15 جولای 2008

هنگامی که پارک، پارک نیست

 
یک کایاک سوار در دریاچه سوپریور در نزدیکی سواحل نشنال راکز در میشگان.

اگر بخواهیم پارک را به زبان انگلیسی رایج توصیف کنیم، باید بگوییم محیطی است دارای جنگل، گل، وراه های پر چیچ و خم، جایی که مردم برای تفریح می روند. اما برخی مکان هایی که از سوی خدمات پارک های ملی محافظت می شوند، به هیچ وجه دارای چنین مشخصاتی نیستند. با نگاهی اجمالی به 391 "واحد" موجود در سیستم NPS به میادین جنگی، پارک های نظامی، سایت های تاریخی، بنا های یادبود، رودخانه ها، سواحل دریا، و مسیر ها برخواهید خورد. و همین طور به پارک ها.

از تعیین اولین پارک ملی در ایالات متحده در سال 1872، بیش از 130 سال می گذرد. در واقع  اولین پارک – یلو استون – در زمانی که خدمات پارک های ملی در سال 1916 تبدیل به یک سازمان مسئول نظارت بر این گنجینه های ملی گشت، به میان سالی رسیده بود. با گذشت دهها سال، عقاید درمورد مکان هایی که شایستۀ محافظت فدرال بودند، تغییر و تحولات زیادی یافته است.

این محل ها، چه رسما به عنوان بنا ها، پارک ها مکان های تاریخی و یا جزئی از 20 ردۀ دیگر، پارک شناخته شوند، مکان هایی هستند که نسل در نسل از آنها حفاظت و نگهداری به عمل آمده و معرف ارزش های ایالات متحده و تاریخی هستند که باید برای آیندگان حفظ گردد.

پارک های ملی، شامل منابعی متعدد هستند و دربرگیرندۀ زمین های پهناور و مناطق آبی می باشند که باید از آنها مراقبت و محافظت به عمل آید. پارک ملی کوه های گریت اسموکی در جنوب شرقی ایالات متحده و گراند کانیون در جنوب غربی، دو محل پرطرفدار در نوع خود می باشند.

پارک های ملی نظامی چیکامائوگا و چاتانوگا در مرز ایالت های تنسی و جورجیا یادآور یک میدان جنگ حیاتی در جنگ داخلی ایالات متحده در 1863 است

بنا های ملی از یکی از منابع با اهمیت ملی محافظت می کنند. کانیون دِ شی در آریزونا و خرابه های کازا گرانده، هر دو بقایای مسکن و محل زندگی مردمان باستان بوده اند و به عنوان بنا های ملی برگزیده شده اند. مجسمۀ آزادی در بندر نیویورک که در سال 1876 به افتخار صدمین سالگرد موجودیت آمریکا از سوی فرانسوی ها اهدا شد نیز به عنوان یکی از بنا های ملی تعیین گشته است.

پارک ها و مکان های ملی تاریخی  محل هایی هستند که در آن جا سرنوشت کشور مراحل پیشرفت یا ناکامی های خود را سپری کرده است و شامل پارک های نظامی و میادین جنگی هم می شود. پارک ملی تاریخ استقلال متشکل از ساختمان ها و مکان هایی در فیلادلفیا، پنسیلوانیا است که مستعمره نشینان شورشی آمریکا نقشۀ استقلال از پادشاهی انگلستان را در سر می پروراندند. سایت ملی تاریخی مانزانار در شرق کالیفرنیا محل اردوگاه آمریکایی های ژاپنی تبار در دوران جنگ جهانی دوم است. پارک ملی نظامی گتیسبورگ (پنسیلوانیا)، صحنۀ یکی از مهم ترین مراحل جنگ های داخلی آمریکا که در سال 1863 به وقوع پیوست نیز در این گروه از بنا ها و مکان های تاریخی جای دارد.

بنا های ملی یادبود، در وهلۀ نخست بنا هایی هستند که ممکن است ارتباط مستقیمی با علت موجودیت خود نداشته باشند. بنا های یادبود در واشنگتن دی سی برای بزرگداشت شرکت کنندگان درجنگ جهانی دوم، و جنگ های کره و ویتنام بر پا شده اند. بنا های یادبودی نیز برای بزرگداشت رؤسای جمهور ساخته شده است، مانند مجسمه هایی برای ادای احترام به رهبران گذشتۀ کشور و یا محل زندگی آنها.

پارک وی های ملی، کرانۀ دریا ها، سواحل دریاچه ها، رود ها، بستر رود ها، راه ها و جاده های دیدنی و تفرجگاه ها نیز تعداد دیگری از تقریبا ً 400 سایت تحت پوشش خدمات پارک های ملی است.

یکی از "واحد" های پارک های ملی که در رده ای خاص خود جای می گیرد پارک ملی وولف رپ برای هنر های اجرایی است. این پارک که در حومۀ ویرجینیای شمالی واشنگتن دی سی واقع است، هرساله، در هنگام تابستان شاهد برگزاری نزدیک به 100 اجرای هنری توسط هنرمندان متعلق به گونه های ادبی مختلف، در صحنۀ مرکزی خود می باشد. در برنامۀ تابستان سال 2008، ارکستر سمفونی ملی، گروه اپرایی جیلبرت و سالیوان، تریشا یروود، خوانندۀ محلی، و نوازندۀ گیتار موسیقی جاز، جورج بنسون هنرنمایی می کنند.

                                                                       

با پيوندهای روبرو نشانه بگذاريد:     اين چيست؟