27 آوريل 2008

سوزان براونل آنتونی

" سازمان دهنده بی نظیر جنبش حقوق زنان "

تولد : 15 فوریه 1820

فوت : 13 مارس 1906

خانم سوزان آنتونی مانند الیزابت استانتون، اهل شمال شرقی كشور بود و مانند او زندگی خود را تحت نفوذ یك پدر توانمند، اغاز كرد. وی كه در شهر آدامز ایالت مهاجر نشین ماساچوست متولد شده بود، در خانه پدری تاجر و موفق و ثروتمند و در عین حال طرفدار الغاء بردگی و عضو گروه مذهبی "كوئیكر" بزرگ شد. او را بچه ای استثنائی می دانستند زیرا طبق گزارشهای موجود، در سن سه سالگی قادر به خواندن و نوشتن بود.

در سن بیست و چند سالگی كار معلمی را آغاز كرد و بعدها در مقام مدیر مدرسه ای در یك مدرسه محلی در روچستر نیویورك استقرار یافت. وی نخست مجذوب جنبش خودداری شد. این جنبش سیاسی- مذهبی، الكل را ریشه تمام مفاسد اجتماعی و خانوادگی می دانست و سخت با نوشیدن مشروبات اكلی مخالف بود. اما آنتونی و بعضی از دوستانش كه در این سازمان تحت تسلط مردان، خود را منزوی می یافتند، خود دست به تشكیل انجمن ایالتی خودداری زنان در نیویورك زدند. وی حدودا در سال 1850 با خانم استانتون آشنا شد و در مبارزه وسیع تری برای احراز حقوق زنان به وی ملحق گردید.

خانم آنتونی، برعكس استانتون، هرگز ازدواج نكرد و تمام وقت و انرژی خود را وقف سازماندهی سیاسی كرد. آنتونی از سال 1856 تا آغاز جنگ داخلی آمریكا، عضو فعال ضد بردگی آمریكا بود و در جریان جنگ هم در راه آزادی بردگان به تلاشهای خود ادامه داد. وی همراه استانتون ، به نوشتن عرض حال ها و اعتراض ها در مورد حقوق زنان پرداخت. یك مجله مترقی به نام "انقلاب" تاسیس كرد و در تاسیس انجمن زنان زحمتكش نیویورك ، نقش اساسی داشت. در سال 1870 كه متمم پانزدهم قانون اساسی آمریكا به تصویب رسید، حق اتباع آمریكا در زمینه رای دادن " صرف نظر از نژاد، رنگ پوست یا شرایط بردگی قبلی" تضمین شده اما عبارت "صرف نظر از جنسیت " در این قانون ذكر نشده بود. خانم آنتونی كه این نكته برایش بسیار ناگوار بود، دست به اقدامات مستقیم زد و گروهی از زنان را برای رای دادن روانه صندوق های انتخاباتی در روچستر كرد. اما او را دستگیر كردند و محکوم شد. وی كه در اثر این حادثه شهرت و محبوبیت پیدا كرد ه بود از این امتیاز استفاده كرده و عازم یك سفر برای ایراد سخنرانی های متعدد شد. در سال 1873 باز هم خانم آنتونی به نافرمانی مدنی دست زد و مجددا سعی كرد كه زنان را در انتخابات شرکت دهد. در محاكمه اش ، بدلیل جنسیت او ، به وی اجازه ادای شهادت داده نشد ولی به جریمه ای مختصر محكوم گردید كه البته او هرگز نپرداخت. وی كه از این مبارزات و شهرت و معروفیت خود، انگیزه بیشتری پیدا كرده بود، همچنان در زمینه كسب حق رای برای زنان آمریكائی از طریق برگزاری سازمانهای محلی و سراسری و ایراد سخنرانی در ایالات شرقی و بعضی مناطق غربی پرداخت.

در سال 1888، خانم آنتونی "شورای بین المللی زنان" و در سال 1904 ، "ائتلاف بین المللی حق رای برای زنان" را سازمان داد و بدین ترتیب مبارزات خود را با تشكیل گردهم آیی هایی در لندن و برلین در سطح بین المللی مطرح ساخت. وی در سال 1906 چهارسال پس از فوت استانتون درگذشت اما تلاشها و مبارزات وی راه را برای تصویب متمم نوزدهم قانون اساسی آمریكا در سال 1920 كه بالاخره به زنان آمریكایی حق رای اعطا می كرد ، هموار ساخته بود.