا به نمایش می گذارد
دامنه کارهای هنری او از زنان بادیه نشین تا فضاهای شهری قاهره متغیر است
واشنگتن- هبا امین هنرمند معاصر 28 ساله، تا آنجا که به خاطر دارد، همواره مشغول نقاشی کردن بوده است اما دنبال کردن هنر به عنوان فعالیتی تمام وقت، زمانی که او در کالج بود اتفاق افتاد. در آن زمان، امین که اکنون در مینیاپلیس زندگی می کند، دانشجوی رشته ریاضی بود و آینده خود را به صورت یک آرشیتکت تصور می کرد.
امین در قاهره، مصر به دنیا آمده و در آنجا بزرگ شده است. پدر مرحوم او طراح داخلی و مادرش کارمند اداری در مدرسه خصوصی آمریکایی بود که امین مهد کودک تا پایان تحصیلات دبیرستان را در آنجا گذرانده بود.
امین پس از دبیرستان برای حضور در کالج ماکالستر، دانشکده خصوصی علوم مقدماتی، در سنت پال مینه سوتا به آمریکا رفت. در سال سوم او متوجه شد که واقعا به هنرعلاقمند است - نه ریاضیات- و در سال 2002 مدرک لیسانس خود را در هنرهای کارگاهی با گرایش نقاشی رنگ روغن گرفت.
او به فارق اویس، سردبیر دائره المعارف هنرمندان عرب- آمریکایی گفت که زندگی در آمریکا به او امکان "مشاهده از دریچه یک ناظر خارجی" را داده و چشم او را بروی فرهنگ غنی عرب و مصر که او پیش از این نادیده گرفته و بی اهمیت می شمرده، گشوده است.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/arts-english/2008/March/20080228164645GLnesnoM0.8919184.html
آثار امین برای چندین سال به موضوع پورتره هایی از زنان بادیه نشینی اختصاص داشت که به گفته او "به دلیل صنایع دستی، منجوق دوزی و گلدوزی شده خود معروف هستند."
"اتحادیه اروپا برنامه ای را به منظور حفظ این صنایع دستی، تامین مالی و تشویق زنان مسن تر به آموزش جوانها ایجاد کرده است. من به این برنامه علاقه مند شدم و مدتی را با قبیله های مختلف برای آشنایی با فرآیند کاری آنها گذراندم. من هم چنین مدتی نزد یکی از بادیه نشینان که نقاشی های شنی خلق می کرد آموزش دیدم."
امین ضمن آشنایی با قبایل مختلف متوجه شد که او به شیوه زندگی آنان بیش از آثار دستی شان علاقه مند است.
او به یاد می آورد: "من از وابستگی آنان به محیط اطرافشان و زمین شگفت زده شده بودم و این موضوع که فرهنگ آنان به دلیل مدرنیزه شدن و گسترش شهرها در حال از بین رفتن است بسیار ناراحت کننده بود."
امین شروع به کشیدن پورتره هایی از زنان بادیه نشین با استفاده از رنگ های روشن و ترکیب آنان با الگوهای هندسی شهری کرد. او گفت: "این الگوها بر نقاشی ها غلبه می کند و نشان دهنده این است که چگونه گسترش شهرها در حال از بین بردن فرهنگ بادیه نشینان است."
نقاشی های امین از بادیه نشینان به تدریج او را به سمت هنری متفاوتی و به سوی قطعات چیدمانی سه بعدی کشاند. او توضیح داد: "زمانی که در حال انجام پرتره ها بودم فهمیدم که به الگوی ساختاری شهرها بسیار علاقه مندم."
امین گفت، سفر بعدی که در قاهره بودم متوجه این موضوع شدم که چقدر سازه های متروکه و حجم گسترده ای از زمین ها با ساختمان های نیمه تمام در آنجا وجود دارد. من عکس هایی از این ساختمان ها گرفتم و سپس تحقیقاتی را در زمینه تاریخچه آنها، دلیل متروکه بودن و تاثیر آنها بر مردم آغاز کردم."
امین جذب تصویری از شهر به صورت ایده ای احساسی به جای ایده ساختاری شد و این طرز فکر او را به سمت شیوه های متفاوت رساند.
او گفت: "من متوجه شدم که نقاشی کمی محدود کننده است، من نمی توانستم احساسی را که داشتم، به همان شیوه بیان کنم. می خواستم به شیوه تجربی بیشتری دست پیدا کنم. هنرهای چیدمانی به من امکان ایجاد فضایی را می داد که می توانستم ایده های احساسی خود را در آنجا بیان کنم."
آثار امین در تعدادی از گالری های مینیاپلیس، نیویورک و واشنگتن به نمایش گذاشته شده است.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
http://www.america.gov/st/washfile-english/2005/May/20050524174735cpataruK0.3642237.html
او در تارنمای خود نوشته است: "من به زیر بناهای شهری به عنوان جلوه پیشرفت یک جامعه می نگرم. طراحی شهری نشاندهنده موقعیت سیاسی جامعه است و من می خواهم به انجام تحقیقات در شهرهای خاورمیانه که در آنها زیربناها مانعی برای زندگی روزانه مردم به شمار می روند بپردازم. من به تاثیر شهرها بر فضاهای خصوصی علاقه مندم که در آن سازه های شهری بر جداگانه بودن تقدم یافته و ساختمان ها و انسان ها به جای هم زیستی سعی بر پیشی گرفتن بر یکدیگر و تداخل کردند."
او نوشته است: "این چیدمان ها به سادگی برای رساندن این مفهوم که محیط پیرامون یک شخص نقش مهمی در رفتار او دارد به وجود آمده اند."
امین علاوه بر انجام هنر چیدمانی خود تصویرگری کتابی به نام زنان برجسته از دنیای اسلام را بر عهده داشته است که زندگینامه زنان مسلمان در تاریخ را به تصویر می کشد.
امین با وجود موفقیت های هنری اش تمایلی به گذران زندگی خود از طریق فعالیت های هنری ندارد. او می گوید: "هدف من فروش آثارم نیست و این مرا از اجبار به وجود آوردن آثاری که مردم آنها رامی خواهند، رها می کند. من 10 سال است که در دانشگاه هستم و دوست دارم که در محیط آکادمیک نیز باقی بمانم."
او در مورد زندگی کردن در آمریکا گفت: "من عاشق آن هستم. من علاقه زیادی به بودن در محیط آکادمیکی دارم که در آن زمان برای پژوهش ایده های خود و ابراز آنان را دارا هستم."
برای اطلاعات بیشتر در مورد فعالیت های هنری در آمریکا به پیوند زیر مراجعه کنید.
http://amlife.america.gov/amlife/arts/index.html
برای اطلاعات بیشتر در مورد هبا امین به تارنمای او مراجعه کنید.
در مورد کتاب تصویرگری شده توسط او به پیوند زیر مراجعه کنید.
