23 جولای 2008

تحصیلات درها را به روی هر نوع هدف حرفه ای می گشاید. تحقیقات نشان می دهد که تا سال 2010، یک پنجم تمام مشاغل در ایالات متحده به مدرک کالج و یک سوم تمامی مشاغل به حداقل کمی آمادگی کالج نیاز خواهد داشت. در نتیجه تعجب آور نیست که 34 درصد از جمعیت جوان ایالات متحده (18 تا 24 سال) پس از پایان دبیرستان وارد دانشگاه می شوند. آنهایی که به تحصیلات عالی علاقه ای ندارند پس از اخذ دیپلم گزینه های دیگری پیش رو دارند - حرفه ها، مشاغل مختلف در صنعت خدمات، خدمت نظامی (که پس از اتمام معمولا موجب تامین امکانات مالی برای تحصیل در دانشگاه می شود)، و کسب و کارهای خانوادگی همگی فراهم آورنده فرصت هستند.
برای من، برنامه ریزی برای بعد از دوران دبیرستان همراه با ترس است. تصور اجبار ترک محیط امن و ورود به "دنیای واقعی" کمی هراس انگیز است. بعضی ها وارد کالج محلی ای می شوند، بعضی ها وارد دانشگاهی می شوند، و بعضی ها هم به کالج عادی ای می روند. تمایل دارم که وارد آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس مریلند شوم. تصمیم دارم به سرحدهای جسمی و ذهنی ام برسم. یعنی اینکه افسر نیروی دریایی ایالات متحده خواهم شد. آکادمی نیروی دریایی رشته های تحصیلی بسیار زیادی از مهندسی هوا فضا گرفته تا علوم سیاسی دارد. تمایل دارم که یا در رشته تجارت و یا در رشته علوم سیاسی فارق التحصیل شوم.
فارق التحصیلان آکادمی های نظامی افراد بسیار با اراده و ساخته شده ای هستند. مزیت دیگر ورود به آکادمی نظامی این است که پس از فارق التحصیلی به طور خودکار شغل دارید که حقوقش هم بد نیست! نکته منفی خاصی ندارد به غیر از اینکه ورودی های آکادمی های نظامی به اندازه دانشجویان کالج از آزادی برخوردار نیستند. برای من این نکته مثبتی است. چون افراد جوان را از گرفتاری و دردسر دور نگه می دارد و در خط موفقیت قرار می دهد.
کیسی تزارزاستی (53)، 17 ساله، کلاس 12، دبیرستان سنت ماری رایکن، ائونارد تاون، مریلند
[http://www.smrhs.org]
برای برخی، یافتن اینکه پس از دبیرستان چه کار خواهند کرد دشوار است. اما برای من آنقدرها دشوار نیست - از کلاس اول می دانستم که می خواهم معلم بشوم. به خاطر معلم کلاس اولم بود که به این فکر افتادم؛ و در کلاس سوم دیگر واقعا می دانستم که این کاری است که می خواهم در آینده انجام دهم. در طول دوران مدرسه معلمان فوق العاده ای داشته ام که فکر می کنم به تصمیم گیری ام کمک کرده است.
برخی از نکات مثبت دانستن اینکه در آینده می خواهم چه کار کنم و به کجا بروم این است که تمام توانم را برای رسیدن به هدفی که دارم به کار می گیرم. و می توانم رشته های لازم دبیرستانی برای تحصیل در رشته معلمی در کالج را با اطمینان انتخاب کنم و بگذرانم.
کلسی سی بل (54)، 15 ساله، کلاس 9، دبیرستان مک کاچئون، لافایت، ایندیانا
[http://www.wvec.k12.in.us/McCutcheon]
قصد دارم نئوناتولوژیست، یعنی دکتر متخصص نوزادان، و بخصوص آنهایی که زودرس یا دچار بیماری زردی یا چنین مشکلاتی هستند بشوم. همه اینها در کودکی ام آغاز شد. به خانه دختری رفتم که در غیاب والدینم از من نگهداری می کرد. او سپس وارد دانشگاه دوک شد. او می خواست پزشک شود و مرا به رشته طب علاقه مند کرد. در نتیجه، از کلاس هفتم به بعد تمرکز خود را بر نئوناتولوژیست شدن قرار دادم. امسال رشته خاصی با عنوان "آموزش آزاد" انتخاب کردم که در آن می توان به آنچه علاقه دارید بپردازید. تحقیق می کنید، به مدت 18 هفته مربی دارید، و در پایان پروژه ای تحویل می دهید. با انتخاب این رشته فرصت یافتم تا پزشک نئوناتولوژیستی را در بیمارستانی دنبال کنم. با این کار دقیقا دیدم که چه کارهایی می کنند و از چه فناوری هایی برای زنده نگه داشتن نوزادان بهره می گیرند.
کریستن گرایمز (55)، 17 ساله، کلاس 12، دبیرستان جیمز مانرو، فردریکس بورگ، ویرجینیا
[http://www.cityschools.com/jmhs]
تصمیم دارم وارد نیروی هوایی ایالات متحده شوم. با اینکه بخشی از این تصمیم دلایل مالی دارد، اما همیشه معتقد بوده ام که مردم باید نقش خود را در ساختن آینده ای بهتر و دفاع از آنچه داریم ایفا کنند.
در صورتی که پس از پایان چهار سال خدمت به نیروی هوایی علاقه مند بودم احتمالا خواهم ماند تا حرفه ای از آن بسازم. اما فعلا، قصد دارم از برنامه سربازی که هزینه کالج را پس از پایان خدمت می پردازد استفاده کنم و در رشته روان شناسی که فکر می کنم می خواهم حرفه آینده ام باشد تحصیل کنم.
به طور کلی به روان شناسی علاقه دارم چون کارکرد مغز و اینکه چگونه رفتار و اعمال انسان ها را نسبت به یکدیگر کنترل می کند برای من بسیار جالب است. به مشاوره روانی فکر می کنم چون علاقه مندم که به انسان های مشکل دار کمک کنم تا زندگی های شادتر و سالم تری داشته باشند. همچنین به روان شناسی قانونی هم علاقه دارم. در این رشته می توان مجرمین را دنبال کرد و با تضمین عدالت، دنیا را برای خانواده و اطرافیانم امن تر کنم.
اوان هوک (56)، 19 ساله، کلاس 12، دبیرستان رِد لند (57)، اترز (58)، پنسیلوانیا
[http://classrooms.wssd.k12.pa.us/red_land.cfm]
من اعتقاد قوی ای به قوانینی دارم که کشور، ایالت ها، و شهرهای ما تحت آنها اداره می شوند. اما مانند هر چیز دیگر، قوانین ما هم جا برای بهبود و تغییر دارند. معتقدم که آن فردی هستم که می تواند برخی از قوانین موجود را به سمت بهبود تغییر دهد.
اساس آینده من با دوره های کارآموزی تابستانی در طول دوران دبیرستان و کالج در یک اداره دولتی آغاز می شود. رشته های تحصیلی ام در کالج، دولت و روان شناسی خواهند بود. آنچه از کتاب می توان آموخت محدود است. معتقدم که اطلاع از نحوه عملکرد دولت ضروری است، اما درک نحوه تفکر شهروندان کشورم هم درست به همان اندازه اهمیت دارد.
فکر می کنم که آنچه برای من پس از اتمام کالج مهم است سفر به خارج از کشور باشد. با استفاده از دانش و تجربیاتی که از این سفرها کسب خواهم کرد می توانم وارد دوره فوق لیسانس حقوق شوم. معتقدم که برای هیچ فردی چیزی به نام دانش بیش از اندازه وجود ندارد. در نظر دارم که در رشته های دولت و روان شناسی درجه دکترا و در رشته حقوق هم مدرک اخذ کنم. همچنین میل دارم صاحب عنوان قاضی مرگان آتول (59) شوم. با کوشش سخت و نمونه شدن در میان مردم، چیزی نخواهد گذشت که کاندیدای سناتوری خواهم شد. سختی ها تازه آغاز شده اند.
مرگان آتول، 15 ساله، کلاس 9، دبیرستان مک کاچئون، لافایت، ایندیانا
[http://www.wvec.k12.in.us/McCutcheon]
مانند بسیاری از دوستان و هم کلاسی هایم، علاقه ای به درس و مدرسه ندارم. به دنبال کسب تجربه عملی هستم و به تفنگداران دریایی ایالات متحده پیوسته ام. اردوی آموزشی خود را در پاریس آیلند کارولینای جنوبی خواهم گذراند و پس از آن نیز به مدت شش ماه در پنساکولا، فلوریدا آموزش خواهم دید تا مکانیک هوانوردی شوم. شاید بمانم و این کار را به عنوان حرفه خود انتخاب کنم. نمی دانم. اگر نماندم، تمایل دارم از این آموزش ها استفاده کنم و در دنیای غیر نظامی مکانیک هوانوردی شوم.
البته قبل از هر چیزی باید دوره آموزشی پایه را تکمیل کنم. می دانم که مخاطراتی وجود دارد، اما قبل از هر چیزی، به کشورم اعتقاد دارم.
کالین اسمیت (60)، 18 ساله، کلاس 12، دبیرستان دبلیو تی وودسون (61)، فِیرفکس (62)، ویرجینیا [http://www.fcps.k12.va.us/WTWoodsonHS]
می خواهم در رشته حقوق بین الملل تحصیل کنم. به حقوق علاقه دارم چون می بینم که در کشورم، زنان کمی در این رشته وجود دارند. می خواهم در زمینه حقوق زنان تلاش کنم که به عقیده من موضوع بسیار مهمی است. می خواهم به افغانستان بازگردم و به کشورم کمک کنم.
غزال میری، 16 ساله، کلاس 12، دبیرستان جیمز مانرو، فردریکس بورگ، ویرجینیا
[http://www.cityschools.com/jmhs]
53. Casey Czarzasty
54. Kelsey C. Bell
55. Kristen Grymes
56. Evan Hoke
57. Red Land High School
58. Etters
59. Morgan Atwell
60. Colin Smith
61. W.T. Woodson High School
62. Fairfax