30 جون 2008
آیا تصور شما از تعطیلات، کارکردن در گرمای آفتاب است؟ این مسئله در مورد بسیاری افراد صدق می کند
تعداد آمریکایی هایی که به تعطیلات می روند تا کار را با تماشای مکان های دیدنی تلفیق کنند رو به افزایش است.
واشنگتن – برای تعداد رو به افزایشی از آمریکایی ها و مسافران بین المللی دیگر، تعطیلات به گونه ای نو تعریف می شود تا طیف وسیعی از فعالیت ها را که معمولاً به اوقات فراغت مربوط نمی شوند، در بر بگیرد: ساختن اجاق گازهای بهبود یافته خشتی در پرو، تعمیر مدارس ابتدایی در کامبوج [1]،طبقه بندی بت نگاری مایایی در گواتمالا یا رسیدگی به کودکان فقیر در برزیل.
این گونه تعطیلات که غالبا تعطیلات کاری داوطلبانه نامیده می شود، ممکن است فقط بخش کوچکی از تعطیلات آمریکایی را در بربگیرد ولی شمار آنها روبه افزایش است. بر طبق بررسی انجام گرفته توسط مجله کاند نست تراولر[2]و شبکۀ تلویزیون کابلی MSNBC، 14 درصد مسافران آمریکایی حداقل به یک تعطیلات کاری داوطلبانه رفته اند و 55 درصد آنها گفته اند که می خواهند در آینده به چنین تعطیلاتی بروند.
سازمان داوطلبان کار جهانی مستقر در مینه سوتا [3] که در زمینۀ تلفیق سفر با خدمات اجتماعی پیشتاز است. بنابر نظر یکی از موسسان و رئیس خود بادفیلبروک[4] از رشد تخمینی سالانه 15 تا 20 درصد برخوردار بوده است.
سازمان داوطلبان کار جهانی در سال 2008 بیش از 2300 شر کت کننده را برای خدمت در جوامعی از تانزانیا[5] تا اکوادور[6] معمولاً به مدت 1، 2 یا 3 هفته حمایت می کند.
یک سازمان بزرگ غیر انتفاعی دیگر به نام گلوب اَوير که توسط کیمبرلی هیلی کلمانی [7]، سرمایه گذار مستقر در تگزاس تاسیس شده است، می گوید تعداد مسافرانش در عرض 2 سال گذشته برای سفر به مکان هایی نظیر پرووکاستاریکا تا لائوس، چین و روما نی، 100 درصد افزایش یافته است.
کارشناسان مسائل گردشگری می گویند که دو فاجعۀ طبیعی – سونامی در اقیانوس هند در سال 2004 و سیل درنیوارلان پس از طوفان کاترینا – آمریکای های زیادی را برمی انگیزانند تا پول و وقت بیشتری را صرف کنند ولی رشد مسافرت های همراه با ارائۀ خدمات، ازسنت دیرین ِ بذل و بخشش آمریکایی ها نشات گرفته است. ( رجوع کنید به "بخش خصوصی ایالات متحده به ملت های فقیر ودر حال رشد یاری می دهد."
سنیسی تایچر[8] گزارشگر نشريه کريچين ساينس مانيتور[9] در یک گزارش اینترنتی می گوید :"وقتی مردم به تعطیلات کاری داوطلبانه می روند، تجربه ای معنوی کسب می کنند. آنها می خواهند با مردم در فرهنگ محلی شان ارتباط برقرار کنند و می خواهند واقعاً تفاوتی ایجاد کنند و اوضاع را بهبود بخشند. آنها عمیقاً تحت تاثیر تجربه خود قرار می گیرند، با همه دوستانشان در این مورد صحبت می کنند و می خواهند آنرا دوباره تجربه کنند."
مدارس و خدمات
اگر تعطیلات دلخواه شما طبقه بندی گیاهان یا حفاری برای دست یافتن به اشیاء دست ساختِ باستانی را در بر می گیرد، سازمانی مانند اِرت واچ[10] می تواند گزینه هایی مانند نظارت بر تغییرات درمنطقۀ "توندرا" ی قطب شمال تا بازسازی یک قلعه قرون وسطایی در ناحیه "توسکانی" در ایتالیا یا حفاری برای یافتن جانواران – مانند گونه های منقرض شدۀ بزرگ از جمله آرمادیلوهای عظیم الجثه در مکزیک شمالی – را عرضه کند.
مدارس بیشتری از دانش آموزان می خواهند که پیش از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان، خدمات اجتماعی انجام دهند. در نتیجه حدود 28 درصد جوانان بین 16 تا 19 سال به عنوان داوطلب کار می کنند که طبق اعلام "انجمن خدمات ملی و جوامع محلی" بالاترین درصد در 20 سال گذشته بوده است.
سازمان برِيک اِوِی [11]با دانشگاه های گوناگون همکاری می کند که دانشجویان را سرگرم کار نماید تا از تعطیلات تفریحی در زیر نو آفتاب صرف نظر کنند و به جای آن در طرح های مربوط به ارائۀ خدمات به اجتماع مشغول شوند. بر اساس تخمین سازمان برِيک اِوِی،36000 از دانشجویان دانشگاه در "برنامه های جایگزین سازمان" در سال 2006 شرکت کردند.
(مراجعه کنید بهU.S. Students Use Vacations To Volunteer in Community Service.( "دانشجویان آمریکایی از تعطیلات برای داوطلب شدن در خدمات اجتماعی استفاده می کنند."
سازمان های غیر انتفاعی زیاد دیگری موقعیت هایی برای خدمات اجتماعی در تعطیلات فراهم می آورند. یکی ازمعروفترین آنها "مسکن برای انسانيت"[12] (محل سکونت برای انسانیت) است که در سراسر دنیا بیش از 250.000 خانه برای مردمان کم درآمد، ایجاد کرده است. اگر چه ادارۀ مرکزی این سازمان در ایالات متحده است، ولی دو سوم ساخت و سازهای آن در کشورها دیگر صورت می گیرد.
تعطیلات خانوادگی
فیلبروک از سازمان داوطلبان کار جهانی در مصاحبۀ اخیر گفته است: تعطیلات داوطلبانه کار خانوادگی، تنها بخشی هستند که به سرعت رشد می کنند و معمولاً در میان خانواده هایی با فرزندان 8 تا 16 ساله که گاه نیز مادر بزرگ ها و پدر بزرگ ها را در بر می گیرند، مشاهده می شود. او از خانمی یاد می کند که می گفت هدیۀ فارغ التحصیلی او به نوه اش که یک تعطیلات کار داوطلبانه بود "هدیه ای ارزشمند" بود.
خانم مارجی رات، داوطلب کارجهانی برای اولین بار دختر12 ساله اش را در سال 2002 به تعطیلات کار داوطلبانه در در ناحیۀ مونته ورده کاستاریکا برد. وقتی موقعیت یک سفر به جزیرۀ ماوی هاوایی در کریسمس پیش آمد دخترش گفت ترجیح می دهد دوباره به کاستاریکا برود – و آنها به همراه شوهر خانم رات همین کار را کردند.
از آن زمان به بعد، خانوادۀ رات هر تابستان به آنجا بر می گردند و در یک جامعۀ کشاورزی کوچک در نزدیکی شهر سانتاالنا، به مدت دو هفته وقت صرف کار کردن نموده است: حفر جوی های آبیاری، مخلوط کردن سیمان و تعمیر ساختمان ها.
خانم رات به America.gov گفت: "حتی با صرف فقط دو هفته در سال، ما احساس ارتباطی نزدیکی با این جامعه می کنیم در حالی که شاهد بزرگ شدن بچه ها هستیم و همگی در این تجربه خانوادگی سهیم هستیم."
تعطیلات کار داوطلبانه، لزوماً ارزان قیمت نیست. شرکت کنندگان برای سفر و محل اقامت هزینه می پردازند ولی چنین هزینه هایی معمولاً تا زمانی که هدف اصلی از مسافرت کار داوطلبانه است شامل مالیات نمی شوند.
سفرهای کوتاه، مزایای دراز مدت
هر چقدر هم هدف یک فرد خیر خواهانه باشد، آیا کسی واقعا می تواند در زمانی این چنین کوتاه، تفاوتی برای یک جامعه ایجاد کند؟
بنا به نظر هیلی کلمن از گلوب اَوير [13] که بر ارزش همکاری با جوامع محلی تاکید می کند، جواب مثبت است. او می گوید: هدف ما این است قابلیت تداوم و آگاهی فرهنگی را در یک زمان ارتقا دهیم. ما می خواهیم هم زیبایی واقعی و هم چالش های واقعی یک فرهنگ را درک کنیم."
سازمان گلوب اَوير در چین در حال دست و پنجه نرم کردن با چالش های جدیدی است. برای مثال داوطلبان در حال کمک به مدرسه داندليون[14] شهر پکن هستند که مختص کودکان کارگران مهاجری است که به آموزش و پرورش یا مراقبت های بهداشتی دسترسی ندارند.
فیلبروک اظهار داشت: "تغییرات مثبت مستلزم تداوم و تمرکز است. ما در جوامع محلی با تمرکز بر آموزش و پرورش به عنوان اساس هر نوع پیشرفتی کار می کنیم."
فیلبروک می گوید: "داوطلبان کار ممکن است فقط برای مدت کوتاهی در محل بمانند ولی برنامه های آنان مستمر است. او به آنها می گوید: "شما حلقه ای مهم در زنجیره ای طولانی از داوطلبان هستید."
مراجعه کنید به سخاوت آمریکایی. American Giving.
