16 دسامبر 2008

آوای موسیقی در مدارس

این مقاله از "کتابچه اطلاعات ایالات متحده آمریکا"  از انتشارات آی. آی پی. انتخاب شده، که کتابی کاملا مصور است و آمریکایی ها را در محل کار، در بازی، در جوامع شان، و درگیر در زندگی شهری به تصویر می کشد    

صفحه بندی کامل " کتابچه اطلاعات " را در  ببینید یا ذخیره کنید.

به خاطر محبوبیت موسیقی راک و هیپ هاپ در بین جوانان ایالات متحده، ممکن است سر و کار داشتن دانش آموزان آمریکایی با انواع سبک های متفاوت موسیقی در مدارس به نظر عجیب و دوراز انتظار به نظر آید.

در مدارس راهنمایی و متوسطه ایالات متحده، آموزش موسیقی بیشتر پیرامون حضوردانش آموزان درگروه های موسیقی، دسته های کُر، و دسته های ارکستر می باشد. گروه های موسیقی مدارس، بدون تردید از اوایل قرن بیستم، زمانی که جان فیلیپ سوساب  آهنگ مارش پرشور گروهش را که تا امروز محبوبیت خود را حفظ کرده، ساخت، به صورت یک سنت دیرین درآمده است.

اگرچه بیش از 90 درصد دانش آموزان مدارس سرانجام نوعی از سبک موسیقی را یاد می گیرند، با وجود این، بنابر گزارش"انجمن ملی آموزش موسیقی"  ، که کمبود بودجه محلی و استانداردهای کشوری آزمون موسیقی را در افت برنامه های موسیقی مؤثر می داند، در سال های اخیر درصد دانش آموزانی که خود، سازی را می نوازند کاهش یافته است. با این حال، مدرسین موسیقی سلاح مؤثرتری در دست دارند؛ بررسی های مکرر ارتباط مستقیمی را بین یادگیری موسیقی و موفقیت تحصیلی نشان داده است.

اگرچه ارقام، دائم درحال تغییر و نوسان می باشند، ولی یک گروه عادی موسیقی دبیرستانی دارای سازهای بادی (فلوت، اُبوا، باسون، کلارینت)، سازهای برنجی ( ترومپت، ترومبون، ساکسوفون، کُر، اوی فونیوم، توبا)، وسازهای کوبه ای می باشد. ارکسترها، که سازهای زهی (ویولن، ویولا، ویولنسل) و پیانو را به نمایش می گذارند، کمتر مرسوم هستند، اگرچه محبوبیت گروه های کوچکتر موسیقی جاز و گیتار روبه افزایش است.

برای تأمین یک آموزش موسیقی متعادل و متوازن، کنسرت های مدارس اغلب مختلف هستند، و در آنها قطعه های موسیقی کلاسیک، آهنگ های شوهای برادوی ، آوازهای محبوب قدیمی مانند موسیقی های مارش سوسا، آهنگ های فولکرورسنتی، و موسیقی های جدید ساخته شده یا ترتیب داده شده مخصوص گروه های موسیقی مدارس اجرا می شوند.

موسیقی کُر، در درجه دوم محبوبیت گروه های موسیقی قرار دارد، ولی می تواند هیجان انگیز و جالب باشد. در اوکلاهما، به عنوان مثال، دسته های کُر مدارس در جشنوارۀ سالانه "گردش دور کشور با آواز"  با یک دیگر به رقابت می پردازند. مجموعۀ آثار سال 2007 شامل موسیقی آنتونیو ویوالدی ، سرود مذهبی سنتی کواکر ، و " تون ته"  ، که به عنوان یک " زبان گیر فرانسوی"  شناخته شده، می باشد.

بر اساس نظرسنجی جدید تقریباً 1800 دانشکده و دانشگاه برای تعدادتقریبی 320.000 دانش آموز، یا درحدود  2 درصد از کل ثبت نام شدگان در آموزش عالی، برنامه های موسیقی ارائه می دهد. ایالات متحده نیز زادگاه تعدادی از صاحب نام ترین مؤسسه های آموزش موسیقی دنیا، مثل "دانشکده جولیارد"  و " دانشکدۀ موسیقی ای است من"  در نیویورک، و " کنسرواتوار موسیقی اوبرلین"  در اوهایو می باشد. نوازندگان جویای نام موسیقی جاز، به تعداد بسیار به "دانشکدۀ موسیقی برکلی"  در بوستون؛ پیانیستها به "کنسرواتوار موسیقی پی بادی"  در بالتیمور؛ و خوانندگان موسیقی کلاسیک به "دانشکده موسیقی دانشگاه تکزاس"  می روند.

مدرسین موسیقی مزایای یادگیری موسیقی را بسیار فراتر و بیشتر از موفقیت تعدادی نوازنده و خواننده منتخب که موسیقی را به عنوان حرفه خود برگزیده اند، می دانند: طبق "نظرسنجی هریس"  سال 2007  که " ارتباط مفید و سازندۀ موسیقی را با موفقیت تحصیلی مادام العمر و درآمد بالاتر" پیدا کرده بود، یادگیری موسیقی، احتمال موفقیت در مدرسه، دستیابی به مدارک تحصیلی پیشرفته، و داشتن شغلی بهتر با دستمزد بالاتر را افزایش می دهد. موسیقی نیاز به شناخت، احساسات، و زیبایی شناسی دارد، و باعث رشد قابلیت های فردی می شود. بنابر گزارش "مطالعات رشد انسان مرکز دانشگاه بروان"  ، فردی که درحال یادگیری موسیقی است، نیز درحال هماهنگی و تلفیق این قابلیت ها می باشد به گونه ای که این قابلیت ها در ذهن وی جای گیرند.

مهندس فرد بنینگ  و محقق آی بی ام اظهار داشت، "من با انجام کارهایی که در زمان رفتن من به دبیرستان هنوز شناخته شده نبودند، زندگی حرفه ایم را ساختم." وی گفت، "آنچه که در زندگی من باعث بروز تفاوت شد، توانایی یادگیری در خلال برنامه های دیگر، تطبیق با ایده های جدید، و جرأت وجسارت خطرکردن بوده است ـــ که همۀ این مهارت ها را از طریق حضور در گروه موسیقی به دست آوردم."

بنینگ هنوز هم در گروه ارکستر جمعی کُرآنگله  و اُبوا می نوازد.

بیل کلینتون ، رییس جمهور اسبق آمریکا که نوازندۀ ساکسفون نیز هست، گفت، "موسیقی دربارۀ ارتباط، خلاقیت، و همکاری است، و دانش آموزان، با خواندن درس موسیقی در مدرسه، فرصت به وجود آوردن این مهارت ها، پربارکردن زندگی شان، و تجربۀ دنیا از زاویۀ دیدی جدید را خواهند داشت."

درحالی که موسیقی گروهی و کُراکل برنامه های هستند که به صورت رایج تری در مدارس ایالات متحده اجرا می شوند، "مؤسسۀ راک اند رول برای همیشه "  به دنبال جلب حمایت و پیشتیبانی بیشتری از طرف مدارس است.

ستیون ون زندت  وکیل مؤسسه گفت، "موسیقی راک اند رول، شکل دهندل فرهنگ ما است و برترین تعدیل کننده درمیان مردمی با پیش زمینه های نژادی، اجتماعی و اقتصادی متفاوت می باشد. این سبک موسیقی متعلق به مدارس است!" دورۀ حرفه ای  ون زندت در راک اند رول به سال های 1970 برمی گردد، زمانی که وی به عنوان نوازندۀ گیتار در "گروه موسیقی بروس سپرینگ استین ای ستریت"  بر روی صحنه سروصدا به پا کرد.

این مؤسسه اکنون سرگرم کار در مورد برنامۀ آموزشی ابتکاری درمورد تاریخ راک اند رول است تا آن را برای عرضه به مدارس دولتی آماده کند.