15 جولای 2008

نوشتۀ: جف رنیک
بر طبق پژوهشی از سوی مطالعات زمین شناختی آمریکا، گلاسیرز که همان نام پارک ملی گلاسیه است به یک سوم ابعاد 100 سال پیش خود کاهش پیدا کرده است. سبزه زار های اورگلیدز با پیشروی آب شور خلیج فلوریدا که در همان نزدیکی قرار دارد، تهدید می شوند. تغییرات جوی برای سیستم پارک های ملی یک واقعیت است و اقدامات جامعی در جهت کاهش انتشار کربن آغاز شده است.
جف رنیک، دبیر مدرسۀ حفاظت در نورت وودز ویسکانسین است.
این مقاله برای اولین بار در شمارۀ پاییز نشریۀ پارک های ملی به چاپ رسید که نشریۀ مجمع حفاظت از پارک های ملی است، این مجمع، سازمانی غیر انتفاعی است که به حفاظت و اعتلای پارک های آمریکا اختصاص دارد.
از افزایش ابر های آلوده در کوه های گریت اسموکی، تا از بین رفتن سبزه زار هایی که زیستگاه پرندگان آبی هستند، هیچ گوشه ای از سیستم پارک های ملی از عواقب تغییرات جوی در امان نیست. مارک ونزلر، رییس برنامۀ هوای پاک مجمع حفاظت از پارک های ملی می گوید، این بزرگترین چالشی است که ما تا به حال با آن روبرو شده ایم، چالشی که حتی بافت مناطقی که ما آنها را پارک می خوانیم را مورد تهدید قرار داده است. واقعیت این چالش، وضعیتی را به وجود آورده که ونزلر آن را "معنای واقعی اقدام اضطراری" می خواند.
یکی از نتایج این اقدامات اضطرارای پدید آمدن برنامۀ پارک های سازگار با آب و هوا (CFP) است، تلاش مشترک سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا و خدمات پارک های ملی. این برنامه که در سال 2003 آغاز شد، اهداف بسیاری را دنبال می کند: تأمین آموزش های لازم برای کارکنان پارک ها درمورد تغییرات جوّی؛ کمک به پارک ها در ارزیابی، کنترل، و کاهش اثرات خود؛ نشان دادن چگونگی تأثیر تغییرات جوّی بر پارک ها و راه های همکاری در یافتن راه حل آن به بازدید کنندگان. از پارک ها خواسته شده است تا کارگاه های CFP برگزار کنند، برنامۀ اقدامات و فعالیت خود را تهیه کرده و مرتبا پیشرفت خود در زمینۀ تبدیل شدن به پارک های سازگار با محیط زیست را ارزیابی و کنترل نمایند. تا امروز، 10 پارک ملی، من جمله واتر گپ در دلاور، اورگلیدز، گلاسیه بی، یوزه میت، و زایون، کارگاه های خود را برگزار کرده اند و اقدامات بیشتری نیز در دست دارند. شان نورتون، یکی از هماهنگ کنندگان این برنامه می گوید، این تلقی تازه ای از پارک ها است. هنگامی که از او در مورد کامل ترین پارک سازگار با آب و هوا سؤال می شود، او با دوراندیشی و علاقه پاسخ می دهد.
نورتون می گوید، یک پارک کاملا سازگار با محیط زیست مهمتر از همه چیز و قبل از هر چیز باید به هیچ وجه کربن به محیط زیست و اتمسفر نیفزاید. وقتی شما وارد پاک می شوید، اطلاعاتی درمورد اقدامات تجدید پذیر و همراه آن، نقشۀ مسیر و کارت ورود به شما داده می شود. در عوض استفاده از اتومبیل های شخصی که هم آلوده کنندۀ هوا و هم دردسر ساز برای یافتن پارکینگ می باشند، از خودروهایی استفاده می شود که با انرژی جایگزین کار می کنند و بازدید کنندگان را به سرعت، بدون ایجاد صدا و با استفتده از انرژی پاک، به هر نقطه ای که مایل باشند می رسانند. مرکز بازدید کنندگان، که به دلیل برخورداری از طرح معماری و مصالح خاص، من جمله سقفی سبز که با انواع گیاهان بومی تزیین شده، با پس زمینۀ طبیعی محیط تلفیق می یابد، بنایی است که با استفاده از انرژی خورشیدی، باد، یا انرژی ژئوترمال، فن آوری LED و نورپردازی طبیعی اداره می شود. غذایی که از اغذیه فروشی خریداری می شود، طبیعی است و از محصولات محلی تهیه شده. آثار هنری که در مغازۀ کادویی پارک به فروش می رسد از مواد بازیافتی ِ به دست آمده از شیشه و آلومینیم درست شده است. دستشویی ها و توالت ها دارای سیستم صرفه جویی در مصرف آب هستند و شیر های آب به طور خودکار جریان آب را قطع می کنند، و برای نظافت آنها از مواد شوینده و محصولات طبیعی که حاوی سموم مضر نیستند استفاده می شود. در اتومبیل های گشت جنگلبان از سوختی استفاده می شود که آلایندۀ هوا نباشد. در ساختمان، صفحات قدرت زای نوری تعبیه شده به نحوی که خود، انرژی مصرفی ساختمان را تأمین می کنند. وتابلوهایی در پارک برای توضیح همۀ این موارد نصب گردیده تا گردشگران نیز بتوانند با این تدابیر آشنایی یافته و آن را در منازل خود نیز به کار گیرند.
این دیدگاه، تنها رؤیایی مربوط به آینده نیست. نورتون می گوید، فاصلۀ چندانی تا تحقق همۀ این تحولات باقی نمانده است. ما قادر هستیم به طور قابل ملاحظه ای مصرف انرژی را کاهش دهیم. و همین طور مقدار انتشار آلاینده ها را. ما با بهره گیری از فن آوری روز می توانیم در مصرف آب صرفه جویی زیادی کنیم، و اگر واقعا وقت صرف این کار بکنیم، می توانیم در 10 سال آینده همۀ پارک ها را از این امکانات بهره مند نماییم. ما تازه این راه را آغاز کرده ایم، اما هر روز پارک های جدیدی تأسیس می شود.
نمونه ای از این گروه پارک ها، پارک زایون در یوتا است. در سال 2000، سیستم خودروی مسافری پاک جایگزین گردش تقریبا ً 5000 دستگاه وسیلۀ نقلیه گشت، و استفاده از 30 دستگاه اتوبوس با سوخت پروپان، موجب اجتناب از انتشار 14000 تن گاز های گلخانه ای گردید که در غیر این صورت در طول یک سال، آسمان فراز پارک را انباشته می ساخت. مرکز جدید گردشگری "سبز"، 30 درصد از انرژی مورد استفادۀ خود را از طریق انرژی خورشیدی، و 80 درصد از روشنایی خود را از نور طبیعی تأمین می کند؛ در این مرکز، برج های بزرگ خنک کننده جای دستگاه های مرکزی سرمایشی را گرفته اند و یک سیستم خورشیدی متشکل از یک دیوار ترومب (دیواری رو به آفتاب، ساخته شده از مصالح جذب کنندۀ حرارت مانند خشت خاک رس یا سنگ) گرما را برای روز های سرد در خود ذخیره می کند. این پارک که به عنوانه نمونه ای برای ساخت پارک های دیگر در نظر گرفته شده، مصرف انرژی را تا میزان 75 درصد کاهش داده و از انتشار 300.000 پوند گاز گلخانه ای در سال جلوگیری می کند.
به کارگیری مصالح ساختمانی سازگار با محیط زیست و مواد شوینده و پاک کنندۀ غیر سمّی، و افزایش قابل توجه فرایند بازیافت مواد در پارک، کمتر قابل رؤیت و محسوس است. جاک ویتورت، سرپرست زایون می گوید، طرح ابتکاری پارک های سازگار با محیط زیست این امکان را برای ما فراهم آورد تا به مدیریت زیست محیطی پارک ها توجه بیشتری نشان دهیم و بتوانیم حیطه های اولویت استفاده از سیستم های سازگار با محیط زیست را معین کنیم. ما اکنون بیشتر با تأثیر تغییرات جوّی بر منابع طبیعی و فرهنگی پارک ها آشنا شده ایم و می توانیم راه حل های احتمالی را پیدا کنیم.
پارک های ما دستخوش تحول می شوند، این امری مسلم است. آن چه هنوز کاملا ً مشخص نشده، این است که چه تحولاتی رخ خواهد داد و کارکنان پارک ها، گردشگران، و خود محیط پارک ها چگونه با این تحولات مطابقت خواهند یافت. اما همان طور که باب کرومناکر، سرپرست جزیرۀ اپاستل اشاره کرد، ما در خدمات پارک های ملی مرتب مشغول کار هستیم. هر تغییری در آب و هوا حاصل شود، پارک ها سرجای خود باقی خواهند ماند. در صورت تغییرات جوّی، پارک ها به عنوان مکان هایی بکر، دست نخورده و با اهمیت به لحاظ بوم شناسی در کرۀ زمین باقی خواهند ماند.
نظرات بیان شده در این مقاله ضرورتا ً منعکس کنندۀ دیدگاه و سیاست های دولت ايالات متحده نیست.