27 آوريل 2008
هریت تابمن
رهبر راه آهن زیر زمینی
تولد : 1820
وفات : 10 مارس 1913
هریت تابمن كه برده ای در دورچستر كانتی در ایالت مریلند متولد شد، یك زن سیاهپوست فوق العاده ای بود كه خود را از چنگال بردگی شجاعانه نجات داد و به شهر امن فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا پناه آورد. در سال 1850 ، هنگامی كه طبق قانون بردگان فراری كمك به بردگان فراری غیر قانونی شد، خانم تابمن تصمیم گرفت به "راه آهن زیر زمینی " که شبكه ای برای فرار سیاهپوستان و رسیدن به آزادیبود، ملحق شود.
راه آهن زیر زمینی، كه نه راه آهن بود و نه زیر زمینی، در واقع از یك زنجیره بزرگ به هم پیوسته از خانه ها ، تونل ها و جاده هائی تشكیل می شد كه طرفداران الغاء بردگی و بردگان سابق برای فراردادن و نجات بردگان از جنوب استثمارگر از آنها استفاده می كردند. تابمن این راهها را مثل كف دست خود می شناخت و به این دلیل هرگز دستگیر نشد و هرگز در رسانیدن و تحویل دادن "مسافران خود" با شكست مواجه نشد. وی در سال 1860 یك سفر طولانی سخنرانی در سراسر کشور را آغاز كرد و نه تنها از الغاء بردگی بلكه از تعریف جدیدی در باره حقوق زنان دفاع می كرد.
خانم تابمن روی هم رفته سیصد برده را از طریق "راه آهن زیرزمینی" تا زمان آغاز جنگ داخلی به آزادی رهنمون شد. وی این سفر خطرناك به سرزمین بردگی را نوزده بار تكرار كرد و در یكی از این سفرها موفق شد كه والدین هفتاد ساله خود را هم نجات داده به اوبورن نیویورك برساند و از آن پس، اوبورن به خانه او تبدیل شد .
در آغاز جنگ داخلی در سال 1861، خانم تابمن در چندین نقش: پرستار ، پیش آهنگ و جاسوس برای نیروهای اتحادیه شمال انجام وظیفه می كرد. او كه با راهها و روستاهای منطقه از دوران راهنمائی " راه آهن زیرزمینی " آشنایی بسیار داشت، از همه لحاظ به ویژه در نقش پیشاهنگ، فردی بسیار ارزشمند بشمار می رفت.
اما پس از پایان جنگ داخلی به دلیل نارسایی و بی کفایتی و یا تبعیض نژادی، از اعطای حقوق بازنشستگی دولتی به خانم تابمن دریغ كردند و او سالها با مسائل حاد مالی دست و پنجه نرم می کرد. در همان حال وی برای پیشبرد مقام و منزلت زنان و سیاهپوستان، و برای تامین مسكن برای كودكان یتیم و سالمندان فقیر تلاش می نمود .
او سرانجام یك حقوق بازنشستگی كوچكی از ارتش آمریكا دریافت كرد و بخش اعظم همین پول را هم در سال 1908 برای ساختن و برپا كردن یك ساختمان چوبی، به عنوان خانه ای برای سالمندان و فقیران در " اوبورن " نیویورك هزینه كرد. او در همین خانه، در خدمت محتاجان به كار پرداخت و خودش نیز در آخرین سالهای عمرش در همین خانه مورد مراقبت قرار گرفت. تابمن در سال 1913 چشم از جهان فروبست .
