27 آوريل 2008
روزالین سوسمن یالو
برنده جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی
تولد : 19 ژوئیه 1921
دکتر روزالین یالو در بیمارستان دولتی سربازان سابق برانکس در 13 اکتبر 1977، پس از مطلع شدن از دست یافتن خود، همراه با دو دکتر آمریکایی دیگر به جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی آن سال.
جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی، مدال تحقیقات پزشکی آتبرت لاسکر و نشان ملی علوم آمریکا، این ها از جمله ده ها جوایز، مدال ها و درجات افتخاری علمی مختلف است که خانم روزالین یالو، در جریان قدردانی و شناسایی دستاوردهایش، به دریافت آن ها نائل شده است. خانم یالو به اتفاق همکارش آقای سالامون برسون، تکنیکی به نام RIA ( رادیو ایمونو اسی ) ابداع کردند که به وسیله آن صدها ماده موجود در بدن انسان، از ویروس گرفته تا دارو و هورمون ها اندازه گیری می شود. اکنون به لطف اکتشاف آن دو، می توانیم خون اهدایی خون دهندگان را از نظر هپاتیت بررسی کنیم، مشکلات پزشکی مربوط به هورمون ها را رفع کنیم، عناصر خارجی و بعضی انواع سرطان در خون را تشخیص دهیم و سطح دوز های آنتی بیوتیک ها و مواد دارویی را دقیقا بسنجیم.
در زمانی که خانم یالو در برانکس نیویورک متولد شد و پس از آن که در سال 1941 از کالج هانتر با امتیاز بالا فارغ التحصیل شد، هنوز هم دورانی بود که هیچ کس انتظار نداشت زنی فیزیکدان و ریاضی دان شود. اما چون در آن زمان بسیاری از مردان جوان کشور در صحنه های جنگ جهانی دوم حضور داشتند، در دانشگاه ایلینوی به خانم یالو سمت استادیاری در فیزیک داده شد. در آنجا، خانم یالو تنها زن فیزیکدان در آن دانشکده و تنها زنی بود که از سال 1917 به بعد در آن دانشگاه فیزیک خوانده بود. وی در سال 1943 با یک همشاگردی خود به نام هارون یالو ازدواج کرد و در سال 1945 به دریافت دکترا نائل گردید.
در سال 1947 خانم یالو موافقت کرد که به صورت پاره وقت یک سرویس ایزوتوپ در بیمارستان دولتی سربازان سابق در برانکس کار کند. و در اینجا بود که وی به اتفاق آقای برسون توانستند از ایزوتوپ های رادیواکتیو برای بررسی مکانسیم های موجود در مورد آغاز مرض قند در بزرگسالان استفاده کنند، تحقیقاتی که منجر به کشف RIA گردید.
یالو به اتفاق دو نفر دیگر در سال 1977 به دریافت جایزه نوبل دست یافتند اما آقای برسون پنج سال قبل فوت کرده بود و بنابراین اسمی از او به میان نیامد. به هر حال، وی دومین زن دریافت کننده این جایزه پزشکی و ششمین زن دریافت کننده جایزه نوبل در علوم بود. خانم یالو پس از دریافت جایزه نوبل، یک سریال پنج قسمتی جالب و حساس را در تلویزیون درباره زندگی و تحقیقات زن شیمی دان و فیزیکدان معروف متولد لهستان یعنی خانم ماری کوری را مدیریت و اجرا کرد. وی در سال 1979 به افتخار مقام استادی ممتاز در کالج پزشکی آلبرت آینشتین در دانشگاه یشیوا نائل آمد. وی سپس در سال 1986 به خاطر مقام استادی ممتاز در دانشکده پزشکی مونت سینا، این کالج را ترک کرد و بالاخره در سال 1991 بازنشسته شد.
در جریان تمام این سال های پر تلاش در مقام یک دانشمند و ضمنا زن خانه دار و مادر دو فرزند، خانم یالو همواره از مقام پیشگامی خود در جهان حرفه ای و آکادمیک زنان با خبر بود و یکبار گفته بود: " آن کسان از میان ما که از شانس و نیکبختی پیشرفت برخوردار بوده اند، باید در خود احساس مسئولیت شخصی نمایند که برای آیندگان که در این راه گام می نهند، نقش مدل و مشاور را دارند." وی در سخنرانی ضیافت مربوط به جایزه نوبل یادآور شد که حاکمان و قدرتمندان نباید هرگز استعداد بالقوه زنان را از نظر بیندازند: " اگر قرار است که بتوانیم بر بسیاری از مشکلات ناراحت کننده بشری مواجه شویم، جهان هرگز نمی تواند استعداد های نیمی از مردم جهان را نادیده بگیرد."
