27 آوريل 2008
هتی افیلیا وایات کاراوی
نخستین سناتور کنگره آمریکا
تولد: اول فوریه 1878
وفات: 21 دسامبر 1950
خانم کاراوی نخستین زنی است که از طریق شایستگی های خود به عضویت مجلس سنای آمریکا انتخاب شده است.
وی که اهل ایالت تنسی بود، از کالج " دیکسون نورمال " فارغ التحصیل شد. وی در این دانشکده با آقای تادیوس کاراوی آشنا شد، در سال 1902 با وی ازدواج کرد و سه فرزند پسر به دنیا آورد. خانواده آن ها سپس به آرکانزاس رفتند و در آن جا آقای کاراوی در سال 1912 به عضویت کنگره آمریکا انتخاب شد و در سال 1920 هم توانست به مجلس سنا راه یابد. پس از آن که آقای کاراوی ناگهان در سال 1931 در گذشت، آقای هاروی پرانل، فرماندار آرکانزاس، طبق اختیارات خود، خانم هتی کاراوی را به جای شوهر مرحومش کاندیدا کرد و در انتخابات ویژه ای که به این منظور در 12 ژانویه 1932 صورت گرفت؛ انتصاب مورد تایید قرار گرفت. قبل از انتخاب خانم کاراوی به سنا، فقط یک زن به نام لایتمر فلتون فقط برای مدت یک روز – طبق تشریفات – در اثر مرگ شوهرش، عنوان سناتور پیدا کرده بود.
بر عکس خانم ژانت رنکین رک و پر حرف، هتی کاراوی هرگز سخنرانی نکرد و هیچ وقت آرمان هایی را که محبوبیت همگانی نداشت، دنبال ننمود. وی آنچنان خود دار و بی صدا بود که مردم به او " هتی ساکت " لقب دادند. اما در عوض، وی یک خدمت گذار تلاش گر و هشیار مردم بود، مسئولیت های خود را بسیار جدی تلقی می کرد و به شخصیت و انسانیت داشتن، معروف شده بود. وی، که فردی دموکرات بود، از پرزیدنت فرانکلین روزولت در موارد قانون گذاری " برنامه جدید" که به نفع کارمندان و سربازان بازنشسته و نیروی کارگری بود، حمایت کرد.
اما خانم هتی ساکت در تاریخ 9 می 1932 هنگامی که برای در دست گرفتن ریاست مجلس سنا اقدام کرد، با سخنرانی خود همگان را دچار شگفتی کرد. وی که می خواست به نخستین زن در مقام ریاست سنای آمریکا انتخاب شود، از خبرنگاران برای سخنرانی اش دعوت کرده بود و اعلام داشت که می خواهد مجددا انتخاب شود. هتی در این انتخابات، به ویژه به خاطر حمایت سناتور هیوتی لانگ از ایالت لویزیانا در این انتخابات پیروز شد. وی در دهه 1940 یکی از امضاکنندگان متمم حقوق برابر در کنگره بود. هتی در سال 1945 که از سناتور ویلیام فولبرایت شکست خورد و سنا را ترک کرد. وی که در این انتخابات در ردیف چهارم قرار گرفته بود، در کمال فروتنی گفت : " مردم چنین نظر داده اند."
اما هنوز هم دوران رسمی خدمت خانم هتی کاراوی به پایان نرسیده بود. پرزیدنت روزولت وی را نخست به ریاست کمیسیون غرامات فدرال و مدتی بعد به ریاست هیئت تجدید نظر کارمندان انتصاب کرد. در ژانویه سال 1950، وی دچار سکته ناقص شد و از سمت های خود استعفا داد و در اواخر همین سال درگذشت. نامه ها و دیگر نوشته های او که به سال های مربوط به تلاش های رسمی و عمومی اش مربوط می شود، در کتابش تحت عنوان : "هتی ساکت : یادداشت های شخصی سناتور کاراوی " منتشر شده است.
