27 آوريل 2008

خانم ویلما پرل منکیلر

نخستین زن در راس یک قوم سرخپوست آمریکا

تولد: 18 نوامبر 1945

خانم ویلما منکیلر گفته است که قبل از انتخاب او به سمت رئیس قوم سرخپوست آمریکا، دختران قبیله چروکی هرگز فکر نمی کردند که وقتی بزرگ شدند، روزی در مقام ریاست قبیله قرار گیرند.

زنی که واقعا به ریاست یکی از بزرگترین قبایل سرخپوستی در ایالات متحده آمریکا رسید و برای ملت خود انواع برنامه های ایجاد جامعه ای بهروز و موفق را بنیان نهاد، در شهر تاله کوا در اوکلاهما متولد شد. خانواده او معتقد است که نام خانوادگی شان نمودار یک رتبه نظامی در قبیله چروکی است. هنگامی که خانم منکیلر دختر جوانی بود، خانواده او طبق یک برنامه دولت آمریکا مربوط به سرخپوستان، مجبور به تغییر محل اقامت خود شدند و به سانفرانسیسکو رفتند. وی سپس به جنبش آمریکاییان بومی ملحق شد که در دهه 1960 از توسعه جنبش هایملی در جهان سوم و جنبش حقوق مدنی در آمریکا الهام می گرفت. وی در فعالیت های مربوط به جمع آوری پول برای حمایت و دفاع از جوانان زندانی که زندان معروف آلکاتراز را مدت هجده ماه تسخیر کرده بودند، شرکت داشت؛ اعتراض زندانیان نسبت به بدرفتاری ها و رنج هایی بود که آمریکاییان بومی به آن ها دچار بودند. این تجربیات، باعث آن شد که خانم منکیلر از مشکلات اجتماعی و اقتصادی سرخپوستان آمریکا آگاه شود و به عیان ببیند که چه روابط نامناسبی میان دولت فدرال آمریکا و آن جوامع قبیله ای خود مختار برقرار است.

خانم منکیلر سپس برای ملت چروکی مشغول فعالیت شد، نخستین سازمان توسعه جامعه سرخپوستی را ایجاد کرد و برنامه های مختلفی تحت عناوین "آبرسانی بل" و " طرح خانه سازی " به مرحله اجرا گذاشت. طبق برنامه آبرسانی بل، هر خانواده سرخپوستی موظف شد که برای تامین بودجه یک مایل لوله گذاری و انجام آن اقدام کند. این پروژه با موفقیت بزرگی روبرو شد. بسیاری از خانواده ها و خانه ها برای نخستین بار از آب لوله کشی برخوردار شدند. رئیس آن زمان قبیله به نام راس سوتیمر، با قدردانی از تلاش های خانم منکیلر از وی خواست که به عنوان معاون رئیس در انتخابات شرکت کند. اما خانم منکیلر در جریان این مبارزه انتخاباتی با تهدیدات زیادی روبرو شد زیرا افراد بسیاری با انتخاب یک زن در این سمت ها مخالف بودند و عده ای یکبار تمام لاستیک های اتومبیلش را پاره کردند. با وجود این، آقای سوتیمر و خانم منکیلر در این انخابات پیروز شدند. در سال 1989، سوتیمر استعفا داد و خانم منکیلر جانشین او شد. پس از آن وی یکبار در سال 1987 و دو بار دیگر با اکثریت آرا به ریاست قبیله سرخ پوستی انتخاب شد.

خانم منکیلر که معتقد است "سرخپوستان باید خودشان مشکلات اقتصادی شان را حل کنند" اکنون خود را در مقام رهبری قبیله ای به تعداد 220,000 نفر و بودجه ای 75 میلیون دلاری یافت. وی در سال 1990 موفق شد که یک قرارداد بی نظیر در مورد خودمختاری ملت چروکی به تصویب برساند. طبق این قرارداد آنان می توانستند از این پس بودجه فدرالی را که تا به حال توسط اداره آمریکایی امور سرخپوستان مدیریت می شد، خود به عهده بگیرند. خانم منکیلر، علاوه بر این ها یک کمیسیون مالیاتی ایجاد کرد و وضع دادگاه ها، آموزش و پرورش و پلیس ملت سرخ پوست را بهبود بخشید.

سرانجام، بیماری و دوبار پیوند کلیه باعث شد که خانم منکیلر در سال 1995 دیگر نامزد انتخابات نشود. با وجود این، ایشان هنوز هم بزرگ ترین شخصیت قبیله چروکی در قرن بیستم است و چندین مدال خدمت از جمله مدال ریاست جمهوری برای آزادی را در سال 1998 به خود اختصاص داده است.