04 می 2008
گشت و گذار کوتاهی در ایالات متحده – جنوب
ایالت های متعدد میان ویرجینیا تا تگزاس، ناحیۀ جنوب را تشکیل می دهند.
جنوب
ویرجینیا، ویرجینیای غربی، کنتاکی، نتسی، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، جورجا، فلوریدا، آلاباما، میسی سیپی، آرکانزا، لوییزیانا، و تگزاس
شهر های بزرگ: آتلانتا، جورجا؛ نیواورلئان، لوییزیانا؛ شارلوت، کارولینای شمالی؛ میامی، فلوریدا؛ نشویل، تنسی؛ هوستون، تگزاس
ادبیات: ویلیام فالکنر، توماس وولف، پن وارن، مارگرت میچل، تنسی ویلیامز، ترومن کاپوتی، فلانری او کانر، آلیس واکر
جنوب هم مانند نیواینگلند، در آغاز محل اسکان انگلیسی های پروتستان بود. هوگونوت های فرانسوی هم مخصوصا ً در جنوب کارولینا به این منطقه سرازیر شدند، و البته تعداد زیادی هم مستعمره نشین فرانسوی به لوییزیانا روی آوردند. اما در حالی که اهالی نیواینگلند اصرار داشتند بر تفاوت خود با سرزمین اصلی تأکید گذارند، جنوبی ها بیشتر از انگلیسی ها تقلید می کردند. با این حال، جنوبی ها در میان رهبران انقلاب آمریکا جای خاص خود را داشتند و چهار تن از اولین رؤسای جمهور کشور اهل ویرجینیا بودند.
بر خلاف ایالت های کوهستانی نیو اینگلند و دره های حاصلخیز میانۀ آتلانیک، که هر خانوار مزرعۀ مختص به خود را داشت، ایالت های جنوبی کاملا ً به کشاورزی سازمان یافته ای متکی بودند که محصولاتی مانند پنبه و توتون را که درزمین های وسیع کشاورزی به عمل می آمد و نیاز به نیروی کار متراکمی داشت، به بازار های شمال و آن سوی آتلانتیک ارسال می کردند. برای پاسخ به این تقاضا، صاحبان زمین های کشاورزی نیاز به کار بردگانی داشتند که از آفریقا وارد می شدند. اما برده داری تبدیل به مسئله ای بحث انگیز، و موجب جدایی میان شمال و جنوب گردید. این مسئله در نظر شمالی ها امری غیر اخلاقی بود؛ و در نظر جنوبی ها بخشی از روال زندگی محسوب می شد. در سال 1861، 11 ایالت با ترک اتحادیه، قصد برپایی کشوری مستقل را نمودند، یعنی ایالات کنفدرال آمریکا. این جدایی طلبی منجر به جنگ های داخلی، و متعاقبا ً شکست کنفدراسیون و برچیده شدن برده داری گردید. محو شدن آثار این جنگ ها، سال ها به طول انجامید.
اما با گذشت زمان، جنوبی ها اختلافات را کنار گذاشته، و در اواخر قرن بیستم تحت لوای "جنوب نوین"، مباهات آنها به منطقۀ خود بار دیگر گل کرد. و دوباره جنوب توانست نفوذ خود را در سیاست های ملی از سر گیرد: از سال 1976، تنها رییس جمهورغیر جنوبی، رونالد ریگان بود. جیمی کارتر اهل جورجیا است. جورج بوش و پسرش، جورج و. بوش اهل تگزاس هستند، و بیل کلینتون اهل آرکانزا می باشد. در جنوب، رویداد های بین المللی زیادی نیز برگزار شده، مانند جشنوارۀ سالانۀ اسپولتو در چارلستون، کارولینای جنوبی، و بازی های تابستانی المپیک سال 1996 در آتلانتا، جورجیا.
امروزه در جنوب، کارخانجات، بانکداری و حمل ونقل رواج زیادی دارد. آسمان خراش ها در بسیاری از شهر های این منطقه سر به فلک کشیده اند. این منطقه با داشتن آب و هوایی ملایم، محل جذابی برای بازنشستگان سایر مناطق آمریکا و کانادا شمرده می شود. تازه واردان به این خطۀ آفتابی، چه بازنشسته باشند و چه درجستجوی یک زندگی خوب، آمیزه ای مدرن از فرصت های کاری و سنت هایی با رنگ و بوی جنوب را می یابند.
ثروت ادبی جنوب، افسانه ای است، مخصوصا ً در قرن بیستم و با حضور چهره هایی چون ویلیام فالکنر و رمان های او دربارۀ زندگی در میسی سیپی، نمایشنامه های تنسی ویلیامز، و داستان های کوتاه فلانری اوکانر.
از غذا های این منطقه می توان جوجه سرخ کرده به روش جنوبی، گریتس ( ذرت پخته)، غذا های کبابی، و غذا های فرانسوی و بومی لوییزیانا را نام برد.
